جنبش سبز و نگاه به درون

[wayiran]

جنبش سبز و نگاه به درون

صبح چو از صدق، نفس برگشاد

مملکت شرق به دستش فتـاد

(خواجوى کرماني)

ميرحسين موسوى در چهاردهمين بيانيه تفصيلى خود گفت: «تاکيد بر اجراى بدون تنازل قانون اساسى يک راهبرد کليدى براى ساختن فرداست. با چنين راهبردى ما در تاريکى قدم نمى*گذاريم و ميراث*هاى به جا مانده از مبارزات نسل*هاى پيشين را به هيچ تقليل نمى*دهيم.» اين گفته استراتژى جنبش سبز وهويت واقعى اجتماعى و سياسى جريان اصلاح*طلبى است و همچنين مرزبندى اين جنبش را با جريان اپوزيسيون برانداز و همچنين جريانات داخلى که جمهوريت نظام را در کنار اسلاميت آن بر نمى*تابند، هويدا مى*سازد. خواسته*ها و آرمان*هاى جنبش سبز، ريشه در دوم خرداد 1376 دارد، آن هنگام که «جنبش اصلاحات» براى نخستين بار در نظام جمهورى اسلامى وارد ادبيات سياسى - اجتماعى مردم شد و خاتمى نشان داد که مطالبات از نظام و برخوردارى از حقوقى سياسى و اجتماعى و مدنى در چارچوب قانون اساسى جمهورى اسلامي- که داراى ظرفيت*هاى معطل مانده فراوانى است- شدنى مى*باشد. در آن وقت، دو عنصر جمهوريت و اسلاميت نظام به عنوان دو خط قرمز اساسى به طور مشخص* تبيين گرديد و نتيجه*گيرى شد که حذف هريک، به منزله قهر با اهداف انقلاب اسلامى 57 و راه امام(ره) است. به اين ترتيب در داخل نظام، مرزبنديها حول اين ديدگاه و ديدگاه مخالف آن که شعارش «حکومت اسلامي» به جاى «جمهورى اسلامي» بود، شکل گرفت و مردم سوى نگاهشان به خاتمى افتاد، اما طرف مقابل که جاده سياست را يک طرفه و خود را سوار بر خودروى بى ترمز مى*ديد، سد راه شد تا رئيس جمهور اصلاحات به قول خود درهر نه روز با يک بحران مواجه شود. نتيجه اين رفتارها، محقق نشدن شعارها و آرمانهاى اصلاح*طلبانه خاتمى و آن روى سکه، ياس و خمودگى و به حاشيه رفتن مردم بود. در آستانه انتخابات دهم، بار ديگر شور و اشتياق سراغ مردم ما آمد و براى نخستين بار حتى بى*تفاوت*ها به پاى صندوق*هاى راى آمدند. در فضاى جديد سياسى هم*وطنان ما نيز همچون همه جهانيان رويکردشان به شعار تغيير بود، تغييرى دمکراتيک، که از تنگ*نظري، زياده خواهى و رفتار نا متعارف و چنگ زدن به همه قدرت و شوکت به دور باشد. ليکن به*رغم باورها، نتيجه ديگرى رقم خورد.

برخلاف تذاکرات مشفقانه رهبرى و ساير دلسوزان نظام، بازار تهمت و توهين و ضرب و شتم رونق گرفت. براى اثبات وابستگى رهبران به خارج، افرادى که بايستى به استناد نص قانون و نگرش به اصل برائت، به صدور حکم مبادرت کنند، تئوريسين و ايدئولوگ سياسى شدند و با پذيرش پيش فرض «توطئه» بنا را بر مجرميت گذاردند. آنان در ساده و راحت*ترين تحليل، همراهى گاه و بيگاه اپوزيسيون خارج با جنبش سبز و همچنين ذکر اخبار جنبش سبز در راديو و تلويزيون فارسى زبان خارجى را دليل محکوميت آنان و خارج شدن جنبش ازخط انقلاب دانستند درحاليکه نزديکى اپوزيسيون خارج و همراهى آنان با جنبش سبز نه به خاطر وابستگى اين جنبش به آنان وهدايتش از آن سوى آب*ها بود، بلکه بر عکس، ناشى از عوض شدن افق نگاه خارج، تحت تاثير داخل بود، آنان ديدند که مردم دوباربه اصلاحات روى آوردند و دنباله روى رهبرانى شدند، که همواره در طى اين مدت سى سال، بى هيچ اتکايى به بيگانگان، در داخل اين خاک نفس کشيدند، همراه و همگام با امام و مردم بودند و خواست اصلى آنان تغييراتى در چارچوب قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران و احياى اصول فراموش شده آن بود، پس اپوزيسيون خارج نشين، ناچار به عقب نشينى شده و به اين واقعيت رسيدند که در طى اين مدت طولاني، اهداف و استراتژى*هاى طرح شدشان از قبيل جدايى دين و سياست، لزوم همراهى دمکراسى با سکولاريسم و براندازى نظام و... راه به جايى نمى*برد و خواسته جنبش سبزو مطالبات آنها در داخل نظام، حرف و خواست مردم و رهبرانى است که خود در خانواده بزرگ نظام، همواره حاضر و نقش کليدى داشته*اند. بنابراين اگر ايدئولوگ*ها و تئوريسين آنان به اين نتيجه مى*رسند که همراهى با مردم براى تقويت جناح اصلاح*طلبان و تضعيف جناح تندرو اصولگرا ضرورت امروز است، درواقع اين پيروزى بخشى بزرگ و دلسوز از مردم و خانواده نظام است، که در راستاى تبديل معاند به مخالف موفق بوده*اند و از اين رهگذر خواستاران براندازى نظام را وادار به تجديد نظر در انديشه و اهداف خود کردند.

