بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > باشگاه عمومي > دين و دنيا

نکات

پاسخ
 
ابزار گفتگو
قديمي Monday 15 September 2014   #1
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,718
Post ***احتجاج امیرالمومنین علیه السلام بر ابی بکر به 43خصلت ***

الخصال ؛ ج‏2 ؛ ص548

احتجاج أمير المؤمنين على أبي بكر بثلاث و أربعين خصلة
30- حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَسَنِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ حَفْصٍ الْخَثْعَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ التَّغْلِبِيِ‏ «2» قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ «3» قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَنْصُورٍ الْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْوَرَّاقُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ ع قَالَ: لَمَّا كَانَ مِنْ أَمْرِ أَبِي بَكْرٍ وَ بَيْعَةِ النَّاسِ لَهُ وَ فِعْلِهِمْ بِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع مَا كَانَ لَمْ يَزَلْ أَبُو بَكْرٍ يُظْهِرُ لَهُ الِانْبِسَاطَ وَ يَرَى مِنْهُ انْقِبَاضاً فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فَأَحَبَّ لِقَاءَهُ وَ اسْتِخْرَاجَ مَا عِنْدَهُ وَ الْمَعْذِرَةَ إِلَيْهِ لِمَا اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَيْهِ وَ تَقْلِيدِهِمْ إِيَّاهُ أَمْرَ الْأُمَّةِ وَ قِلَّةِ رَغْبَتِهِ فِي ذَلِكَ وَ زُهْدِهِ فِيهِ أَتَاهُ فِي وَقْتِ غَفْلَةٍ وَ طَلَبَ مِنْهُ الْخَلْوَةَ وَ قَالَ لَهُ وَ اللَّهِ يَا أَبَا الْحَسَنِ مَا كَانَ هَذَا الْأَمْرُ مُوَاطَاةً مِنِّي وَ لَا رَغْبَةً فِيمَا وَقَعْتُ فِيهِ وَ لَا حِرْصاً عَلَيْهِ وَ لَا ثِقَةً بِنَفْسِي فِيمَا تَحْتَاجُ إِلَيْهِ الْأُمَّةُ وَ لَا قُوَّةً لِي لِمَالٍ وَ لَا كَثْرَةِ الْعَشِيرَةِ
______________________________
(1). هو أبو يحيى الموصلى و لقبه كوكب الدم.
(2). الظاهر هو أحمد بن عبد اللّه بن ميمون التغلبى قال ابن حجر ثقة زاهد. و أما بقية رجال السند فمهملون أو مجاهيل.
(3). في بعض النسخ «محمّد بن عبد الحميد».
الخصال، ج‏2، ص: 549
وَ لَا ابْتِزَازَ لَهُ دُونَ غَيْرِي‏ «1» فَمَا لَكَ تُضْمِرُ عَلَيَّ مَا لَمْ أَسْتَحِقَّهُ مِنْكَ وَ تُظْهِرُ لِيَ الْكَرَاهَةَ فِيمَا صِرْتُ إِلَيْهِ وَ تَنْظُرُ إِلَيَّ بِعَيْنِ السَّآمَةِ مِنِّي قَالَ فَقَالَ لَهُ ع فَمَا حَمَلَكَ عَلَيْهِ إِذَا لَمْ تَرْغَبْ فِيهِ وَ لَا حَرَصْتَ عَلَيْهِ وَ لَا وَثِقْتَ بِنَفْسِكَ فِي الْقِيَامِ بِهِ وَ بِمَا يَحْتَاجُ مِنْكَ فِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدِيثٌ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص إِنَّ اللَّهَ لَا يَجْمَعُ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالٍ وَ لَمَّا رَأَيْتُ اجْتِمَاعَهُمْ اتَّبَعْتُ حَدِيثَ النَّبِيِّ ص وَ أَحَلْتُ أَنْ يَكُونَ اجْتِمَاعُهُمْ عَلَى خِلَافِ الْهُدَى وَ أَعْطَيْتُهُمْ قَوَدَ الْإِجَابَةِ وَ لَوْ عَلِمْتُ أَنَّ أَحَداً يَتَخَلَّفُ لَامْتَنَعْتُ قَالَ فَقَالَ عَلِيٌّ ع أَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ حَدِيثِ النَّبِيِّ ص إِنَّ اللَّهَ لَا يَجْمَعُ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالٍ أَ فَكُنْتُ مِنَ الْأُمَّةِ أَوْ لَمْ أَكُنْ قَالَ بَلَى قَالَ وَ كَذَلِكَ الْعِصَابَةُ الْمُمْتَنِعَةُ عَلَيْكَ مِنْ سَلْمَانَ وَ عَمَّارٍ وَ أَبِي ذَرٍّ وَ الْمِقْدَادِ وَ ابْنِ عُبَادَةَ وَ مَنْ مَعَهُ مِنَ الْأَنْصَارِ قَالَ كُلٌّ مِنَ الْأُمَّةِ فَقَالَ عَلِيٌّ ع فَكَيْفَ تَحْتَجُّ بِحَدِيثِ النَّبِيِّ ص وَ أَمْثَالُ هَؤُلَاءِ قَدْ تَخَلَّفُوا عَنْكَ وَ لَيْسَ لِلْأُمَّةِ فِيهِمْ طَعْنٌ وَ لَا فِي صُحْبَةِ الرَّسُولِ ص وَ نَصِيحَتِهِ مِنْهُمْ تَقْصِيرٌ قَالَ مَا عَلِمْتُ بِتَخَلُّفِهِمْ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِبْرَامِ الْأَمْرِ وَ خِفْتُ إِنْ دَفَعْتُ عَنِّي الْأَمْرَ أَنْ يَتَفَاقَمَ إِلَى أَنْ يَرْجِعَ النَّاسُ مُرْتَدِّينَ عَنِ الدِّينِ وَ كَانَ مُمَارَسَتُكُمْ إِلَى أَنْ أَجَبْتُمْ أَهْوَنَ مَئُونَةً عَلَى الدِّينِ وَ أَبْقَى لَهُ مِنْ ضَرْبِ النَّاسِ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ فَيَرْجِعُوا كُفَّاراً وَ عَلِمْتُ أَنَّكَ لَسْتَ بِدُونِي فِي الْإِبْقَاءِ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَدْيَانِهِمْ قَالَ عَلِيٌّ ع أَجَلْ وَ لَكِنْ أَخْبِرْنِي عَنِ الَّذِي يَسْتَحِقُّ هَذَا الْأَمْرَ بِمَا يَسْتَحِقُّهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ بِالنَّصِيحَةِ وَ الْوَفَاءِ وَ رَفْعِ الْمُدَاهَنَةِ وَ الْمُحَابَاةِ وَ حُسْنِ السِّيرَةِ وَ إِظْهَارِ الْعَدْلِ وَ الْعِلْمِ بِالْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ فَصْلِ الْخِطَابِ مَعَ الزُّهْدِ فِي الدُّنْيَا وَ قِلَّةِ الرَّغْبَةِ فِيهَا وَ إِنْصَافِ الْمَظْلُومِ مِنَ الظَّالِمِ الْقَرِيبِ وَ الْبَعِيدِ ثُمَّ سَكَتَ فَقَالَ عَلِيٌّ ع أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ يَا أَبَا بَكْرٍ أَ فِي نَفْسِكَ تَجِدُ هَذِهِ الْخِصَالَ أَوْ فِيَّ قَالَ بَلْ فِيكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الْمُجِيبُ لِرَسُولِ اللَّهِ ص قَبْلَ ذُكْرَانِ الْمُسْلِمِينَ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الْأَذَانُ لِأَهْلِ الْمَوْسِمِ وَ لِجَمِيعِ الْأُمَّةِ بِسُورَةِ بَرَاءَةَ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا وَقَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص بِنَفْسِي يَوْمَ الْغَارِ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَ لِيَ الْوَلَايَةُ مِنَ اللَّهِ مَعَ وَلَايَةِ رَسُولِ اللَّهِ فِي آيَةِ زَكَاةِ الْخَاتَمِ أَمْ لَكَ قَالَ‏
______________________________
(1). الابتزاز: الاستلاب. و في الاحتجاج «و لا استيثار به دون غيرى».
الخصال، ج‏2، ص: 550
بَلْ لَكَ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الْمَوْلَى لَكَ وَ لِكُلِّ مُسْلِمٍ بِحَدِيثِ النَّبِيِّ ص يَوْمَ الْغَدِيرِ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَ لِيَ الْوِزَارَةُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ الْمَثَلُ مِنْ هَارُونَ مِنْ مُوسَى أَمْ لَكَ قَالَ بَلْ لَكَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَ بِي بَرَزَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ بِأَهْلِ بَيْتِي وَ وُلْدِي فِي مُبَاهَلَةِ الْمُشْرِكِينَ مِنَ النَّصَارَى أَمْ بِكَ وَ بِأَهْلِكَ وَ وُلْدِكَ قَالَ بِكَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَ لِي وَ لِأَهْلِي وَ وُلْدِي آيَةُ التَّطْهِيرِ مِنَ الرِّجْسِ أَمْ لَكَ وَ لِأَهْلِ بَيْتِكَ قَالَ بَلْ لَكَ وَ لِأَهْلِ بَيْتِكَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا صَاحِبُ دَعْوَةِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ أَهْلِي وَ وُلْدِي يَوْمَ الْكِسَاءِ اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي إِلَيْكَ لَا إِلَى النَّارِ «1» أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ وَ أَهْلُكَ وَ وُلْدُكَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا صَاحِبُ الْآيَةِ يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً «2» أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الْفَتَى الَّذِي نُودِيَ مِنَ السَّمَاءِ لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِيٌ‏ «3» أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي رُدَّتْ لَهُ الشَّمْسُ لِوَقْتِ صَلَاتِهِ فَصَلَّاهَا ثُمَّ تَوَارَتْ أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ‏ «4» قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي حَبَاكَ رَسُولُ اللَّهِ ص بِرَايَتِهِ يَوْمَ خَيْبَرَ فَفَتَحَ‏
______________________________
(1). روى أحمد بن حنبل في مسنده من حديث أمّ سلمة قال: «بينما رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله في بيتى يوما إذا قالت الخادم ان عليا و فاطمة بالسدة، قالت: فقال لي رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله قومى فتنحى لي عن أهل بيتى، قالت: فقمت فتنحيت في البيت قريبا فدخل على و فاطمة و معها ابناهما الحسن و الحسين و هما صبيان صغيران فأخذ الصبيين فوضعهما في حجره فقبلهما و اعتنق عليا باحدى يديه و فاطمة باليد الأخرى فقبل فاطمة و قبل عليا فأغدق عليهم خميصة سوداء، فقال «اللّهمّ إليك لا الى النار أنا و أهل بيتى» قالت: فقلت: أنا يا رسول اللّه؟
قال: «و أنت» مجمع الزوائد ج 9 ص 166. و الخميصة: ثوب خزّ أو صوف معلم.
(2). الدهر: 8.
(3). راجع سيرة ابن هشام ج 3 ص 52 و تاريخ الطبريّ ج 3 ص 17.
(4). حديث ردّ الشمس اختلفت فيه العامّة فبعضهم تلقاه بالقبول و هم الاكثرون و شدد بعضهم النكير عليه و ضعفوا رواته كابن كثير و ابن تيمية و ابن الجوزى و ابن حزم. راجع كتاب الغدير الاغر ج 3 ص 127.
الخصال، ج‏2، ص: 551
اللَّهُ لَهُ أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ‏ «4» قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي نَفَّسْتَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص كُرْبَتَهُ وَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ بِقَتْلِ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ وُدٍّ أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي ائْتَمَنَكَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلَى رِسَالَتِهِ إِلَى الْجِنِّ فَأَجَابَتْ‏ «1» أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي طَهَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ ص مِنَ السِّفَاحِ مِنْ آدَمَ إِلَى أَبِيكَ بِقَوْلِهِ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ نِكَاحٍ لَا مِنْ سِفَاحٍ مِنْ آدَمَ إِلَى عَبْدِ الْمُطَّلِبِ‏ «2» أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الَّذِي اخْتَارَنِي رَسُولُ اللَّهِ ص وَ زَوَّجَنِي ابْنَتَهُ فَاطِمَةَ وَ قَالَ اللَّهُ زَوَّجَكَ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا وَالِدُ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ رَيْحَانَتَيْهِ اللَّذَيْنِ قَالَ فِيهِمَا هَذَانِ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ أَبُوهُمَا خَيْرٌ مِنْهُمَا «3» أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَخُوكَ الْمُزَيَّنُ بِجَنَاحَيْنِ فِي الْجَنَّةِ لِيَطِيرَ بِهِمَا مَعَ الْمَلَائِكَةِ «4» أَمْ أَخِي قَالَ بَلْ أَخُوكَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا ضَمِنْتُ دَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ وَ نَادَيْتُ فِي الْمَوْسِمِ بِإِنْجَازِ مَوْعِدِهِ‏ «5» أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الَّذِي دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ لِطَيْرٍ عِنْدَهُ يُرِيدُ أَكْلَهُ فَقَالَ اللَّهُمَّ ائْتِنِي بِأَحَبِّ خَلْقِكَ إِلَيْكَ بَعْدِي أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الَّذِي بَشَّرَنِي رَسُولُ اللَّهِ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ عَلَى تَأْوِيلِ الْقُرْآنِ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الَّذِي شَهِدْتُ آخِرَ كَلَامِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ وَلِيتُ غُسْلَهُ وَ دَفْنَهُ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الَّذِي دَلَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ص بِعِلْمِ الْقَضَاءِ بِقَوْلِهِ عَلِيٌّ أَقْضَاكُمْ‏ «6» أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنَا الَّذِي أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَصْحَابَهُ بِالسَّلَامِ عَلَيْهِ بِالْإِمْرَةِ فِي‏
______________________________
(1). راجع بحار الأنوار ج 6 ص 315 (ط كمپانى).
(2). راجع الطبقات لابن سعد القسم الأوّل من المجلد الأول ص 31. و رياض النضرة ج 2 ص 164.
(3). أخرجه ابن ماجه في مقدّمة السنن تحت رقم 118.
(4). يعني جعفر بن أبي طالب عليه السّلام.
(5). كنز العمّال لعلى متّقى ج 6 ص 396 و قال: أخرجه احمد و ابن جرير و صحّحه.
(6). الاستيعاب الملحق بالاصابة ج 3 ص 38، و غيره.
الخصال، ج‏2، ص: 552
حَيَاتِهِ أَمْ أَنْتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي سَبَقَتْ لَهُ الْقَرَابَةُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي حَبَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِدِينَارٍ عِنْدَ حَاجَتِهِ وَ بَاعَكَ جَبْرَئِيلُ وَ أَضَفْتَ مُحَمَّداً ص وَ أَطْعَمْتَ وُلْدَهُ‏ «1» قَالَ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَ قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي حَمَلَكَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلَى كَتِفَيْهِ فِي طَرْحِ صَنَمِ الْكَعْبَةِ وَ كَسْرِهِ حَتَّى لَوْ شَاءَ أَنْ يَنَالَ أُفُقَ السَّمَاءِ لَنَالَهَا أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْتَ صَاحِبُ لِوَائِي فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ بِفَتْحِ بَابِهِ فِي مَسْجِدِهِ حِينَ أَمَرَ بِسَدِّ جَمِيعِ أَبْوَابِ أَصْحَابِهِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ‏ «2» وَ أَحَلَّ لَهُ فِيهِ مَا أَحَلَّهُ اللَّهُ أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ اللَّهَ أَنْتَ الَّذِي قَدَّمَ بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَى رَسُولِ اللَّهِ ص صَدَقَةً فَنَاجَاهُ أَمْ أَنَا إِذَا عَاتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ قَوْماً فَقَالَ‏ أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ‏ الْآيَةَ «3» قَالَ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَنْتَ الَّذِي قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ص لِفَاطِمَةَ ع زَوَّجْتُكِ أَوَّلَ النَّاسِ إِيمَاناً وَ أَرْجَحَهُمْ إِسْلَاماً «4» فِي كَلَامٍ لَهُ أَمْ أَنَا قَالَ بَلْ أَنْتَ فَلَمْ يَزَلْ ع يَعُدُّ عَلَيْهِ مَنَاقِبَهُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ دُونَهُ وَ دُونَ غَيْرِهِ وَ يَقُولُ لَهُ أَبُو بَكْرٍ بَلْ أَنْتَ قَالَ فَبِهَذَا وَ شِبْهِهِ يُسْتَحَقُّ الْقِيَامُ بِأُمُورِ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ ع فَمَا الَّذِي غَرَّكَ عَنِ اللَّهِ وَ عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنْ دِينِهِ وَ أَنْتَ خِلْوٌ مِمَّا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ أَهْلُ دِينِهِ‏
______________________________
(1). راجع مناقب الخوارزمي ص 224.
(2). حديث سد الأبواب أخرجه الحاكم في المستدرك من حديث زيد بن أرقم ج 3 ص 125 و قال: صحيح و لم يخرجاه.
(3). المجادلة 13 و راجع حديث النجوى تفسير القرطبيّ ج 17 ص 320 و الكشّاف ذيل الآية و جامع البيان للطبري طبع بولاق ج 28 ص 14. و أسباب النزول للواحدى ص 308. و خصائص النسائى ص 39 و الكنز لعلى متّقى ج 1 ص 268.
(4). نحوه في كنز العمّال ج 6 ص 153. و مجمع الزوائد للهيثمي ج 9 ص 208.
و ذخائر العقبى و غيرها.
الخصال، ج‏2، ص: 553
قَالَ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَ قَالَ صَدَقْتَ يَا أَبَا الْحَسَنِ أَنْظِرْنِي يَوْمِي هَذَا فَأُدَبِّرُ مَا أَنَا فِيهِ وَ مَا سَمِعْتُ مِنْكَ قَالَ فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ ع لَكَ ذَلِكَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَرَجَعَ مِنْ عِنْدِهِ وَ خَلَا بِنَفْسِهِ يَوْمَهُ وَ لَمْ يَأْذَنْ لِأَحَدٍ إِلَى اللَّيْلِ وَ عُمَرُ يَتَرَدَّدُ فِي النَّاسِ لِمَا بَلَغَهُ مِنْ خَلْوَتِهِ بِعَلِيٍّ ع فَبَاتَ فِي لَيْلَتِهِ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ ص فِي مَنَامِهِ مُتَمَثِّلًا لَهُ فِي مَجْلِسِهِ فَقَامَ إِلَيْهِ أَبُو بَكْرٍ لِيُسَلِّمَ عَلَيْهِ فَوَلَّى وَجْهَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ أَمَرْتَ بِأَمْرٍ فَلَمْ أَفْعَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَرُدُّ السَّلَامَ عَلَيْكَ وَ قَدْ عَادَيْتَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ عَادَيْتَ مَنْ وَالَى اللَّهَ وَ رَسُولَهُ رُدَّ الْحَقَّ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ فَقُلْتُ مَنْ أَهْلُهُ قَالَ مَنْ عَاتَبَكَ عَلَيْهِ وَ هُوَ عَلِيٌّ قَالَ فَقَدْ رَدَدْتُ عَلَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَمْرِكَ قَالَ فَأَصْبَحَ وَ بَكَى وَ قَالَ لِعَلِيٍّ ع ابْسُطْ يَدَكَ فَبَايَعَهُ وَ سَلَّمَ إِلَيْهِ الْأَمْرَ وَ قَالَ لَهُ أَخْرُجُ إِلَى مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ ص فَأُخْبِرُ النَّاسَ بِمَا رَأَيْتُ فِي لَيْلَتِي وَ مَا جَرَى بَيْنِي وَ بَيْنَكَ فَأُخْرِجُ نَفْسِي مِنْ هَذَا الْأَمْرِ وَ أُسَلِّمُ عَلَيْكَ بِالْإِمْرَةِ قَالَ فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ ع نَعَمْ فَخَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ مُتَغَيِّراً لَوْنُهُ فَصَادَفَهُ عُمَرُ وَ هُوَ فِي طَلَبِهِ فَقَالَ لَهُ مَا حَالُكَ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ فَأَخْبَرَهُ بِمَا كَانَ مِنْهُ وَ مَا رَأَى وَ مَا جَرَى بَيْنَهُ وَ بَيْنَ عَلِيٍّ ع فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَنْ تَغْتَرَّ بِسِحْرِ بَنِي هَاشِمٍ فَلَيْسَ هَذَا بِأَوَّلِ سِحْرٍ مِنْهُمْ فَمَا زَالَ بِهِ حَتَّى رَدَّهُ عَنْ رَأْيِهِ وَ صَرَفَهُ عَنْ عَزْمِهِ وَ رَغَّبَهُ فِيمَا هُوَ فِيهِ وَ أَمَرَهُ بِالثَّبَاتِ عَلَيْهِ وَ الْقِيَامِ بِهِ قَالَ فَأَتَى عَلِيٌّ ع الْمَسْجِدَ لِلْمِيعَادِ فَلَمْ يَرَ فِيهِ مِنْهُمْ أَحَداً فَأَحَسَّ بِالشَّرِّ مِنْهُمْ فَقَعَدَ إِلَى قَبْرِ رَسُولِ اللَّهِ ص فَمَرَّ بِهِ عُمَرُ فَقَالَ يَا عَلِيُّ دُونَ مَا تَرُومُ خَرْطُ الْقَتَادِ «1» فَعَلِمَ بِالْأَمْرِ وَ قَامَ وَ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ.
یا علی یا الیا یا حیدر
ابن بابويه، محمد بن على، الخصال، 2جلد، جامعه مدرسين - قم، چاپ: اول، 1362ش.


