PDA

نمايش نسخه نهائي : يك سوال


شيفته
Tuesday 25 December 2007, 08:30AM
سلام
يك سوال قرآني دارم :
با توجه به اينكه خداوند در قرآن مي فرمايد :سختي هايي كه بر ما وارد ميشود ناشي از اعمال خودمان است و نعمت ها ناشي از لطف خداوند ; چرا در ترجمه إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء وَيَقْدِرُ .كلمه يقدر به معناي كاستن ترجمه شده است .آيا نمي توان گفت :همانا خداوند روزي هركسي را كه بخواهد وسيع مي گرداند و اندازه آنرا هم تعيين مي كند يعني سقفي برايش در نظر مي گيرد ؟آيا كاهش روزي ما ناشي از اعمال خودمان نيست ؟با انفاق نكردن و بخل ورزيدن و يا عدم اتخاذ سياست هاي مناسب در برنامه ريزي زندگي با كاهش روزي دچار نمي شويم ؟
متشكرم :smile07:

mehrdad_123
Tuesday 25 December 2007, 02:04PM
بسم رب المهدي:
ا...هم عجل لوليك الفرج
السلام علي كل مومنين و المومنات:

به نظر بنده نكته ي قابل توجه در اينگونه آيات همون اشاره به هر كس است كه بنا به آيات ديگر و روايات صحيح , هر كس شامل كساني مي شود كه بندگي مخلصانه در درگه حضرت حق دارند به جز برخي موارد استثنا كه شامل امتحان و جزا هم مي شود (كه بنده ي مخلص هم طبيعتا انفاق مي كند و بخل نمي ورزد و....)

---
ا...هم عجل لوليك الفرج
يا حق



-

شيفته
Tuesday 25 December 2007, 03:01PM
اگر فرد ديگري هم در اين رابطه تحقيقي كرده و به نتيجه اي رسيده است ممنون مي شوم راهنمايي نمايد:smile07:

حسینی
Tuesday 25 December 2007, 07:03PM
أَيْنَمَا تَكُونُواْ يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُواْ هَـذِهِ مِنْ عِندِ اللّهِ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُواْ هَـذِهِ مِنْ عِندِكَ قُلْ كُلًّ مِّنْ عِندِ اللّهِ فَمَا لِهَـؤُلاء الْقَوْمِ لاَ يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا (نساء 78)
هر كجا باشيد مرگ شما را مى گيرد اگر چه در برجهاى محكم باشيد، و اگر به آنها (منافقان ) حسنة (و پيروزى ) برسد مى گويند از ناحيه خدا است و اگر سيئة (و شكستى ) برسد مى گويند از ناحيه تو است بگو همه اينها از ناحيه خدا است پس چرا اين جمعيت حاضر نيستند حقايق را درك كنند.

مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَكَفَى بِاللّهِ شَهِيدًا(نساء 79)
آنچه از نيكيها به تو مى رسد از ناحيه خدا است و آنچه از بدى به تو ميرسد از ناحيه خود تو است و ما تو را بعنوان رسول براى مردم فرستاديم و گواهى خدا در اين باره كافى است .

با عرض سلام
به نکته خوبی اشاره کردید. این مطلب به ذهن من حقی می رسد.

در آیه 78 خداوند می فرماید که بگو هرچه به شما می رسد از جانب خداست (چه حسنه چه سیئه)
در آیه 79 خداوند حسنات را ازجانب خود و سیئات را از جانب ما می داند.

با مقایسه این دو آیه متوجه می شویم که مصیبت هایی که به ما می رسد اگر چه از جانب خداست اما وابسته به کارهای ماست.
یعنی خداوند قوانینی در این جهان قرار داده که مثلا با انجام فلان کار نادرست فلان عقوبت یا مصیبت بر ما وارد می شود. پس درست است که از جانب خداست ولی به خاطر تخطی ما می باشد.