واقعيت اين است که تندروها و مغرضين اين اپوزيسيون، بدشان نمى*آيد، که جنبش سبز از رهبران فعلى ميانه رو و اصلاح*طلب خود دور شود و ميان اهداف و شعارهاى نخست آنها فاصله افتد. در اينصورت رويکرد به راديکاليزم و دادن شعاير تند و جنگ طالبانه همچون براندازى که جايگاه نظام را تضعيف مى*کند وغايت خواست آنان است، محقق مى*شود.امه سه زر (Aimé césaire) شاعر انقلابى و نويسنده و سياستمدار سياه پوست فرانسوى به انگيزه آسيب شناسى تمدن*ها (حکومت*ها) سخنى نغز و در عين حال موجزى دارد، مى*گويد: «تمدنى که در حل کردن مشکلات ناشى از شيوه کارش، عاجز شود، تمدنى منحط و تمدنى که بر حياتى*ترين مسائل خود چشم فرو بندد، تمدنى مبتلا و تمدنى که با اصول خود، ريا کارى کند، تمدنى مردنى است.» (گفتارى در باب استعمار، هزارخاني، نيل، ص5) بنابراين بدون شک، تداوم کج*سليقگي، ترجيح منافع گروهى به منافع ملي، کم*رنگ کردن جمهوريت نظام و نفى دمکراسي، دميدن در بوق جنگ و شقاق و پاسخ ندادن صحيح و اصولى به انتظارات و و ناديد گرفتن حقوق بشر و شهروندى و تامين نکردن امنيت اجتماعى و سياسى مردم، ايجاد بى اعتمادى و برخورد قهر*آميز و خشن و پليسى با آنان، استفاده يکسويه از امکانات دولتى به ويژه تريبون شدن رسانه ملى عليه اصلاح*طلبان، و برنتافتن آزادى احزاب و تنش*آفرينى و ايجاد التهاب در جامعه و محاکمه نکردن مقصرين و متجاوزين به تماميت جسمى و مالى و آزادى مردم و اصلاح نکردن قوانين انتخابات... همه و همه در حال حاضر، رفتارها و کنش*هايى خلاف منافع و مصالح نظام است. که متاسفانه نتايج و تبعات نامساعد خود را به دنبال خواهد داشت.

* وکيل پايه يک دادگسترى

منبع: روزنامهٔ حیات نو، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸● شماره ۱۸۹۲.

[wayiran]

حجت*الاسلام سيدمهدى طباطبايي:

لباس بهشتى*ها« سبز» است

حجت*الاسلام سيدمهدى طباطبايى با بيان جايگاه رنگ سبز در طول تاريخ و در ميان مردم گفت: رنگ سبز، بالاترين و برترين رنگ*هاست.وى افزود: براساس آيات و روايات، رنگ سبز داراى سه فايده مهم است. اولين فايده اين رنگ، آرامش*بخشى است. طبق آيات قرآن، لباس بهشتى*ها نيز به رنگ سبز است و اين نشانگر شادى و نشاط اهالى بهشت است. طباطبايى با بيان جايگاه سبزى و رنگ سبز در زبان فارسى قديم گفت: وقتى کسى در فراق عزيزى مى*سوخت، براى دلدارى به او مى*گفتند «جايش نزد شما سبز باد». همچنين ضرب*المثل «برگ سبزى است تحفه درويش» نيز ريشه در آداب و رسوم ما دارد.اين استاد اخلاق، فايده دوم رنگ سبز را منفعت*رسانى بيان کرد و افزود: در قديم، هرگاه فردى مى*خواست توان*مندى خود را به رخ مردم بکشاند، از رنگ سبز استفاده مى*کرد تا نشان دهد براى مردم سودآور و منفعت*رسان است. طباطبايى سومين فايده رنگ سبز را ايجاد وحدت و يکرنگى بيان کرد و افزود: نقش رنگ* سبز در ايجاد وحدت و در کنار هم جمع*کردن نيروهاى مختلف جوامع بشرى غيرقابل انکار است. وى همچنين با بيان اينکه رنگ سبز بر جامعه حاکميت دارد، افزود: در جامعه اختلافات گوناگونى وجود دارد، اما آنچه که مهم است اين است که پوشش سبز، پوشش يکرنگى و هم*سويى بوده است و خواهد بود. وى تصريح کرد: اگر بخواهيم حضور امام معصوم در جامعه را با رنگى نشان بدهيم، آن رنگ، رنگ سبز و عامل وحدت است.حجت*الاسلام طباطبايى در پايان گفت: اگر افرادى از رنگ سبز، آن هم در جايى که نشانه امامان معصوم و ائمه اطهار ماست، سوءاستفاده کردند و پيشينه آن را زير سوال بردند، بايد مردم را آگاهى دهيم که در اصل قضيه اشکالى نيست و فقط گوينده آن موجه نيست.

منبع: روزنامهٔ حیات نو، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸● شماره ۱۸۹۲.