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Monday 15 September 2014   #2
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,718
ج: ***احتجاج امیرالمومنین علیه السلام بر ابی بکر به 43خصلت ***

الخصال / ترجمه جعفرى ؛ ج‏2 ؛ ص331

استدلال امير مؤمنان على با چهل و سه دليل در برابر ابو بكر
30- امام صادق از پدر بزرگوارش از جدّ ارجمندش نقل مى‏كند كه فرمود:
آنگاه كه كار ابو بكر بالا گرفت و مردم با او بيعت كرده و با على آن گونه رفتار نمودند، ابو بكر همواره نسبت به على روى خوش نشان مى‏داد ولى از حضرتش گرفتگى مى‏ديد، اين رفتار بر ابو بكر سنگين بود. از اين رو دوست داشت كه با حضرتش ديدار كرده و از نظر او آگاه گردد و از اين كه مردم دور او گرد هم آمده و كار امّت را بدو
الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏2، ص: 333
سپردند از او عذر خواهى كند و كم‏علاقگى و بى‏اعتنايى خود را نسبت به خلافت ابراز كند. به همين جهت در هنگام بى‏خبرى نزد حضرتش آمده و از او اجازه ملاقات خصوصى خواست و آنگاه گفت: سوگند به خدا! اى ابا الحسن! من در اين موضوع زمينه سازى نكرده بودم و در آنچه هم اينك گرفتارم رغبتى نداشتم و بر آن حرص نمى‏ورزيدم و به خود مطمئن نيستم كه بتوانم نيازهاى امّت را برطرف سازم، نه نيروى مالى دارم و نه افراد زيادى از خاندانم، و نمى‏خواستم آن را از ديگرى بربايم، پس براى چه تو از من چيزى را كه سزاوارش نيستم به دل گرفته و نسبت به من در اين موضوع ناخرسندى نشان داده و با ديده بدبينى به من مى‏نگرى؟
امام فرمود: على به او فرمود: اگر تمايل به اين كار ندارى و بر آن حرص نمى‏ورزى و به خود مطمئن نيستى كه بتوانى به اين امر قيام كرده و نيازمندى مربوط به آن را روا سازى چرا به آن تن دادى؟ ابو بكر گفت: به جهت حديثى است كه از پيامبر خدا شنيدم كه:
«خداوند امّت مرا بر گمراهى گرد هم نمى‏آورد» هنگامى كه اجتماع آنها را ديدم از حديث پيامبر پيروى كردم و محال دانستم كه اجتماع آنان بر خلاف و هدايت باشد و زمام پذيرش را به آنان سپردم، اگر مى‏دانستم كه كسى مخالفت مى‏كند از پذيرش آن خوددارى مى‏كردم.
على فرمود: در مورد حديثى كه از پيامبر نقل كردى كه: «خداوند امّت مرا بر گمراهى گرد هم نمى‏آورد» در اين صورت آيا من از اين امّت بودم يا نبودم؟ گفت:
آرى، بودى، فرمود: همچنين آن گروهى كه از بيعت با تو خوددارى كردند؛ سلمان، عمّار، ابا ذر، مقداد، ابن عباده، و افراد ديگرى از انصار، آيا از امّت بودند يا نه؟ گفت:
همه اينان از امّت بودند. على فرمود: پس چگونه به حديث پيامبر استدلال مى‏كنى كه همچون افرادى از بيعت با تو خوددارى كردند با اين كه در ميان امّت كسى بر آنان ايراد نگرفته و آنان در صحابى بودن پيامبر و خيرخواهى او كوتاهى نداشتند. ابو بكر گفت: من هنگامى از مخالفت آنان آگاه شدم كه كار خلافت استوار شده بود و من بيم داشتم كه اگر خلافت را از خود دور كنم كار سخت‏تر گشته و مردم از دين برگردند و مبارزه با شما براى پذيرش من، براى دين آسانتر و نگاهدارنده‏تر از اين بود كه مردم به جان همديگر افتاده و به دوران كفر بازگردند و مى‏دانستم كه علاقه تو نسبت به بقاى مردم و دين آنها از من كمتر نيست.
على فرمود: آرى چنين است، ولى براى من بازگو كن كسى كه شايستگى اين امر را پيدا مى‏كند با چه ويژگيهايى آن را پيدا مى‏كند؟ ابو بكر گفت: با خيرخواهى، وفا، رفع چاپلوسى و بخشش بيجا، روش نيكو، اظهار دادگرى، دانش كتاب و سنّت و
الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏2، ص: 335
داشتن فصل خطاب به همراه زهد در دنيا و كم‏علاقگى به آن و ستاندن حق مظلوم از ظالم خويشاوند يا بيگانه.
آنگاه ابو بكر ساكت شد. على فرمود: تو را به خدا! اى ابا بكر! آيا اين ويژگى‏ها را در خود مى‏يابى يا در من؟ ابو بكر گفت: بلكه در شما مى‏بينم اى ابا الحسن! حضرت فرمود: تو را به خدا! آيا پيش از متوجه شدن مسلمانان، من پيامبر خدا را پاسخ دادم يا تو؟ گفت: بلكه تو! فرمود: تو را به خدا! آيا من براى اهل موسم حج و براى همه امّت، سوره برائت را اعلام نمودم يا تو؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! در آيه زكات كه من انگشتر بخشيدم، آيا ولايت من به همراه ولايت خدا و پيامبر خدا بود يا تو؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا طبق حديث پيامبر در روز غدير، من مولاى تو و همه مسلمانان هستم يا تو؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا وزارت از پيامبر خدا و همانند بودن از هارون از موسى را من دارم يا تو؟ گفت:
بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا پيامبر خدا با من و خاندان و فرزندان من براى مباهله با مشركان مسيحى بيرون آمد يا با تو و خاندان و فرزندانت؟ گفت: بلكه تو.
فرمود: تو را به خدا! آيا آيه تطهير از پليدى براى من و خاندان و فرزندانم فرود آمده يا براى تو و خاندان و فرزندانت؟ گفت: بلكه تو و خاندانت. فرمود: تو را به خدا! آيا من و خاندان و فرزندانم در روز كساء مشمول فراخوانى پيامبر خدا بوديم كه:
«خداوندا! اينان خاندان منند كه رهسپار به سوى تو هستند نه به سوى آتش» يا تو؟
گفت: بلكه تو و خاندان و فرزندانت.
فرمود: تو را به خدا! آيا تو آن جوانمردى هستى كه از آسمان ندا داده شد كه:
شمشيرى جز ذو الفقار و جوانمردى جز على نيست» يا من؟ گفت: بلكه تو.
فرمود: تو را به خدا! آيا تو همان كسى هستى كه آفتاب به هنگام نمازش برگردانده شد و او نمازش را خواند، سپس آفتاب ناپديد شد يا من؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا تو آن كسى هستى كه پيامبر خدا در جنگ خيبر پرچم خود را بدو سپرد و خداوند او را پيروز كرد، يا من؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا تو بودى كه اندوه پيامبر خدا و مسلمانان را با كشتن عمرو بن عبد ودّ زدودى يا من؟ گفت:
بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا تو بودى كه پيامبر خدا براى پيغام بردن‏
الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏2، ص: 337
به سوى جنّيان امين خود قرار داد و او هم اين مأموريت را پذيرفت يا من؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا تو بودى كه پيامبر خدا او را با گفتن: «من و تو از آدم تا عبد المطلب حلال‏زاده‏ايم نه زنا زاده.» از زنا تطهيرش نمود يا من؟ گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا من همان كسى هستم كه پيامبر خدا مرا برگزيد و دخترش فاطمه را همسر من قرار داد يا تو؟ گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا من پدر دو ريحانه پيامبر يعنى حسن و حسين كه در مورد آنان فرمود: «اينان سرور جوانان بهشتند و پدرشان از آنان بهتر است» بودم يا تو؟ گفت:
ابن بابويه، محمد بن على - جعفرى، يعقوب، الخصال / ترجمه جعفرى، 2جلد، نسيم كوثر - قم، چاپ: اول، 1382ش.