حال شاید این سوال پیش بیاید که با این استدلال پس حسنات نیز که به ما می رسد از جانب خودمان می باشد.
در جواب می گوییم هر چند که خداوند مارا را به خاطر اعمال صالح مورد نعمت و رحمت خود قرار میدهد ولی ما با آن عمل مستحق آن نعمت نمی شویم و اینطور نیست که اگر خدا به ما نعمت را نداد به ما ظلم کرده ولی خدا از روی لطف خود قانون گذاشته که اگر عمل صالح انجام دهید به شما لطف می کنم.

به همین خاطر است که امام علی علیه السلام می فرماید که من خدا را به خاطر بهشت یا ترس از جمنم عبادت نمی کنم بلکه به خاطر اینکه او شایسته عبادت است عبادتش می کنم.

در دعای ابوحمزه نیزکه دریای معارف امام سجاد علیه السلام در آن ریخته داریم:

فان عفوت فخیر راحم
پس اگه من رو ببخشی (به خاطر آن است که) تو بهترین رحم کننده ای .
فان عذ بت فغیر ظا لم
و اگه من رو عذاب کنی ظلمی نکردی ( چرا که من حقمه)

بنابراین در این آیه که شما فرمودید اگر معنای (یقدر) را کاستن معنی کنیم درست است. یعنی خداوند به خاطر لطفش روزی را زیاد می کند و به خاطر همان مسائلی که فرمودید روزی را کم می کند.

امید وارم مطالب مفید واقع شود

والله العالم

شيفته
Wednesday 26 December 2007, 08:50AM
ممنون :smile07:

امیر
Friday 1 February 2008, 03:43PM
بسمه تعالی
سلام علیکم

در مورد اینکه گفتید کلمه یقدر به معنای" کاستن" ترجمه شده بنده به چند ترجمه معروف مراجعه کردم و ندیدم کسی به معنای " کاستن" ترجمه کرده باشد ، بلکه در ترجمه "یقدر" آنچه که عموم مترجمین قائل به آن شده اند " تنگ گرفتن " است و به نظر بنده همین معنا هم صحیح هست.
نوشته بودید:
آيا نمي توان گفت :همانا خداوند روزي هركسي را كه بخواهد وسيع مي گرداند و اندازه آنرا هم تعيين مي كند يعني سقفي برايش در نظر مي گيرد
خواهر گرامی فرق است میان کلمه ی" يَقْدِرُ " و کلمه ی "يُقَدِّر" که به معنای "اندازه گیری کردن است " چنانچه در بخشی از آیه 20 سوره مزمل آمده :...وَ اللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَ النَّهار... و خداست كه شب و روز را اندازه‏گيرى مى‏كند...
و احتمالا از آنجا که این دو کلمه را یکی دانسته اید ، دچار اشتباه در ترجمه شده اید.

در مورد تفسیر آیه شریفه هم به مطالب جالبی در برنامه جامع التفاسیر به نقل از تفسیر نمونه بر خوردم که بخشی از اون رو اینجا میذارم :

" خداوند روزيش را بر هر كس بخواهد گشاده مى‏دارد و بر هر كس بخواهد تنگ، چرا كه او نسبت به بندگان آگاه و بينا است (إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً).
اين يك آزمون براى شما است و گرنه براى او همه چيز ممكن است، او مى‏خواهد به اين وسيله شما را تربيت كند، و روح سخاوت و فداكارى و از خود گذشتگى را در شما پرورش دهد.
به علاوه بسيارى از مردم اگر كاملا بى نياز شوند راه طغيان و سركشى پيش مى‏گيرند، و صلاح آنها اين است كه در حد معينى از روزى باشند، حدى كه نه موجب فقر گردد نه طغيان.
از همه اينها گذشته وسعت و تنگى رزق در افراد انسان (بجز موارد استثنايى يعنى از كار افتادگان و معلولين) بستگى به ميزان تلاش و كوشش آنها دارد و اينكه مى‏فرمايد خدا روزى را براى هر كس بخواهد تنگ و يا گشاده مى‏دارد، اين خواستن هماهنگ با حكمت او است و حكمتش ايجاب مى‏كند كه هر كس تلاشش بيشتر باشد سهمش فزونتر و هر كس كمتر باشد محرومتر گردد.