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء

آخرين ويرايش عبدالعلی69 ، Monday 15 September 2014 در 05:56PM.
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Monday 15 September 2014   #3
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,718
ج: ***احتجاج امیرالمومنین علیه السلام بر ابی بکر به 43خصلت ***

الخصال / ترجمه جعفرى ؛ ج‏2 ؛ ص337

«اينان سرور جوانان بهشتند و پدرشان از آنان بهتر است» بودم يا تو؟ گفت:
البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا برادر تو با دو بال زينت شده در بهشت با فرشتگان پرواز مى‏نمايد يا برادر من؟ گفت: البته برادر تو. فرمود: تو را به خدا! آيا من بدهى‏هاى پيامبر خدا را به عهده گرفتم و در موسم حج فرياد زدم كه وعده‏هاى پيامبر را در موقع‏اش پرداخت خواهم نمود يا تو؟ گفت: بلكه تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا من همان كسى بودم كه پيامبر خدا براى خوردن مرغى كه نزدش بود و مى‏خواست بخورد به خدا عرض كرد: «خدايا! محبوبترين آفريدگانت بعد از مرا در نزد من حاضر كن.» يا تو؟ گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا من همان كسى هستم كه پيامبر خدا نويد داد كه به تأويل قرآن با پيمان‏شكنان، بى‏دادگران و از دين خارج‏شوندگان جنگ خواهم كرد يا تو؟ گفت: البته تو بودى.
فرمود: تو را به خدا! آيا من همان كسى هستم كه در واپسين لحظات عمر پيامبر خدا شاهد آخرين كلام آن حضرت بودم و به غسل و خاكسپارى او پرداختم يا تو؟ گفت: بلكه تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا من همان كسى هستم كه پيامبر خدا با گفتار على داورترين شماست، به دانش داورى راهنمايى كرد يا تو؟ گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا من همان كسى هستم كه پيامبر خدا به يارانش دستور داد در دوران زندگيش به عنوان امير مؤمنان سلام دهند يا تو بودى؟ گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا تويى آن كه در خويشاوندى از پيامبر خدا پيشى گرفته‏اى يا من؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا تو همو بودى كه خداوند به هنگام نيازش دينارى بدو بخشيد و آن را به جبرئيل فروخت و محمّد را مهمان كرده و فرزندانش را غذا داد؟ حضرت فرمود: ابو بكر گريست و گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا تويى آن كه پيامبر خدا براى پايين انداختن بتهاى كعبه و شكستن آنها او را به دوش خود گرفت كه اگر مى‏خواست به كرانه و افق آسمان برسد دسترسى داشت، يا من بودم؟
گفت: البته تو بودى. فرمود: تو را به خدا! آيا تويى آن كه پيامبر خدا براى او
الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏2، ص: 339
فرمود: «تو پرچمدار من در دنيا و سراى آخرت هستى.» يا من؟ گفت: بلكه تو.
فرمود: تو را به خدا! آيا تو بودى آن كه پيامبر خدا دستور گشايش درب خانه‏اش به سوى مسجد را صادر كرد آنگاه كه دستور داد همه درهاى اصحاب و خاندانش به سوى مسجد بسته شود و آنچه كه خدا در آن براى او حلال كرده بود برايش حلال نمود، يا من بودم؟ گفت: بلكه تو. فرمود: تو را به خدا! آيا تويى آن كه به جهت نجواى با پيامبر خدا پيشاپيش صدقه‏اى داد آنگاه به نجوا پرداخت آنگاه كه خداوند متعال گروهى را مورد عقاب قرار داد و فرمود: «آيا سختتان بود كه پيش از نجواى با پيامبر صدقه‏هايى بپردازيد؟» يا من بودم؟ گفت: بلكه تو بودى. فرمود: تو را به خدا! تو بودى كه پيامبر خدا در مورد او در ضمن سخنانى به فاطمه فرمود: من تو را به همسرى كسى درآوردم كه او نخستين مردم از نظر ايمان و برترين آنان از نظر اسلام است؟ گفت: بلكه تو بودى. على پيوسته مناقبى را كه خداوند بدو- نه به ابو بكر و غير او- اختصاص داده مى‏شمرد و ابو بكر مى‏گفت: بلكه تو بودى. آنگاه حضرتش فرمود: پس به اين ويژگى‏ها و مانند آن شايستگى قيام به امور امّت محمّد پيدا مى‏شود. سپس حضرتش رو به ابو بكر كرد و فرمود: چه چيزى تو را از خدا و پيامبر و دينش فريب داد با اين كه از آنچه كه اهل دين بدان نياز دارند، تهى هستى؟ حضرت فرمود: در اين هنگام ابو بكر گريست و گفت: اى ابا الحسن! راست گفتى، همين امروز را به من مهلت بده تا در كار خود و آنچه از تو شنيدم بيانديشم.
حضرت فرمود: على بدو فرمود: اى ابا بكر! تو اين مهلت را دارى. آنگاه ابو بكر از نزد على بازگشت و آن روز را به تنهايى سپرى كرد و تا شب به هيچ كس اجازه ملاقات نداد. عمر نيز از آنجايى كه جلسه خلوت ابو بكر با على را شنيده بود در ميان مردم رفت و آمد مى‏كرد. ابو بكر آن شب پيامبر خدا را در خواب ديد كه در جايگاه خود نشسته، ابو بكر برخاست تا به حضرتش سلام كند، حضرت روى از او گردانيد، عرض كرد: اى پيامبر خدا! آيا فرمانى دادى كه من انجام ندادم؟
پيامبر خدا فرمود: من پاسخ سلام تو را بدهم، با اين كه با خدا و پيامبرش و كسى كه خدا و پيامبرش او را دوست مى‏دارد، دشمنى مى‏كنى؟ حق را به اهلش باز گردان! ابو بكر گفت: اهل آن كيست؟ فرمود: همان- على - كه بر تو عتاب كرد.
ابو بكر گفت: به فرمان تو اى پيامبر خدا! خلافت را به او برمى‏گردانم. حضرت فرمود:
بامدادان در حالى كه مى‏گريست به على گفت: دستت را بده، آنگاه با او بيعت كرد و امر خلافت را به او تسليم كرد، آنگاه گفت: من به مسجد پيامبر خدا مى‏روم و
الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏2، ص: 341
مردم را از خوابى كه ديشب ديدم آگاه مى‏كنم و گفتگوهايى كه ميان من و تو شده به مردم گزارش مى‏دهم. آنگاه از اين امر كنار مى‏روم و به شما به عنوان امير سلام مى‏دهم. على فرمود: آرى.
ابو بكر با رنگ پريده از نزد على بيرون آمد، عمر كه در جستجوى او بود، او را ديد و گفت: اى خليفه پيامبر خدا! چرا حالت اين گونه است؟ ابو بكر او را از تصميم خود و خوابى كه ديده بود و آنچه كه ميان او و على رخ داده بود، آگاه كرد، عمر گفت: اى خليفه پيامبر خدا! تو را به خدا كه فريب سحر بنى هاشم را مخور، اين نخستين سحرى نيست كه از آنها سر مى‏زند. او پيوسته از اين سخنان به گوش او خواند تا اين كه او را از رأيش برگردانده و از تصميمش منصرف نمود و به خلافت تشويق كرد و وادار نمود كه در آن استوار مانده و بدان قيام كند.
حضرت فرمود: على در وعده مقرّر در مسجد حاضر شد ولى هيچ كس را در آنجا نديد و احساس كرد كه آنان شرّى ايجاد كرده‏اند. پس كنار قبر پيامبر خدا نشست، عمر داشت از آنجا عبور مى‏كرد و به آن حضرت گفت: اى على! آنچه تو در جستجوى آنى، همانند كندن خارهاى درخت قتاد، سخت است- يعنى به آن هرگز نخواهى رسيد- حضرت از قضيه آگاه شد و برخاست و به خانه خود رفت.
ابن بابويه، محمد بن على - جعفرى، يعقوب، الخصال / ترجمه جعفرى، 2جلد، نسيم كوثر - قم، چاپ: اول، 1382ش.


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Monday 15 September 2014   #4
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,718
ج: ***احتجاج امیرالمومنین علیه السلام بر ابی بکر به 43خصلت ***

الخصال / ترجمه فهرى ؛ ج‏2 ؛ ص651

(امير المؤمنين چهل و سه دليل عليه ابى بكر اقامه كرد)
30- امام صادق عليه السّلام از پدرش و او از جدش نقل ميفرمايد: چون در كار ابى بكر و بيعت مردم بر او و كارى كه با على بن ابى طالب كردند آنچه شدنى بود انجام گرفت ابو بكر همواره بعلى عليه السّلام روى خوش نشان مى‏داد ولى از على عليه السّلام گرفتگى مشاهده مى‏نمود و اين موضوع بر ابى بكر سنگين بود.
لذا علاقه پيدا كرد كه على را ملاقات كند و از نظر او اطلاع حاصل نمايد و در اينكه مردم جمع شدند و كار امت را بر گردن او انداختند عذر خواهى كند و كم‏علاقگى و بى‏اعتنائى خود را بخلافت ابراز نمايد.
لذا بى‏خبر بخدمت آن حضرت آمد و اجازه ملاقات خصوصى خواست و پس از شرفيابى عرض كرد يا ابا الحسن بخدا قسم كه براى اين كارها از طرف من زمينه سازى نشده بود و من بكارى كه گرفتار آن شدم مايل‏
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 652
نبودم و حرصى بآن نداشتم و اطمينانى بخود ندارم كه نيازمندى‏هاى امت را رفع نمايم و نه نيروى مالى دارم و نه افراد خاندانم زياد است و نخواستم حقى را از ديگرى سلب كنم چرا تو از من چيزى را كه مستحق‏اش نيستم بدل گرفته‏اى؟ و در اين كارى كه براى من روى داده از خود كراهت نشان ميدهى؟ و با چشم بد بينى بمن نگاه ميكنى؟ امام ششم عليه السّلام فرمود حضرت باو فرمود: اگر حرصى باين كار ندارى و بخويشتن اطمينانى ندارى كه بتوانى باين امر قيام كنى و رفع نيازمنديهاى آن را در خود نمى‏بينى براى چه زير اين بار رفتى؟ ابو بكر گفت: بخاطر حديثى كه از رسول خدا شنيده بودم كه خداوند نميگذارد امت من بر گمراهى اتفاق و اجماع داشته باشند و چون ديدم همگى اجماع كرده‏اند از حديث پيغمبر پيروى نمودم كه اجتماعشان را بر خلاف راه هدايت محال ميديدم و زمام پذيرش خود را بدست آنان سپردم و اگر ميدانستم كه يكنفر مخالفت ميكند از پذيرش اين كار خوددارى مينمودم حضرت فرمود: على عليه السّلام فرمود:
اما آنچه از پيغمبر نقل كردى كه فرموده است (امت من بر گمراهى اتفاق و اجماع نكنند) من از افراد اين امت بودم يا نبودم؟ گفت: بلى بودى فرمود: هم چنين آن عده‏اى كه از بيعت تو خود- دارى كردند مانند سلمان و عمار و ابى ذر و مقداد و ابن عباده و از طايفه انصار هر كس كه با او بود از امت بودند يا نه؟ گفت: همگى از امت بودند على عليه السّلام فرمود: پس چگونه حديث پيغمبر را دليل مى‏آورى؟ با اينكه اين گونه افراد از بيعت تو خوددارى نموده‏اند و در باره اين افراد كسى را انتقادى نيست و در
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 653
اينكه از اصحاب پيغمبر بودند و خير خواه او بودند كوتاهى نداشتند ابو بكر گفت: من از مخالفت اينان پس از اينكه كار خلافت استوار شد اطلاع پيدا كردم و ترسيدم اگر خلافت را از خود بازگردانم دشوارتر شود و مردم از دين برگردند و پى‏گيرى شماها تا آنگاه كه خلافت مرا بپذيريد براى دين آسان‏تر است و آن را بهتر نگهدارى ميكند تا اينكه مردم بجان يك ديگر بيفتند و همگى كافر شوند و ميدانستم كه علاقه تو نسبت بمردم و دينشان كمتر از من نيست على فرمود:
آرى چنين است ولى بگو بدانم كسى كه خلافت را سزد بچه چيز شايستگى پيدا ميكند؟ ابو بكر گفت: بخير خواهى و وفا و بايد در كارها جدى باشد و بخشش بى‏جا نكند و خوش رفتار باشد و عدالت را آشكار كند و بقرآن و سنت و آئين و مقررات قضاوت دانا باشد و در عين حال نسبت بدنيا زاهد بوده بآن كم رغبت باشد و حق ستمديده را از ستمگر بستاند چه دور باشد و چه نزديك اين بگفت و سپس خاموش شد على فرمود: اى ابو بكر تو را بخدا سوگند ميدهم اين صفتها را در خودت مى‏بينى يا در من؟ عرض كرد بلكه در شما مى‏بينم اى ابا الحسن فرمود: تو را بخدا پيش از اينكه مسلمانان متوجه شوند من دعوت رسول خدا را پذيرفتم يا تو؟ عرض كرد بلكه تو فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم من بودم كه بمردم موسم حج و بهمه مردم سوره برائت را اعلام نمودم يا تو؟ عرض كرد تو فرمود: تو را بخدا سوگند ميدهم روزى كه رسول خدا بغار تشريف برد من با فداكارى خودم رسول خدا را حفظ كردم يا تو؟ عرض كرد بلكه تو فرمود: تو را بخدا سوگند ميدهم در آيه‏اى كه در مورد خاتم بخشى نازل شد براى من ولايت از طرف خدا بهمراه ولايت رسول خدا تعيين شد يا براى تو؟ عرض كرد بلكه براى تو فرمود: تو را بخدا من بحكم حديث پيغمبر در روز غدير مولاى تو و همه مسلمانان هستم يا تو؟ عرض‏
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 654
كرد بلكه تو فرمود: تو را بخدا منصب وزارت رسول خدا و منزلت هرون از موسى از آن من است يا از آن تو؟ عرض كرد بلكه از آن تو، فرمود: تو را بخدا آيا رسول خدا براى مباهله با مشركين نصارى مرا و اهل خانه و فرزندان مرا بيرون برد يا تو را و اهل خانه تو و فرزندان تو را؟ عرض كرد بلكه شما را فرمود تو را بخدا آيه تطهير از پليدى از آن من و خانواده‏ام و فرزندانم است يا از آن تو و خانواده‏ات؟ عرض كرد: بلكه از آن تو و خانواده تو است فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم رسول خدا كه در روز كساء دعا كرد و عرض كرد بار الها اينان خاندان من هستند رهسپار بسوى تو باشند نه بسوى آتش در باره من و خانواده و فرزندان من بود يا تو؟ عرض كرد بلكه تو فرمود: تو را بخدا صاحب آيه‏اى كه خدا ميفرمايد: (بنذر وفا ميكنند و از روزى كه شر خيز است ميترسند) من هستم يا تو؟ عرض كرد بلكه تو فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم توئى آن جوان مرديكه از آسمان در باره او گفته شد كه شمشيرى بجز ذو الفقار و جوانمردى بجز على نيست يا منم؟ عرض كرد بلكه تو هستى فرمود: تو را بخدا سوگند ميدهم توئى آن كس كه آفتاب بهنگام نماز او بازگشت و او نمازش را خواند و سپس آفتاب غروب كرد يا منم؟ عرض كرد بلكه توئى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم توئى آن كس كه رسول خدا پرچم خود را در روز خيبر بدست او داد و خداوند پيروزى نصيب او فرمود يا منم؟ عرض كرد بلكه توئى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم تو بودى كه اندوه خاطر پيغمبر و مسلمانان را با كشتن عمرو بن عبد ودّ برطرف كردى يا من بودم؟ عرض كرد بلكه تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم تو بودى كه رسول خدايت براى فرستادن بسوى جنيان امينش دانست و او هم پيشنهاد پيغمبر را پذيرفت يا من بودم؟ عرض كرد البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم كه رسول خدا حلال‏زادگى او را از آدم تا پدرت با گفتار خود كه فرمود:
(من و تو از آدم تا عبد المطلب حلال‏زاده‏ايم نه زنازاده) تصديق فرمود تو بودى يا من بودم؟ عرض كرد البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن من بودم كه رسول خدايم برگزيد و دختر خود فاطمه را
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 655
همسر من كرد و فرمود خداوند تو را همسر فاطمه كرد يا تو بودى؟ عرض كرد: البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم پدر حسن و حسين كه دو ريحان پيغمبر بودند و در باره‏شان فرمود: اين دو تن دو سرور جوانان اهل بهشتند و پدر آنان از آنان بهتر است من هستم يا تو؟ عرض كرد: البته شما فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم برادر تو با دو بال زينت شده تا با آن دو بال در بهشت با فرشتگان پرواز نمايد يا برادر من؟ عرض كرد البته برادر تو فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم من بدهى پيغمبر را بعهده گرفتم و در موسم حج اعلام كردم كه وعده‏هاى پيغمبر را در سر رسيد خواهم پرداخت يا تو؟
عرض كرد، البته تو فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم من بودم كه رسول خدا براى خوردن مرغى كه در نزدش بود و ميخواست آن را بخورد و عرض كرد بار الها از من كه بگذرد دوست‏ترين خلق خودت را بنزد من برسان) يا تو بودى؟ عرض كرد: البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم من بودم كه رسول خدا او را مژده داد كه با ناكثين و قاسطين و مارقين بحكم تأويل قرآن جنگ خواهد كرد يا تو بودى؟
عرض كرد: البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم من بودم كه در آخرين لحظه عمر پيغمبر شاهد گفتارش بودم و بكار غسل و دفنش پرداختم يا تو بودى؟ عرض كرد: البته تو بودى فرمود تو را بخدا قسم ميدهم آن كه رسول خدا بعلم قضاوت او مردم را راهنمائى كرد و فرمود (على متخصص‏ترين شما در علم قضاوت است) من بودم يا تو بودى؟ عرض كرد البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم من بودم كه رسول خدا بيارانش دستور فرمود تا در حال حيات‏اش بعنوان امارت باو سلام دهند يا تو بودى؟ عرض كرد البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه پيش از همه با رسول خدا خويشاوندى داشت يا من بودم؟ عرض كرد: البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه خداى عز و جل بهنگام نياز يك دينار باو مرحمت فرمود و جبرئيل آن را بتو فروخت و تو محمد و فرزندانش را طعام كردى؟ راوى گفت:
ابو بكر را گريه دست داد و عرض كرد: البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه‏
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 656
رسول خدا براى پائين انداختن بت خانه كعبه و شكستن آن او را بدوش خود برگرفت و تا آنجا كه اگر ميخواست دست باطراف آسمان دراز كند دسترسى داشت يا من بودم؟ عرض كرد: البته تو بودى فرمود:
تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه رسول خدا باو فرمود: تو پرچمدار من در دنيا و آخرت هستى يا من بودم؟ عرض كرد البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه هنگامى كه رسول خدا دستور فرمود؟ همگى اصحاب و خاندان آن حضرت درهاشان را كه بر مسجد باز ميشد به بندند و فقط در خانه او بمسجد باز باشد و آنچه كه خداوند براى پيغمبر حلال فرموده بود پيغمبر نيز براى او حلال كرد يا من بودم؟ عرض كرد بلكه تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه براى گفتگوى محرمانه با پيغمبر قبلا صدقه داد و سپس با آن حضرت بگفتگو پرداخت يا من بودم؟ آنگاه كه خداوند جمعى را مورد عتاب خود قرار داد و فرمود آيا دشوارتان بود كه پيش از گفتگوى محرمانه صدقه‏ها بدهيد؟ تا آخر آية)؟ عرض كرد البته تو بودى فرمود: تو را بخدا قسم ميدهم آن تو بودى كه رسول خدا در باره‏اش ضمن كلامى بفاطمة فرمود: من تو را بكسى كه پيش از همه ايمان آورد و اسلامش بر همه برترى داشت تزويج نمودم يا من بودم؟ عرض كرد البته تو بودى على هم چنان مناقبى را كه خداى عز و جل فقط براى او نه براى ابو بكر و نه براى غير او قرار داده بود مى‏شمرد و ابو بكر بآن حضرت عرض ميكرد البته تو آنگاه فرمود: كه باين گونه مناقب و مانند آنها شايستگى قيام بامور امت محمد پيدا مى‏شود.
سپس على بابى بكر فرمود: پس چه چيز تو را از خدا و رسولش و از دين خدا فريفته است؟ با اينكه از آنچه اهل دين خدا بآن نيازمنداند تو تهى دست هستى؟
حضرت فرمايد: ابو بكر گريه كرد و عرض كرد اى ابو الحسن راست فرمودى يك امروز را بمن‏
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 657
مهلت بده تا تدبيرى در كار خود و آنچه از تو شنيدم بيانديشم.
حضرت فرمايد: على فرمود اى ابا بكر اين مهلت را دارى ابو بكر از نزد على باز گشت و آن روز را بتنهائى بسر برد و تا شب بهيچ كس اجازه ملاقات نداد و عمر كه گزارش خلوت كردن ابو بكر را با على شنيده بود در ميان مردم در رفت و آمد بود ابو بكر آن شب را خوابيد و رسول خدا را بخواب ديد كه در مجلس خود نشسته ابو بكر برخاست تا بر آن حضرت سلام دهد حضرت روى خود را برگردانيد ابو بكر عرض كرد: يا رسول اللَّه آيا دستورى بمن فرموده‏اى كه من امتثال نكرده‏ام؟
رسول خدا فرمود: من جواب سلام تو را بدهم و حال آنكه تو با خدا و رسولش دشمنى كردى؟ و با كسى كه خدا و رسولش را دوست دارد دشمنى نمودى؟ حق را باهلش بازگردان گويد: عرض كردم:
اهل حق كيست؟ فرمود: همان كسى كه بر تو در باره حق عتاب و تندى نمود و او همان على است گويد:
عرض كردم يا رسول اللَّه بر حسب دستور شما همين دم حق را باو باز پس دادم.
فرمود: ابو بكر آن شب را بصبح رسانيد و صبح گريه كنان بعلى گفت دست خود را باز كن و بآن حضرت بيعت كرد و كار را بدست او سپرد و عرض كرد من بمسجد رسول خدا مى‏روم و آنچه را كه در امشب ديدم و ميان من و تو جريان پيدا كرد بمردم اعلام ميكنم و خود را از زير اين بار بيرون مى‏كشم و بر تو بعنوان امارت سلام مى‏كنم.
حضرت فرمايد على باو فرمود: آرى همين كار بكن، ابو بكر از نزد على با رنگ پريده بيرون رفت و با عمر مصادف شد كه بدنبال او مى‏گشت گفت: اى خليفه رسول خدا حالت چطور است؟
الخصال / ترجمه فهرى، ج‏2، ص: 658
ابو بكر جريان كار خود و خوابى را كه ديده بود و آنچه را كه ميان او و على گذشته بود براى عمر نقل كرد عمر گفت: اى خليفه رسول خدا تو را بخدا قسم ميدهم كه مبادا فريب جادوى بنى هاشم را بخورى كه اين اولين بار جادوگرى آنان نيست و آنقدر از اين گونه سخنان بگفت تا او را از راى خود منصرف كرد و از تصميمى كه داشت باز داشت و بر همان كارى كه داشت ترغيب كرد كه بايد در اين كار پايدارى كنى و بر سر كار باشى.
راوى گويد: على طبق وعده‏اى كه با ابو بكر داشت بمسجد آمد ولى هيچ كس از آنان را نديد فهميد كه پيش آمد بدى روى داده است در كنار قبر رسول خدا بنشست عمر بر او گذر كرد و گفت اى على خرط قتاد از آنچه تو ميخواهى آسان‏تر است على مطلب را فهميد و برخاست و بخانه خود بازگشت.
(شرح قتاد درختى است كه خاردار و خرط قتاد بدان معنى است كه كسى با كشيدن دست از بالاى آن بپائين خارهاى آن را بكند.
ابن بابويه، محمد بن على - فهرى زنجانى، احمد، الخصال / ترجمه فهرى، 2جلد، علميه اسلاميه - تهران، چاپ: اول، بى تا.


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Monday 15 September 2014   #5
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,718
ج: ***احتجاج امیرالمومنین علیه السلام بر ابی بکر به 43خصلت ***

الخصال / ترجمه كمره‏اى ؛ ج‏2 ؛ ص325

17- امير المؤمنين در برابر ابى بكر چهل و سه دليل براى حقانيت خود ايراد كرد-
امام ششم از گفته پدرش از جدش فرمود چون كار ابى بكر گذشت و مردم با او بخلافت بيعت كردند و از على بن ابى طالب دست برداشتند ابى بكر هميشه در برابر على خوشروئى و خوش برخوردى از خود نشان ميداد ولى از آن حضرت گرفتگى و دلتنگى ميديد اين موضوع بر ابو بكر ناگوار بود دلش ميخواست بطور خصوصى آن حضرت را ديدار كند و رأى او را در اين موضوع بفهمد و از اينكه مردم دور او را گرفتند و كار خلافت را بگردن او انداختند عذر خواهى كند و از خود نسبت بزمامدارى امت بى‏رغبتى و كناره‏جوئى نشان دهد در موقع تنهائى خدمت حضرت آمد و خلوت كرد و بآن حضرت عرض كرد يا ابا الحسن بخدا من در كار خلافت توطئه‏اى و رغبتى نداشتم و بر آن حرصى ندارم و بخود اعتماد ندارم كه رفع نياز امت را بنمايم و از نظر ثروت و عشيره هم پشتيبانى ندارم و نخواستم آن را از دست كسى گرفته باشم شما چرا از من دلتنگيد و از پيشوائى من بد بينيد و بچشم بد و خسته بمن نگاه ميكنى؟
الخصال / ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 326
اگر رغبت و حرص بخلافت نداشتى چه تو را واداشت كه زير بار خلافت رفتى با اينكه بخودت اطمينان نداشتى كه از عهده آن بر مى‏آئى و رفع احتياجات آن را نميتوانستى كرد؟
سببش حديثى بود كه از پيغمبر شنيده بودم كه فرمود امت من اتفاق بر گمراهى و ضلالت نميكنند چون ديدم همه امت بپيشوائى من اتفاق كردند از حديث پيغمبر پيروى كردم و خيال نميكردم بر خلاف حق اتفاق كنند بدعوت آن‏ها پاسخ دادم و اگر ميدانستم يكى با من مخالفت ميكند زير بار نميرفتم.
على فرمود اينكه حديث پيغمبر را ياد كردى: خدا امتم را بر ضلالت متفق نمى‏كند درست ولى بگو بدانم من از امت نبودم؛ آن دسته‏اى كه با تو مخالفت كردند چون سلمان و عمار و ابى ذر و مقداد و قيس بن عباده و حزب او از انصار چطور؛ تصديق ميكنم كه همه از امت بودند پس چگونه بحديث پيغمبر استدلال مى‏كنى با اينكه مانند اين بزرگان اصحاب پيغمبر كه در نزد امت مورد انتقاد نيستند و در خير خواهى پيغمبر كوتاهى نكردند با تو مخالفت كردند من در آغاز نميدانستم آن‏ها با من مخالفند پس از اينكه بيعت منعقد شد فهميدم و ترسيدم اگر كناره كنم مطلب بالا بگيرد و مردم از دين برگردند ملاحظه كردم كه مبارزه سلمى با شما مخالفين تا آنكه موافق و همراه شويد براى دين ارزانتر تمام مى‏شود از ستيزه و نبرد مسلمانان با يك ديگر و اين نقشه براى حفظ دين بهتر است و ميدانستم كه شخص شما هم كمتر از من بحفظ مسلمانان و دين آن‏ها علاقمند
الخصال / ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 327
نيستيد، آرى درست است ولى بمن بگو بدانم كسى كه شايسته امر خلافت است بايد چه اوصافى داشته باشد؟ غير از اين وصفى كه تو كردى بايد خيرخواه و وفادار باشد وجود و بخشش بيجا نكند. خوشروئى و داد و دهش نمايد بقرآن و سنت پيغمبر و قضاوت عادلانه دانا باشد نسبت بدنيا زاهد و بى‏رغبت باشد داد مظلوم را از ظالم خويش باشد يا بيگانه بستاند- ابو بكر در اينجا خاموش شد. على بگفته خود چنين دنباله داد:
اى ابو بكر ترا بخدا اين صفات در منست يا در تو؟ در شما است اى ابو الحسن؟ ترا بخدا من بودم كه پيش از آنكه كسى از مردان بياد اسلام بيفتد پيغمبر را اجابت كردم يا تو؟
البته شما.
ترا بخدا من بودم كه براى عموم عرب در موسم حج بسوره برائت جار كشيدم يا تو؟
البته شما.
ترا بخدا من بودم كه در روز هجرت پيغمبر بعار ثور با جان خود رسول خدا را نگهدارى كردم يا تو؟ البته شما ترا بخدا من بودم كه در ركوع انگشتر صدقه دادم و آيه ولايت من پيوست ولايت خدا و رسول خدا نازل شد يا تو؟ البته شما.
ترا بخدا منم كه بمفاد حديث پيغمبر در روز غدير آقاى بر تو و هر مسلمانم يا تو؟
البته شما.
ترا بخدا وزارت رسول خدا و منزله هرون بموسى نسبت به آن حضرت از آن منست يا تو؟ البته از آن شما است ترا بخدا رسول خدا مرا و خانواده و فرزندان مرا براى مباهله مشركين نصارى بيرون برد يا ترا و خانواده و فرزندان ترا؟ شما را بيرون برد ترا بخدا آيه تطهير از آلودگى‏ها در باره من و خانواده و فرزندان من نازل شد يا براى تو و خاندان تو؟ براى تو و خاندان تو
الخصال / ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 328
ترا بخدا در روز اجتماع كساء پيغمبر براى من و خانواده من و فرزندان من دعا كرد و فرمود خدايا اينان خاندان منند از آتش كنار باشند يا براى تو؟ البته براى تو و خانواده و فرزندانت ترا بخدا من منظور اين آيه ام (در سوره هل اتى) بنذر وفا ميكنند و از روز شر انگيز ميترسند يا تو؟ البته شما ترا بخدا تو آن جوان مردى كه از طرف آسمان در باره او فرياد شد لا سيف الا ذو الفقار و لا فتى الا على يا من؟ البته شما ترا بخدا تو بودى كه در وقت نمازى آفتاب برايت برگشت تا آن را ادا كردى و سپس فرو شد يا من؟ البته شما ترا بخدا تو بودى كه رسول خدا پرچمش را در روز فتح خيبر بوى ارزانى داشت و بدست وى قلعه خيبر فتح شد يا من؟ البته شما ترا بخدا تو بودى كه بكشتن عمرو بن عبد ودّ غم از دل پيغمبر زدودى و از مسلمين يا من؟ البته شما ترا بخدا تو بودى كه رسول خدايت در رسالت بر جن امين دانست و جن بدست وى ايمان آورند يا من؟ البته شما ترا بخدا تو بودى كه رسول خدا پاك نژادى و حلال‏زادگى او را از آدم تا پدرش بگفته خود (من و تو از آدم تا عبد المطلب از زناشوئى هستيم) تصديق كرد يا من، البته شما ترا بخدا من بودم كه رسول خدا وى را برگزيد و دخترش فاطمه را بوى بزنى داده و فرمود خدا او را بتو تزويج كرد يا تو؟ البته شما ترا بخدا من پدر حسن و حسين دو ريحان اويم كه در باره آنان ميفرمود اين دو آقاى جوانان اهل بهشتند و پدرشان بهتر از آن‏ها است يا تو؟ البته شما ترا بخدا برادر تو است كه با دو بال آراسته است و در بهشت با فرشتگان هم پرواز است يا برادر من؟ البته برادر شما است ترا بخدا من ضامن دين رسول خدا شدم و در موسم حج جار زدم كه تعهدات او را ميپردازم يا تو؟ البته شما.
الخصال / ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 329
تو را بخدا من بودم كه خدا رسانيد او را؛ چون پيغمبر ميخواست گوشت آن مرغ را بخورد عرض كرد بار خدايا محبوبترين بندگان خود را بعد از من بر سر اين خوراك برسان يا تو را؟
البته شما بوديد.
تو را بخدا من بودم كه پيغمبر وى را بكشتار ناكثين و قاسطين و مارقين از دين، موافق تاويل قرآن مژده داد يا تو؟ البته شما بوديد.
ترا بخدا من بودم كه كلام آخر رسول خدا را دريافتم و كار غسل و بخاك سپردنش را پرداختم يا تو؟ البته شما ترا بخدا من بودم كه رسول خدا با گفتار خود «على قضاوت‏كننده ترين شما است» بتخصص او در علم قضاوت مردم را دلالت كرد يا تو؟ البته شما.
ترا بخدا من بودم كه رسول خدا در زندگى خود اصحابش را دستور داد كه بعنوان امير المؤمنين بر وى سلام دهند يا تو؟ البته شما بوديد.
ترا بخدا تو در خويشى برسول خدا نزديكترى يا من؟ البته شما، ترا بخدا تو يك دينار برسول خدا در مورد نياز وى بخشيدى و جبرئيل با تو بيعت كرد و محمد و فرزندانش را مهمانى كردى يا من؟ (در اينجا ابو بكر گريست) و عرضكرد البته شما.
ترا بخدا تو بودى كه رسول خدا وى را بدوش گرفت تا بتهاى خانه كعبه را ريخت و شكست و اگر ميخواست دستش را بآفاق آسمان رساند ميرسانيد يا من؟ البته شما.
ترا بخدا تو بودى كه رسول خدا برايش گفت تو صاحب پرچم منى در دنيا و آخرت يا من؟ البته شما.
ترا بخدا تو بودى كه رسول خدا فرمان داد در خانه‏اش در مسجد او باز باشد در هنگامى كه‏
الخصال / ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 330
فرمان داد در خانه همه اصحاب و خويشانش را از جانب مسجد ببندند و براى وى حلال كرد آنچه را خدا براى او حلال كرده بود يا من، البته شما.
ترا بخدا تو بودى كه پيش از راز گفتن با رسول خدا صدقه دادى و راز گفتى با او يا من؟ در اين وقت بود كه خدا جمعى را مورد عتاب قرار داد و فرمود (در سوره مجادله آيه 13) ترسيدند پيش از راز گفتن خود صدقه بدهيد؟ البته شما.
ترا بخدا تو بودى كه رسول خدا در باره وى بفاطمه در ضمن كلامش فرمود (من ترا بكسى تزويج كردم كه پيش از همه مردم ايمان آورده و اسلامش بر همه مى‏چربد يا من؟ البته شما.
على پيوسته مناقبى كه خدا باو اختصاص داده و در ديگران نبود براى ابو بكر ميشمرد ابو بكر تصديق كرد كه باين گونه فضائل شخصى لايق و شايسته زمامدارى و كارگذارى مسلمانان مى‏شود. على فرمود پس چه ترا فريفت كه از خدا و رسولش و دينش برگشتى. تو خود را خليفه پيغمبر ميدانى با اينكه از آنچه اهل دين بدان محتاجند بى‏بهره‏اى.
(ابو بكر گريست) گفت اى ابو الحسن راست گفتى امروز مرا مهلت بده تا در كار خود و گفته‏هاى شما انديشه كنم. بسيار خوب مهلت دارى.
ابو بكر از نزد آن حضرت برگشت و در بروى خود بست تا شب و كسى را بخود نپذيرفت، عمر ميان مردم بدست و پا افتاده و رفت و آمد ميكرد چون باو رسيده بود كه ابو بكر با على علیه السلام خلوت كرده ابو بكر شب را خوابيد و رسول خدا بخواب ديد كه در مجلس خود نشسته، ابو بكر خدمت آن حضرت شتافت كه سلام بدهد حضرت روى مبارك از او گردانيد، عرضكرد يا رسول اللَّه فرمانى دادى كه نبردم؟ من جواب سلام بتو ميدهم با آنكه با خدا و رسولش دشمنى ميكنى و دشمنى‏
الخصال / ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 331
با كسى ميكنى كه خدا و رسولش او را دوست گرفته‏اند حق را باهلش پس بده.
كيست اهل آن همان كسى كه بر تو عتاب كرد على علیه السلام صاحب حق خلافت است.
بچشم يا رسول اللَّه خلافت را بدستور شما باو پس ميدهم، چون صبح شد گريست و حضور على آمد و عرضكرد دستت را بده، بآن حضرت بيعت كرد و كار خلافت را بوى واگذارد و عرضكرد من بمسجد رسول خدا باز مى‏آيم و مردم را به خوابى كه شب گذشته ديدم آگاه ميكنم و آنچه ميان من و او گذشته گزارش ميدهم و از كار خلافت در حضور مردم كنار ميروم و به پيشوائى بر شما سلام ميدهم.
بسيار خوب ابو بكر با رنگ پريده از نزد على بيرون آمد و عمر كه در جستجوى وى بود باو بر خورد و گفت: اى خليفه رسول خدا اين چه حالى است كه دارى؟
او را از تصميم خود و از خواب خود و از ماجراى خود با على علیه السلام آگاه كرد عمر گفت اى خليفه رسول خدا ترا بخدا فريب جادوى بنى هاشم را مخور و تحت تأثير ايشان واقع مشو اين اول بار نيست كه جادوگرى كرده‏اند (بعمر بايد گفت! ابو بكر خليفه كدام رسول خدا است در حالى كه تو رسول را جادوگر ميخوانى؟!!) پيوسته او را وسوسه كرد تا او را از راى خود برگردانيد و از عزم خويش منصرف كرد و بكار خلافت ترغيب كرد و وادارش كرد كه در آن باقى و پايدار بماند، على در موعد بمسجد آمد هيچ كدام را نديد و شر انگيزى آنان را فهميد سر قبر رسول خدا نشست و عمر بوى عبور كرد و گفت آن را كه تو ميخواهى هرگز بدان نميرسى حضرت مطلب را فهميد و برخاست بخانه خود رفت.
ابن بابويه، محمد بن على - كمره اى، محمد باقر، الخصال / ترجمه كمره‏اى، 2جلد، كتابچى - تهران، چاپ: اول، 1377ش.


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Monday 15 September 2014   #6
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,718
ج: ***احتجاج امیرالمومنین علیه السلام بر ابی بکر به 43خصلت ***

الخصال / ترجمه مدرس گيلانى ؛ ج‏2 ؛ ص158

(990) استدلال امير المؤمنين على با ابو بكر
- امام صادق از پدران خود نقل كرده كه چون ابو بكر به خلافت نشست و مردمان با وى بيعت كردند و از على كناره گرفتند، ابو بكر پيوسته با على خوشرويى نشان مى‏داد ليك از على گرفتگى مى‏ديد اين كار بر ابى بكر گران آمد، مى‏خواست به طريق خصوصى او را ديده نظر وى را در اين موضوع دريابد، از آنكه مردمان كار خلافت را به وى حوالت كردند عذر خواهى كند. از اين روى با على ملاقات كرد و گفت: يا ابا الحسن به خدا سوگند من در كار خلافت اتفاقى و رغبتى نداشتم و به خود اعتماد ندارم و از نظر خواسته و دودمان هم پشتيبانى ندارم و نخواستم آن را از كسى گرفته باشم، مى‏بينم كه از من دل تنگ هستى.
على گفت: هر گاه رغبت به خلافت نداشتى چرا زير بار آن رفتى با آنكه يقين نداشتى كه از عهده آن بر نيايى؟. ابو بكر گفت: سبب آن حديثى بود كه از پيامبر شنيده بودم كه گفت: پيروان به گمراهى اتفاق نمى‏كنند. من ديدم كه همه بر پيشوايى من اتفاق كردند از حديث پيامبر پيروى كردم و گمان نمى‏كردم مردمان بر خلاف من اتفاق كنند از اين جهت به خواست ايشان پاسخ دادم و هر گاه مى‏دانستم با من مخالفت مى‏كنند نمى‏پذيرفتم.
على گفت: حديثى را كه از پيامبر ياد كردى. خدا پيروان مرا به گمراهى متفق نمى‏كند درست است ليك، بگوى من از پيروان نبودم؟ آنان كه با تو مخالفت كردند مانند: سلمان و عمار و ابو ذر و مقداد و قيس بن عباده و دسته او از انصار. ابو بكر گفت: تصديق مى‏كنم كه همه از امت بودند. على گفت:
پس چگونه به حديث پيامبر استدلال مى‏كنى در صورتى كه ايشان از بزرگان ياران پيامبر بودند و در خيرخواهى براى پيامبر كوتاهى نكردند و با تو مخالفت كردند. ابو بكر گفت: من در ابتدا نمى‏دانستم ايشان با من مخالف هستند. بعدا دانستم و ترسيدم هر گاه كناره گيرم اختلاف پديد آيد و مردم از دين باز گردند براى مصلحت امت اين كار را پذيرفتم، تو نيز به حفظ مسلمانان و دين ايشان علاقه دارى على گفت: درست است ليك به من بگوى كسى كه شايسته كار خلافت است بايد چه اوصافى داشته باشد؟ غير از آنچه تو گفتى.
ابو بكر گفت: بايد خير خواه و وفادار باشد و بخشش بى‏جا نكند، خوشرويى و داد و جوانمردى داشته باشد به قرآن و سنت پيامبر و به داورى دادگرانه دانا باشد نسبت به جهان زاهد و بى‏رغبت باشد، داد ستمرسيده را از ستمكار بستاند چه خويش باشد و چه بيگانه، ابو بكر خاموش شد، على سپس گفت: اى ابو بكر.
الخصال / ترجمه مدرس گيلانى، ج‏2، ص: 159
ترا به خدا سوگند اين صفات در من است يا در تو؟. ابو بكر گفت: در تو. على گفت: اى ابو بكر آيا من بودم كه پيش از آنكه كسى از مردان بياد اسلام باشد پيامبر را اجابت كردم يا تو؟. ابو بكر گفت: تو: على گفت من بودم كه براى عموم عرب در موسم حج براى ايشان سوره برائت را خواندم يا تو؟، ابو بكر گفت: تو. على گفت:
من بودم كه در روز هجرت پيامبر به غار ثور با جان خود پيامبر را نگاهدارى كردم يا تو؟. ابو بكر گفت:
تو. على گفت. من بودم در ركوع انگشترى صدقه دادم و آيت ولايت من پيوست به ولايت خدا و پيامبر براى من فرود آمد يا براى تو؟! ابو بكر گفت: تو. على گفت: من هستم كه به مفاد حديث پيامبر در روز غدير سرور بر تو و بر هر مسلمان هستم يا تو؟. ابو بكر: تو. على گفت: وزارت پيامبر و منزله هارون به موسى نسبت به او از آن من است يا از آن تو؟. ابو بكر گفت: از آن توست. على گفت: مرا و خانواده و فرزندان مرا براى مباهله و نفرين مشركان ترسا بيرون برد يا ترا و خانواده و فرزندان ترا؟. ابو بكر گفت: تو و خانواده ترا.
الخصال / ترجمه مدرس گيلانى، ج‏2، ص: 160
ترجمه (991) على گفت: ترا به خدا سوگند، آيت تطهير از آلودگى‏ها در باره من و خانواده و فرزندان من فرود آمد يا براى تو و خاندان تو؟ ابو بكر گفت: براى تو و خاندان تو. على گفت: در روز اجتماع كساء پيامبر براى من و خانواده من و فرزندان من دعا كرد و گفت: خدايا ايشان خاندان من‏اند، از آتش دور باشند يا براى تو؟ ابو بكر گفت: براى تو و خانواده و فرزندان تو. على گفت: من مقصود از اين آيت هستم كه قرآن گفته: به نذر وفا مى‏كنند و از روز شر انگيز مى‏ترسند يا تو؟. ابو بكر گفت: تو على گفت: تو آن جوانمردى كه از سوى آسمان در باره وى بانگ برخاست كه:
لا سيف الا ذو الفقار و لا فتى الا على‏
يا من؟. ابو بكر گفت: تو.
على گفت: تو بودى كه در هنگام نمازى آفتاب براى تو بازگشت، تا آن را بگزارد، سپس فروشد يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو بودى كه پيامبر درفش خود را در روز گشايش خيبر به وى داد و به دست وى قلعه خيبر گشوده شد يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو بودى كه به كشتن عمرو بن عبد ودّ اندوه از دل پيامبر بردى و از مسلمانان يا من بودم؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت تو بودى كه پيامبر در رسالت خود بر پريان امين شمرد و پريان به دست وى به خدا گرويدند يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو بودى كه پيامبر پاك نژادى و حلال‏زادگى وى را از آدم تا پدرش ستود بگفته خود: من و تو از آدم تا عبد المطلب از زناشويى هستيم باور داشت يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: من بودم كه پيامبر وى را برگزيد و دخت خويش فاطمه را به وى داد و گفت: خدا وى را به تو تزويج كرد يا تو؟. ابو بكر گفت: تو.
على گفت: من پدر حسن و حسين دو ريحان او هستم كه در باره ايشان گفته: اين دو سرور جوانان بهشت هستند و پدر ايشان بهتر از ايشان است يا تو؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: برادر توست كه با دو بال آراسته است و در بهشت با فرشتگان هم پرواز است يا برادر من؟. ابو بكر گفت: برادر تو. على گفت: من ضامن دين پيامبر شدم و در موسم حج بانگ زدم كه تعهدات وى را مى‏پردازم يا تو؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت:
مى‏بودم خدا رسانيد وى را، چون پيامبر مى‏خواست گوشت آن مرغ بريان را بخورد و گفت: خدايا دوست‏ترين بندگان خود را پس از من بر سر اين خوان برسان يا ترا؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: من بودم كه پيامبر وى را به كشتار ناكثين و قاسطين و مارقين از دين موافق تأويل قرآن بشارت داد يا تو؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: من بودم كه گفتار آخرين پيامبر را دريافتم، و كار غسل و دفن وى پرداختم يا تو؟:
ابو بكر گفت: تو.
الخصال / ترجمه مدرس گيلانى، ج‏2، ص: 162
ترجمه (992) على گفت: ترا به خدا سوگند: من بودم كه پيامبر گفت: على داوركننده‏ترين شماست. مخصوصا در دانش داورى مردم را دلالت كرد يا تو؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: من بودم كه پيامبر در زندگى خود ياران خويش را دستور داد كه به عنوان امير مؤمنان بر وى درود دهند يا تو؟.
ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو در خويشى به پيامبر نزديك‏ترى يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو دينارى به پيامبر در مورد نياز وى دادى و جبرئيل با تو بيعت كرد و محمد و فرزندان وى را مهمانى كردى يا من؟. ابو بكر از اين سخن بگريست و گفت: تو. على گفت: تو بودى كه پيامبر وى را به دوش نهاد تا بتهاى خانه كعبه را فرو ريزد و بشكند در صورتى كه هر گاه مى‏خواست دست خود را به آسمان رساند رساندى يا من؟، ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو بودى كه پيامبر بدو گفت: تو دارنده درفش من در جهان و جاويدانى يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو بودى كه پيامبر فرمان داد در سرايش در مسجد وى باز باشد در صورتى كه فرمود در سراى همه ياران و خويشان وى را از سوى مسجد ببندند و براى وى حلال كرد و آنچه را خدا براى او حلال كرده بود يا من؟. ابو بكر گفت: تو. على گفت: تو بودى كه پيش از راز گفتن با پيامبر صدقه دادى و راز گفتى با وى يا من؟. در همين هنگام بود كه خدا گروهى را سرزنش كرد و گفت: «ترسيديد پيش از راز گفتن خود صدقه بدهيد. ابو بكر گفت: تو.
على گفت: تو بودى كه پيامبر در باره وى به فاطمه دخت خود در ضمن گفتار خويش گفت: من ترا به كسى دادم كه پيش از همه مردم ايمان آورده و اسلام وى بر همه برتر است يا من؟: ابو بكر گفت: تو.
على پيوسته نيكى‏هاى خود را كه خدا بدو ويژه ساخته بود و در ديگران نبود براى ابى بكر بر شمردى.
ابو بكر همه را باور داشتى كه به اين گونه هنرها شايسته زمامدارى مسلمانان مى‏گردد آنگاه على به ابى بكر گفت: پس چرا فريفته شدى كه از خدا و پيامبر وى و دين او باز ايستادى؟. تو خود را خليفه پيامبر مى‏دانى با آنكه سزاوار آن نيستى. ابو بكر بگريست و گفت: اى ابا الحسن راست گفتى امروز مرا مهلت ده تا در كار خود و تو انديشه كنم. على نيز مهلت داد.
ابو بكر از نزد على بازگشت و به سراى خويش رفت و در بر روى خود بست تا شب هنگام كس را به خود نپذيرفت عمر ميان مردم رفت آمد كردى چون بدو رسيده بود كه ابو بكر با على با هم خلوت نشستند. ابو بكر شب هنگام پيامبر را به خواب ديد در جايى نشسته، ابو بكر به وى سلام كرد پيامبر روى از وى بگردانيد، پرسيد چرا اعتراض مى‏كنى، آيا فرمانى دادى كه به جاى نياوردم؟ پيامبر گفت: تو با خدا و پيامبر وى دشمنى كردى و دشمنى با كسى كرده‏يى كه خدا و پيامبر وى او را دوست دارد، ابو بكر گفت:» آن كيست؟. پيامبر در جواب گفته: همان كسى كه وى با تو عتاب كرد: على صاحب خلافت است. ابو بكر گفت: خلافت را بدو
الخصال / ترجمه مدرس گيلانى، ج‏2، ص: 163
سپارم. چون بامداد شد بگريست و نزد على آمد و گفت: دست خود را ده تا با تو بيعت كنم. من به مسجد مى‏آيم و خوابى كه دوش ديدم مى‏گويم. على پذيرفت، ابو بكر از نزد على بيرون آمد: عمر وى را ديد و گفت، اى ابا بكر خليفه پيامبر كجا بودى؟. ابو بكر قصد خود را با وى بگفت: گويند عمر گفت: اى خليفه پيامبر ترا به خدا سوگند، فريب جادوى بنى هاشم را مخورى و اين اولين بار كار ايشان نيست. كه جادويى كرده‏اند. چندان وى را وسوسه كرد تا او را از راى خود منصرف گردانيد. على در وقت معين به مسجد آمد كسى را نديد. رفت كنار گور پيامبر نشست، عمر بدو گذر كرد و گفت: آنچه در انتظار آن هستى بدان نرسى.
ابن بابويه، محمد بن على - مدرس گيلانى، مرتضى، الخصال / ترجمه مدرس گيلانى، 2جلد، سازمان چاپ و انتشارات جاويدان - تهران، چاپ: اول، 1362ش.


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
پاسخ

Bookmarks


كاربراني كه در حال مشاهده اين گفتگو هستند : 1 (0 عضو 1 ميهمان)
 
ابزار گفتگو

قوانين ارسال نوشته
شما نمی توانید سرنگار جدید ارسال نمائید.
شما نمی توانید پاسخ ارسال کنید.
شما نمی توانید ضمیمه ارسال کنید
شما نمی توانید نوشته های خود را ویرایش نمائید

کدتالار روشن هست
شكلكهاروشن هستند
[IMG]کد روشن هست
كد HTML خاموش هست

پرش به تالار مورد نظر


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 10:21PM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
no new posts