والله اعلم
والسلام

شيفته
Saturday 2 February 2008, 10:11AM
ممنون :smile07:

شيفته
Monday 18 February 2008, 01:29PM
ببخشيد من بازهم سوال قرآني دارم :smile05:
1-برداشت بنده اينست كه در آيات 54 سوره مائده و 89 سوره انعام دقيقا به بوجود آمدن شيعيان اشاره گرديده است .خواهشم اينست كه محققان لطف كنند و پاسخ دهند آي اين برداشت من توسط مفسري تاييد شده يا خير ؟

2-آيا واژه "بين يدي "به معني پيش رو است يا خير ؟ و اگر جواب مثبت است منظور خداوند درآيه 48 سوره مائده و 92 سوره انعام از اينكه قرآن مصدق كتابهايي كه در پيش رو هستند مي باشد چيست .چرا از لفظ كتابهاي قبلي استفاده نشده ؟آيا بعد از قرآن كتابي پيش رو است ؟؟؟؟؟


از پاسخگويي بزرگواران ممنون هستم :smile07:

حسینی
Monday 18 February 2008, 10:58PM
بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام و ادب خدمت جناب عالی

با اجازه ابتدا پاسخ سوال دوم را می دهم
در تفسیر المیزان در ذیل آیه 3 آل عمران که همین تعبیر در آن بکار رفته توضیح داده

مراد از جمله : (لما بين يديه ) كتب آسمانى حاضر در عصر نزول قرآن يعنى تورات و انجيل است ، چنانكه در سوره مائده آيه 48 صريحا بيان كرده كه مراد از اين جمله ، تورات و انجيل است كه در هر دو هدايت است .
و اين آيه شريفه خالى از دلالت بر اين معنا نيست كه تورات و انجيلى كه آن روز در دست يهود و نصارا بوده ، همه اش تحريف شده نبوده بلكه پاره اى از مطالب آن همان تورات و انجيل واقعى بوده دارد ...

-----------------------------------------------------------

اما در مورد سوال دوم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿54﴾

در موردشان نزول آیه

در روايات زيادى كه از طرق شيعه و اهل تسنن وارد شده مى خوانيم كه اين آيه در مورد على (عليه السلام ) در فتح خيبر، يا مبارزه با ناكثين و قاسطين و مارقين (آتش افروزان جنگ جمل ، و سپاه معاويه ، و خوارج ) نازل شده است ( تفسیر نمونه)

تمام علمای شیعه اتفاق دارند که این آیه در شان امام علی (ع) است.

تفسیر مجمع البیان، تفسیر المیزان، تفسیر نمونه

به این مطلب اشاره کردند

تعابیر این آیه را نیز اگر ملاحظه بفرمایید می بینیم که تماما با خصوصیات امام علی منطبق است
( در مورد هر کدام از تعابیر در مورد امام علی (ع) روایت داریم - هم شیعه و هم سنی-)

در تفسیر المیزان بعد از این که مفاد آیه را توضیح داده
بحث روایتی این آیه شریفه را انجام داده و روایاتی را که می گویند در شان غیر امام علی (ع) می باشند را رد کرده.

به هر حال آیه در شان امام علی (ع) است و امام علی (ع) امام شیعیان است. و شیعه به خاطر امام علی (ع) شکل گرفته است.
و آیات قرآن غیر از شان نزولی که دارند می توانند معانی بسیاری را داشته باشند.
بنابراین ممکن است نظر شما در مورد آیه در جای خود درست باشد.

نکته ای دیگر
در کتاب المراجعات در نامه چهل و چهارم این چنین آمده ( من مضمون آن را می آورم)
آیه از نظم آیات گذشته (که در مورد منافقین بود) خارج شده و به سیاق مدح و ستایش امیر المومنین و اهل بیت آن حضرت برای زعامت و امامت، و تهدید مرتدان در برابر قدرت وی پرداخته است.

آیه بعد هم که آیه معروف ولایت امیر المومنین است.

و این نکته باز به نوعی نظر شما را هم تصدیق می کند.

و الله العالم

شيفته
Tuesday 19 February 2008, 07:28AM
ممنون خيلي كامل بود :smile07: