برادران اهل تشيع جواب دهند [بايگاني] - باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان

خیرالبریه

Saturday 25 August 2007, 05:35PM

با سلام وتشکر از جناب حامد واحمد
اگر طالب منابع بیشتر از اهل سنت با ذکر سایت عربستان سعودی هستید بسم الله :

بسم الله الرحمن الرحيم

( إِنَّمَا وَلِيُّكُمُاللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَوَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (55) وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُوَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ (56) المائدة

آية في علي بن ابيطالب عليه السلام راجع :

أن تفسير الطبري (که بگفته ابن تيميه صحيحترين تفاسير سنت است ) رواها بعدة طرق وابن كثير رواها بعدة طرق, وبعض الطرق صحيحة السند بلا إشكال .

الآية تقول أولا :

وليكم الله - ووليكم رسوله - ووليكم الذين آمنوا

بدأ بالله ( مفرد ) ثم بالرسول ( مفرد ) ثمبالذين آمنوا( جمع )

بما ان انما تفيد الحصرلذلك قال تعالى :

وحصر اولا الولاية لنفسه ثم اعطاهاوحصرها برسوله ثماعطاهاوحصرها فى الذين آمنوا وهذا جمع وهل فى الجمع حصرا طيب آمنابالله

ثانيا قالت الآية:

بعد ان قررت انالله وليا والرسول وليا والذين آمنوا وليا

قالت: والانجاء دور التولى

ومن يتول الله - ومن يتول رسوله - ويتول الذينآمنوا

عرفنا ولن نختلف فى تولى الله
وعرفنا ولن نحتلف فى تولى رسولالله
ولكن ان نتولى جميع المؤمنين فهذا غامض وغير معروف لان الامر غير منطقى كيفنتولى الجميع ؟

لو قلنا اننا تولينا جميع الذين آمنوا

فمن هو الذى منبعد الرسول لكى نتولاه ؟
نحن تولينا جميع الذين آمنوا
فياترى من من الذينآمنوا له حق التصرف والقيادة ؟

ام ان الامر تولى فقط ؟
ام ان القرآنعندما خصص وحصر الولاية لله ومن بعده الرسول ومن بعده الذين آمنوا كان يقصد شخصابعينه نتولاه ؟
لكنه لم يحدد وترك الامر للعشوائية هل هذا معقول؟

ومع ذلكالرسول صلى الله عليه وآله وسلم بين ووضح من المقصود بالذين آمنوا عندما قال وبدونشبهة ولا تلبيسان وليكم من بعدى هو على بن ابى طالب .

وهذه الاحاديث ومن الصحاح صدع الرسول صلى الله عليه وآله وسلمبالامر الذى يطيح بالخلفاء الراشدون واحدا تلو الآخر !!!

بسم الله الرحمن الرحيم

حديث علي مني وانا منهوهو وليكم بعدي – راجع النص في مسند احمد

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=6&Rec=23000 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=6&Rec=23000)

____________

حديثآخر في مسند أحمد تجده في السطر 21 من هذه الصفحة عن رسول الله (ص) قال لعلي: أنت ولييّ في كل مؤمن بعدي

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=2903&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=2903&doc=6)

______________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6&IMAGE=%DA%D1%D6+%C7%E1%CD%CF%ED%CB (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6&IMAGE=%DA%D1%D6+%C7%E1%CD%CF%ED%CB)

حديثثالث في مسند أحمد: قال رسول الله (ص) لعلي:: إنّ علياً مني وأنا منه وهوولي كل مؤمن بعدي

_____________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=21934&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=21934&doc=6)مسندأحمد وهو حديث رقم 21934 راجع آخر سطرين ... قال رسول الله (ص) لاتقع في علي فإنهمني وأنا منه وهو وليكم بعدي وإنه مني وأنا منهوهو وليكم بعدي... راجع النص

_____________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6)قالرسول الله (ص) إدعوا علياً ثلاث مرات ثم قال: إن علياً مني وأنا منهوهو ولي كل مؤمن بعدي... اليس هذا حديثصحيح فصيح؟ راجع النص في مسند أحمد بن حنبل

_____________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=3645&doc=2 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=3645&doc=2)قالرسول الله صلى الله عليه وآله في حديث آخر له : ماتريدون من علي؟ كررها ثلاث مراتثم قال: إنّ علياً مني وأنا منه وهوولي كل مؤمن بعدي... قال الترمذي عنه حديث حسن غريب فراجع النص

__________________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=2&Rec=5721 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=2&Rec=5721)ماتريدونمن علي؟؟ إنّ علي مني وانا منه وهو وليكم بعدي ( لاحظ كلمة بعدي) .. راجع النص في سنن الترمذي

___________________

http://islamweb.net/pls/iweb/hadith.showHadiths? (http://islamweb.net/pls/iweb/hadith.showHadiths?)

BkNo=13&KNo=33&BNo=189&StartNo=8 حديث آخر في مستدرك الحاكم: قال (ص) ماتريدون من علي إنّ علياً مني وأنا منه وولي كل مؤمن... حديث صحيح

__________________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=841&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=841&doc=6)قالصلى الله عليه وآله بعد ان أجمع أهل بيته: من يضمن عني ديني ومواعيدي ويكون معي فيالجنةويكون خليفتي في أهلي؟فقالعلي عليه السلام أنا ... راجع النص في مسنداحمد

_________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27)حديثرقم 14641 في مجمع الزوائد للهيثمي قال رسول الله(ص) لوهب بن حمزة: لاتقل هذا ( فيعلي) فهو أولى الناس بكم بعدي.. ورواه الطبري ايظأ ويقول رجال الحديثثقات

___________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27) يقولون ان رسول الله لم يوصى بشىء وكتبهم تشهد علي كذبهم

حديث رقم 14640 عن عمار بن ياسر قال: قال رسول الله(ص) أوصيمن آمن بيوصدقني بولاية علي بن أبي طالب, من تولاه فقد تولاني ومن تولاني فقد تولى اللهعزوجل ومن احبه فقد احبني ومن احبني فقد أحب الله تعالى, ومن أبغضه فقد ابغضني ومنأبغضني فقد أبغض الله ..يقول صاحب الكتاب في الحديث جماعة ضعفاء وقدوثقوا ( يعني حديث رواته ثقات

___________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW)حديثآخر تجده في هذه الصفحة وهو حديث رقم 32963 قال (ص) يابريدة !! إنّ علياً وليكم بعدي فأحب علياً فإنهيفعل مايؤمر ... راجع كنز العمال

___________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW)حديثآخر من احاديث كنز العمال وهو حديث رقم 32957 تجده في أسفل هذه الصفحة عن رسول الله (ص) قال: اللهم من آمن بي وصدقني فليتول عليّ بن أبي طالب فإنولايته ولايتي وولايتي ولاية الله... راجعالنص

__________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW)حديثآخر تجده في هذه الصفحة وهو حديث رقم 32963 قال (ص) يابريدة !! إنّ علياً وليكم بعدي فأحب علياً فإنه يفعل مايؤمر ... راجع كنز العمال

_________________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=113&doc=5 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=113&doc=5)سننإبن ماجة ... أخذ رسول الله (ص) بيد عليّ (ع) فقال: ألستُ أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قالوا بلى , قال: ألستُ أولى بكُلّ مؤمنٍ من نفسه ؟ قالوا بلى ؟ قال: فهذا وليّ من أنا مولاهُ , اللهم وال منوالاهُ , اللهم عاد من عاداهُ

__________________

خیرالبریه

Saturday 25 August 2007, 05:41PM

بسم الله الرحمن الرحيم

" انما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا"

انما وليكم الله ووليكم رسوله ووليكم علي بن ابى طالب

حديث علي مني وانا منه وهو وليكم بعدي – راجع النص في مسند احمد

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=6&Rec=23000 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=6&Rec=23000)

____________

حديثآخر في مسند أحمد تجده في السطر 21 من هذه الصفحة عن رسول الله

قال لعلي: أنت ولييّ في كل مؤمن بعدي

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=2903&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=2903&doc=6)

______________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6&IMAGE=%DA%D1%D6+%C7%E1%CD%CF%ED%CB (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6&IMAGE=%DA%D1%D6+%C7%E1%CD%CF%ED%CB)

حديثثالث في مسند أحمد: قال رسول الله لعلي:: إنّ علياً مني وأنا منه وهوولي كل مؤمن بعدي

_____________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=21934&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=21934&doc=6)

مسندأحمد وهو حديث رقم 21934 راجع آخر سطرين ... قال رسول الله لاتقع في علي فإنهمني وأنا منه وهو وليكم بعدي وإنه مني وأنا منهوهو وليكم بعدي... راجع النص

_____________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=19081&doc=6)

قالرسول الله إدعوا علياً ثلاث مرات ثم قال: إن علياً مني وأنا منه وهو ولي كل مؤمن بعدي... اليس هذا حديثصحيح فصيح؟ راجع النص في مسند أحمد بن حنبل

_____________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=3645&doc=2 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=3645&doc=2)

قالرسول الله صلى الله عليه وآله في حديث آخر له : ماتريدون من علي؟ كررها ثلاث مراتثم قال: إنّ علياً مني وأنا منه وهوولي كل مؤمن بعدي... قال الترمذي عنه حديث حسن غريب فراجع النص

__________________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=2&Rec=5721 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=2&Rec=5721)

ماتريدونمن علي؟؟ إنّ علي مني وانا منه وهو وليكم بعدي ( لاحظ كلمة بعدي) .. راجع النص في سننالترمذي

___________________

http://islamweb.net/pls/iweb/hadith.showHadiths? (http://islamweb.net/pls/iweb/hadith.showHadiths?)

BkNo=13&KNo=33&BNo=189&StartNo=8 حديث آخر في مستدرك الحاكم: قال ماتريدون من علي إنّ علياً مني وأنا منه وولي كل مؤمن... حديث صحيح

__________________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=841&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=841&doc=6)

قالصلى الله عليه وآله بعد ان أجمع أهل بيته: من يضمن عني ديني ومواعيدي ويكون معي فيالجنةويكون خليفتي في أهلي؟فقالعلي عليه السلام أنا ... راجع النص في مسنداحمد

_________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27)

حديثرقم 14641 في مجمع الزوائد للهيثمي قال رسول اللهلوهب بن حمزة: لاتقل هذا ( فيعلي) فهو أولى الناس بكم بعدي.. ورواه الطبري ايظأ ويقول رجال الحديثثقات

___________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=272&CID=134#s27)

خیرالبریه

Saturday 25 August 2007, 05:42PM

يقولون ان رسول الله لم يوصى بشىء وكتبهم تشهد علي كذبهم

حديث رقم 14640 عن عمار بن ياسر قال: قال رسول الله(ص) أوصيمن آمن بيوصدقني بولاية علي بن أبي طالب, من تولاه فقد تولاني ومن تولاني فقد تولى اللهعزوجل ومن احبه فقد احبني ومن احبني فقد أحب الله تعالى, ومن أبغضه فقد ابغضني ومنأبغضني فقد أبغض الله ..يقول صاحب الكتاب في الحديث جماعة ضعفاء وقدوثقوا ( يعني حديث رواته ثقات

___________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW)

حديثآخر تجده في هذه الصفحة وهو حديث رقم 32963 قال يابريدة !! إنّ علياً وليكم بعديفأحب علياً فإنه يفعل مايؤمر ... راجع كنز العمال

___________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW)

حديثآخر من احاديث كنز العمال وهو حديث رقم 32957 تجده في أسفل هذه الصفحة عن رسول الله (ص) قال: اللهم من آمن بي وصدقني فليتول عليّ بن أبي طالب فإنولايته ولايتي وولايتي ولاية الله... راجعالنص

__________________

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=409&SW)

حديثآخر تجده في هذه الصفحة وهو حديث رقم 32963 قال يابريدة !! إنّ علياً وليكم بعديفأحب علياً فإنهيفعل مايؤمر ... راجع كنز العمال

_________________

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=113&doc=5 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=113&doc=5)

سننإبن ماجة ... أخذ رسول الله بيد عليّ فقال: ألستُ أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قالوا بلى , قال: ألستُ أولى بكُلّ مؤمنٍ من نفسه ؟ قالوا بلى ؟ قال: فهذا وليّ من أنا مولاهُ , اللهم وال منوالاهُ , اللهم عاد من عاداهُ

__________________
بسم الله الرحمن الرحيم

" انما وليكم الله ورسوله والذينآمنوا"

انما وليكم الله
ووليكمرسوله
ووليكم على بن ابى طالب

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

الدليل الاول

مسند أحمد - باقي مسند الأنصار - حديث بريدةالأسلمي رضي الله عنه

‏حدثنا ‏ ‏ابن نمير ‏
‏حدثني‏ ‏أجلح الكندي ‏
‏عن ‏ ‏عبد الله بن بريدة ‏ ‏
عن ‏ ‏أبيه ‏ ‏بريدة‏
‏قال ‏
‏بعث رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏بعثين إلى ‏‏اليمن
‏على أحدهما ‏ ‏علي بن أبي طالب ‏ ‏وعلى الآخر ‏ ‏خالد بن الوليد
‏‏فقالإذا التقيتم ‏ ‏فعلي ‏ ‏على الناس
وإنافترقتما فكل واحد منكما على جنده
قال فلقينا ‏ ‏بني زيد ‏ ‏من أهل ‏ ‏اليمن ‏
‏فاقتتلنا فظهر المسلمون على المشركين
فقتلنا المقاتلة وسبينا الذرية
فاصطفى ‏ ‏علي ‏ ‏امرأة من ‏ ‏السبي ‏ ‏لنفسه
قال ‏ ‏بريدة ‏
‏فكتب معي‏ ‏خالد بن الوليد ‏ ‏
إلى رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏
‏يخبره بذلك
فلما أتيت النبي ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏
‏دفعت ‏ ‏الكتاب ‏ ‏فقرئعليه
فرأيت الغضب في وجه رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم
‏فقلت يا رسول اللههذا مكان ‏ ‏العائذ ‏
‏بعثتني مع رجل وأمرتني أن أطيعه
ففعلت ما أرسلت بهفقال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏
‏لا تقع في ‏ ‏علي ‏ ‏فإنه مني وأنامنه
وهو وليكم بعدي
وإنه مني وأنا منه
وهو وليكم بعدي

الدليل الثانى:

‏حدثنا ‏ ‏عبد الله ‏ ‏حدثنا ‏ ‏يحيى بن حماد ‏ ‏حدثنا ‏ ‏أبو عوانة ‏‏حدثنا ‏ ‏أبو بلج ‏ ‏حدثنا ‏ ‏عمرو بن ميمون ‏ ‏قال :‏
‏إني لجالس إلى ‏ ‏ابنعباس ‏ ‏إذ أتاه تسعة رهط فقالوا يا ‏ ‏أبا عباس ‏ ‏إما أن تقوم معنا وإما أن ‏‏يخلونا هؤلاء قال فقال ‏ ‏ابن عباس ‏ ‏بل أقوم معكم قال وهو يومئذ صحيح قبل أن ‏‏يعمى قال فابتدءوا فتحدثوا فلا ندري ما قالوا قال فجاء ينفض ثوبه ويقول أف وتفوقعوا في رجل له عشر وقعوا في رجل
قال لهالنبي ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏لأبعثن رجلا لا ‏ ‏يخزيه الله أبدا يحب اللهورسوله
قال فاستشرف لها من استشرف قال أين ‏ ‏علي ‏ ‏قالوا هو في‏ ‏الرحل ‏ ‏يطحن قال وما كان أحدكم ليطحن قال فجاء وهو أرمد لا يكاد يبصر قال فنفثفي عينيه ثم هز الراية ثلاثا فأعطاها إياه فجاء ‏ ‏بصفية بنت حيي ‏ ‏قال ثم بعثفلانا بسورة ‏ ‏التوبة ‏
‏فبعث ‏ ‏عليا ‏‏خلفه فأخذها منه قال لا يذهب بها إلا رجل مني وأنا منه
قال وقاللبني عمه أيكم ‏ ‏يواليني في الدنيا والآخرة قال ‏ ‏وعلي ‏ ‏معه جالس فأبوا فقال ‏‏علي ‏ ‏أنا ‏ ‏أواليك في الدنيا والآخرة
قالأنت وليي في الدنيا والآخرةقال فتركه ثم أقبل على رجلمنهم فقال أيكم ‏ ‏يواليني في الدنيا والآخرة فأبوا قال فقال ‏ ‏علي ‏ ‏أنا ‏‏أواليك في الدنيا والآخرة

فقال أنت ولييفي الدنياوالآخرة قال وكان أول من أسلم من الناس بعد ‏ ‏خديجة ‏‏قال وأخذ رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ثوبه فوضعه على ‏ ‏علي ‏ ‏وفاطمة ‏‏وحسن ‏ ‏وحسين ‏ ‏فقال :

( انما يريد الله ليذهب عنكمالرجس اهل البيت ويطهركم تطهيرا)

‏قال وشرى ‏ ‏علي ‏ ‏نفسه لبسثوب النبي ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ثم نام مكانهقال وكان المشركون يرمون رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فجاء ‏ ‏أبوبكر ‏ ‏وعلي ‏ ‏نائم قال ‏ ‏وأبو بكر ‏ ‏يحسب أنه نبي الله قال فقال يا نبي اللهقال فقال له ‏ ‏علي ‏ ‏إن نبي الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏قد انطلق نحو ‏ ‏بئرميمون ‏ ‏فأدركه قال فانطلق ‏ ‏أبو بكر ‏ ‏فدخل معهالغار.

يقولون انه فى ليلةالهجرة وعندما اصبح رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم ذهب الى بيت ابى بكر ومنهذهبا الى الغار واتضح ان هذا الكلام كذب وتلفيق والدليل ما قراتموه باللون الاصفروالذى يدل على ان ابى بكر هو من اتى الى رسول الله ولم يجده ووجد مكانه علي بن ابىطالب وعرف منه ان الرسول قد سبقه الى الغار فلحق به .

قالوجعل ‏ ‏علي ‏ ‏يرمى بالحجارة كما كان ‏ ‏يرمى نبي الله وهو يتضور قد لف رأسه فيالثوب لا يخرجه حتى أصبح ثم كشف عن رأسه فقالوا إنك للئيم كان صاحبك ‏ ‏نرميه فلايتضور وأنت تتضور وقد استنكرنا ذلك قال وخرج بالناس في ‏ ‏غزوة ‏ ‏تبوك ‏ ‏قال فقالله ‏ ‏علي ‏ ‏أخرج معك قال فقال له نبي الله لا فبكى ‏ ‏علي ‏
‏فقال له أما ‏ ‏ترضى أن تكون مني بمنزلة ‏ ‏هارون ‏‏من ‏ ‏موسى ‏ ‏إلا أنك لست بنبي إنه لا ‏ ‏ينبغي أن أذهبإلا وأنتخليفتيقال :وقال له رسول الله أنت وليي في كلمؤمن بعدي
وقال سدوا أبواب المسجد غير باب ‏ ‏علي ‏ ‏فقال فيدخل المسجدجنبا وهو طريقه ليس له طريق غيره قال :
وقال من كنت مولاه فإنمولاه ‏ ‏علي‏ ‏قال وأخبرنا الله عز وجل في القرآن أنه قد رضي عنهم عن ‏‏أصحاب الشجرة ‏ ‏فعلم ما في قلوبهم هل حدثنا أنه سخط عليهم بعد قال وقال نبي الله‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏لعمر ‏ ‏حين قال ائذن لي فلأضرب عنقه قال أوكنت فاعلا ومايدريك لعل الله قد اطلع إلى أهل ‏ ‏بدر ‏ ‏فقال اعملوا ما شئتم ‏
‏حدثنا ‏ ‏أبومالك كثير بن يحيى ‏ ‏قال حدثنا ‏ ‏أبو عوانة ‏ ‏عن ‏ ‏أبي بلج ‏ ‏عن ‏ ‏عمرو بنميمون ‏ ‏عن ‏ ‏ابن عباس ‏ ‏نحوه .‏

خیرالبریه

Saturday 25 August 2007, 05:44PM

الدليل الثالث

مسند أحمد
أول مسند البصريين
حديثعمران بن حصين رضي الله عنهما

حدثنا ‏ ‏عبد الرزاق ‏ ‏وعفان ‏‏المعنى وهذا حديث ‏ ‏عبد الرزاق ‏ ‏قالا ثنا ‏ ‏جعفر بن سليمان ‏ ‏قال حدثني ‏‏يزيد الرشك ‏ ‏عن ‏ ‏مطرف بن عبد الله ‏ ‏عن ‏ ‏عمران بن حصين ‏ ‏قال
‏بعث رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏سرية وأمر عليهم ‏ ‏علي بن أبيطالب ‏ ‏رضي الله تعالى عنه ‏ ‏فأحدث شيئا في سفره فتعاهد ‏ ‏قال ‏ ‏عفان ‏ ‏فتعاقد‏ ‏أربعة من ‏ ‏أصحاب محمد ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏أن يذكروا أمره لرسول الله ‏‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏قال ‏ ‏عمران ‏ ‏وكنا إذا قدمنا من سفر بدأنا برسول الله ‏‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فسلمنا عليه قال فدخلوا عليه فقام رجل منهم فقال يا رسولالله إن ‏ ‏عليا ‏ ‏فعل كذا وكذا فأعرض عنه ثم قام الثاني فقال يا رسول الله إن ‏‏عليا ‏ ‏فعل كذا وكذا فأعرض عنه ثم قام الثالث فقال يا رسول الله إن ‏ ‏عليا ‏‏فعل كذا وكذا فأعرض عنه ثم قام الرابع فقال يا رسول الله إن ‏ ‏عليا ‏ ‏فعل كذاوكذا قال فأقبل رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏على الرابع وقد تغير وجهه

فقال ‏ ‏دعوا ‏ ‏عليا ‏ ‏دعوا ‏ ‏عليا ‏ ‏إن ‏‏عليا ‏ ‏مني وأنا منه

وهو ولي كل مؤمن بعدي‏

الدليل الرابع
مسند أحمد
باقي مسند الأنصار
حديث بريدةالأسلمي رضي الله عنه

‏حدثنا ‏‏ابن نمير ‏ ‏حدثني ‏ ‏أجلح الكندي ‏ ‏عن ‏ ‏عبد الله بن بريدة ‏ ‏عن ‏ ‏أبيه ‏‏بريدة ‏ ‏قال‏
‏بعث رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏بعثين إلى ‏‏اليمن ‏ ‏على أحدهما ‏ ‏علي بن أبي طالب ‏ ‏وعلى الآخر ‏ ‏خالد بن الوليد ‏ ‏فقالإذا التقيتم ‏ ‏فعلي ‏ ‏على الناس وإن افترقتما فكل واحد منكما على جنده قال فلقينا‏ ‏بني زيد ‏ ‏من أهل ‏ ‏اليمن ‏ ‏فاقتتلنا فظهر المسلمون على المشركين فقتلناالمقاتلة وسبينا الذرية فاصطفى ‏ ‏علي ‏ ‏امرأة من ‏ ‏السبي ‏ ‏لنفسه قال ‏ ‏بريدة‏ ‏فكتب معي ‏ ‏خالد بن الوليد ‏ ‏إلى رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏يخبرهبذلك فلما أتيت النبي ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏دفعت ‏ ‏الكتاب ‏ ‏فقرئ عليه فرأيتالغضب في وجه رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فقلت يا رسول الله هذا مكان ‏‏العائذ ‏ ‏بعثتني مع رجل وأمرتني أن أطيعه ففعلت ما أرسلت به

فقال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم
‏لا تقع في ‏ ‏علي ‏ ‏فإنه منيوأنا منه
وهووليكم بعديوإنهمني وأنا منه وهووليكم بعدي

انما وليكم الله ورسولهوالامام علي بن ابى طالب وهذا قول رسول الله !!!

الدليل الخامس

سنن الترمذي
المناقب عن رسول الله
مناقب علي بن أبي طالب رضي الله عنه

‏حدثنا ‏ ‏قتيبة ‏ ‏حدثنا ‏ ‏جعفر بنسليمان الضبعي ‏ ‏عن ‏ ‏يزيد الرشك ‏ ‏عن ‏ ‏مطرف بن عبد الله ‏ ‏عن ‏ ‏عمران بنحصين ‏ ‏قال :‏

‏بعث رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏جيشاواستعمل عليهم ‏ ‏علي بن أبي طالب ‏ ‏فمضى في ‏ ‏السرية ‏ ‏فأصاب ‏ ‏جارية ‏‏فأنكروا عليه ‏ ‏وتعاقد ‏ ‏أربعة من ‏ ‏أصحاب رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏‏فقالوا إذا لقينا رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏أخبرناه بما صنع ‏ ‏علي ‏‏وكان المسلمون إذا رجعوا من السفر بدءوا برسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏‏فسلموا عليه ثم انصرفوا إلى ‏ ‏رحالهم ‏ ‏فلما قدمت ‏ ‏السرية ‏ ‏سلموا على النبي‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فقام أحد الأربعة فقال يا رسول الله ألم تر إلى ‏ ‏علي بنأبي طالب ‏ ‏صنع كذا وكذا فأعرض عنه رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ثم قامالثاني فقال مثل مقالته فأعرض عنه ثم قام الثالث فقال مثل مقالته فأعرض عنه ثم قامالرابع فقال مثل ما قالوا:

فأقبل رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏‏والغضب يعرف في وجهه
فقال ما تريدون من ‏‏علي ‏
‏ما تريدون من ‏ ‏علي ‏ ‏
ما تريدون من ‏ ‏علي ‏
‏إن ‏ ‏عليا ‏‏مني وأنا منه

وهو ‏ ‏ولي ‏ ‏كل مؤمن بعدي‏

‏قال ‏ ‏أبو عيسى ‏ ‏هذا ‏ ‏حديث حسنغريب ‏
‏لا نعرفه إلا من حديث ‏ ‏جعفر بن سليمان ‏

الدليل السادس

14732- وعن بريدة قال‏:‏ بعثرسول الله صلى الله عليه وسلم بعثين إلى اليمن، على أحدهما علي بن أبي طالب رضيالله عنه، وعلى الآخر خالد بن الوليد، فقال‏:‏ ‏"‏إذا التقيتم فعلي على الناس، وإنافترقتما فكل واحد منكما على جنده‏"‏‏.‏ قال‏:‏ فلقينا بني زيد من أهل اليمنفاقتتلنا فظهر المسلمون على المشركين فقتلنا المقاتلة وسبينا الذرية فاصطفى عليامرأة من السبي لنفسه‏.‏ قال بريدة‏:‏ فكتب معي خالد بن الوليد إلى رسول الله صلىالله عليه وسلم يخبره بذلك فلما أتيت النبي صلى الله عليه وسلم دفعت الكتاب فقرئعليه، فرأيت الغضب في وجه رسول الله صلى الله عليه وسلم فقلت‏:‏ يا رسول الله هذامكان العائذ، بعثتني مع رجل وأمرتني أن أطيعه ففعلت ما أرسلت به،فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏
‏"‏لا تقع فيعلي فإنه مني وأنا منه
وهو وليكم بعدي‏"‏‏.‏

قلت‏:‏ رواه الترمذي باختصار‏.‏

رواه أحمد والبزار باختصار وفيه الأجلح الكندي وثقه ابن معين وغيره وضعفهجماعة، وبقية رجال أحمد رجال الصحيح‏.‏

الدليل السابع

14733- وعن بريدة قال‏:‏ بعثرسول الله صلى الله عليه وسلم علياً أميراً على اليمن وبعث خالد على الويلد فقال‏:‏‏"‏إن اجتمعتما فعلي على الناس‏"‏‏.‏ فالتقوا وأصابوا من الغنائم ما لم يصيبوامثله، وأخذ علي جارية من الخمس فدعا خالد بن الوليد بريدة فقال‏:‏ اغتنمها فأخبرالنبي صلى الله عليه وسلم ما صنع، فقدمت المدينة ودخلت المسجد ورسول الله صلى اللهعليه وسلم في منزله وناس من أصحابه على بابه فقالوا‏:‏ ما الخبر يا بريدة‏؟‏فقلت‏:‏ خيراً، فتح الله على المسلمين‏.‏ فقالوا‏:‏ ما أقدمك‏؟‏ قلت‏:‏ جارية أخذهاعلي من الخمس فجئت لأخبر

النبي صلى الله عليه وسلم فقالوا‏:‏ فأخبر النبيصلى الله عليه وسلم فإنه يسقط من عين النبي صلى اللهعليه وسلم ورسول الله صلى اللهعليه وسلم يسمع الكلام فخرج مغضباً فقال‏:‏‏"‏مابال أقوام ينتقصون علياً‏؟‏ من تنقص علياً فقد تنقصني، ومن فارق علياً فقد فارقني،إن علياً مني وأنا منه، خلق من طينتي وخلقت من طينة إبراهيم، وأنا أفضل من إبراهيمذرية بعضها من بعض، والله سميع عليم‏.‏ يا بريدة أما علمت أن لعلي أكثر من الجاريةالتي أخذ،وأنه وليكم بعدي‏؟‏‏"‏‏.‏فقلت‏:‏ يا رسول الله بالصحبة إلا بسطتيدك فبايعتني على الإسلام جديداً‏.‏ قال‏:‏ فما فارقته حتى بايعته على الإسلام‏.‏

رواه الطبراني في الأوسط، وفيه جماعة لم أعرفهم، وحسين الأشقر ضعفه الجمهورووثقه ابن حبان‏.

خیرالبریه

Saturday 25 August 2007, 05:46PM

الدليل الثامن

14640 - عن عمار بن ياسر قال‏:‏
قال رسول الله صلىالله عليه وسلم‏:‏

‏"‏أوصي من آمن بيوصدقني بولاية علي بن أبي طالب، من تولاه فقد

تولاني، ومن تولاني فقد تولي الله عز وجل

ومن أحبه فقد أحبني
ومن أحبني فقد أحب الله تعالى
ومن أبغضه فقد أبغضني
ومن أبغضني فقد أبغض الله عز وجل‏"‏‏.‏

رواه الطبراني بإسنادين
أحسب فيهما ‏(‏في الأصل ‏"‏أحسبهما فيه‏"‏‏)‏
جماعة ضعفاء وقد وثقوا‏.‏

الدليل التاسع

14641- وعن وهب بن حمزة قال‏:‏ صحبت علياً‏[‏من المدينة‏]‏إلى مكة فرأيت منه بعض ما أكره فقلت‏:‏ لئن رجعت لأشكونك إلى رسول الله صلى اللهعليه وسلم، فلما قدمت لقيت رسول الله صلى الله عليه وسلم فقلت‏:‏ رأيت من علي كذاوكذا، فقال‏:‏ ‏"‏لا تقل هذا فهو أولى الناس بكم بعدي‏"‏‏.‏

رواه الطبراني وفيه
دكين ذكره ابن أبيحاتم
ولم يضعفه أحد
وبقية رجاله وثقوا‏.‏

الدليلالعاشر

32963- يا بريدة‏‏!‏‏إن علياوليكم بعدي فأحب عليا فإنه يفعل ما يؤمر‏‏.‏‏

‏‏(‏‏الديلمي - عن علي‏‏)‏‏‏‏.‏‏

الدليل الحادى عشر

32958- اللهم‏‏!‏‏ منآمن بي وصدقني فليتول علي بن أبي طالب

فإن ولايته ولايتي وولايتي ولاية الله‏‏.‏‏

‏‏(‏‏طب - عن محمد بن أبي عبيدة بن محمد بن عمار بن ياسر عن أبيه عنجده عن عمار‏‏)‏‏‏‏.‏‏

الدليل الثاني عشر

32959- من أحب أن يحيي حياتي
ويموت موتي
ويسكن جنة الخلد التي وعدني ربي
فإن ربي عز وجل غرس قضبانها بيده
فليتول علي بن أبي طالب
فإنه لن يخرجكم من هدى ولن يدخلكم في ضلالة‏‏.‏‏

‏‏(‏‏طب، ك وتعقب وأبو نعيم في فضائل الصحابة - عن زيد بنأرقم‏‏)‏‏‏‏.‏‏

الدليل الثالثعشر

32961- لا تقل هذافهو أولى الناس بكم بعدي - يعني عليا‏‏.‏‏

‏‏(‏‏طب عن وهب بن حمزة‏‏)‏‏‏‏.‏‏

الدليل الرابع عشر

فضل علي بن أبي طالب رضي الله عنه
المقدمة
سنن ابن ماجه

‏حدثنا ‏ ‏علي بن محمد ‏‏حدثنا ‏ ‏أبو الحسين ‏ ‏أخبرني ‏ ‏حماد بن سلمة ‏ ‏عن ‏ ‏علي بن زيد بن جدعان ‏‏عن ‏ ‏عدي بن ثابت ‏ ‏عن ‏ ‏البراء بن عازب ‏ ‏قال ‏
‏أقبلنا مع رسول الله ‏‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏في حجته التي حج
فنزل في بعض الطريق فأمر الصلاةجامعة

فأخذ بيد ‏ ‏علي ‏ ‏رضي الله عنه
‏
‏فقال ‏ ‏ألستأولى بالمؤمنين من أنفسهم
قالوا بلى
قال ألست أولى بكل مؤمن من نفسه
قالوا بلى

قال فهذا ‏ ‏ولي ‏‏من أنا ‏ ‏مولاه‏
‏
اللهم ‏ ‏وال ‏ ‏من والاه اللهم عاد منعاداه

مارأى اهلالسنة

هل اتضح ان المقصود من (الذين آمنوا)

هو على بن ابىطالب

واعتقد ان حادثة الخاتم صحيحة
لتطابقها مع قول الرسول صلى الله عليهوآله وسلم
ان على وليكم من بعدى
وكلمة من بعدى تكفى وتدل صراحة ما بعدهاصراحة ووضوح
ان الآمر الناهى بعد الرسول
والمتوج بالامامة
هو على بن ابىطالب عليه السلام

ام لكم رأى آخر

وجحدوابهاواستيقنتها أنفسهم ظلما وعلوا فانظركيف كان عاقبة المفسدين

karbala110

Saturday 25 August 2007, 07:06PM

بسم الله
سلام علیکم

از دوستانی که در تفسیر این ایه شریفه احادیثی از کتب غیر شیعه آوردند بسیار متشکرم. ولی همیشه باید به یاد داشته باشیم که ما تنها در حالت احتجاج و جدال با غیر شیعه متوسل به این اسناد می شویم. زیرا که کتب حدیثی ما شیعیان به زیبایی هر چه تمامتر و با اسنادی صحیح تر از مکاتب دیگر این حقایق را بیان کرده اند. متاسفانه بعضی از شیعیان اینقدر در این اسناد غیر شیعی غرق می شوند که دیگر خیال می کنند فقط همین است و بس و دلایل عقائد شیعه تنها در کتب غیر شیعی یافت میشود.
به هر حال مناسب دیدم که حول این ایه شریفه چند حدیث خدمتتان بیان کنم:

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ

ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‏اند: همان كسانى كه نماز برپا مى‏دارند و در حال ركوع زكات مى‏دهند.

تفسیر نورالثقلین ص643:

في اصول الكافي الحسين بن محمد عن معلى بن محمد عن أحمد بن محمد عن الحسين بن محمد الهاشمي عن أبيه عن احمد بن عيسى عن أبى عبد الله عليه السلام في قول الله عزوجل انما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا قال: انما يعنى أولى بكم أي أحق بكم وباموركم من انفسكم وأموالكم الله ورسوله والذين آمنوا يعنى عليا وأولاده الائمة عليهم السلام إلى يوم القيامة،
ثم وصفهم الله عزوجل فقال: الذين يقيمون الصلوة ويؤتون الزكوة وهم راكعون وكان أمير المؤمنين في صلوة الظهر وقد صلى ركعتين وهو راكع وعليه حلة قيمتها ألف دينار، وكان النبي صلى الله عليه وآله وسلم أعطاه اياها وكان النجاشي أهداها له، فجاء سائل فقال: السلام عليك ياولى الله واولى بالمؤمنين من انفسهم، تصدق على كل مسكين، فطرح الحلة إليه واومى بيده إليه ان احملها، فأنزل الله عزوجل فيه هذه الاية، وصيره نعمة اولاده بنعمته وكل من بلغ من اولاده مبلغ الامامة يكون بهذه النعمة مثله، فيتصدقون وهم راكعون، والسائل الذى سأل أمير المؤمنين من الملئكة، والذين يسألون الائمة من اولاده يكونون من الملئكة

نکته ای که این روایت شریف بیان می کند این است که این مساله تنها مختص اقا امیرالمومنین علیه السلام نبوده است . بلکه تمامی اهل بیت علیهم السلام در هنگام رکوع زکات داده اند. و کسانی که از اهل بیت علیهم السلام درخواست کمک کرده اند ملائکه بوده اند.

تفسیر نورالثقلین ص 644:

في اصول الكافي الحسين بن محمد عن معلى بن محمد عن احمد بن محمد عن الحسن بن محمد الهاشمي قال: حدثنى أبى عن احمد بن عيسى قال: حدثنى جعفر بن محمد عن أبيه عن جده عليهم السلام في قوله عزوجل: (يعرفون نعمة الله ثم ينكرونها) قال: لما نزلت (انما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة ويؤتون الزكوة وهم راكعون) اجتمع نفر من اصحاب رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم في مسجد المدينة فقال بعضهم لبعض: ما تقولون في هذه الاية ؟ فقال بعضهم: ان كفرنا بهذه الاية نكفر بسايرها وان آمنا فان هذا ذل حين يسلط علينا ابن ابى طالب، فقالوا: قد علمنا ان محمدا صادق فيما يقول ولكنا نتولاه ولانطيع عليا فيما امرنا، قال: فنزلت هذه الاية: (يعرفون نعمة الله ثم ينكرونها) يعرفون ولاية على، واكثرهم الكافرون بالولاية

وقتی ایه: "انما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة ويؤتون الزكوة وهم راكعون" نازل شد بعضی از اصحاب در مسجد مدینه جمع شدند . و بعضی به بعض دیگر گفتند چه می گویید درباره این ایه. بعضی گفتند: اگر به این ایه کفر بورزیم (قبول نکنیم) به معنای کفر به تمامی ایات است. و اگر ایمان بیاوریم موجب ذلیل شدن ما میشود! هنگامی که علی بن ابی طالب علیه السلام بر ما سلطنت خواهد کرد. پس گفتند ما پیامبر ص را صادق می دانیم و اطاعتش می کنیم. ولکن امر پیامبر مبنی بر اطاعت علی ع را گوش نخواهیم داد.. پس این آیه نازل شد: يعرفون نعمة الله ثم ينكرونها. یعنی نعمت خدا را شناختند و بعد انکارش کردند. یعنی: ولایت علی بن ابیطالب را شناختند. و اکثرشان کافر بودند به ولایت مولا علی بن ابیطالب علیه السلام.

karbala110

Saturday 25 August 2007, 07:20PM

وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ

ترجمه:
و هر كس خدا و پيامبر او و كسانى را كه ايمان آورده‏اند ولىّ خود بداند (پيروز است‏، چرا كه‏) حزب خدا همان پيروزمندانند.

تفسیر نورالثقلین ص648:

في كتاب الاحتجاج للطبرسي (ره) عن أمير المؤمنين عليه السلام حديث طويل وفيه. والهداية هي الولاية كما قال الله عزوجل. (ومن يتول الله ورسوله والذين آمنوا فان حزب الله هم الغالبون) و (الذين آمنوا) في هذا الموضع هم المؤتمنون على الخلايق من الحجج والاوصياء في عصر بعد عصر.

في كتاب التوحيد باسناده إلى عمار ابى اليقظان عن أبى عبد الله عليه السلام قال يجئ رسول الله صلى الله عليه وآله يوم القيامة آخذا بحجزة ربه ونحن آخذون بحجزة نبينا وشيعتنا آخذون بحجزتنا.
فنحن وشيعتنا حزب الله وحزب الله هم الغالبون، والله ما يزعم انها حجزة الازار ولكنها أعظم من ذلك: يجئ رسول الله صلى الله عليه وآله آخذا بدين الله ونجئ نحن آخذين بدين نبينا، وتجئ شيعتنا آخذين بديننا.

مبین

Saturday 25 August 2007, 08:15PM

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ

ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‏اند: همان كسانى كه نماز برپا مى‏دارند و در حال ركوع زكات مى‏دهند.

واقعا" از مدارک این بی مدرکها آدم تعجب میکند و افسوس میخورد که گمراهان را نمیشود براحتی هدایت کرد .
آخه جناب کربلا 110 کدام آدم عاقلی نمازش را قطع میکند تازکات دهد آنهم درحالت رکوع !!!!! یعنی خم شده است و صورت طرف را هم حتما" نمیبیند ولی حواسش به او است و میداند که ایشان فرد مستحقی است و باید به ایشان صدقه داد . خدا شما را ببخشد ای طرفداران مکتب پدران و اجداد !!!!
خداوند عقل ، این نعمت بزرگ را برای اندیشیدن داد نه اینکه تقلید کنیم و مانند حیوانات دیگر هرجا که روان شدیم همانجا برویم .
گریه آور تر این است که دوستان میفرمایند این انگشتر زکات مسلمین بوده و ارزش و بهای گزافی داشته !!!!
حضرت چرا زکات بیت المال را در دست خود گذاشته ؟؟؟؟
مگر بیت المال در آن موقع دست حضرت بوده که زکات آن را حساب میکرده ؟؟؟
مگر حضرت طریقه محاسبه زکات و پرداخت آن به محتاجان را نمیدانسته که آن را به یکنفر سائل داده ؟؟؟
مگر سائل کر و کور بوده که نمیدیده مسلمانان در حال نماز خواندن هستند و هی تکرار میکرده که بمن کمک کنید و خدا را شاهد گرفته ؟؟؟؟؟
چرا حضرت ترک نماز کرده ؟؟؟؟ آیا کار خوبی کرده ؟؟؟؟؟
مگر حواسش به نماز نبوده که زکات بیت المال را حساب میکرده و خواسته درجواب آن سائل به ایشان زکات کل بیت المال را یکجا بدهد ؟؟؟

دوستان فعل رکوع در اشکال مختلف در قرآن مانند اینجابمعنی خشوع و خضوع آمده است .
اینجا کسانی که درحالت خشوع و خضوع زکات میدهند بصورت جمع آمده نه برای یکنفر که هرعاقلی آن را میبیند !!!!!
حال عاقلانه آیه را بخوانیم و معنی آن را متوجه بشویم :
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ
همانا دوست ویاور شما فقط خداست ورسولش ومومنینی که نماز گزارند وبا خضوع زکوه دهند.
حال چرا مومنینی که با خضوع زکوه میدهند؟؟؟
همه مامیدانیم که زکوه دادن در اسلام واجب است و این کار بایستی با رضایت کامل باطنی انسان انجام گیرد و برای کسانی که حب دنیا دارند تقسیم مال و بخشش آن به دیگری مسلما" مشکل است و اگر نیز زکات را میدادند فقط بخاطر واجب بودن و یا ترس از حکومت میدادند همراه با ناراحتی. کمااینکه میبینم پس از رحلت رسول اکرم (ص) بسیاری از قبایل عرب بخاطر ندادن زکوه که یکی از واجبات الهی است مرتد شدند .

mehrdad_123

Saturday 25 August 2007, 08:23PM

سلام
يك سوم آيات قرآن مبين مربوط به حقانيت امامان معصوم (ع) است از هر كدوم از سوره ها كه مي فرماييد شروع كنيم به نشان دادن اين آيات

mehrdad_123

Saturday 25 August 2007, 09:26PM

سلام به حضور برادران و دوستان بزرگوارمان و جناب مبين:
1:اگر شما قرآن خداوند عظيم را مدرك و دليل اساسي نميدانيد مشخص ميشود كه اصلا شما خداوند را قبول
نداريد چرا كه بزرگترين معجزه ي او را اصلا دليل به حساب نمي آوريد
2:اولا مولا علي (ع) نمازش را قطع نكرده بودند و همانطور كه ميگوييد در حين خواندن نماز انگشتري خود را داده اند
3:اتفاقا هر آدم عاقل و الهي بايد(حتي در موقع خواندن نماز) بي آنكه نمازش را قطع كند به فقرا كمك كند حال اگر از نظر شما كمك كردن به ديگران اشكال دارد بفرماييد
4:اين كه ميفرماييد صورت طرف را نديده و نمي دانم اين كه چك كند كه آيا واقعا طرف مستحق است يا نه بايد بگويم كه اين كار رو آن كساني انجام ميدهند كه بويي از الهيت و انسانيت نبرده باشد و براي كمك كردن به ديگران هزار دليل بايد برايش بياورند تا اينكه طرف يه ريال دو ريال با هزار منت و هاي وهوي به مردم كمك كند بله اين كار كسي كه جانشين پيامبر است نمي باشد همانطور كه خداوند مهربان بي منت و بي حساب مي بخشد بايد مخلوق او هم كه انسانيست الهي بي منت و بي حساب ببخشد
5:اين كه ميگوييد خداوند عقل را به ما داد كاملا درست است ولي ما مثل حيوان (به قول شما)هر جا كه روان شديم نمي رويم بلكه با تحقيق و آشنا شدن به تمام نكات دينمان آنرا قبول ميكنيم و عاشقانه حفظش مي كنيم ولي مثل بعضيا هم انتظار پيامبر داشتن در هر زماني را نمي كشيم كه اگر اينطور بود پس به قول شما عقل ما كجا رفته؟
6:گريه آور زماني است كه انسان در چاه نجاست آنقدر بماند كه افكارش به جز افكار حيواني نشود و قانون انسانيت زندگي و ايثار را به كلي از ياد ببرد و ارزش همه ي كارها را با ارزش مادي آن حساب كند
اين نشان دهنده ي آن است كه شما در زندگي خود از آن جمله آدمهايي هستيد مادي بودن چنان در وجودتان رخنه كرده كه حتي لقمه هاي فرزندانشان را ميشمرند
7:كدام زكات زكاتي كه مال خودشان است
8:مگر فقط بيت المال بايد در دست آدم باشد تا اين كه به فكر زكات بيفتد؟؟
9:اصلا آيا شما مي توانيد زكات را تعريف كنيد؟؟؟
10:سائل با محتاج چه فرقي ميكند؟ وقتي هر دو نياز دارند....
11:تمنا ميكنم يكبار ديگر هم روايت را بخوانيد خيلي ها بو دند كه در حال نماز نبودند!!!همه كه در حال نماز نبودند!!!
12:من فكر ميكنم شما اصلا از احكام نماز بويي نبرده ايد...حضرت كجا ترك نماز كرده اند آيا با حفظ حالات نماز انگشتري را كه اگر مجبوري در آن لحظه بدهي؟ وگرنه طرف داره ميره؟ اگر بدهي كار بديست نماز بدون زكات به چه دردي ميخوره
13:كدام بيت المال؟ كدام حساب كردني؟مولا علي(ع) چون نمي توانسته به طور دقيق زكات بدهد يك چيز پر قيمتي را داده اند و اين هم نشانه ي عشقي كه آن حضرت به خدا و رسول او داشته است و سعي در حفظ آبروي اسلام است
14:اگر هم معني خشوع وخضوع را بدهد باز هم مقصود مولا علي (ع) است چرا كه ايشان بي آنكه به طرف نگاه كنند يا هاي و هوي رابيندازند در كمال بي ريايي در مقابل خداوند به بنده ي خداوند كمك كرده اند ثانيا وقتي پيامبر (ص) وارد مسجد شدند و با اينكه مي دانستند از همه پرسيدند ولي هيچكس به جز مولا علي (ع) را مردم به پيامبر (ص) نشان ندادند
15:اين را هم بگوييد به دست چه كسي مرتد شدند و حتي مورد آزار و اذيت شدند آن هم هم هيچ كس نبود به جز غاصبين ملعون
يا حق:smile07:

yaallah

Saturday 25 August 2007, 11:09PM

بسم الله الرحمن الرحیم
عرض سلام
در مورد حدیث ولیکم بعدی و همچنین حدیث ولی کل مومن بعدی به پست های 146 تا 163 از تاپیک ""آيا حديث «من كنت مولاه فهذا علي مولاه» صراحتاً خلافت علي را اعلام كرده است؟"" مراجعه فرمایید. با تشکر
والسلام
یا الله

yaallah

Sunday 26 August 2007, 02:30AM

بسم الله الرحمن الرحيم
عرض سلام
دوستان شیعه یک سوال خواهش دارم پاسخ دهید.
اگر طبق فرض شما ما آیه مبارکه 55 سوره ی مبارکه مائده را معنا کنیم ، این آیه مبارکه چه ارتباطی با آیه بعدی از قرآن کریم دارد؟
با تشکر
والسلام
یا الله

yaallah

Sunday 26 August 2007, 03:06AM

بسم الله الرحمن الرحيم
عرض سلام
در پاسخ به دوستان شیعه ای که روایاتی را در باب این آیه مبارکه و تاویل آن می آورند بنده در قدم اول از تفسیر ابن کثیر پاسخ می دهم:
در تفسیر ابن کثیر در ذیل تفسیر این آیه مبارکه آمده است که:

وقوله تعالى: {إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا} أي ليس اليهود بأوليائكم, بل ولايتكم راجعة إلى الله ورسوله والمؤمنين. وقوله {الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة} أي المؤمنون المتصفون بهذه الصفات من إقام الصلاة التي هي أكبر أركان الإسلام,وهي عبادة الله وحده لا شريك له وإيتاء الزكاة التي هي حق المخلوقين ومساعدة للمحتاجين والمساكين. وأما قوله {وهم راكعون} فقد توهم بعض الناس أن هذه الجملة في موضع الحال من قوله {ويؤتون الزكاة} أي في حال ركوعهم, ولو كان هذا كذلك, لكان دفع الزكاة في حال الركوع أفضل من غيره, لأنه ممدوح, وليس الأمر كذلك عند أحد من العلماء ممن نعلمه من أئمة الفتوى, وحتى إن بعضهم ذكر في هذا أثراً عن علي بن أبي طالب أن هذه الاَية نزلت فيه, وذلك أنه مر به سائل في حال ركوعه فأعطاه خاتمه.
وقال ابن أبي حاتم: حدثنا الربيع بن سليمان المرادي, حدثنا أيوب بن سويد عن عتبة بن أبي حكيم في قوله {إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا} قال: هم المؤمنون وعلي بن أبي طالب, وحدثنا أبو سعيد الأشج, حدثنا الفضل بن دكين أبو نعيم الأحول, حدثنا موسى بن قيس الحضرمي عن سلمة بن كهيل, قال: تصدق علي بخاتمه وهو راكع, فنزلت {إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون}, وقال ابن جرير: حدثني الحارث, حدثنا عبد العزيز, حدثنا غالب بن عبيد الله, سمعت مجاهداً يقول في قوله {إنما وليكم الله ورسوله} الاَية. نزلت في علي بن أبي طالب, تصدق وهو راكع, وقال عبد الرزاق: حدثنا عبد الوهاب بن مجاهد, عن أبيه, عن ابن عباس في قوله {إنما وليكم الله ورسوله} الاَية, نزلت في علي بن أبي طالب, عبد الوهاب بن مجاهد لا يحتج به.
وروى ابن مردويه من طريق سفيان الثوري, عن أبي سنان, عن الضحاك, عن ابن عباس, قال: كان علي بن أبي طالب قائماً يصلي, فمر سائل وهو راكع, فأعطاه خاتمه, فنزلت {إنما وليكم الله ورسوله} الاَية, الضحاك لم يلق ابن عباس. وروى ابن مردويه أيضاً من طريق محمد بن السائب الكلبي, وهو متروك, عن أبي صالح, عن ابن عباس قال: خرج رسول الله صلى الله عليه وسلم إلى المسجد والناس يصلون بين راكع وساجد وقائم وقاعد, وإذا مسكين يسأل, فدخل رسول الله صلى الله عليه وسلم, فقال: «أعطاك أحد شيئاً ؟» قال: نعم. قال «من ؟» قال: ذلك الرجل القائم. قال «على أي حال أعطاكه ؟» قال: وهو راكع, قال «وذلك علي بن أبي طالب». قال, فكبر رسول الله صلى الله عليه وسلم عند ذلك وهو يقول {ومن يتولّ الله ورسوله والذين آمنوا فإن حزب الله هم الغالبون} وهذا إسناد لا يُفرح به.
ثم رواه ابن مردويه من حديث علي بن أبي طالب رضي الله عنه نفسه, وعمار بن ياسر وأبي رافع, وليس يصح شيء منها بالكلية لضعف أسانيدها وجهالة رجالها, ثم روى بإسناده عن ميمون بن مهران, عن ابن عباس في قوله {إنما وليكم الله ورسوله} نزلت في المؤمنين وعلي بن أبي طالب أولهم, وقال ابن جرير: حدثنا هناد, حدثنا عبدة عن عبد الملك, عن أبي جعفر قال: سألته عن هذه الاَية {إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون} قلنا: من الذين آمنوا ؟ قال: الذين آمنوا. قلنا بلغنا أنها نزلت في علي بن أبي طالب, قال: علي من الذين آمنوا, وقال أسباط عن السدي: نزلت هذه الاَية في جميع المؤمنين, ولكن علي بن أبي طالب مر به سائل وهو راكع في المسجد, فأعطاه خاتمه.
وقال علي بن أبي طلحة الوالبي, عن ابن عباس: من أسلم فقد تولى الله ورسوله والذين آمنوا, رواه ابن جرير, وقد تقدم في الأحاديث التي أوردناها أن هذه الاَيات كلها نزلت في عبادة بن الصامت رضي الله عنه حين تبرأ من حلف اليهود, ورضي بولاية الله ورسوله والمؤمنين, ولهذا قال تعالى بعد هذا كله {ومن يتولّ الله ورسوله والذين آمنوا فإن حزب الله هم الغالبون} كما قال تعالى: {كتب الله لأغلبن أنا ورسلي إن الله قوي عزيز, لا تجد قوماً يؤمنون بالله واليوم الاَخر يوادون من حاد الله ورسوله ولو كانوا آباءهم أو أبناءهم أو إخوانهم أو عشيرتهم أولئك كتب في قلوبهم الإيمان وأيدهم بروح منه ويدخلهم جنات تجري من تحتها الأنهار خالدين فيها رضي الله عنهم ورضوا عنه أولئك حزب الله ألا إن حزب الله هم المفلحون} فكل من رضي بولاية الله ورسوله والمؤمنين, فهو مفلح في الدنيا والاَخرة, ومنصور في الدنيا والاَخرة, ولهذا قال تعالى في هذه الاَية الكريمة {ومن يتولّ الله ورسوله والذين آمنوا فإن حزب الله هم الغالبون}.

اگر دوستان عزیز معنای این عبارات را خواستار باشند به بنده اطلاع دهند تا اگر چه عربی بنده ضعیف است اما در حد توان خود در اختیار گذارم.

والله اعلم. امیدوارم اشتباهی در نظرات بنده و همچنین نقل قول ها نباشد. والله اعلم
والسلام
یا الله

خیرالبریه

Sunday 26 August 2007, 07:56AM

اگر طبق فرض شما ما آیه مبارکه 55 سوره ی مبارکه مائده را معنا کنیم ، این آیه مبارکه چه ارتباطی با آیه بعدی از قرآن کریم دارد؟

عزیزم هنوز زود است در باره این چیز ها بحث کنید !! شما کتب علوم قرانی خودتان مثل اتقان سیوطی وخیر الدین زرکلی ... را مطالعه کنید تا بدانید که حتی بعضی آیات در مدینه و بعضی در مکه نازل گشته ولی در موقع جمع آوری قرآن کنار هم گذاشته شده همانند آیه اکملت لکم دینکم که در بین آیات مربوط به گوشت !! گذاشته شده وهیچ ربطی به ایات قبل وبعدش ندارد !!

آیه ولایت در آخرین سوره نازله بر پیامبر است و خداوند متعال با مشخص کردن تکلیف امت فرموده است ولی شما فقط خدا و رسولش و کسانیکه در حال رکوع زکات دادند یعنی علی (ع) هستند که سیاق ایه امر به تشویق است وچون عبادت نماز با عبادت زکات توام گشته بالاترین وجه تقرب بسوی خدای سبحان است .

انسان افسوس میخورد بحال کسانیکه چشم دارند ولی نمیبینند و....
آخه جایی که اعاظم علمای سنت مثل امام حافظ محمد بن جریر طبری که بگفته ابن تیمیه تفسیرش صحیحترین تفسیر سنت است و غیره با اسناد صحیح که هیچ اشکالی به ان وارد نیست شان نزول ایه را در مورد امام علی (ع) ذکر کرده اند (بغیر از تفاسیر شیعه ) چرا اینقدر جحد می کنید ؟

وهذا إسناد لا يُفرح به.

چرا دست به تحریف کتب میزنید ؟ الآن در سایت عربستان بروید و کلمه تحریف شده لا یفرح به که اصل ان لا یقدح بوده را با دو چشم خود ببینید و ...فویل لهم مما کتبت ایدیهم وبدانید مشمول لعنت خدا نسبت به کتمان کنند گان حقیقت هستید

کسیکه مختصر آشنایی با علم رجال دارد میداند اصلا کلمه لا یفرح در علم رجال نوظهور و بقول ما تابلو است وهیچ کس انرا استفاده نکرده تا این اواخر که وهابیون برای خدشه در صحت این حدیث به هر حشیشی چنگ میزنند اما غافل از اینکه والله متم نوره ولو کره الکافرون

و جالب اینست هر حدیثی را که بقول ما کم میاورند میگویند رجالش متروک است ؛ ضعیف است اگر راست میگویید علت ضعف ان را هم بگویید ؟؟ بله چون شیعه و راستگو است اما اگر مثل حریز بن عثمان ناصبی که روزی 70 مرتبه امام (ع) را لعنت میکرد !! بود حتما بخاری وترمذی وابوداود و... اورا توثیق هم میکردند همچنان که کردند والان جزو راویان صحاحتان است !!!!!!!

یا أزهر بن عبدالله الحمصي : كان يسبُّ عليّاً ، وثّقه العجلي([46]) ، وهو من رجال أبي داود والترمذي والنسائي . تهذيب التهذيب([47]) (1/204) .

بله کسیکه امام علی (ع) را سب ولعن کند ادم مورد اعتمادی است ؟؟؟ ولی بدانید که سب کننده علی منافق و کافراست با استناد به احادیث صحیح متفق علیه

حدیث ولی کل مومن بعدی

در جواب میگویم بیخود زور نزنید صحت این حدیث مثل افتاب ظهر روشن است وبزرگترین علمای رجالیتان مثل ذهبی و ... اقرار به صحت ان دارند ، به همان پست بروید جواب کامل داده شده تکرار نفرمایید .

خدمت همگان بگم که تا قرن 8 یعنی تازمانیکه علامه حلی با دلایل محکم عقلی ونقلی امامت مولا علی (ع) را ثابت نکرده بود که ابن تیمیه برای دفاع مجبور شد بگوید که ان احادیث دروغ اند !! ، نواصب اینقدر جد و تلاش در تضعیف احادیث نداشتند و مطمئن باشید تا چند سال دیگر احایثی را که الآن صحیح می دانند ، تضعیف میکنند چون چاره ای ندارند !!

ومن یطع الرسول فقد اطاع الله

haamed

Sunday 26 August 2007, 05:31PM

اين دليل از دليل قبلي سست‌تر است و بر فرض صحت باز هم هيچ دليلي بر امامت علي نيست بلکه موالات در اينجا هم به معناي دوستي است. تازه اگر فرض کنيم که معني موالاه در اينجا «امامت» است با توجه به اينکه که آن قسمت آيه با فعل جمع آمده است(الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون) نشان مي‌دهد که ولايت شامل علي و بقيه‌ي مومنين است نه فقط شامل علي رضي الله عنه.

نکته‌ي ديگر اين که همان‌طور که مي‌دانيد کار اضافي در نماز باعث بطلان نماز مي‌شود. امام علي از خاشعين در نماز بوده و انجام چنين کاري توسط ايشان واقعاً‌ بعيد بوده است.

يک نکته‌ي ديگر هم اين که اين آيه شامل هر کسي که نماز بخواند و زکات و صدقه بدهد مي‌شود. واضح است که هر کس ديگري هم مي‌تواند اين کار را بکند

haamed

Sunday 26 August 2007, 05:33PM

همه‌ي اهل علم متفقند که داستان صدقه‌دادن علي در نماز جعلي است. (ابن تيمية در کتابش دقائق التفسير ج 1 ص 104 ومنهاج السنة ج 7 به آن صريحاً اشاره کرده است)
معناي واقعي اين آيه اين است که دوست داشتن خدا و پيغمبر و مومنيني که نماز مي‌گذارند و زکات مي‌دهند و در برابر خدا خاشع هستند واجب است.
فراموش نکنيم که رکوع در معني به معناي خشوع و خضوع است همان‌گونه که خدا در مورد حضرت داود مي‌فرمايد «وخر راكعا وأناب ».
يک نکته‌ي مهم ديگر اينکه اگر اين آيه دليل بر امامت علي رضي الله عنه باشد با توجه به اينکه انما از ادات حصر است پس فقط ولايت خدا و پيغمبر و علي واجب است. اين نشانه‌ي باطل بودن مذهب شيعه‌ اثني عشري است که ولايت را اختصاص به ائمه‌ي دوازده‌گانه مي‌داند. زيرا با اين فرض امامت 11 نفر ديگر درست نيست.

yaallah

Sunday 26 August 2007, 05:59PM

بسم الله الرحمن الرحيم

ان الحکم الا لله

عرض سلام خدمت همه ي دوستان
عزيزم هنوز زود است در باره اين چيز ها بحث کنيد !! شما کتب علوم قراني خودتان مثل اتقان سيوطي وخير الدين زرکلي ... را

مطالعه کنيد تا بدانيد که حتي بعضي آيات در مدينه و بعضي در مکه نازل گشته ولي در موقع جمع آوري قرآن کنار هم گذاشته شده همانند آيه اکملت لکم دينکم که در

بين آيات مربوط به گوشت !! گذاشته شده وهيچ ربطي به ايات قبل وبعدش ندارد !!

آيه ولايت در آخرين سوره نازله بر پيامبر است و خداوند متعال با مشخص کردن تکليف امت فرموده است ولي شما فقط خدا و رسولش و کسانيکه در حال رکوع

زکات دادند يعني علي هستند که سياق ايه امر به تشويق است وچون عبادت نماز با عبادت زکات توام گشته بالاترين وجه تقرب بسوي خداي سبحان است .

دوست عزيز پس شما معتقد هستيد الله جل جلاله حکيم نيست (نعوذ بالله) و آيات نامربوط را در کنار هم مي آورد. آيا چنين است؟ (نعوذ بالله ،والله اعلم)

انسان افسوس ميخورد بحال کسانيکه چشم دارند ولي نميبينند و....
آخه جايي که اعاظم علماي سنت مثل امام حافظ محمد بن جرير طبري که بگفته ابن تيميه تفسيرش صحيحترين تفسير سنت است و غيره با اسناد صحيح که هيچ

اشکالي به ان وارد نيست شان نزول ايه را در مورد امام علي ذکر کرده اند (بغير از تفاسير شيعه ) چرا اينقدر جحد مي کنيد ؟
دوستان عزيز ما اهل سنت چندين بار به شما عرض نموده ايم که از طريق خود آيات مبارکه قرآني مي توان فهميد که منظور آيه مبارکه چيست. اما شما دوستان شيعه هميشه مخالفت مي نموديد. به هر حال براي اين که بگوييم حتي رواياتي هم که مي گويدد صحيح نيست به متن زير توجه بفرماييد.

آن چه در تفسير طبري آمده به شرح زير است:

القول في تأويل قوله : إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ

(55)

قال أبو جعفر: يعني تعالى ذكره بقوله: " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا "، ليس لكم، أيها المؤمنون، ناصر إلا الله

ورسوله، والمؤمنون الذين صفتهم ما ذكر تعالى ذكره. (71) فأما اليهود والنصارى الذين أمركم الله أن تبرأوا من وَلايتهم، ونهاكم أن تتخذوا منهم أولياء، فليسوا

لكم أولياء لا نُصرَاء، بل بعضهم أولياء بعض، ولا تتخذوا منهم وليًّا ولا نصيرًا.

* * *

وقيل إن هذه الآية نـزلت في عبادة بن الصامت، في تبرُّئه من ولاية يهود بني قينقاع وحِلفهم، إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم

والمؤمنين.
((پس مي بينيد که چگونه امام طبري نزول آيه را در مورد کاري که عباده بن صامت انجام داد، مي داند.))

ذكر من قال ذلك:

12207 - حدثنا هناد بن السري قال، حدثنا يونس بن بكير قال، حدثنا ابن إسحاق قال، حدثني والدي إسحاق بن

يسار، عن عبادة بن الوليد بن عبادة بن الصامت قال: لما حاربت بنو قينقاع رسولَ الله صلى الله عليه وسلم، مشى عبادة بن الصامت إلى رسول الله صلى الله عليه

وسلم= وكان أحد بني عوف بن الخزرج= فخلعهم إلى رسول الله، (72) وتبرأ إلى الله وإلى رسوله من حِلفهم، وقال: أتولى الله ورسوله والمؤمنين، وأبرأ

من حِلف الكفار ووَلايتهم! ففيه نـزلت: " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون "= لقول عبادةَ: "

أتولى الله ورسوله والذين آمنوا "، وتبرئه من بني قينقاع ووَلايتهم= إلى قوله: فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ . (73)

12208 - حدثنا أبو كريب قال، حدثنا ابن إدريس قال، سمعت أبي، عن عطية بن سعد قال: جاء عبادة بن

الصامت إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم ثم ذكر نحوه.

12209 - حدثني المثنى قال، حدثنا عبد الله بن صالح قال، حدثني معاوية بن صالح، عن علي بن أبي طلحة، عن ابن

عباس قوله: " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا "، يعني: أنه من أسلم تولى الله ورسوله.

* * *

وأما قوله: " والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون "، فإن أهل التأويل اختلفوا في

المعنيِّ به.

فقال بعضهم: عُنِي به علي بن أبي طالب.

* * *

وقال بعضهم: عني به جميع المؤمنين.

ذكر من قال ذلك:

12210 - حدثنا محمد بن الحسين قال، حدثنا أحمد بن المفضل قال، حدثنا أسباط، عن السدي قال: ثم أخبرهم

بمن يتولاهم فقال: " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون "، هؤلاء جميع المؤمنين، ولكن علي بن أبي طالب مرَّ

به سائل وهو راكع في المسجد، فأعطاه خاتَمَه.

12211 - حدثنا هناد بن السري قال، حدثنا عبدة، عن عبد الملك، عن أبي جعفر قال: سألته عن هذه الآية: " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين

يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون "، قلت: (74) من الذين آمنوا؟ قال: الذين آمنوا!

(75)،، قلنا: بلغنا أنها نـزلت في علي بن أبي طالب! قال: عليٌّ من الذين آمنوا.

12212 - حدثنا ابن وكيع قال، حدثنا المحاربي، عن عبد الملك قال: سألت أبا جعفر عن قول الله: "

إنما وليكم الله ورسوله "، وذكر نحو حديث هنّاد، عن عبدة.

و در اين جا دو نظر هم در باره کساني که به حضرت علي (رض) نسبت مي دهند مي گويد:

12213 - حدثنا إسماعيل بن إسرائيل الرملي قال، حدثنا أيوب بن سويد قال، حدثنا عتبة بن أبي حكيم في هذه الآية: " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا "، قال: علي بن أبي طالب.

(76)

12214 - حدثني الحارث قال، حدثنا عبد العزيز قال، حدثنا غالب بن عبيد الله قال: سمعت مجاهدًا يقول في قوله: " إنما وليكم الله ورسوله "، الآية، قال: نـزلت في علي بن أبي طالب، تصدَّق وهو راكع. (77)
( لینک دانلود تفسیر طبری:
http://www.almeshkat.net/books/archive/books/TF_%20altbri3.zip )

حال وضعيت افرادي که با رنگ قرمز در اين دو روايت مشخص شده اند مي بينيم. البته بنده فقط از ميزان الاعتدال ذهبي وضعيت را مي گويم. اگر دوستان مايل بودند از کتب ديگر هم آورده خواهد شد:
ميزان الاعتدال (توجه عدد نوشته شده در کنار افرادهمان عدد موجود در کتاب است):

عتبه بن ابي حکيم

5469 - عتبة بن أبي حكيم [ عو ] . عن مكحول وغيره . قال أبو حاتم : صالح . وقال ابن معين : ضعيف . وقال - مرة : ثقة . ولينه أحمد ، وهو متوسط حسن الحديث . قال ابن عدى : أرجو أنه لا بأس به . حدثنا محمد بن أحمد بن هارون ، حدثنا ابن حنان ، حدثنا بقية ، حدثنا عتبة ابن أبي حكيم ، عن هبيرة بن عبدالرحمن ، قال : كنا / إذا أكثرنا على أنس بن مالك ألقى إلينا مجالا ، فقال : هذه أحاديث كتبتها عن رسول الله صلى الله عليه وسلم ثم عرضتها عليه . قلت : هذا بعيد من الصحة . قال النسائي : ليس بالقوى . وقال - مرة : ضعيف

أيوب بن سويد

1079 - أيوب بن سويد [ د ، ت ، ق ] الرملي ، أبو مسعود . عن ابن جريج ، والمثنى بن الصباح ، وطائفة . وعنه دحيم ، وكثير بن عبيد ، ومحمد بن عبد الله بن عبد الحكم . ضعفه أحمد وغيره . وقال النسائي : ليس بثقة . وقال ابن معين : ليس بشئ وقال ابن المبارك : ارم به . وقال البخاري : يتكلمون فيه . والعجب من ابن حبان ذكره في الثقات فلم يصنع جيدا / ، وقال : ردئ الحفظ . وقد طول ابن عدى في كامله ترجمته . وقال : أبو عمير بن النحاس : كان بين ضمرة بن ربيعة وأيوب بن سويد تباعد ، فكان ضمرة إذا مر بأيوب قال : انظروا إليه ما أبين العبودية في رقبته ! وكان أيوب إذا مر بضمرة قال : انظروا إليه لو أمر أن يدعو للشيطان لدعا له . وكان أيوب يؤم الناس ، وكان يحدثنا ويقول : هذه والله أحاديث رافعة رؤوسها ، ليس كما ضرب عليها بالجرس ، لم تعرف . قال حسين ابن أبى السرى : قال لى حسين بن على الجعفي : ما فعل أيوب ابن سويد ؟ قلت : في عافية . قال : إنه قدم علينا أيام مسعر ، وله شعرة ، وكان يكاتبنا ، ثم قطع . محمد بن أيوب بن سويد ، أنبأنا أبى ، عن الاوزاعي ، عن يحيى ، عن أبى سلمة ، عن أبى هريرة : سمعت النبي صلى الله عليه وسلم يقول : إذا تناول العبد كأس الخمر في يده ناداه الايمان : نشدتك الله أن تدخله على ، فإنى لا أستقر أنا وهو ، فإن شربه نفر منه نفرة لم يعد إليه أربعين صباحا ، فإن تاب تاب الله عليه . وبه : عن يحيى بن أبى كثير ، عن أنس - مرفوعا : إنما أهلك من كان قبلكم أن عظموا ملوكهم بأن قاموا لهم وقعدوا . ابن عدى ، حدثنا ابن قتيبة ، حدثنا عبدالله بن هانئ بن أبى عبلة ، حدثنا أيوب بن سويد ، عن ابن جريج ، عن عطاء ، عن ابن عباس - رفعه : من مشى لامام جائر في حاجة جعله الله قرينه يوم القيامة ، فإن دله على باب ظلم جعل قرين هامان . وحدثنا ابن قتيبة ، حدثنا أحمد بن جمهور ، حدثنا محمد بن أيوب بن سويد ، حدثنا أبى ، عن رجاء بن روح ، حدثتني ابنة وهب بن منبه عن أبيها ، عن أبى هريرة ، عن النبي صلى الله عليه وسلم : من تزوج قبل أن يحج فقد بدأ بالمعصية . قال ابن أبى عاصم : مات أيوب بن سويد سنة اثنتين ومائتين
(به آن هايي که ايوب نقل کرده و آبي رنگ شده است بيش تر توجه بفرماييد. با تشکر)

پس وضعيت دو نفر از افراد در در روايت اول مشخص شد.
و اما در روايت دوم:
غالب بن عبيد الله العقيلى الجزرى

6645 - غالب بن عبيد الله العقيلى الجزرى . عن عطاء ، ومكحول ، ومجاهد . وعنه يحيى بن حمزة ، ويعلى بن عبيد ، وعمرو ( 1 ) بن أيوب الموصلي ، وآخرون . وسمع منه وكيع ، وتركه لكونه قال : حدثنا سعيد بن المسيب ، والاعمش . وقال ابن معين : ليس بثقة . وقال الدارقطني وغيره : متروك . روى عمرو ( 1 ) ابن أيوب ، عن غالب الجزرى ، عن نافع ، عن ابن عمر - أن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان إذا أراد أن يأكل دجاجة أمر بها فربطت أياما ثم يأكلها بعد ذلك . وبه : كان يقبل وهو صائم ولا يعيد الوضوء . وقال ابن حبان : روى عن عطاء ، عن أبي هريرة - أن النبي صلى الله عليه وسلم أعطى معاوية سهما ، فقال : هاك هذا حتى توافيني به في الجنة . قلت : ولم يوصله ابن حبان إليه ، أنبأنا به عبدالرحمن بن قدامة الفقيه ، أخبرنا عمر بن محمد ، أخبرنا هبة الله بن أحمد الحريري ( 2 ) ، أخبرنا أبو إسحاق البرمكى ، أخبرنا أبو عمر بن حيوية ، أخبرنا عبدالله بن إسحاق المدائني ، حدثنا إسحاق بن أحمد العلاف ، حدثنا موسى بن إسماعيل المنقرى ، عن غالب ، عن عطاء ، عن أنس - أن النبي صلى الله عليه وسلم أخذ سهما من كنانته فناوله معاوية وقال : ائلنى به في الجنة . كذا قال عطاء عن أنس . * ( هامش ) * ( 1 ) س . عمر . وقد سبق عمرو بن أيوب صفحة 246 . ( 2 ) ل : الجوبرى . ( * ) وبه - إلى المدائني : حدثنا عمر بن شبة ، حدثنا وضاح ، حدثنا الوزير ، عن غالب بن عبيد الله ، عن عطاء ، عن أبي هريرة : أن النبي صلى الله عليه وسلم ناول معاوية سهما . . . الحديث . وهذا موضوع ، ورواه الاعصم ( 1 ) ، عن عباس الدوري ، حدثنا الوضاح بن حسان الانباري ، حدثنا وزير بن عبدالله نحوه . وضاح ضعيف .
(لینک دانلود کتاب میزان الاعتدال:
http://www.almeshkat.net/books/archive/books/mezan.zip )

پس مشخص مي شود که اين روايات به هيچ وجه قابل پذيرش نيستند. دوست عزيز اما شما عرض کرده بوديد که هيچ اشکالي بر ايشان وارد نيست.

جناب خیر البریه
چرا دست به تحریف کتب میزنید ؟ الآن در سایت عربستان بروید و کلمه تحریف شده لا یفرح به که اصل ان لا یقدح بوده را با دو چشم خود ببینید و ...فویل لهم مما کتبت ایدیهم وبدانید مشمول لعنت خدا نسبت به کتمان کنند گان حقیقت هستید

کسیکه مختصر آشنایی با علم رجال دارد میداند اصلا کلمه لا یفرح در علم رجال نوظهور و بقول ما تابلو است وهیچ کس انرا استفاده نکرده تا این اواخر که وهابیون برای خدشه در صحت این حدیث به هر حشیشی چنگ میزنند اما غافل از اینکه والله متم نوره ولو کره الکافرون
دوست عزیز بنده از کتاب الکترونیکی کپی کردم. به هر حال اگر فرضا آن کلمه چنین نباشد نظر شما در مورد ""وليس يصح شيء منها بالكلية لضعف أسانيدها وجهالة رجالها"" در تفسیر ابن کثیر در تفسیر ای آیه مبارکه چیست؟ ""و چیزی از آن ها به کل صحیح نیست به خاطر ضعف اسناد آن ها و جهالت رجال آن ها"". یعنی این که همه این احادیثی که در مورد دادن انگشتر آمده غلط است. والله اعلم. آیا نظر شما این است که این هم تحریف شده است.
یا نظر شما درباره این جمله ابن کثیر که آمد:
روى ابن مردويه أيضاً من طريق محمد بن السائب الكلبي, وهو متروك
و یا درباره این جمله از ابن کثیر چیست:
فقد توهم بعض الناس أن هذه الجملة في موضع الحال من قوله {ويؤتون الزكاة} أي في حال ركوعهم, ولو كان هذا كذلك, لكان دفع الزكاة في حال الركوع أفضل من غيره, لأنه ممدوح, وليس الأمر كذلك عند أحد من العلماء ممن نعلمه من أئمة الفتوى, وحتى إن بعضهم ذكر في هذا أثراً عن علي بن أبي طالب أن هذه الاَية نزلت فيه, وذلك أنه مر به سائل في حال ركوعه فأعطاه خاتمه.
دوست عزیز آیا این ها نیز تحریف شده است؟
گرچه بنده نمی دانم که آیا سخن شما در مورد لا یفرح صحیح است یا خیر.

جناب خیر البریه
و جالب اینست هر حدیثی را که بقول ما کم میاورند میگویند رجالش متروک است ؛ ضعیف است اگر راست میگویید علت ضعف ان را هم بگویید ؟؟ بله چون شیعه و راستگو است اما اگر مثل حریز بن عثمان ناصبی که روزی 70 مرتبه امام را لعنت میکرد !! بود حتما بخاری وترمذی وابوداود و... اورا توثیق هم میکردند همچنان که کردند والان جزو راویان صحاحتان است !!!!!!!

یا أزهر بن عبدالله الحمصي : كان يسبُّ عليّاً ، وثّقه العجلي([46]) ، وهو من رجال أبي داود والترمذي والنسائي . تهذيب التهذيب([47]) (1/204) .

بله کسیکه امام علی را سب ولعن کند ادم مورد اعتمادی است ؟؟؟ ولی بدانید که سب کننده علی منافق و کافراست با استناد به احادیث صحیح متفق علیه
بنده در مورد این شخص از خود کتاب تهذیب التهذیب بررسی کردم. آن چه در این کتاب آمده به شرح زیر است:
385 - د ت س (أبي داود والترمذي والنسائي) أزهر بن عبدالله بن جميع الحرازي الحمصي.
ويقال هو ازهر بن سعيد.
روى عن تميم الداري مرسلا وعن عبدالله بن بسر وأبي عامر الهوزني والنعمان بن بشير وغيرهم.
روى عنه صفوان بن عمرو وعمرو بن جعشم والخليل بن مرة.
قال البخاري ازهر بن عبدالله وازهر بن سعيد وازهر بن يزيد واحد
نسبوه مرة مرادي ومرة هوزني ومرة حرازي.
قلت.
فهذا قول امام أهل الاثر ان ازهر بن سعيد هو ازهر بن عبدالله ووافقه جماعة على ذلك.
وأما شرح حال ازهر فلم يذكر المزي شيئا منه في الترجمتين وقد قال ابن الجارود في كتاب الضعفاء كان يسب عليا وقال أبو داود إني لابغض ازهر الحرازي ثم ساق باسناده إلى ازهر قال كنت في الخيل الذين سبوا انس بن مالك فأتينا به الحجاج.
وذكر ابن الجوزي عن الازدي قال يتكلمون فيه.
قلت.
لم يتكلموا إلا في مذهبه وقد وثقه العجلي وفرق ابن حبان في الثقات بين ازهر بن سعيد وازهر ابن عبدالله ثم ذكر ازهر بن عبدالله الراوي عن تميم وعنه الخليل بن مرة وقال ان لم يكن هو الحرازي فلا ادري من هو ثم ذكر ازهر بن عبدالله قال كنت في الخيل الذين سبوا انسا وأخرج ذلك بسنده من طريق عبدالله بن سالم الاشعري عنه فجعل الواحد أربعة والله الموفق.
(لینک دانلود تهذیب التهذیب:
http://www.almeshkat.net/books/archive/books/tahzeb-altahzeb.zip )

و حال ما نمی دانیم این که این شخص ناصبی است چه ربطی به اهل سنت دارد. وصف او هم شد.
واین را هم در نظر بگیرید که قرار نیست هر چیزی که در صحاح آمد صحیح باشد حتی صحیح بخاری. فقط خطای آن ها کمتر است. ما که هیچ وقت چنین سخنی نگفتیم. حال چگونه شما چنین برداشتی نموده اید بنده نمی دانم؟. در ضمن سب کسی دیل نمی شود ما حرف این شخص را به کل رد کنیم. مثلا اگر راسل که کافر بود بگوید الآن روز است ما نباید بگوییم که چون راسل گفته پس الآن شب است. خواهش دارم در این قضیه تعصبی برخود ننمایید.

جناب خیرالبریه
در جواب میگویم بیخود زور نزنید صحت این حدیث مثل افتاب ظهر روشن است وبزرگترین علمای رجالیتان مثل ذهبی و ... اقرار به صحت ان دارند ، به همان پست بروید جواب کامل داده شده تکرار نفرمایید .
دوست عزیز وصف و شرح حال آن اکثز آن رجال از میزان الاعتدال ذهبی آمد. دوست عزیز اگر پاسخی دارید ارائه فرمایید وگرنه سخن شما پاسخ تلقی نمی شود.

جناب خیرالبریه
خدمت همگان بگم که تا قرن 8 یعنی تازمانیکه علامه حلی با دلایل محکم عقلی ونقلی امامت مولا علی را ثابت نکرده بود که ابن تیمیه برای دفاع مجبور شد بگوید که ان احادیث دروغ اند !! ، نواصب اینقدر جد و تلاش در تضعیف احادیث نداشتند و مطمئن باشید تا چند سال دیگر احایثی را که الآن صحیح می دانند ، تضعیف میکنند چون چاره ای ندارند !!
حجت را بر ما الله جل جلاله تمام می کند نه ابن تیمیه و نه علامه حلی. سخن حلی را هم شنیدیم. دلایل خود را هم آوردیم. اگر دلایل وی را قاطع و محکم می دانید در پاسخ ما ارائه دهید وگرنه این جملات پاسخ تلقی نمی شود.

والله اعلم بنده سعی نمودم در نظرات و همچنین نقل قول ها دقت نمایم. والله اعلم شاید اشتباهاتی در این دو رخ داده باشد.
الله جل جلاله خود بر ما رحم نماید و خود ما را هدایت نماید و خود قلبهای مسلمین به هم نزدیک گرداند و خود بر علم ما بیفزاید و خود در این نوشته ها خیر گذارد.

ان الحکم الا لله

والسلام
یا الله

mehrdad_123

Sunday 26 August 2007, 06:34PM

24 - شما مى‏گوييد پيامبر اكرم ( ص ) كسى را براى پيشوايى مردم معيّن نكرد و تعيين آن را به عهده مردم نهاد در حالى كه اين نظريه مخالف كتاب و سنّت است .

زيرا خداوند - تبارك وتعالى - در باره حضرت ابراهيم مى‏گويد : ما تو را به عنوان امام و پيشواى مردم معيّن مى‏كنيم ؛ ( إنّي جاعلك للنّاس إماماً ) البقره : 124 . .

ودر باره حضرت داوود مى‏گويد : ما تو را خليفه روى زمين قرار داديم پس در ميان مردم ، حاكم به‏حق باش ؛ ( يا داود إنّا جعلناك خليفة في‏الأرض فاحكم بين الناس بالحقّ ) ص : 26 . .

حضرت موسى از خداوند مى‏خواهد كه جانشين بعد از او را معيّن نمايد ؛ ( واجعل لى وزيراً من أهلي ) طه : 29 . .

خداوند نيز در پاسخ دعاى حضرت موسى فرمود : ( قال قد أوتيت سؤلك يا موسى ) طه : 36 . .

خداوند در رابطه با بنى اسرائيل نيز مى‏فرمايد : از ميان ملّت بنى اسرائيل ، افرادى را به عنوان رهبر و پيشوا انتخاب نموديم ( وجعلنا منهم أئمّة يهدون بأمرنا ) السجدة : 24 . .

پس در تمامى اين آيات ، انتخاب خليفه ، به خداوند نسبت داده شده و تعيين پيشوا و حاكم فقط به دست خداوند صورت مى‏پذيرد .

و هم‏چنين علماى بزرگ اهل‏سنّت مانند ابن هشام وابن كثير و ابن حبّان و ديگران نقل كرده‏اند : هنگامى كه رسول‏اكرم ( ص ) ، قبايل عرب را به سوى اسلام دعوت مى‏فرمود ، بعضى از شخصيّت‏هاى بزرگ قبايل ، مانند : بنى عامر بن صعصعه ، به حضرت گفتند : اگر ما تو را يارى كنيم و كار تو بالا بگيرد ، آيا رياست و جانشينى بعد از تو ، به ما خواهد رسيد؟ « أيكون لنا الأمر من بعدك؟ »

حضرت پاسخ داد : تعيين رهبرى به دست من نيست ؛ بلكه به دست خدا است و هر كس را كه بخواهد ، انتخاب خواهد كرد : « الأمر إلى اللّه يضعه حيث يشاء » .

وى گفت : ما حاضر نيستيم خود را فداى اهداف تو كنيم ، و پس از پيروزى ، منصب رياست به افراد ديگر برسد : « فقالوا : أنهدف نحورنا للعرب دونك ، فإذا ظهرت كان الأمر في غيرنا؟ لاحاجة لنا في هذا من أمرك » الثقات لابن حبّان ، ج 1 ص 89 ؛ البداية والنهاية لابن كثير ، ج 3 ، ص 171 . .

و هم‏چنين مشابه اين قضيه با قشير بن كعب بن ربيعه اتّفاق افتاد و او نيز به رسول اكرم ( ص ) گفت : اگر بهره‏اى از رياست در حكومت اسلامى نصيب ما نشود ، ما حاضر نيستيم به تو ايمان بياوريم‏ ر . ك : سيره ابن هشام ، ج 2 ، ص 289 ؛ السيرة النبويّة لابن‏كثير ، ج 2 ، ص 157 ؛ مع المصطفى للدكتورة بنت الشاطئ ، ص 161 . .

رسول گرامى ( ص ) ، در بدترين موقعيّتى كه نياز مبرم به نيرو و كمك داشت ، حاضر نشد با وعده جانشينى ، مساعدت قبايل را جذب نمايد .

و هم‏چنين هوذة ، پادشاه يمامه كه به اسلام دعوت شد ، گروهى را خدمت حضرت گسيل نمود و پيام داد اگر چنانچه بهره‏اى از رياست ، نصيب او شود ، حاضر است اسلام بياورد و مسلمين را يارى دهد ، ولى رسول گرامى ( ص ) نپذيرفت و فرمود : حتّى اگر رياست بر يك قطعه زمين رها شده را بخواهد ، به وى نخواهم داد طبقات ابن سعد ، ج 1 ص 262 ؛ نصب الراية لزيعلي ، ج 6 ص 567 . .

mehrdad_123

Sunday 26 August 2007, 06:35PM

منابع:سايتhttp://www.valiasr-aj.com/persian/menu.php?id=listarticel

mehrdad_123

Sunday 26 August 2007, 06:39PM

شركت خلفا در ترور نا فرجام رسول اكرم ( ص )

بنا به نقل ابن حزم اندلسى - از علماى بزرگ اهل سنّت در كتاب فقهى خود « المُحَلّى‏ » - نام ابوبكر ، عمر وعثمان در ميان چهره‏هايى كه ترور رسول اكرم ( ص ) را طراحى كردند به چشم مى‏خورد ؛ « إنّ أبابكر وعمر وعثمان وطلحة وسعد بن أبي وقّاص أرادوا قتل النبي ( ص ) وإلقاءه من العقبة في تبوك » المحلّى : 11 / 224 . تحقيق أحمد محمد شاكر ، ط . دار الجيل ودار الآفاق الجديدة ، بيروت . والمحلّى : 12 / 160 مسألة 2203 ط . دار الفكر ، تحقيق : الدكتور عبد الغفّار سليمان البنداري . .

يكى از مهم‏ترين سؤالى‏كه مطرح است اين است كه آيا اين مطلب را قبول داريد؟ و در صورت پذيرفتن ، چه توجيهى براى آن داريد؟

گرچه ابن حزم‏ قال الذهبي : ابن حزم ، الإمام الأوحد ، البحر ، ذو الفنون والمعارف ، . . . فإنّه رأس في علوم الاسلام ، متبحر في النقل ، عديم النظير . سير أعلام النبلاء ، ج 18 ص 184 وقريب من هذا فى العبر ، ج 3 ص 239 ؛ دول الإسلام ، ج 1 ص 207 .

قال‏السمعاني : ابن حزم ، من أفضل أهل عصره بالأندلس وبلادالمغرب . الأنساب - اليزيدي . وقال السيوطي : وكان صاحب فنون وورع وزهد ، وإليه المنتهى في الذكاء والحفظ وسعة الدائرة في العلوم . طبقات الحفّاظ : 436 . قال الزركلي : عالم الأندلس في عصره ، وأحد أئمّة الإسلام ، كان في الأندلس خلق كثير ينتسبون إلى مذهبه . الأعلام ، ج 4 ص 254 . به خاطر وقوع وليد بن جُمَيع در سند آن ، روايت را تضعيف مى‏كند ولى با مراجعه به كتب رجالى اهل سنّت روشن مى‏شود كه غالب رجال شناسان وى را توثيق نموده‏اند كما صرّح بوثاقته العجلى تاريخ الثقات ص 465 ، رقم 1773 . وقال ابن سعد : كان ثقة وله أحاديث . طبقات ، ج 6 ص 354 . وأورده ابن حبّان في الثقات . كتاب الثقات ، ج 5 ص 492 . وقد نقل الذهبي وابن أبي حاتم عن أبي عبداللّه بن أحمد بن حنبل قال : قال أبي : ليس به بأس . وعن يحيى بن معين أنّه قال : ثقة وقال أبو حاتم : صالح الحديث . وقال أبو زرعة : لا بأس به . الجرح و التعديل ، ج 9 ص 8 ، رقم 34 وتهذيب الكمال ، ج 31 ص 35 . وقال الذهبي : وثّقه أبو نعيم . تاريخ الإسلام ، ج 9 ص 661 . ، و اين راوى از رجال بخارى و صحيح مسلم و سنن ابي داود و صحيح ترمذي وسنن نسايى مى‏باشد تهذيب التهذيب ، ج 11 ص 122 . .
از سايت ولي عصر(عج)

mehrdad_123

Sunday 26 August 2007, 08:39PM

سلام به خدمت برادران و دوستان عزيز و جناب haamed

1:اولا نظرات فرضي شما براي كسي مهم نيست و دردي رو دوا نميكند اگر طالب بحث كردنيد بايد سخنتان با دليل و مدرك و منطق باشد نه نضريات خودتان كه حتي خود نيز آنها را فرضي ميدانيد...
2:آن قسمت آيه ي شريفه را كه شما ميفرماييد به طور جمع هست بايد عرض كنم حق با شماست چرا كه ما كه فقط يك امام كه نداريم بلكه اصل و حقيقتي كه خدا و پيغمبرش دستور فرموده اند در 12 امامي بودن ماست
3:اگر هم ميفرماييد كه ولايت شامل حضرت علي (ع) و بقيه ي مومنين است و اگر از بقيه ي مومنين منظورتان خلفا هستند كه ديديم در طول تاريخ چه بلايي سر اسلام آوردند
4:شما كه به كذب مدعي انتخاب نشدن حضرت علي (ع) از سوي خداوند دانا هستيد بايد عرض كنم كه اين حرف شما ها توهين به ذات اقدس الهي وحضرت رسول (ص) است چرا كه چطور ممكن است خداوندي كه تمام خلايق را بيا فريند و براي هر عصر پيامبري و جانشيني قرار دهد ... تا برساند به آخرين پيامبران و در آنجا ديگر در رحمتش را ببندد و مردمان را به حال خود رها كند و دين مردم را به دست خلفا يا مومنيني (به قول شماها) بدهد كه در طول تاريخ خلافتشان اين همه كار به فساد انجام داده اند و هنوز كه هنوز است نه تنها باعث گمراهي مسلمانان بلكه همه ي مردم دنيا شده اند...و پيامبري كه با اين همه عظمت و معجزات براي بعد از خود فكري نكرده باشد و راه تفرقه افكني و گمراه كردن مسلمانان را براي غاصبين باز گذاشته باشد؟ پيامبري كه حتي تا آخرين لحظات عمر شريف خود دست از باز گو كردن احاديث مختلف بر نداشته و مردم را بر خلافت حق حضرت علي (ع) و اولادش (ع) روشن ميكردند.......
5:كدام كار اضافي در نماز؟؟؟ كاري كه همه ي ما موظف به انجام دادن آن هستيم آيا غير اين است؟؟؟ آيا جايز بود كه علي (ع) در آن موقع به آن فقير كمك نميكردند و آن فقير بيچاره با دلي شكسته و خاطره اي سياه ازمسجد مسلمانان خارج ميشد و اين را به پاي اسلام ميگذاشت بهتر بود؟ و در تاريخ نوشته ميشد؟ و امروز نه شما و نه ما هيچ جوابي در مقابل اديان ديگر نداشتيم.
6:خودتان از يك طرف خاشع بودن حضرت علي (ع) را قبول ميكنيد و از طرف ديگر معني راكعون را به خشوع و خضوع معني ميكنيد و ميفرماييد كه اين كلمه چون به اين معناست اصلا به علي (ع) ربطي ندارد؟
7:اولا وظيفه ي همه ي ماست كه به نيازمندان كمك كنيم بالاخص زماني كه آبروي اسلام هم در خطر باشد ثانيا اين كجا با خشوع نماز در تناقض است كه ما در مقابل خداوند مهربان بدون هيچگونه ريايي و به خاطر حفظ آبروي اسلام در تاريخ و همچنين عمل به دستورات خداوند مبني بر كمك كردن به فقرا و براي اين كه نماز خود را قطع نكنيم گران قيمت ترين انگشتر خود را به نيازمند بدهيم ...آيا كمك كردن به ديگران مخصوصا فقرا و مخصوصا در آن شرايط كه آبروي اسلام در تاريخ و دل شكستگي يك نيازمنداز اسلام درميان بود كار غير اسلاميست؟؟؟؟؟اسلام كه از اساس ما را به كمك به فقرا سفارش ميدهد و با هر گونه نا ملايمتي و شكستن دل ديگران مخصوصا افراد مظلوم و بيچاره مبارزه ميكند!!!!!!!!!
8:اين كه اين آيه شامل همه ميشود مي خواهم بپرسم آيا اين همه اي كه شما ميفرماييد آيا بايد همگي ولي همه بعد از رسول خدا (ص) بشوند آيا والاترينشان نبايد ولي ديگران شود؟
9:و اين كه ميفرماييد هر كس ديگري هم ميتواند اينكار را بكند ؟شما كه با كمك كردن به فقرا در حال نماز و حفظ آبروي اسلام مخالفيد؟ چطور ميگوييد شامل هر كس ديگري هم ميتواند بشود؟
10:اين كه ميفرماييد همه ي اهل علم اگر منظورتان از اهل علم خودتانيد و چند دانشمند دينيتان كه بايد بگويم خب صدقه دادن مولا علي (ع) را جعلي نشمارند چه بگويند؟ مدارك ما كه فقط يكي دو تا نيست ما كاملا با دليل و مدرك حتي از كتب شما حرف ميزنيم و مثل شما نيستيم كه فرضيات و مطالب كذب علماي خودتان را برايمان به عنوان دليل مي آوريد...
11:البته شما قادريد هر جور كه خودتان عربي را ياد گرفته ايد ترجمه كنيد و تفسيركنيد منتها براي خودتان ...

12:اگر هم منظور اين است كه اين نيست چرا كه انسان كه اصلا اگر خدا(جللجلاله) و پيامبر(ص) و مومنين ديگر را دوست نداشته باشد مومن نيست پس چه لزومي داشت كه اينجا اين آيه با اين معني ذكر شود و اگر هم مي فرماييد اينجا به معني خاشع است باز هم مقصود مولا علي (ع) است نه خلفا و يا كس ديگري چرا كه خدا را شكر كه تاريخ در دسترس است و ما ميبينيم كه اين خلفا چه ظلم هايي به بشريت كرده اند و كسي كه اهل ظلم و جفا به خلق ا... است اصلا خاشعيتش در مقابل خداوند معني ندارد و تنها شخصي كه خاشع به معناي واقعيست مولا علي (ع) و اولاد معصومش مي باشند% اين را تاريخ ميگويد نه من
13:يعني شما ميفرماييد در همه جاي قرآن مبين ركوع به معناي خشوع و خضوع است؟؟؟؟؟؟؟

يا حق:smile07:

mehrdad_123

Sunday 26 August 2007, 08:44PM

mehrdad_123

Sunday 26 August 2007, 10:32PM

كسي از برادران يا خواهران غير شيعي نيست جواب بياره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خیرالبریه

Monday 27 August 2007, 10:28AM

دوست عزيز پس شما معتقد هستيد الله جل جلاله حکيم نيست (نعوذ بالله) و آيات نامربوط را در کنار هم مي آورد. آيا چنين است؟ (نعوذ بالله ،والله اعلم)

شکر خدا که همه دارند میبینند : بیایید عزیزان ببینید این آقا چه میگوید !!!!!

آيات نامربوط را در کنار هم مي آورد ..... ای دوست من چرا بدون فکر سخن میرانی ؟؟

مگر آیات قران را خداوند کنار هم چیده مگر اقوال اکابر علمایتان را نخواندی لطفا بخوان و بعدا بیا برای مناظره :

اینطور نیست که وقتی یک سوره مکی یا مدنی است کل آن در مکه یا درمدینه نازل شده باشد. مثلاً سوره عنکبوت مکی است ولی 10 آیه اول آن مدنی است؛ و یا سوره کهف که مکی است ولی 7 آیه اول آن مدنی است. چنانچه مفسرین اهل سنت همچون طبری و قرطبی هم در تفاسیر خود گفته اند.
یا آنکه سوره ای مدنی است ولی چند آیه مکی دارد. مانند سورۀ مجادله که مدنی است جز 10 آیه اول آن.
همچنین است گاهی بخاطر یک آیه که نام سوره از آن گرفته شده است، به آن سوره مکی یا مدنی می گویند. مانند سورۀ بلد که مدنی است مگر آیات 1 تا 4 و نام سوره را هم از آیه اول آن گرفته اند.(به نقل از اتقان سیوطی ج1 ص17)
و نیز ممکن است به خاطر تأکید و تذکر و اقتضای موارد گوناگون، یک آیه در چند جا نازل شده و چند شأن نزول داشته باشد. مانند آیۀ بسم الله، آیۀ اول سورۀ روم، آیۀ روح، سورۀ فاتحة الکتاب که یکبار در مکه زمان وجوب نماز و باری دیگر در مدینه به هنگام تغییر قبله نازل گردیده و به همین خاطر سبع مثانی نامیده شده است.(اتقان سیوطی ج1 ص60)
از سوی دیگر نیز ثابت نشده که وقتی سوره ای مکی یا مدنی است، حتماً با آیۀ مکی یا مدنی آغاز شده باشد. چراکه اقتضای ترتیب نزول با اقتضای ترتیب کتابت متفاوت است.

وليس يصح شيء منها بالكلية لضعف أسانيدها وجهالة رجالها"" در تفسیر ابن کثیر در تفسیر ای

همانطور که خودتان گفتید برای ما ابن کثیر و سایر نواصب حجت نیستند چون بر اساس نفس اماره خویش حکم کرده ومیکنند و همین جناب ابن کثیر در حدیث صحیح عشیره در مورد خلافت امام علی (ع) خیلی راحت کلمات وصیی و خلیفتی را حذف وبجای آن گفته کذا وکذا !!!

آیا این تحریف سخن پیامبر (ص) نیست آیا مشمول آیه کریمه : ویحرفون الکلم عن مواضعه نیست !!!

اما در مورد صحیح بخاری که گفتی صحیح نیست ادعای بسیار بزرگی کرده ای مواظب خودت باش که بزودی وهابیون ترورت خواهند کرد !! چون اصح کتب بعد کتاب الله است .

در تفسیر ابن کثیر در تفسیر ای آیه مبارکه چیست؟ ""و چیزی از آن ها به کل صحیح نیست به خاطر ضعف اسناد آن ها و جهالت رجال آن ها"".

خود ابن کثیر بعد از این که بعضی طرق را تضعیف کرده به این طریق میرسد میگوید هذا اسناد لا یقدح به یعنی این اسناد به آنها قدح واشکالی وارد نیست و صحیح است نه اینکه لا یفرح به یعنی این اسناد به آن خوشحال نمیشود !!!! مگر اینکه ناصبی باشد چون در مدح علیست !!

خنده دار است نه ؟ هر کس این جمله را گفته بچه بوده ونقاشی کرده : لا یفرح به

srak1355

Tuesday 28 August 2007, 07:09AM

واقعا" از مدارک این بی مدرکها آدم تعجب میکند و افسوس میخورد که گمراهان را نمیشود براحتی هدایت کرد .
آخه جناب کربلا 110 کدام آدم عاقلی نمازش را قطع میکند تازکات دهد آنهم درحالت رکوع !!!!! یعنی خم شده است و صورت طرف را هم حتما" نمیبیند ولی حواسش به او است و میداند که ایشان فرد مستحقی است و باید به ایشان صدقه داد . خدا شما را ببخشد ای طرفداران مکتب پدران و اجداد !!!!
خداوند عقل ، این نعمت بزرگ را برای اندیشیدن داد نه اینکه تقلید کنیم و مانند حیوانات دیگر هرجا که روان شدیم همانجا برویم .
گریه آور تر این است که دوستان میفرمایند این انگشتر زکات مسلمین بوده و ارزش و بهای گزافی داشته !!!!
حضرت چرا زکات بیت المال را در دست خود گذاشته ؟؟؟؟
مگر بیت المال در آن موقع دست حضرت بوده که زکات آن را حساب میکرده ؟؟؟
مگر حضرت طریقه محاسبه زکات و پرداخت آن به محتاجان را نمیدانسته که آن را به یکنفر سائل داده ؟؟؟
مگر سائل کر و کور بوده که نمیدیده مسلمانان در حال نماز خواندن هستند و هی تکرار میکرده که بمن کمک کنید و خدا را شاهد گرفته ؟؟؟؟؟
چرا حضرت ترک نماز کرده ؟؟؟؟ آیا کار خوبی کرده ؟؟؟؟؟
مگر حواسش به نماز نبوده که زکات بیت المال را حساب میکرده و خواسته درجواب آن سائل به ایشان زکات کل بیت المال را یکجا بدهد ؟؟؟

دوستان فعل رکوع در اشکال مختلف در قرآن مانند اینجابمعنی خشوع و خضوع آمده است .
اینجا کسانی که درحالت خشوع و خضوع زکات میدهند بصورت جمع آمده نه برای یکنفر که هرعاقلی آن را میبیند !!!!!
حال عاقلانه آیه را بخوانیم و معنی آن را متوجه بشویم :
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ
همانا دوست ویاور شما فقط خداست ورسولش ومومنینی که نماز گزارند وبا خضوع زکوه دهند.
حال چرا مومنینی که با خضوع زکوه میدهند؟؟؟
همه مامیدانیم که زکوه دادن در اسلام واجب است و این کار بایستی با رضایت کامل باطنی انسان انجام گیرد و برای کسانی که حب دنیا دارند تقسیم مال و بخشش آن به دیگری مسلما" مشکل است و اگر نیز زکات را میدادند فقط بخاطر واجب بودن و یا ترس از حکومت میدادند همراه با ناراحتی. کمااینکه میبینم پس از رحلت رسول اکرم (ص) بسیاری از قبایل عرب بخاطر ندادن زکوه که یکی از واجبات الهی است مرتد شدند .
اقاي مبين كه بهتر بود عوض كني و بگذاري مضل !!!
مفهوم قسمت دوم ايه تجميع اقامه نماز و دادن زكات در ان واحد است يعني كسي كه در ركوع نمازو زكات را توامان برپاي ميدارد.
ثانيا هنوز مراتب ايمان بر شما معلوم نيست عزيز من هر مسلماني مومن نيست !!!!سيماي مومنين رادر قران بخوانيد و با خلفاي راشدين و صحابه عادلتان جناب معاويه - عمرو عاص-طلحه - زبير-عايشه و حفصه ام المومنينتان قياس كنيد.

mehrdad_123

Thursday 30 August 2007, 03:24PM

برادران و خواهران غير شيعي منتظر جوابيتون هستيم 3 روز گذشته و هنوز جوابي مبني بر تاييد ويا رد منطقي نياورديد...

hosein61

Thursday 30 August 2007, 04:29PM

چرا سني نميخواهد بفهمد وضوي بي علي آب بازيست آقا تا ده سال ديگه هم اگر بحث كنيد كسي كه نميخواد بفهمه وخودشو به نفهمي زده متوجه حرفاتون نميشه خودتون رو خسته نكنيد

yamahdi

Thursday 30 August 2007, 05:51PM

ه... (ابن تيمية در کتابش دقائق التفسير ج 1 ص 104 ومنهاج السنة ج 7 به آن صريحاً اشاره کرده است)
....

بنظر بنده کسانیکه دنباله رو فرقه وهابیت هستند ابتدا بروند مسئله شان را با مسلمانان اهل سنت حل کند چرا که حتی علمای اهل سنت - وهابیت را قبول ندارند و عقایدشانرا رد میکنندـ بعد بیایند اینجا به رهبرانشان استدلال کند. :smile31:

mehrdad_123

Friday 31 August 2007, 10:12PM

برادران و خواهران غير شيعي منتظر جوابيتون هستيم 5 روز گذشته و هنوز جوابي مبني بر تاييد ويا رد منطقي نياورديد...

پرويز

Saturday 1 September 2007, 12:30PM

بنظر بنده کسانیکه دنباله رو فرقه وهابیت هستند ابتدا بروند مسئله شان را با مسلمانان اهل سنت حل کند چرا که حتی علمای اهل سنت - وهابیت را قبول ندارند و عقایدشانرا رد میکنندـ بعد بیایند اینجا به رهبرانشان استدلال کند. :smile31:

آغا جان!
ما با امام ابن تيميه رحمه الله مشکلی نداريم، آن طائفهء ای که گفتيد، گروه صوفيه و بريلوی هستند که در کمک از غير خدا و توسل به خرافات با شما همنوا اند، نه با ما، لذا بدبينی شان بااهل توحيد چيز تازهء نيست، و از اهل سنت (اهل توحيد) شمرده نمی شوند، بل از اهل هوا و بدعات و شرک.

متشکرم که دانستيد

خیرالبریه

Saturday 1 September 2007, 12:39PM

ما با امام ابن تيميه رحمه الله مشکلی نداريم،

خیلی جالب است که این مرد ناصبی و دشمن اهل بیت را با لفظ امام یاد میکنید !!!!!

بله شما با نواصب مشکلی ندارید با خاندان نبوت مشکل دارید !!!

در این جا شما میتوانید شمه ای از دروغها و تهمتهای امام ابن تیمیه !! را ببینید :

http://hesabresi.googlepages.com/nasb.doc

انا اطعنا ساداتنا وكبرائنا فاضلونا السبيلا

امیر

Saturday 1 September 2007, 12:56PM

بسمه تعالی
گمان نمیبرم با این طرز صحبت با مخالفینتون سودی به مذهب شیعه برسونید .....
سعی کنید با اخلاقتون مردم رو به حقیقت دعوت کنید ....
با تشکر
والسلام

پرويز

Saturday 1 September 2007, 12:56PM

خیلی جالب است که این مرد ناصبی و دشمن اهل بیت را با لفظ امام یاد میکنید !!!!!

بله شما با نواصب مشکلی ندارید با خاندان نبوت مشکل دارید !!!

در این جا شما میتوانید شمه ای از دروغها و تهمتهای امام ابن تیمیه !! را ببینید :

http://hesabresi.googlepages.com/nasb.doc

انا اطعنا ساداتنا وكبرائنا فاضلونا السبيلا

هی بابا!
گفتم که عقيدهء ما عقيدهء ناب اسلامی است که با رسول و آل و اصحاب و متبعين وی مشکلی نداريم، آری مشکل ما با کسانی است که محبت دروغين و کذائی با آل پيامبر صلی الله عليه و سلم دارند.
محبتی که شما می گوئيد محبت نيست، بل بغض و شقاوت است. هرچند گفته شود گوش شنوائی وجود ندارد و کاربر و کاربران به عنوان وهابی و ناصبی کوبيده شده وادار به ترک گفتمان می گردند.

گوئيد هر چه خواهيد.

پرويز

Saturday 1 September 2007, 01:00PM

بسمه تعالی
گمان نمیبرم با این طرز صحبت با مخالفینتون سودی به مذهب شیعه برسونید .....
سعی کنید با اخلاقتون مردم رو به حقیقت دعوت کنید ....
با تشکر
والسلام

سلام امير جان
خسته نباشيد

برادر حقيقت و اخلاق چيز قابل لمس نيست که تو کلهء اينها گذاشته می شد تا می دانستند. (کاش که می بود)

تشکر

امیر

Saturday 1 September 2007, 01:04PM

بسمه تعالی

اللهم صل علی محمد (ص) و آل محمد (ص)

نگاهی به برخی از سخنان ابن تیمیه درباره امام حسین (ع) و عاشورا:

قال ابن تیمیة :
وأما من قتل الحسين(ع) أو أعان على قتله ، أو رضي بذلك فعليه لعنة الله والملائكة والناس أجمعين ، لا يقبل الله منه صرفاً ولا عدلا ً
مجموع الفتاوى 4 / 487 – 488
===========================
قال ابن تيمية :
والحسين رضي الله عنه قتل مظلوماً شهيداً ، وقتلته ظالمون معتدون
مقتل الحسين وحكم قاتله – ص 77 .

===========================
قال ابن تيمية :
والحسين رضي الله عنه أكرمه اللهُ تعالى بالشهادةِ في هذا اليوم (أي يوم عاشوراء)، وأهان بذلك مَن قتله أو أعان على قتلِه أو رضيَ بقتلِه، وله أسوةٌ حسنةٌ بِمَن سبقه من الشهداء؛ فإنَّه (هو) وأخوه سيِّدَا شباب أهل الجَنَّة، وكانا قد تربَّيَا في عزِّ الإسلامِ،
مجموع فتاواه (4/511)
===========================
قال ابن تیمیة في كتاب مقتل الحسين (ع) تحقيق السيد الجميلي صفحة (200) :
((ووقع القتل حيث اكرم الله الحسين (ع) ومن اكرمه من اهل بيته بالشهادة رضي الله عنهم وارضاهم ، واهان بالبغي والظلم والعداون من اهانه بما انتهكه من حرمتهم واستحله من دمائهم { ومن يهن الله فما له من مكرم إن الله يفعل ما يشاء} وكان ذلك نعمة الله على الحسين (ع) وكرامة له لينال منازل الشهداء )) .

===========================
قال ابن تيمية في كتاب جامع المسائل (3/91)
ومن ذلك ان اليوم الذي هو يوم عاشوراء الذي اكرم الله فيه سبط نبيه وأحد سيدي شباب الجنة بالشهادة على أيدي من قتله من الفجرة الأشقياء ، وكان ذلك مصيبة عظيمة من أعظم المصائب الواقعة في الاسلام

منبع : http://www.krblaa.com/who-2.htm
والسلام

mehrdad_123

Saturday 1 September 2007, 01:44PM

آغا جان!
ما با امام ابن تيميه رحمه الله مشکلی نداريم، آن طائفهء ای که گفتيد، گروه صوفيه و بريلوی هستند که در کمک از غير خدا و توسل به خرافات با شما همنوا اند، نه با ما، لذا بدبينی شان بااهل توحيد چيز تازهء نيست، و از اهل سنت (اهل توحيد) شمرده نمی شوند، بل از اهل هوا و بدعات و شرک.

متشکرم که دانستيد

سلام به حضور برادران با منطق و همچنين برادران بي منطق:
جناااااااااب پرويز:واقعا كه ....رو رو برم
حدود يه هفته است كه براي شبهاتي كه ايجاد كرده بوديد جواب داديم ولي شما دريغ از يك جواب...الان هم كه برامون پست زديد مثل هميشه تفره رفتيد و در صدد عوض كردن تاپيك و ايجاد شبه اي ديگر هستيد...هر چند كه ما از شما اهالي غير شيعه همين انتظار رو داريم چرا كه شماها هر موقع به بن بست ميخوريد همين كارا رو ميكنيد......

يا حق:smile07:

خیرالبریه

Saturday 1 September 2007, 06:10PM

نگاهی به برخی از سخنان ابن تیمیه درباره امام حسین (ع) و عاشورا:

بیا یید سخنان ابن تیمیه را در منهاجش ببینیم :

خدا وند متعال در قرآن عظيم ميفرمايد : هنگا ميكه فرد فاسقي خبري براي شما آورد ابتدا تحقيق وبررسي كنيد تا صحت خبر را مطمئن شويد سپس اقدام كنيد تا مبادا ازروي جهالت آسيبي به كسي رسانده و پشيمان شويد . (سوره حجرات)

در تعجبم از كسانيكه هنوز در خواب غفلتند البته شايد تقصير ايشان نباشد و گناه گمراهي مردم بر دوش كساني است كه با گفتار و نوشتار خويش امر را بر مردم مشتبه و غير شفاف مي سازند و براي همين است كه قرآن كريم در سوره بقره ميفرمايد واي بر دستهايي كه (بنا حق ودروغ) مينويسند . ومردم بيچاره را گمراه ميسازند.

وبا تعمق در اين موضوع در مي يابيم كه هر چه به سر بشريت آمده از دروغ و كتمان حق و حقيقت است .

هنوز بازمانده هاي امويان و دشمنان اهل بيت پيغمبر سعي در خاموش كردن نور خدا دارند . نسل هابيل و پيامبر و اولاد فاطمه زياد شده اند ونسل قا بيل و ابوجهل و يزيد وشمر نيز توالد وتناسل كرده اند :

رگ رگ است اين آب شيرين آب شور با خلايق ميرود تانفخ صور

يكي از اين افراد كه شخص عجيبي است وبا بررسي كتا بش منهاج السنة النبوية ابتدا تناقضات و سپس دروغها وتهمتهايي را كه با كمال گستاخي به خدا ورسولش و علي و شيعيانش زده ، هر فرد عاقلي را حيران ميكند . امروزه عصر اينترنت و انفجار اطلاعات است وگذشت آن زماني كه براي آموختن يك حديث 1 سال در سفر بودند . اكنون وهابيون براي اشاعه افكار منحط ابن تيميه و مريدش محمد بن عبد الوهاب تمام كتب و احاديث و عقايد آنها را بر روي اينتر نت آورده اند ومن تا قبل از اين ابن تيميه را نمي شناختم و چون مي بينم هنوز برادران اهل سنت ما در اثر بمباران تبليغاتي كه 1400 سال عليه شيعيان علي (ع) صورت گرفته ؛ نميتوانند بدون تعصب و منصفانه قضاوت كنند بدين جهت ابتدا عين كلمات كتاب منهاج السنة ابن تيميه را مياورم و قضاوت را بر عهده دوستدارانش ميگذارم :

يقول ابن تيمية في منهاج سنته ج8 ص97 مخاطباً العلاّمة الحلي: كل ما جاء في مواقف علي في الغزوات كلّ ذلك كذب, قد ذُكر في هذه من الاكاذيب العظام التي لا تتفق إلا على من لم يعرف الاسلام

http://arabic.islamicweb.com/Books/t...ok=365&id=3816 (http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=3816)

در ج8 ص 97 ودر لينك فوق نيز موجود است گفته كه تمام آنچه در باره جنگهاي علي (ع) در غزوات آمده همه اش دروغ است !!!!!

خوب براي جواب به صحيحترين كتاب اهل سنت يعني صحيح بخاري ومسلم مراجعه ميكنيم و ميخوانيم :

لأعطين الراية غدا رجلا يفتح على يديه، يحب الله ورسوله ويحبه الله ورسوله( بخاري و مسلم عن سهل بن سعد و عن سلمة بن الاكوع و مسلم عن ابي هريره)

اني دافع اللواء غدا الي رجل يحبه الله و رسوله (احمد عن بريده و الطبراني عن ابن عمر و البزاز عن ابن عباس)

لأعطين الراية غدا رجلا يفتح على يديه، الله ورسوله و يقاتل جبرئيل عن يمينه و ميكائيل عن يساره( نسايي و حاكم و احمد عن الامام حسن عليه السلام)

بعنوان نمونه در غزوه خيبر كه همه اصحاب شكست خورده و فرار كردند پيامبر (ص) پرچم اسلام را بعلي داد و فرمود فردا پرچم را بدست كسي ميدهم كه خدا ورسولش اورادوست دارند و اوهم خدا ورسولش را دوست دارد هرگز فرارنميكند و پيروز است . اين يك نمونه است اگر مايل باشيد به قسمتهاي مختلف همين وبلاگ مراجه كنيد تا شجاعت علي را در جنگ خندق (احزاب) و در جنگ بدر ودر جنگ احد ببينيد كه ابن كثير دمشقي شاگرد ابن تيميه گفته :

وذكر إسماعيل بن كثير الدمشقي في كتابه ‏البداية والنهاية. قال الحسن بن عرفة: حدثني عمار بن محمد، عن سعيد بن محمد الحنظلي، عن أبي جعفر محمد بن علي قال: ((نادى مناد في السماء يوم بدر يقال له رضوان: لا سيف إلا ذو الفقار، ولا فتى إلا علي)).

قال صلّى الله عليه وآله: ضربةُ عليّ يوم الخندق تعدل عبادة الثقلين

وقول النبي الأكرم صلَّى الله عليه وآله وسلَّم لعلي عليه السلام قال: برز الإيمان كله إلى الكفر كله.

وقال النبي صلى الله عليه وآله قال:لمبارزة علي بن أبي طالب لعمرو بن عبد ود أفضل من أعمال أمتي إلى يوم القيامة.

يعني حضرت رسول (ص) فرمود مبارزه علي در جنگ خندق افضل است از اعمال تمام امت من تا روز قيامت . واينهم بدليل اين بود كه اگر علي (ع) شكست ميخورد فاتحه اسلام خوانده شده بود .

حالا شما قضاوت كنيد وبگوييد چه كسي دروغگو است ؟؟؟؟؟

يقول ابن تيمية في منهاج سنته من ج2 ص62 مانصه: أن الرافضة تعجز عن إثبات إيمان علي وعدالته!!! لعنة الله على القوم الظالمين
http://arabic.islamicweb.com/Books/t...ok=365&id=3765 (http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=3765)

در ج2 ص 62 ودر اين لينك ميگويد رافضه عاجزند از اثبات ايمان و عدالت علي !!!!

دوباره به صحيح بخاري و ترمذي و... مراجعه كن وببين رسول الله (ص) فرمودند اقضاكم علي در صحيح بخاري اقضانا علي يعني بحق قضاوت كننده ترين شما عليست آيا كسيكه پيامبر (ص) در باره او اينچنين بفرمايد احتياج به اثبات عدالت دارد !!!

يا در كتب عامه بتواتر آمده كه اولين مسلمان واولين مؤمن برسول الله (ص) عليست ( لينك در اينجا ببينيد (http://haagh.blogfa.com/cat-4.aspx)

). خو دتان قضاوت كنيد.

يادر جاي ديگر

يقول ابن تيمية ان الشيعة تقول جبرائيل غلط ونزل على علي بدل رسول الله!!!! نريد مصدر من هذا الناصبي

http://arabic.islamicweb.com/Books/t...book=365&id=44 (http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=44)

ميگويد شيعيان ميگويند جبرئيل اشتباه كرد و وحي را بجاي علي بر رسول الله (ص) آورد !!!!! خوب اگر اين ابن تيميه ميگفت در چه كتابي اين مطلب راخوانده باز چيزي ولي خوب تهمت شاخ ودمي ندارد .

در جاي ديگري علي (ع) را مثل فرعون خوانده و به فاطمة زهرا سيده زنان بهشت تهمت نفاق زده و متواتر ترين حديث اسلام غدير (http://haagh.blogfa.com/cat-18.aspx) را انكار كرده !!!! ودروغهاي عجيبي به شيعيان علي (ع) نسبت داده .

خیرالبریه

Saturday 1 September 2007, 06:14PM

تمام تهمتها ودروغپردازيهاي اور اميتوانيد در اينجا (http://hojjah.googlepages.com/ebne1.zip) ببينيد و من فقط براي آندسته از افرادي كه كوركورانه در پي اشخاص ميروند چند مطلب از منهاج السنة !!! اش را آوردم

جالب اينجاست كه خدا در قرآن ميفرمايد : ومن اظلم ممن افتري علي الله الكذب يعني ستمكار ترين شخص دروغ زننده بخدا (ورسولش ) است و بخاري در صحيحش آورده كه پيامبر اكرم (ص) فرمودند كه هركس بر من دروغ بندد جايگاهش در آتش است خوب شما قضاوت كنيد و عجيبتر اينكه اورا به شيخ الاسلام لقب داده واورا شيخ مجدد يعني زنده كننده اسلام ملقب ساخته اند و كتابش را منها ج السنة النبوية نام گذاشته !!!!!

حتي ابن تيميه امام مذهبش را احمد حنبل را قبول ندارد زيرا احمد حنبل جواز لعن يزيد را صادر كرده ولي او قبول ندارد.

و از عقايد خطرناك او اينست كه ابن بطوطه جهانگرد مسلمان مراكشي در سفرنامه اش( رحله ج1 ص57) ميگويد كه من ابن تيميه را در حال سخنراني در مسجدجامع در دمشق ديدم كه مردم را موعظه ميكرد و ميگفت خدا به آسمان دنيا فرود ميآيد همانطوريكه من اكنون فرود ميآيم ويك پله از منبر پايين آمد !!! كه ابن زهراء عالم مالكي به او اعتراض كرد ومردم به ابن زهرا حمله كرده واورا زدند.

وسرانجام ابن تيميه را خود علماي اهل سنت زنداني كرده ودر زندان مراكش مرد .

يادم هست در سايت منتديات ساندروز عربستان با وهابيون بحث ميكردم كمي از شدت محبتشان به او كاسته شد و لي حيران مانده بودند مثلا ميگفتند كه ما اهل بيت پيامبر را دوست داريم وقتي ميگفتم چطور ابن تيميه در كتاب رسائل الكبري يزيد را تبرئه كرده و حتي عبد المغيث كتابي در مناقب يزيد نوشته و ابن تلميذ حضرمي كتابي در انكار فضائل اهل بيت تصنيف كرده وبعضي از اهل سنت گفته اند كه آيه سوره شوري قل الا اسئلكم عليه اجرا الا المودة في القربي منسوخ گشته !!!! (يعني از اين به بعد دشمن اهل بيت باشيد !!!) سكوت ميكردند وبعضا مطالب مرا حذف ميكر دند .

و موضوع ديگر اينكه وهابيون خيلي دم از شرك ميزنند و كليه مسلمانان را مشرك ميدانند مخصوصا شيعيان علي (ع) را بجهت زيارت قبور و تمام مظاهر غير خدا را شرك تلقي ميكنند . در مناظره اي كه با آنان داشتم گفتم كه بر اساس عقيده شما طواف كعبه خانه خدا شر ك است بجهت اينكه خدا در قرآن گفته فأينما تولوا فثم وجه الله .... وهو معكم اينما كنتم و ما احتياجي به گل وخاك وسنگ كعبه نداريم و بهر طرف رو كنيم خدا در آنجاست !!!!!!

همچنين لمس حجر الاسود نيز شرك است !!!! پس كعبه را نيز خراب كنيم !!!!!!

روضه مباركه و مرقد مطهر نبي اعطم (ص) نيز شرك است و ....

و سؤالي ازآنها كردم گفتم در قرآن خداوند ميفرمايد ولا تحسبن الذين قتلو ا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون

گفتم آيا رسول الله (ص) زنده است يامرده چون طبق اين آيه شهدا زنده هستند و سرور عالم (ص) اولي است به زنده بودن ؟؟؟؟

در جواب درمانده و مطلب را حذف كردند .

در صحيح بخاري كتاب الفتن از عبد الله بن عمر روايت كرده كه پيغمبر (ص) دوبار فرمود خدايا بما در يمن ما بركت بده ؛ خدايا بما در شام ما بركت بده ، اصحاب گفتند بفرمائيد به نجد ما هم بركت بده . حضرت فرمودند نجد جاي زلزله ها و فتنه هاست و شاخ شيطان از آنجا بيرون ميآيد و مثل همين روايت را از سالم روايت كرده كه پيامبر (ص) فرمودند فتنه وفساد از آنجاست و شاخ شيطان از آنجا بيرون مي آيد . نجد سرزمين محمد بن عبد الوهاب است كه از آنجا فتنه وهابيت را شروع كرد .

در باره قیام امام حسین (ع) نیز میگوید که : خروج ! امام حسین مفسده انگیز بود !!!!!

كره للحسين
http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=2236 (http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=2236)
كلمة ابن تيمية الناصبي حول خروج الحسين عليه السلام وكيف ان في خروج الحسين حصل من الفساد مالم يكن حصل لو قعد في بلده بل إزداد الشر بخروج الحسين ... منهاج السنة

این هم رد علماء بزرگ سنی بر ابن تیمیه :

حافظ ابن حجر عسقلانی

حافظ ذهبی

حافظ ابن حجر هیثمی :
وانظر أيضاً الفتاوى الحديثية لابن حجر الهيتمي ص 86 يقول: أن ابن تيمية عبد خذله الله واضله وأعماه وأصمه وأذله

میگوید ابن تیمیه بنده ای است که خدا اورا خوار و ذلیل کرده و کور وکرش گردانده و گمراهش ساخته

كلام ابن الوردي في ابن تيمية

تقي الدين الحصني يفضح ابن تيمية

ابن شاكر الكتبي يبين حال ابن تيمية

ابو حيان الاندلسي يذم ابن تيمية

و....

قوله تعالی : فنجعل لعنة الله علی الکاذبین

لعنت خدا بر دروغگویان است .

ابن علی

Sunday 2 September 2007, 04:20AM

آغا جان!
ما با امام ابن تيميه رحمه الله مشکلی نداريم، آن طائفهء ای که گفتيد، گروه صوفيه و بريلوی هستند که در کمک از غير خدا و توسل به خرافات با شما همنوا اند، نه با ما، لذا بدبينی شان بااهل توحيد چيز تازهء نيست، و از اهل سنت (اهل توحيد) شمرده نمی شوند، بل از اهل هوا و بدعات و شرک.
متشکرم که دانستيد

اغای پرویز
چندی پیش بخاطر داریم که گوی دروغگویی را از ابوهریره ربوده بودید و داستان ساختگی چرا از شیعه بودن را می سرودید و بعد از اثبات دروغ شما به مرخصی رفته تا به فراموشی سپرده شود ولی بعد از چندی دوباره ظاهر شده اید و به نفاق پراکنی و دروغگویی دارید ادامه میدهید.
سئوال من این است که شما اینهمه رو را از کجا به ارث برده اید:smile21:
و ایا اصلا معنی خجالت را می فهمید

ابن علی

Sunday 2 September 2007, 04:37AM

بسمه تعالی

اللهم صل علی محمد (ص) و آل محمد (ص)

نگاهی به برخی از سخنان ابن تیمیه درباره امام حسین (ع) و عاشورا:

http://www.krblaa.com/who-2.htm
والسلام

با سلام حضور برادران و سروران گرامی
جناب امیر بنده مدتهای مدیدی که مباحث این تالارها دنبال میکنم و بخاطر حضور سرورانی مثل جناب محمد مهدی و یا سپهران و صبح و مین و اندیشه ازاد و امثالهم بیشتر ناظر بودم و خواننده و درست بیاد دارم که سرور گرامیم جناب محمد مهدی شما را به نفاق متهم کرد و شما خود را در پناه دوست داشتن پنهان نمودید ولی امروز بعد از بیش از دو سال باید با کمال تاسف با نظر جناب محمد مهدی اعلام موافقت نمایم که این نوشته اخر شما همانند پر خروس نزد قاضی است .
البته به یقین جنابعالی را فردی تحصیل کرده می پندارم که از بعضی نوشته های سودمندتان نیز بهره برده ام ولی به یقین میدانم که نفاق تا اعماق وجودتان رخنه نموده است و این نوشته را هم نصیحتی از برادر به برادر دیگر بدانید و از خدا برایتان شفای عاجل ارزومندم و در غیر اینصورت از خدا برایتان ارزوی جزای در خور عملتان را خواستارم
والسلام

ابن علی

Sunday 2 September 2007, 04:47AM

بیا یید سخنان ابن تیمیه را در منهاجش ببینیم :

با سلام مخلصانه ایی حضور شما سرور محترم جناب خیرالبریه
بنده از نوشته های شما حداکثر استفاده را نموده و جندین و چند بار خواندم
برایتان از خداوند کریم ارزوی سلامتی و موفقیت دارم و امیدوارم که اجر زحماتتان را از دستان مبارک اهل بیت دریافت نمایید
واجب است این نوشته های شما را جناب امیر چندین بخوانند
موفق باشید
والسلام

خیرالبریه

Sunday 2 September 2007, 07:30AM

در اصل توسط پرویز نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/images/khazar/buttons/viewpost.gif (http://www.iranclubs.org/forums/showthread.php?p=171605#post171605)

عقيدهء ما عقيدهء ناب اسلامی است که با رسول و آل و اصحاب و متبعين وی مشکلی نداريم، آری مشکل ما با کسانی است که محبت دروغين و کذائی با آل پيامبر صلی الله عليه و سلم دارند.
محبتی که شما می گوئيد محبت نيست، بل بغض و شقاوت است.

خداوند سبحان میفرماید : قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی يحببکم الله و يغفر لکم ذنوبکم و الله غفور رحيم

بله عزیزم طبق این آیه شریف : دعوی محبت بیجا نکنید والله الله نزنید که محبت الله یعنی اطاعت پیامبر

ثانیا که فرمودید :عقيدهء ما عقيدهء ناب اسلامی است : خداوند متعال در قرآن میفرماید :
فلا تزکوا انفسکم هو اعلم بمن اتقي : یعنی بخود مغرور نشوید و خود را پاک ندانید که خداوند به متقین داناتر از شماست !!

اسلام ناب یعنی اطاعت خدا ورسول واولی الامر

********************

با تشکر وسپاس از برادر بزرگوار وعزیزم جناب ابن علی این را هم بگویم که من قابل نیستم و از خداوند کریم آرزوی سعادت و سلامت تمام خدمتگزاران دین حنیف اسلام را داریم . نعوذ بالله من شرور انفسنا

اللهم انصر من نصر الدین

امیر

Sunday 2 September 2007, 11:27AM

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم

دوستان عزیز شیعه خواهشا خودتون رو کنترل کنید ، اگر کارتان شیعه گری توام با اهنت و تهمت زدن است و میخواهید یک ملت رو از مذهب شیعه متنفر و بیزار کنید تاحالا واقعا در این امرموفق بوده اید چراکه خواننده به محض مطالعه این اهانت ها از سوی شیعه گران از این مذهب خود به خود فرار خواهد کرد....

پیامبر(ص) با اخلاق زیبای خود مردم رو به اسلام جذب میکرد شما با اخلاق خود مردم رو از شیعه دور میکنید !
============================

جناب "ابن علی" عبارات سخیفی و غیر علمی که بر قلم راندید ، نشانگر جمود سخت فکری ، تعصب خشک مذهبی ،همچنین بی عدالتی نویسنده است لذا بسیار پستر از آن است که کسی وقت خود را با جواب دادن به آن تلف کند .
اما تنها بدانید کسی که صرفا منکر " قمه زدن " ، " علم کشی " و سایر خرافات است از مذهب شیعه خارج نمی شود (محض اطلاع! )
============================

نکته ی دیگر در مفهوم امامت در فریقین ( شیعه و سنی ) :

امامت در کلام اهل سنت به معنی امامت در شیعه نیست .
مثلا وقتی یک شیعه میگوید((امام)) مفاهیم "عصمت" ، واجب الاطاعة بودن " منصوص بودن "، " و... هم همراهش می آید
اما امامت در مذهب اهل سنت آن مفاهیم را ابدا همراه ندارد !
مثلا هیچ کس از اهل سنت امام غزالی یا امام فخر رازی رو معصوم یا منصوص یا واجب الاطاعة نمیدونه !
پیشنهاد میکنم قبل از اینکه وارد بحث بشید این مفاهیم اولیه رو مطالعه کنید .
برای شروع کتاب "امامت و رهبری" از شهید مطهری(ره) رو پیشنهاد میکنم.

موفق باشید
والله اعلم
والسلام

امیر

Sunday 2 September 2007, 12:01PM

بسمه تعالی

و از عقايد خطرناك او اينست كه ابن بطوطه جهانگرد مسلمان مراكشي در سفرنامه اش( رحله ج1 ص57) ميگويد كه من ابن تيميه را در حال سخنراني در مسجدجامع در دمشق ديدم كه مردم را موعظه ميكرد و ميگفت خدا به آسمان دنيا فرود ميآيد همانطوريكه من اكنون فرود ميآيم ويك پله از منبر پايين آمد !!! كه ابن زهراء عالم مالكي به او اعتراض كرد ومردم به ابن زهرا حمله كرده واورا زدند.

[/B] .[/RIGHT]

هل صحيح ما ذكره ابن بطوطة عن ابن تيمية؟؟

استدل كثير من خصوم ابن تيمية للنيل منه بقصة ذكرها ابن بطوطة في رحلته المشهورة، حيث زعم أنه شاهد ابن تيمية على منبر الجامع بدمشق يعظ بالناس ويشبع نزول الله إلى السماء الدنيا بنزوله هو من درجة المنبر!

ما صحة هذه الرواية؟
وما هي حقيقتها؟
وهل كان ابن تيمية حقاً يعتقد بالتشبيه ؟

الحقيقة أن ما ذكره ابن بطوطة - غفر الله له - عن ابن تيمية لا قيمة له ولا وزن في الميزان العلمي والبحثي، وقد قرر كبار الباحثين المختصين في تراث ابن بطوطة وابن تيمية بأن هذه القصة مختلقة ولا سند يدعهما أو يصححها، والسبب في ذلك .. فيما يلي :

أولاً : ثبوت عدم دقة وأمانة ابن بطوطة في رحلة.
تكلم كثير من العلماء عن رحلة ابن بطوطة، وتناولوها بالنقد والتحليل والدراسة، وخلصوا أنها مجرد مذكرات كتبها المؤلف، ولا تعد توثيقاً أميناً يمكن الاعتماد عليه.
فهذه الرحلة ليست من كتب التاريخ المعتبرة والمعتمدة، فضلاً عن مؤلفها الذي لم يكن معروفاً أنه من أهل الدراية والخبرة والعلم، وقد أثبت المحقق "حسن السائح" في تقديمه لكتاب (تاج المفرق في تحلية علماء المشرق) للشيخ خالد بن عيسى البلوي، أن ابن بطوطة ربما سمع باسم عالم من علماء البلد التي زارها، فيذكر اسمه في رحلته ولو لم يتصل به اتصالاً شخصياً، أو يقابله حقيقة، بل يستفيد مما سمعه ويضمنه رحلته وكأنه قابله أو شاهده، كما فعل في تونس حين ذكر علماً من أعلامها وهو ابن الغماز.
ومما يزيد الأمر وضوحاً .. أن رحلة ابن بطوطة تضمنت أموراً يقطع العلم بكذبها، كما قال إنه زار بعض الجزر والبلدان التي فيها نساء ذوات ثديِ واحدة!!!
وبعض العجائب والخرافات التي حكاها في رحلته يقطع الإنسان بأنها مختلقة ومجرد أساطير يتناقلها الناس، ويسجلها ابن بطوطة وكأنه شاهدها أو اتصل بها!

ثانياً : تحقيق ما نسبه ابن بطوطة لابن تيمية .
من يحقق ويدقق فيما نقله ابن بطوطة عن ابن تيمية يقطع بكذبه، وذلك لأن ابن بطوطة ذكر أنه حضر يوم الجمعة وابن تيمية يعظ الناس على منبر الجامع ونزل من درجة المنبر وهو يقول إن الله ينزل إلى السماء الدنيا كنزولي هذا.. إلخ.
وهنا لنا وقفات نقدية علمية .. أهمها :
(1) أن ابن بطوطة -غفر الله له- كذب ولم يسمع من ابن تيمية ولم يجتمع به، إذا كان وصوله إلى دمشق يوم الخميس التاسع من شهر رمضان المبارك عام ست وعشرين وسبعمائة هجرية، وكان سجن ابن تيمية في قلعة دمشق أوائل شعبان من ذلك العام، إلى أن توفاه الله تعالى ليلة الأثنين لعشرين من ذي القعدة عام ثمان وعشرين وسبعمائة هجرية!!

والسؤال الجوهري : كيف رآه ابن بطوطة يعظ على منبر الجامع وسمع منه ؟؟!

(2) أن كل من ترجم لابن تيمية لم يذكر أبداً أنه كان يخطب أو يعظ على منبر الجمعة، ولو كان ذلك كذلك لذكره من ترجم له لأهميته، وإنما كان ابن تيمية يجلس على كرسي يعظ الناس، ويكون له مجلساً غاصاً بأهله.

(3) أن حادثة مشهورة جداً جداً مثل هذه الحادثة، فهي أمام الناس، وعلى منبر في مكان مشهور، ومن عالم مشهور ومحسود وله أعداء كثر، ويقول مالا يسع الناس السكوت عنه، ثم ينفرد بنقل هذه الحادثة -التي تتوافر جميع أسباب نقلها وتواترها فيها- ابن بطوطة !!!

ثالثاً : حقيقة كتاب رحلة ابن بطوطة.
وإذا حققنا القول في ذات كتاب الرحلة، وأنصفنا مؤلفه، فإننا قد نخلص إلى أن الكذب والتلفيق والخرافات الموجودة في هذا الكتاب ليست من صنع ابن بطوطة نفسه، بل من النسّاخ، وهذا كثير ما يحصل، حتى الكتب السماوية السابقة قد دخلها من النسّاخ التحريف الكثير.

وقد نبه الحافظ الإمام ابن حجر إلى أن ابن بطوطة -رحمه الله- لم يكتب تفاصيل رحلته وإنما الذي كتبها وجمعها هو أبو عبدالله بن جزي الكلبي وهو من نمقها، وكان العلامة البلفيقي يتهمه بالكذب والوضع !!

وبالرجوع إلى نفس الرحلة نجد أن ابن جزي الكلبي يقول في المقدمة:
( ونقلت معاني كلام الشيخ أبي عبدالله بألفاظ موفية للمقاصد التي قصدها، موضحة للمعاني التي اعتمدها)!!!
ويقول في آخر الكتاب : ( انتهى ما لخضته من تقييد الشيخ أبي عبدالله محمد بن بطوطة).

وهذا يدل صراحة أن كتاب رحلة ابن بطوطة لم يصلنا بألفاظ مؤلفه، بل الناقل نص على تدخله في الألفاظ والكلمات.

رابعاً: عقيدة ابن تيمية المتواترة عنه تثبت اختلاق هذه القصة.
من كان له إلمام سطحي أو بسيط في تراثابن تيمية يقطع جازماً أن هذه القصة مختلقة، وليراجع من يشاء مجموع الفتاوى، أو درء التعارض ليعلم أن ابن تيمية يحارب هذا الفكر، ولا يؤمن إلا بما آمن به سلف الأمة.

بل فليراجع من يشاء كتاب "شرح حديث النزل" لابن تيمية ليتعرف عن قرب على عقيدته في نزول الرب سبحانه، وصفاته تعالى.

خامساً: شهادة أهل الإنصاف من العلماء.
إذا كان هناك من يستجيز الكذب والبهتان لينصر مذهبه، أو ليهزم خصمه، فإن كثيراً من العلماء وفي شتى المذاهب لا يبيعون دينهم فيكذبون لنصرته.

فهذا الشيخ العلامة "إبراهيم الكوراني الشافعي الأشعري" يقول في حاشيته المسماة ( مجلى المعاني على شرح عقائد الدواني) ما نصه : (ابن تيمية ليس قائلاً بالتجسيم، فقد صرح بأن الله تعالى ليس جسماً في رسالة تكلم فيها على حديث النزول كل ليلة إلى السماء الدنيا، وقال في رسالة أخرى: "من قال إن الله تعالى مثل بدن الإنسان أو أن الله تعالى يماثل شيئاً من المخلوقات فهو مفتر على الله سبحانه" ).

ثم قال الشيخ العلامة إبراهيم الكوراني: ( بل هو على مذهب السلف من الإيمان بالمتشابهات مع التنزيه بليس كمثله شيء).

وهذا المحقق الدكتور "علي المنتصر الكتاني" الذي حقق كتاب ( رحلة ابن بطوطة) يقول عن هذه القصة : ( هذا محض افتراء على الشيخ فإنه كان قد سجن بقلعة دمشق قبل مجيء ابن بطوطة إليها بأكثر من شهر، فقد اتفق المؤرخون أنه اعتقل بقلعة دمشق لآخر مرة في اليوم السادس من شعبان سنة 726هـ ولم يخرج من السجن إلا ميتاً، بينما ذكر المؤلف -ابن بطوطة- في الصفحة 102 من كتابه أنه وصل دمشق في التاسع من رمضان)!!

وهذا الدكتور "محمد سعيد رمضان البوطي" يقول :
( ونحن نعجب عندما نجد غلاة يكفرون ابن تيمية ويقولون إنه كان مجسماً، ولقد بحثت طويلاً كي أجد الفكرة أو الكلمة التي كتبها أو قالها ابن تيمية والتي تدل على تجسيده فيما نقله عنه السبكي أو غيره فلم أجد كلاماً في هذا قط .. ورجعت إلى آخر ما كتبه أبو الحسن الأشعري وهو كتاب الإبانة فرأيته هو الآخر يقول كما يقول ابن تيمية، إذن فلماذا نحاول أن نعظم وهماً لا وجود له؟ ولماذا نحاول أن ننفخ في نار شقاق؟)

منبع : http://saaid.net/Minute/31.htm (با اندکی تغییر)
والله اعلم
والسلام

abdoo

Sunday 2 September 2007, 01:23PM

كفاك ان تعلم :

واين اعتراف عميق وجالب از ابن تيميه :

كتاب منهاج السنةالنبوية، الجزء 7، صفحة 137 – 138

ومعلوم أن الله قد جعل للصحابة مودة في قلب كل مسلم لا سيما الخلفاء رضي الله عنهم لا سيما أبو بكر و عمر فان عأمةالصحابة و التابعين كانوا يودونهما و كانوا خيرالقرون

ولم يكن كذلك علي ،فان كثيرا من الصحابة والتابعين كانوا يبغضونه ويسبونه ويقاتلونه

ميگويد خدا وند دوستي صحابه را در قلب هر مسلماني قرارداد مخصوصا ابوبكر وعمر كه قرن ايشان بهترين قرنها بود ولي نسبت به علي اينطور نبود و بسياري از صحابه علي را سب ميكرده ودشمنش بودند وبااو ميجنگيدند !!!!

ودر اين سخن حقايقي بر انديشمندان نهفته است !!! اعتراف شيخ الاسلام به دشمني كثيري از اصحاب با نفس الرسول وبرادرش و افضل صحابه به اعتراف امام مذهب ابن تيميه احمد حنبل كه ميگويد در باره هيچيك از اصحاب به اندازه علي (ع) فضايل ومناقب نرسيده است .

وچطور خير القروني كه علي را سب ميكردند ؟؟؟؟؟؟؟؟ وفرزند رسولشان را با آن وضع موسف ميكشند !!!!!

وطرز بيان ابن تيميه ميرساند كه او نيز با قاتلين علي موافق است و ميخواهد بگويد كه علي (ع) مسلمان نيست !!! نعوذ بالله من التعصب والعناد

قال ابن تيميةفي كتاب منهاج السنة النبوية، الجزء 4، صفحة 400
http://arabic.islamicweb.com/Books/t...ok=365&id=2106 (http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=2106)
(فيمكن لأهل السنةالانتصارلعلي ممن يذمه ويسبه أويقول إن الذين قاتلوه كانوا أولى بالحق منه ..) انتهىبينما يقول في موضوع آخر من ..
كتاب منهاج السنةالنبوية، الجزء 7، صفحة 137 - 138
http://arabic.islamicweb.com/Books/t...ok=365&id=3441 (http://arabic.islamicweb.com/Books/taimiya.asp?book=365&id=3441)

خدمت جناب امير نيز بگم اگر بيشتر ميخواهيد در باره ابن تيميه بدانيد به اينجا مراجعه كنيد وآنوقت جواب دهيد :

http://hojjah.googlepages.com/ebne1.zip

vahabi.doc (http://hesabresi.googlepages.com/vahabi.doc)

mofi.doc (http://hojjah.googlepages.com/mofi.doc)

ابن علی

Sunday 2 September 2007, 03:11PM

بسم الله الرحمن الرحیم
============================

جناب "ابن علی" عبارات سخیفی و غیر علمی که بر قلم راندید ، نشانگر جمود سخت فکری ، تعصب خشک مذهبی ،همچنین بی عدالتی نویسنده است لذا بسیار پستر از آن است که کسی وقت خود را با جواب دادن به آن تلف کند .
اما تنها بدانید کسی که صرفا منکر " قمه زدن " ، " علم کشی " و سایر خرافات است از مذهب شیعه خارج نمی شود (محض اطلاع! )
============================
والسلام

جناب امیر سلام
ایا طرفداران ابن تیمیه هم جز شیعیان محسوب میشوند ؟
بسی بسیار از مظلوم نمایی شما خندیدیم :D
خدا کند جناب محمد مهدی یا جناب ساربان هم این خطوط را خوانده و کمی بخندند.
این جواب شما هم نشان بی جوابی شماست
والسلام

mehrdad_123

Sunday 2 September 2007, 05:26PM

بسمه تعالی
سلام
جناب ابن علی یه خورده سعی کن خودت رو کنترل کنی و از روی معده ننویسی !
چندبار بگم قمه زنی رو انکار کنه از مذهب خارج نمیشه !
مثل اینکه عادت دارید بحث علمی رو با هرزه دری و خزعبلات و دراوردن شکلک های مسخره قاطی کنی !!!!
دو صفحه مطلب آوردم اما حضرتعالی جز شکلک دراوردن وخاله زنک بازی چیزی نداشتید !
بحث علمی شما را هم دیدیم!!!
چهار تا مثل شما برای فرار دادن از مذهب شیعه کافیست !!!
والسلام
با سلام به دوستان و برادران و خواهران:
جناب امير خواهشا دم از ادب نزن كه ناگفته پيداست...
اين جمله ي از روي معده ننويس در كجاي ادبيات ما نهفته است؟؟؟
مطالبي كه يا تكراري است و يا صرف تفره رفتن است چه ارزشي داره كه حالا براش جواب بدند و شما اگه اصطلاحا مردي به همون هايي كه گفتيم و گفتن جواب بده تا بعد...
ولي ازتون عاجزانه خواهش ميكنم كه اگه تمايل به جواب دادنيد منطقي و دور از تفره روي باشه%%%و خواهشا اگر جوابي نداريد از توهين به غير بپرهيزيد%%%

يا حق:smile07:

امیر

Sunday 2 September 2007, 06:03PM

جناب امیر سلام
ایا طرفداران ابن تیمیه هم جز شیعیان محسوب میشوند ؟
بسی بسیار از مظلوم نمایی شما خندیدیم :D
خدا کند جناب محمد مهدی یا جناب ساربان هم این خطوط را خوانده و کمی بخندند.
این جواب شما هم نشان بی جوابی شماست
والسلام
بسمه تعالی
سلام
چندبار بگم هرکی قمه زنی رو انکار کنه از مذهب خارج نمیشه !
مثل اینکه عادت دارید بحث علمی رو با هرزه دری و خزعبلات و دراوردن شکلک های مسخره قاطی کنی !!!!
دو صفحه مطلب آوردم اما حضرتعالی جز شکلک دراوردن وخاله زنک بازی چیزی نداشتید !
بحث علمی شما را هم دیدیم!!!
چهار تا مثل شما برای فرار دادن از مذهب شیعه کافیست !!!:smile27:
والسلام

ابن علی

Monday 3 September 2007, 05:16AM

با سلام حضور برادران وسروران گرامی
جناب امیر
بسمه تعالی
سلام
چندبار بگم هرکی قمه زنی رو انکار کنه از مذهب خارج نمیشه !
اولا که ما هم قمه زنی را انکار می کنیم و از مذهب شیعه خارج نشده ایم
مثل اینکه عادت دارید بحث علمی رو با هرزه دری و خزعبلات و دراوردن شکلک های مسخره قاطی کنی !!!!
مثل اینکه خنده ما به طفره رفتنهای شما بعد از دو سال شما را ازرده است حالا فکر کنید که در این مدت دوسال ما ها چه حوصله ایی به خرج داده ایم که مدام شیطنت های شما را تحمل نموده ایم !
دو صفحه مطلب آوردم اما حضرتعالی جز شکلک دراوردن وخاله زنک بازی چیزی نداشتید !
بحث علمی شما را هم دیدیم!!!
انگار جواب مستدل و کامل برادر و سرور عزیز جناب خیر البریه را ندیدید ویا نمی خواستید ببینید که دوباره راه طفره رفتن را برگزیده اید
چهار تا مثل شما برای فرار دادن از مذهب شیعه کافیست !!!:smile27:
والسلام
اتفاقا بنده حقیری مثل بنده که بی ادعا مدتها به خواندن اکتفا میکنم تا نوشتن خطری برای شیعه نیست
ولی عمروعاص های متظاهرند که شیعه را که همان اسلام ناب است تهدید میکنند و هر جا هم که کم می اورند راه طفره رفتن را خوب میدانند
در پایان نگفتید که ایا طرفداران ابن تیمیه را نیز شما شیعه می انگارید یا نه ؟
حالا ببینیم که این بار چگونه طفره میروید :D

فرزند آدم

Sunday 9 September 2007, 11:28PM

آیه به حکم آن چه مشاهده می شود از آیاتی که پیش از آن نهی از اتخاذ ولایت و دوستی کفار می کند جداست. و از نظم ان آیات خارج شده به سیاق مدح و ستایش امیر المومنین(ع) پیوسته است زیرا در این آیات به ثنا امیر المونین(ع) و اهل بیت آن حضرت برای زعامت و امامت و به تهدید مرتدان در برابر قدرت وی پرداخته و ان ها را از سطوت و قدرت او ترسانیده است و این گفته به این دلیل است که پیش از آیه ی مورد بحث بدون فاصله این آیه است:
یا ایها الذین آمنو من یرتد منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یحبهم و یحبونه اذله علی المومنین و اعزه علی الکافرین یجاهدون فی السبیل الله و لا یخافون لومة لائم ذلک فضل الله یوتیه من یشاء والله واسع علیم.
(ای کسانی که ایمان آورده اید هر گاه کسی از شما از دین خود بازگردد به زودی خداوند قومی را خواهد آورد که آنها را دوست می دارد آنها هم خدای را دوست می دارند این قوم در برابر مومنان خاضع و در برابر کافران عزیز و قدرتمندند در راه خدا جهاد میکنند و از ملامت ملامت کننده نمی ترسند این فضل خداوند است که به هر کس بخواهد می دهد و خداوند وسعت بخش و داناست)
ای آیه اختصاص به امیر مومنان(ع) دارد و مخالفان را از قدرت او و قدرت اصحابش بیم میدهد. چنان که امیر مومنان(ع) خود روز جنگ جمل تصریح کرده و امام باقر و امام صادق(ع) نیز به آن تصریح کرده اند. ثعلبی در تفسیرش آن را آورده و صاحب مجمع البیان آن را از عمار حذیفه و ابن عباس نقل نموده است.
اجماع و اتفاق شیعه نیز بر آن است.در این باره اخبار صحیح و متواتری از طریق ائمه عترت و طهارت رسیده است.
بنا بر این آیه ولایت پس از ایماء به ولایت و اشاره به وجوب امامت آن حضرت(که در آیه ی پیش از آن آمده) وارد شده است و آیه ی ولایت توضیح آنچه در آیه ی قبلی آمده و شرح ایماء گذشته است.
بنا بر این چگونه گفته می شود این آیه در سیاق آیات نهی از اتخاذ ولایت و دوستی کفار وارد شده است؟

فرزند آدم

Sunday 9 September 2007, 11:32PM

yaallah

Monday 10 September 2007, 01:34AM

بسم الله الرحمن الرحیم
ان الحکم الا لله

عرض سلام خدمت جناب فرزند آدم
دوست عزیز منظور بنده از آن سوال در مورد آیه 55 و 56 سوره مبارکه مائده بوده است. دوست عزیز بفرمایید اگر آیه 55 سوره مائده را طبق گفته شما معنا کنیم معنای آیه بعدی چیست؟ خواهش دارم در این مورد توضیح دهید.

در ضمن به جناب مهرداد و جناب خیرالبریه انشاء الله تعالی به زودی پاسخ داده خواهد شد.

ان الحکم الا لله
والسلام
یا الله

yaallah

Monday 10 September 2007, 02:45AM

بسم الله الرحمن الرحيم
ان الحکم الا لله
عرض سلام خدمت همه ي دوستان

جناب مهرداد
كسي از برادران يا خواهران غير شيعي نيست جواب بياره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
دوست عزيز در مورد احاديثي که در آن ها "وليکم بعدي" و "ولي کل مومن بعدي" و "فهو أولى الناس بكم بعدي" و فليوال من بعدي" در مورد اين احاديث در تاپيک حديث غدير با اين لينک (http://www.iranclubs.net/forums/showthread.php?t=7621&page=12) در پست هاي 146 تا 163 پاسخ ارائه شده است. در مورد حديث ديلمي در همان دسته احادیث اگر شما رجال آن را يافتيد و به صورت کامل حديث را نوشتيد پاسخ داده خواهد شد. در مورد "يكون خليفتي في أهلي" مشخص است که در خانواده نبي اکرم (ص) (بني عبدالمطلب) است. البته در اين مورد در همان تاپيک اشاره شده در پستهاي 109 و 140 و 141 سخن گفته شده است. در مورد حديث من کنت مولاه فعلي مولاه يا عبارات مشابه، مولا به معني دوست و يار و ياور است و در همان تاپيک بحث بر روي اين مسئله انجام مي گيرد.

و بنابراین در مورد ادامه احادیثی که جناب خیرالبریه آورده اند (مربوط به ولیکم بعدی یا ولی کل مومن بعدی و یا عبارات مشابه) فقط دو مورد بی پاسخ مانده است. و آن دو موردی است که ایشان از کنز العمال آورده است. و احتمالا آن دو حدیث این احادیث هستند:

14640- عن عمار بن ياسر قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏

‏"‏أوصي من آمن بي وصدقني بولاية علي بن أبي طالب، من تولاه فقد

تولاني، ومن تولاني فقد تولى الله عز وجل، ومن أحبه فقد أحبني، ومن أحبني فقد أحب الله تعالى، ومن أبغضه فقد أبغضني، ومن أبغضني فقد أبغض الله عز وجل‏"‏‏.‏

رواه الطبراني بإسنادين أحسب فيهما ‏(‏في الأصل ‏"‏أحسبهما فيه‏"‏‏)‏ جماعة ضعفاء وقد وثقوا‏.‏

و اما در مورد حدیث آخر:
32958- اللهم‏‏!‏‏ من آمن بي وصدقني فليتول علي بن أبي طالب فإن ولايته ولايتي وولايتي ولاية الله‏‏.‏‏
‏‏(‏‏طب - عن محمد بن أبي عبيدة بن محمد بن عمار بن ياسر عن أبيه عن جده عن عمار‏‏)‏‏‏‏.‏‏
(توجه نمایید که عدد نوشته شده اشتباه است. عدد 32598 صحیح است. برای دقیق تر شدن به آدرسی که جناب خیرالبریه ارائه داده اند مراجعه نمایید.)
برای مشاهده می توانید به همان لینک هایی که جناب خیرالبریه گذارده اند مراجعه نمایید.
و در مورد این دو حدیث در کتاب کنز العمال رجال گفته نشده است و همچنین در کتاب طبرانی بنده نیافتم. شما می توانید این کتب را بررسی نموده و اطلاع دهید. برای مشاهده کتب طبرانی به لینک زیر مراجعه و بررسی بفرمایید:
http://www.yasoob.com/ar/lists/alpha.php?start=2646
http://www.yasoob.com/ar/lists/alpha.php?start=2656
http://www.yasoob.com/ar/lists/alpha.php?start=2666 ))))))
به هر حال اگر رجال را یافتید بنده پاسخ گو خواهم بود. در مورد همین رجالی هم که در دومین حدیث گفته شده است توجه شما را به میزان الاعتدال ذهبی جلب می کنم:
( 10398 ) - أبو عبيدة [ عو ] بن محمد بن عمار بن ياسر . وثق . وقال أبو حاتم : منكر الحديث . قلت : صدوق إن شاء الله . روى عن أبيه ، وعن جابر بن عبدالله ، والربيع بنت معوذ ، والوليد بن الوليد . روى عنه ابن إسحاق ، ويعقوب بن الماجشون ، وسعد بن إبراهيم ، وجماعة . وثقه غير واحد

و نهایت امر اختلاف در مورد او است.

و اما جناب مهرداد در مورد پست های 20 و 21 و 22 از طرف شما (ضمن عرض عذر خواهی) چون بحث بر روی آیه ولایت است پس پاسخی به آن داده نخواهد شد.

و اما بعد پاسخ به جناب خیرالبریه
شکر خدا که همه دارند میبینند : بیایید عزیزان ببینید این آقا چه میگوید !!!!!

آيات نامربوط را در کنار هم مي آورد ..... ای دوست من چرا بدون فکر سخن میرانی ؟؟

مگر آیات قران را خداوند کنار هم چیده مگر اقوال اکابر علمایتان را نخواندی لطفا بخوان و بعدا بیا برای مناظره :

اینطور نیست که وقتی یک سوره مکی یا مدنی است کل آن در مکه یا درمدینه نازل شده باشد. مثلاً سوره عنکبوت مکی است ولی 10 آیه اول آن مدنی است؛ و یا سوره کهف که مکی است ولی 7 آیه اول آن مدنی است. چنانچه مفسرین اهل سنت همچون طبری و قرطبی هم در تفاسیر خود گفته اند.
یا آنکه سوره ای مدنی است ولی چند آیه مکی دارد. مانند سورۀ مجادله که مدنی است جز 10 آیه اول آن.
همچنین است گاهی بخاطر یک آیه که نام سوره از آن گرفته شده است، به آن سوره مکی یا مدنی می گویند. مانند سورۀ بلد که مدنی است مگر آیات 1 تا 4 و نام سوره را هم از آیه اول آن گرفته اند.(به نقل از اتقان سیوطی ج1 ص17)
و نیز ممکن است به خاطر تأکید و تذکر و اقتضای موارد گوناگون، یک آیه در چند جا نازل شده و چند شأن نزول داشته باشد. مانند آیۀ بسم الله، آیۀ اول سورۀ روم، آیۀ روح، سورۀ فاتحة الکتاب که یکبار در مکه زمان وجوب نماز و باری دیگر در مدینه به هنگام تغییر قبله نازل گردیده و به همین خاطر سبع مثانی نامیده شده است.(اتقان سیوطی ج1 ص60)
از سوی دیگر نیز ثابت نشده که وقتی سوره ای مکی یا مدنی است، حتماً با آیۀ مکی یا مدنی آغاز شده باشد. چراکه اقتضای ترتیب نزول با اقتضای ترتیب کتابت متفاوت است.
دوست عزیز ما اهل سنت چندی بود که کمی به افراد شیعی امیدوار می شدیم اما حال می بینیم باز برخی از آن ها دوباره به موضوع تحریف قرآن کریم روی آوردند. دوست عزیز دیگر زمان این سخنان به سر آمده است. از این دست سخنان از جانب شیعه زیاد بوده است. مثلا می گفتید که قر آن کریم 17 هزار آیه مبارکه داشته است. ما امید داشتیم دیگر از این سخنان آورده نشود. به هر حال پاسخ شما یک جمله است ولاغیر. دوست عزیز هر مقدار که خواستید دلیل و حدیث بیاورید و یا از تاریخ بگویید. اما نمی توانید این یک جمله را پاسخ دهید. و آن جمله این است:
انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون

جناب خیرالبریه
خود ابن کثیر بعد از این که بعضی طرق را تضعیف کرده به این طریق میرسد میگوید هذا اسناد لا یقدح به یعنی این اسناد به آنها قدح واشکالی وارد نیست و صحیح است نه اینکه لا یفرح به یعنی این اسناد به آن خوشحال نمیشود !!!! مگر اینکه ناصبی باشد چون در مدح علیست !!

خنده دار است نه ؟ هر کس این جمله را گفته بچه بوده ونقاشی کرده : لا یفرح به
دوست عزیز باز هم گوشه ای از تفسیر ابن کثیر را می آوریم:
وروى ابن مردويه من طريق سفيان الثوري, عن أبي سنان, عن الضحاك, عن ابن عباس, قال: كان علي بن أبي طالب قائماً يصلي, فمر سائل وهو راكع, فأعطاه خاتمه, فنزلت {إنما وليكم الله ورسوله} الاَية, الضحاك لم يلق ابن عباس. وروى ابن مردويه أيضاً من طريق محمد بن السائب الكلبي, وهو متروك, عن أبي صالح, عن ابن عباس قال: خرج رسول الله صلى الله عليه وسلم إلى المسجد والناس يصلون بين راكع وساجد وقائم وقاعد, وإذا مسكين يسأل, فدخل رسول الله صلى الله عليه وسلم, فقال: «أعطاك أحد شيئاً ؟» قال: نعم. قال «من ؟» قال: ذلك الرجل القائم. قال «على أي حال أعطاكه ؟» قال: وهو راكع, قال «وذلك علي بن أبي طالب». قال, فكبر رسول الله صلى الله عليه وسلم عند ذلك وهو يقول {ومن يتولّ الله ورسوله والذين آمنوا فإن حزب الله هم الغالبون} وهذا إسناد لا یقدح به.
(مورد اشاره شده هم عوض شد)
شما گفتید وقتی به این طریق (با رنگ آبی مشخص شده است) می رسد می گوید که به آن هیچ اشکالی نیست. ولی ما می بینیم که گفته است که یکی از راویان متروک است. الله اعلم
خیر دوست عزیز یا برداشت شما از جمله لا یقدح به غلط است و یا جمله همان لا یفرح به است.
برای این که دیگر هیچ شبهه ای نباشد به این سایت مراجعه نمایید که حرف خود شما را می گوید و احتمالا سایت شیعی است:
http://www.yasoob.com/books/htm1/m017/21/no2173.html )
در این سایت کلمه متروک مشخص است. بنده در مورد "لایقدح به" نظر دیگری دارم که فعلا آن را ارائه نمی دهم. اما آن چه مشخص است این است که بر داشت شما به هیچ عنوان نمی تواند صحیح باشد. والله اعلم

والله اعلم بنده سعی نمودم در نقل قول ها و ارائه نظرات دقت نموده و اشتباه نکنم. والله اعلم ممکن است در این دو اشتباهاتی باشد.

به امید لطف و هدایت الله جل جلاله

ان الحکم الا لله
والسلام
یا الله

mehrdad_123

Monday 10 September 2007, 02:58AM

با سلام به خدمت دوستان , برادران و خواهران:
جناب كاربر يا ا... شما هم لطفا به اين سئوال پاسخ دهيد كه آيه ي قبلي (انما وليكم...) سوره ي مائده معنيش چيست و لفظ دوست و دوست داشن اين آيه با آيه ي انما ... را قياس كنيد.(البته اگر هنوز هم مسرريد در معني مولا ...)
يا حق

خیرالبریه

Monday 10 September 2007, 11:23AM

از این دست سخنان از جانب شیعه زیاد بوده است. مثلا می گفتید که قر آن کریم 17 هزار آیه مبارکه داشته است. ما امید داشتیم دیگر از این سخنان آورده نشود

اولا اجماع شیعه بر عدم تحریف قرآن است ثانیا اگر کسی مثل نوری طبرسی هزار سال بعد از امام بخاریتان آمده و مطالبی در تحریف قران گفته (هرچند که خودش بعد گفته که خطا کردم و قرآن متواتر در اقصا نقاط عالم است ) حتما مطالبش را از بخاری ومسلم صحیحترین کتب شما گرفته !!! وهمچنین قدمای شیعه , چون مقدمترین محدثین امام احمد وبخاری ومسلم اند که تحریف قرآن را در مسانید وکتبشان آورده اند !!!

تعجب نکن کم کم بیشتر تعجب خواهی کرد !!

نکته بعد من گفتم که علمای بزرگتان مثل حافظ سیوطی و...تصریح کرده اند که آیات قرآن در هنگام جمع قرآن اینگونه کنار هم گذاشته شده اند .. نگفتم تحریف شده اند .

خیر دوست عزیز یا برداشت شما از جمله لا یقدح به غلط است و یا جمله همان لا یفرح به است.

بهتر است نگاهی به مناظراتی که بین شیعیان و وهابیان انجام شده ودر آن به این نکته تصریح شده که در آیه انما ولیکم الله ... بعضی طرق صحیح وبدون اشکال در باره امام علی وارد شده بیندازی که هیچکس انکار آن نکرده وآنها به تفاسیر عرب و امام ابن کثیر از من وشما داناتر ند :

این هم لینکش :

http://www.najaf.org/arabic/mustabsiroon/12/html/alhaq-17.html

ثالثا هیچ راهی برای اثبات عدم تحریف قرآن وجود ندارد مگر تواتر و اجماع ... دقت کن ....جنابعالی از خود قرآن برای عدم تحریف قران نمیتوانی دلیل بیاوری (انا نحن نزلنا الذکر) چون بحث بر سر تحریف خود قران است و دلیل شما باید از غیر قران باشد ...

http://hojjah.googlepages.com/google.doc

yaallah

Monday 10 September 2007, 09:02PM

بسم الله الرحمن الرحیم
ان الحکم الا لله

سلام بر همه ی دوستان

جناب خیرالبریه
اولا اجماع شیعه بر عدم تحریف قرآن است ثانیا اگر کسی مثل نوری طبرسی هزار سال بعد از امام بخاریتان آمده و مطالبی در تحریف قران گفته (هرچند که خودش بعد گفته که خطا کردم و قرآن متواتر در اقصا نقاط عالم است ) حتما مطالبش را از بخاری ومسلم صحیحترین کتب شما گرفته !!! وهمچنین قدمای شیعه , چون مقدمترین محدثین امام احمد وبخاری ومسلم اند که تحریف قرآن را در مسانید وکتبشان آورده اند !!!

تعجب نکن کم کم بیشتر تعجب خواهی کرد !!

نکته بعد من گفتم که علمای بزرگتان مثل حافظ سیوطی و...تصریح کرده اند که آیات قرآن در هنگام جمع قرآن اینگونه کنار هم گذاشته شده اند .. نگفتم تحریف شده اند .

دوست عزیز واقعا در تعجب هستم از دو جمله شما:
1- اجماع شیعه بر عدم تحریف قرآن است
2- اگر کسی مثل نوری طبرسی هزار سال بعد از امام بخاریتان آمده و مطالبی در تحریف قران گفته (هرچند که خودش بعد گفته که خطا کردم و قرآن متواتر در اقصا نقاط عالم است ) حتما مطالبش را از بخاری ومسلم صحیحترین کتب شما گرفته !!!

و اما دلایل بر رد این سخنانتان
عن علي بن الحكم عن هشام بن صالح عن أبي عبد الله عليه السلام قال: إن القرآن الذي جاء به جبرائيل عليه السلام إلى محمد  سبعة عشر ألف آية" ["الكافي" للكليني ج2 ص634 كتاب فضل القرآن].
_______________________________________________________________
"عدة من أصحابنا عن أحمد بن محمد عن عبد الله الحجال عن أحمد بن عمر الحلبي، عن أبي بصير قال: دخلت على أبي عبد الله عليه السلام فقلت له: جعلت فداك إني أسألك عن مسألة، ههنا أحد يسمع كلامي؟ قال: فرفع أبو عبد الله عليه السلام ستراً بينه وبين آخر فأطلع فيه ثم قال: يا أبا محمد سل عما بدا لك، قال: قلت: جعلت فداك إن شيعتك يتحدثون أن رسول الله  علّم علياً عليه السلام باباً يفتح له منه ألف باب يفتح من كل باب ألف باب قال: قلت: هذا والله العلم قال: فنكت ساعة في الأرض ثم قال: إنه لعلم وما هو بذاك.
قال: ثم قال: يا أبا محمد! وإن عندنا الجامعة وما يدريهم ما الجامعة؟ قال: قلت: جعلت فداك وما الجامعة؟ قال: صحيفة طولها سبعون ذراعاً بذراع رسول الله  وإملائه من فلق فيه وخط علي بيمينه، فيها كل حلال وحرام وكل شيء يحتاج الناس إليه حتى الأرش في الخدش وضرب بيده إلي فقال: تأذن لي يا أبا محمد؟ قال: قلت: جعلت فداك إنما أنا لك فاصنع ما شئت، قال: فغمزني بيده وقال: حتى أرش هذا – كأنه مغضب – قال: قلت: هذا والله العلم قال: إنه لعلم وليس بذاك.
ثم سكت ساعة، ثم قال: وإن عندنا الجفر وما يدريهم ما الجفر؟ قال قلت: وما الجفر؟ قال: وعاء من أدم فيه علم النبيين والوصيين، علم العلماء الذين مضوا من بني إسرائيل، قال قلت: إن هذا هو العلم، قال إنه لعلم وليس بذاك.
ثم سكت ساعة ثم قال: وإن عندنا لمصحف فاطمة عليها السلام وما يدريهم ما مصحف فاطمة عليها السلام؟ قال: قلت: وما مصحف فاطمة عليها السلام؟ قال: مصحف فيه مثل قرآنكم هذا ثلاث مرات، والله ما فيه من قرآنكم حرف واحد، قال: قلت: هذا والله العلم قال: إنه لعلم وما هو بذاك.
ثم سكت ساعة ثم قال: إن عندنا علم ما كان وعلم ما هو كائن إلى أن تقوم الساعة، قال: قلت: جعلت فداك هذا والله هو العلم، قال: إنه لعلم وليس بذاك.
قال: قلت: جعلت فداك فأي شيء العلم؟ قال: ما يحدث بالليل والنهار، الأمر من بعد الأمر، والشيء بعد الشيء، إلى يوم القيامة" ["الأصول من الكافي" ج1 ص239، 240].
_______________________________________________________________
"عن أبي علي العشري عن محمد بن عبد الجبار عن صفوان عن إسحاق بن عمار عن أبي بصير عن أبي جعفر عليه السلام قال:
نزل القرآن أربعة أرباع، ربع فينا، وربع في عدونا، وربع سنن وأمثال، وربع فرائض وأحكام" ["الكافي" في الأصول، كتاب فضل القرآن ج2 ص628].
_______________________________________________________________
"عدة من أصحابنا عن سهل بن زياد، وعلي بن إبراهيم، عن أبيه، جميعاً عن ابن محبوب، عن أبي حمزة، عن أبي يحيى، عن الأصبغ بن نباتة قال: سمعت أمير المؤمنين عليه السلام يقول:
نزل القرآن أثلاثاً: ثلث فينا وفي عدونا، وثلث سنن أمثال، وثلث فرائض وأحكام" ["الكافي" ج2 ص627].
_______________________________________________________________
عن الحسين بن محمد، عن معلى بن محمد، عن جعفر بن محمد بن عبيد الله، عن محمد بن عيسى القمي، عن محمد بن سليمان، عن عبد الله بن سنان، عن أبي عبد الله عليه السلام في قوله: "ولقد عهدنا إلى آدم من قبل" كلمات في محمد وعلي وفاطمة والحسن والحسين والأئمة عليهم السلام من ذريتهم "فنسي" هكذا والله نزلت على محمد " ["الكافي" ج1 ص16].
_______________________________________________________________
وأيضاً "علي بن محمد، عن بعض أصحابه، عن أحمد بن محمد بن أبي نصر قال: دفع إلى أبو الحسن عليه السلام مصحفاً وقال لا تنظر فيه، ففتحته وقرأت فيه "لم يكن الذين كفروا" فوجدت فيها اسم سبعين رجلاً من قريش بأسمائهم وأسماء آبائهم قال: فابعث إلي بالمصحف" ["الكافي" ج2 ص631].
_______________________________________________________________
"عن محمد بن يحيى، عن محمد بن الحسن، عن عبد الرحمن بن أبي هاشم، عن سالم بن سلمة قال: قرأ رجل على أبي عبد الله عليه السلام وأنا أستمع حروفاً من القرآن ليس على ما يقرؤها الناس، فقال أبو عبد الله عليه السلام: كفّ عن هذه القراءة، اقرأ كما يقرأ الناس حتى يقوم القائم فإذا قام القائم عيه السلام قرأ كتاب الله عز وجل على حد. وأخرج المصحف الذي كتبه علي عليه السلام وقال: أخرجه علي عليه السلام إلى الناس حين فرغ منه وكتبه فقال لهم: هذا كتاب الله عز وجل كما أنزله الله على محمد ، وقد جمعته من اللوحين فقالوا: هو ذا عندنا مصحف جامع فيه القرآن لا حاجة لنا فيه، فقال أما والله ما ترونه بعد يومكم هذا أبداً، إنما كان على أن أخبركم حين جمعته لتقرؤه" ["الكافي" ج2 ص633].
_______________________________________________________________
"فالقرآن منه ناسخ ومنسوخ، ومنه محكم ومنه متشابه، ومنه عام ومنه خاص، ومنه تقديم ومنه تأخير، ومنه منقطع ومنه معطوف، ومنه حرف مكان حرف، ومنه على خلاف ما أنزل الله" ["تفسير القمي" ج1 ص5].
_______________________________________________________________
"وأما ما هو كان على خلاف ما أنزل اله فهو قوله  كنتم خير أمة أخرجت للناس تأمرون بالمعروف وتنهون عن المنكر وتؤمنون بالله  فقال أبو عبد الله عليه السلام لقارئ هذه الآية (خير أمة) يقتلون أمير المؤمنين والحسين بن علي عليه السلام؟ فقيل له وكيف نزلت يا ابن رسول الله؟ فقال إنما نزلت (كنتم خير أئمة أخرجت للناس) ألا ترى مدح الله بهم في آخر الآية (تأمرون بالمعروف وتنهون عن المنكر وتؤمنون بالله) ومثله آية قرأت على أبي عبد الله عليه السلام  الذين يقولون ربنا هب لنا من أزواجنا وذرياتنا قرة أعين واجعلنا للمتقين إماماً  فقال أبو عبد الله عليه السلام لقد سألوا الله عظيماً أن يجعلهم للمتقين إماماً فقيل له يا ابن رسول الله كيف نزلت؟ فقال إنما نزلت (الذين يقولون ربنا هب لنا من أزواجنا وذرياتنا قرة أعين واجعل لنا من المتقين إماماً) وقوله  له معقبات من بين يديه ومن خلفه يحفظونه من أمر الله  فقال أبو عبد الله كيف يحفظ الشيء من أمر الله وكيف يكون المعقب من بين يديه فقيل له وكيف ذلك يا ابن رسول الله؟ فقال إنما نزلت (له معقبات من خلفه ورقيب من بين يديه يحفظونه بأمر الله) ومثله كثير" ["تفسير القمي" ج1 ص10].
_______________________________________________________________
و"عن داؤد بن فرقد، عمن أخبره، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: لو قد قرئ القرآن كما أنزل لألفيتنا فيه مسمين" ["العياشي" ج1 ص13، أيضاً "مقدمة البرهان" ص37].
_______________________________________________________________
لولا أنه زيد في كتاب الله ونقص منه ما خفي حقنا على ذي حجي" ["البرهان" مقدمة ص37، وورد هذا الحديث في "البحار" ج19 ص30، و"إثبات الهدى" ج3 ص43، 44]
_______________________________________________________________
حدثنا علي بن محمد، عن القاسم بن محمد، عن سليمان بن داؤد، عن يحيى بن أديم، عن شريك، عن جابر قال: قال أبو جعفر (ع): دعا رسول الله أصحابه بمنى، فقال:
يا أيها الناس! إني تارك فيكم حرمات الله: وعترتي، والكعبة البيت الحرام ثم قال أبو جعفر: أما كتاب الله فحرفوا، وأما الكعبة فهدموا، وأما العترة فقتلوا، وكل ودايع الله فقد تبرؤا" ["بصائر الدرجات" الجزء الثامن، الباب السابع عشر ط إيران 1285ه‍].
_______________________________________________________________
عن أحمد بن محمد، عن الحسن بن محبوب عن عمرو بن أبي المقدام، عن جابر قال: سمعت أبا جعفر عليه السلام يقول:
ما من أحد من الناس ادعى أنه جمع القرآن كله كما أنزل الله إلا كذب، وما جمعه وحفظه كما أنزله الله إلا علي بن أبي طالب والأئمة من بعده" [نقلاً عن "البرهان" ج1 ص15].
_______________________________________________________________
"عن أحمد بن محمد، عن الحسين بن سعيد، عن حماد بن عيسى، عن إبراهيم بن عمر أنه قال:
في القرآن ما مضى وما يحدث، وما هو كائن، وكانت فيه أسماء رجال فألقيت، وإنما الاسم الواحد في وجوه لا تحصى، يعرف ذلك الوصاة" [نقلاً عن "البرهان" ج1 ص15].
_______________________________________________________________
فرات بن إبراهيم الكوفي در تفسیرش:
"أنزل القرآن أربعة أرباع" [انظر مقدمة الكتاب ص1].
_______________________________________________________________
إن الأصحاب قد أطبقوا على صحة الأخبار المستفيضة، بل المتواترة الدالة بصريحها على وقوع التحريف في القرآن كلاماً ومادة وإعراباً والتصديق بها" ["فصل الخطاب في إثبات تحريف كتاب رب الأرباب" ص31].
_______________________________________________________________
أن زنديقاً جاء إلى علي  وقال له:
لولا ما في القرآن من الاختلاف والتناقض لدخلت في دينكم:
- ثم طرح عليه أسئلة فأجابه بقوله -:
إن الكناية عن أسماء أصحاب الجرائر العظيمة من المنافقين في القرآن ليست من فعله تعالى، وإنها من فعل المغيرين والمبدلين الذين جعلوا القرآن عضين، واعتاضوا الدنيا من الدين وقد بين الله تعالى قصص المغيرين بقوله:  الذين يكتبون الكتاب بأيديهم ثم يقولون هذا من عند الله ليشتروا به ثمناً قليلاً  وبقوله:
 وإن منهم لفريقاً يلوون ألسنتهم بالكتاب  وبقوله:  إذ يبيتون ما لا يرضى من القول  بعد فقد الرسول مما يقيمون به أود باطلهم حسب ما فعلته اليهود والنصارى بعد فقد موسى وعيسى من: تغيير التوراة والإنجيل، وتحريف الكلم عن مواضعه، وبقوله:  يريدون ليطفئوا نور الله بأفواهه ويأبى الله إلا أن يتم نوره ولو كره المشركون  يعني: أنهم أثبتوا في الكتاب ما لم يقله الله ليلبسوا على الخليفة فأعمى الله قلوبهم حتى تركوا فيه ما دلّ على ما أحدثوه فيه، وبيّن عن إفكهم، وتلبيسهم، وكتمان ما عملوه منه، ولذلك قال لهم: لم تلبسون الحق بالباطل"، وضرب مثلهم بقوله:  فأما الزبد فيذهب جفاء وأما ما ينفع الناس فيمكث في الأرض  فالزبد في هذا الموضع كلام الملحدين الذين أثبتوه في القرآن، فهو يضمحل، ويبطل ويتلاشى عند التحصيل، والذي ينفع الناس منه فالتنزيل الحقيقي الذي لا يأتيه الباطل من بين يديه، ولا من خلفه، والقلوب تقبله، والأرض في هذا الموضع فهي: محل العلم وقراره.
وليس يسوغ مع عموم التقية التصريح بأسماء المبدلين، ولا الزيادة في آياته على ما أثبتوه من تلقائهم في الكتاب، لما في ذلك من تقوية حجج أهل التعطيل والكفر، والملل المنحرفة عن قبلتنا، وإبطال هذا العالم الظاهر الذي قد استكان له الموافق والمخالف بوقوع الاصطلاح على الإيتمار لهم، والرضا بهم، ولأن أهل الباطل في القديم والحديث أكثر عدداً من أهل الحق، فلأن الصبر على ولاة الأمر مفروض لقول الله عز وجل لنبيه  :  فاصبر كما صبر أولو العزم من الرسل  وإيجابه مثل ذلك على أوليائه، وأهل طاعته بقوله:  لقد كان لكم في رسول الله أسوة حسنة  فحسبك من الجواب عن هذا الموضع ما سمعت، فإن شريعة التقية تحظر التصريح بأكثر منه ["الاحتجاج" للطبرسي ج1 ص370، 371 ط النجف].
_______________________________________________________________
و"إنما جعل الله تبارك وتعالى في كتابه هذه الرموز التي لا يعلمها غيره، وغير أنبيائه وحججه في أرضه. لعلمه بما يحدثه في كتابه المبدلون، من إسقاط أسماء حججه منه. وتلبيسهم ذلك على الأمة ليعينوهم على باطلهم، فإثبت به الرموز، وأعمى قلوبهم وأبصارهم لما عليهم في تركها وترك غيرها، من الخطاب الدال على ما أحدثوه فيه وجعل أهل الكتاب المقيمين به، والعالمين بظاهره وباطن من:  شجرة أصلها ثابت وفرعها في السماء تؤتي أكلها كل حين بإذن ربها ، أي: يظهر مثل هذا العلم لمحتمله في الوقت بعد الوقت، وجعل أعدائها أهل الشجرة الملعونة الذين حاولوا إطفاء نور الله بأفواههم، فأبى الله إلا أن يتم نوره، ولو علم المنافقون لعنهم الله ما عليهم من ترك هذه الآيات التي بينت لك تأويلها، لأسقطوها ما أسقطوا منه، ولكن الله تبارك اسمه وماضٍ حكمه بإيجاب الحجة على خلقه، كما قال الله تعالى: فلله الحجة البالغة" أغشى أبصارهم، وجعل على قلوبهم أكنة عن تأمل ذلك، فتركوا بحاله، وحجبوا عن تأكيد الملتبس بإبطاله، فالسعداء ينتبهون عليه، والأشقياء يعمون عنه، ومن لم يجعل الله له نوراً فما له من نور.
ثم إن الله جل ذكره لسعة رحمته، ورأفته بخلقه، وعلمه بما يحدثه المبدلون من تغيير كتابه، قسم كلامه ثلاثة أقسام، فجعل قسماً منه يعرفه العالم والجاهل وقسماً، لا يعرفه إلا من صفي ذهنه، ولطف حسه، وصح تميزه، ممن شرح الله صدره للإسلام، وقسماً، لا يعرفه إلا الله، وإمناؤه، والراسخون في العلم، وإنما فعل الله ذلك لئلا يدعي أهل الباطل من المتسولين على ميراث رسول الله  من علم الكتاب ما لم يجعل الله لهم، وليقودهم الاضطرار إلى الإيتمار لمن ولاه أمره فاستكبروا عن طاعته، تعزراً وافتراء على الله عز وجل، واغتراراً بكثرة من ظاهرهم، وعاونهم، وعاند الله عز وجل ورسوله.
فأما ما علمه الجاهل والعالم، فمن فضل رسول الله في كتاب الله، فهو قول الله عز وجل:  من يطع الرسول فقد أطاع الله  وقوله :  إن الله وملائكته يصلون على النبي يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه وسلموا تسليماً  ولهذه الآية ظاهر وباطن فالظاهر قوله: "صلوا عليه" والباطن قوله: "وسلموا تسليماً" أي سلموا لمن وصاه واستخلفه، وفضله عليكم، وما عهد به إليه تسليماً، وهذا مما أخبرتك: نه لا يعلم تأويله إلا من لطف حسه، وصفي ذهنه، وصح تمييزه، وكذلك قوله: سلام على آل ياسين" لأن الله سمى به النبي  حيث قال:  ياسين والقرآن الحكيم * إنك لمن المرسلين  لعلمه بأنهم يسقطون قوله الله: سلام على آل محمد كما أسقطوا غيره، وما زال رسول الله  يتألفهم، ويقربهم، ويجلسهم عن يمينه وشماله، حتى أذن الله عز وجل في إبعادهم بقوله:  واهجرهم هجراً جميلاً  وبقوله:  فما للذين كفروا قبلك مهطعين * عن اليمين وعن الشمال عزين * أيطمع كل امرء منهم أن يدخل جنة نعيم * كلا إنا خلقناهم مما يعلمون  وكذلك قول الله عز وجل:  يوم ندعو كل أناس بإمامهم  ولم يسم بأسمائهم. وأسماء آبائهم وأمهاتهم.
وأما قوله:  كل شيء هالك إلا وجهه  أنزلت كل شيء هالك إلا دينه، لأنه من المحال أن يهلك منه كل شيء ويبقى الوجه، هو أجل وأكر وأعظم من ذلك، إنما يهلك من ليس منه، ألا ترى أنه قال:  كل من عليها فان ويبقى وجه ربك ذو الجلال والإكرام  ففصل بين خلقه ووجهه.
وأما ظهورك على تناكر قوله  فإن خفتم أن لا تقسطوا في اليتامى فانكحوا ما طاب لكم من النساء  وليس يشبه القسط في اليتامى نكاح النساء. ولا كل النساء أيتام، فهو: مما قدمت ذكره من إسقاط المنافقين من القرآن، وبين القول في اليتامى وبين نكاح النساء من الخطاب والقصص أكثر من ثلث القرآن، وهذا وما أشبهه مما ظهرت حوادث المنافقين فيه لأهل النظر والتأمل، ووجد المعطلون وأهل الملل المخالفة للإسلام مساغاً إلى القدح في القرآن، ولو شرحت لك كلما أسقط وحرف وبدل مما يجري هذا المجرى لطال، وظهر ما تحظر التقية إظهاره من مناب الأولياء، ومثالب الأعداء" ["الاحتجاج" ج1 ص376، 377، 378].
_______________________________________________________________
"أما ما ذكرته من الخطاب الدال على تهجين النبي ، والإرزاء به، والتأنيب له، مع ما أظهره الله تعالى في كتابه من تفضيله إياه على سائر أنبيائه. فإن الله عز وجل جعل لكل نبي عدواً من المشركين. كما قال في كتابه، وبحسب جلالة منزلة نبيناً  ، كذلك عظم محنته لعدوه الذي عاد منه في شقاقه ونفاقه كل أذى ومشقة لدفع نبوته، وتكذيبه إياه، وسعيه في مكارهه، وقصده لنقض كل ما أبرمه، واجتهاده ومن والاه على كفره، وعناده، ونفاقه، وإلحاده في إبطال دعواه، وتغيير ملته، ومخالفته سنته، ولم ير شيئاً أبلغ في تمام كيده من تنفيرهم عن موالاة وصيه، وإيحاشهم منه، وصدهم عنه، وإغرائهم بعداوته، والقصد لتغيير الكتاب الذي جاء به، وإسقاط ما فيه من فضل ذوي الفضل، وكفر ذوي الكفر، منه وممن وافقه على ظلمه، وبغيه، وشركه، ولقد علم الله ذلك منهم فقال:  إن الذين يلحدون في آياتنا لا يخفون علينا  وقال:  يريدون أن يبدلوا كلام الله  ولقد أحضروا الكتاب كملاً مشتملاً على التأويل، والتنزيل، والمحكم، والمتشابه، والناسخ، والمنسوخ، لم يسقط منه: حرف ألف ولا لام: فلما وقفوا على ما بينه الله من: أسماء أهل الحق والباطل، وإن ذلك أن أظهر نقض ما عهدوه قالوا: لا حاجة لنا فيه، نحن مستغنون عنه بما عندنا، وكذلك قال:  فنبذوه وراء ظهورهم واشتروا به ثمناً قليلاً فبئس ما يشترون .
دفعهم الاضطرار بورود المسائل عليهم عما لا يعلمون تأويله، إلى جمعه، وتأليفه، وتضمينه من تلقائهم ما يقيمون به دعائهم كفرهم، فصرخ مناديهم: من كان عنده شيء من القرآن فليأتنا به، ووكلوا تأليفه ونظمه إلى بعض من وافقه على معاداة أولياء الله، فألفه على اختيارهم، وما يدل للمتأمل له على اختلال تمييزهم، وافترائهم، وتركوا منه ما قدروا أنه لهم، وهو عليهم. وزادوا فيه ما ظهر تناكره وتنافره: وعلم الله أن ذلك يظهر ويبين، فقال:  ذلك مبلغهم من العلم  وانكشف لأهل الاستبصار عوارهم، وافترائهم.
والذي بدا في الكتاب من الازدراء على النبي  من فرقه الملحدين ولذلك قال:  ويقولون منكراً من القول وزوراً  ويذكر جل ذكره لنبيه  ما يحدثه عدوه في كتابه من بعده بقوله:  أرسلنا من قبلك من رسول ولا نبي إلا إذا تمنى ألقى الشيطان في أمنيته فينسخ الله ما يلقي الشيطان ثم يحكم الله آياته  يعني: أنه ما من نبي تمنى مفارقة ما يعانيه من نفاق قومه، وعقوقهم، والانتقال عنهم إلى دار الإقامة، إلا ألقى الشيطان المعرض لعداوته عند فقده في الكتاب الذي أنزل عليه، ذمه، والقدح فيه، والطعن عليه، فينسخ الله ذلك من قلوب المؤمنين فلا تقبله، ولا تصغي إليه غير قلوب المنافقين، والجاهلين، ويحكم الله آياته بأن: يحمي أوليائه من الضلال والعدوان، ومشايعة أهل الكفر والطغيان، الذين لم يرض الله أن يجعلهم كالأنعام حتى قال:  بل هم أضل سبيلاً  ["الاحتجاج" للطبرسي ص382، 383، 384].
_______________________________________________________________
عن العياشي عن جعفر أنه قال:
لو قرء القرآن كما أنزل لألفينا فيه مسمين" ["العياشي" ج1 ص13].

yaallah

Monday 10 September 2007, 09:06PM

در کتاب نوری طبرسی:

من كتاب فصل الخطاب في إثبات تحريف كتاب رب الأرباب
لمُحَدِّث الشيعة النوري الطبرسي
الدليل الحادي عشر في إثبات التحريف في القرآن
الأخبار الكثيرة المعتبرة الصريحة في وقوع السقط ودخول النقصان في الموجود من القرآن زيادة على ما مر متفرقاً في ضمن الأدلة السابقة وأنه أقل من تمام ما نزل إعجازاً على قلب سيد الإنس والجان من غير اختصاصها بآية أو سورة، وهي متفرقة في الكتب المعتبرة التي عليها المعول وإليها المرجع عند الأصحاب. جمعت ما عثرت عليها في هذا الباب بعون الله الملك الوهاب.
(ألف) 1ـ ثقة الإسلام في آخر كتاب (فضل القرآن) من (الكافي) عن محمد بن يحيى، عن أحمد بن محمد، عن علي بن الحكم، عن هشام بن سالم، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: أن القرآن الذي جاء به جبرائيل (ع) إلى محمد  سبعة عش ألف آية.
(ب) 2ـ المولى محمد صالح في (شرح الكافي) عن (كتاب سليم بن قيس الهلالي) أن أمير المؤمنين عليه السلام بعد وفاة رسول الله  لزم بيته وأقبل على القرآن يجمعه ويؤلفه، فلم يخرج من بيته حتى جمعه كله، وكتب على تنزيله الناخس والمنسوخ منه، والمحكم والمتشابه، والوعد والوعيد، وكان ثمانية عشر ألف آية.
(ج) 3ـ أحمد بن محمد السياري في (كتاب القراءات) عن علي بن لحكم عن هشام بن سالم، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: القرآن الذي جاء به جبرائيل إلى محمد  عشرة آلاف آية.
(د) 4ـ في (الكافي) : عدة من أصحابنا، عن سهل بن زياد، عن محمد بن سليمان، عن بعض أصحابه، عن أبي الحسن عليه السلام، قال: قلت له: جعلت فداك إنا نسمع الآيات في القرآن ليس هي عندنا. كما نسمعها ولا نحسن أن نقرأها كما بلغنا عنكم، فهل نأثم؟ فقال: لا، اقرؤوا كما تعلمتم. فسيجيئكم من يعلمكم.
(ه‍) 5ـ وفيه عن محمد بن يحيى، عن محمد بن الحسين، عن عبد الرحمن بن أبي نجران عن هاشم، عن سالم بن أبي سلمة، قال: قرأ رجل على أبي عبد الله عليه السلام وأنا أسمع حروفاً من القرآن ليس على ما يقرأها الناس، فقال: كف عن هذه القراءة اقرأ كما يقرأها الناس حتى يقوم القائم عليه السلام، فإذا قام القائم (ع) قرأ كتاب الله عز وجل على حده، وأخرج المصحف الذي كتبه علي عليه السلام ورواه الصفار في (البصائر) عن محمد بن الحسين مثله.
(و) 6ـ عن عدة من أصحابنا عن سهل بن زياد عن علي بن الحكم عن عبد الله بن جندب عن سفيان بن سمط، قال: سألت أبا عبد الله عليه السلام عن تنزيل القرآن، فقال: اقرؤوا كما علمتم.
(ز) 7ـ الثقة الجليل محمد بن مسعود العياشي في تفسيره بإسناده عن أبي جعفر عليه السلام قال: لولا أنه زيد في كتاب الله ونقص ما خفي حقنا على ذي حجي، ولو قد قام قائمنا فنطق صدقه القرآن، قال المحدث البحراني في (الدرر النجفية) : يمكن حمل الزيادة في هذا الخبر على التبديل حيث أن الأصحاب ادعوا الإجماع على عدم الزيادة فيه، والأخبار الواردة في هذا الباب مع كثرتها ليس فيها ما هو صريح في الزيادة، فتأويل هذا الخبر بما ذكرنا لا بعد فيه إلا أنه يأتي الإشارة إلى زيادة بعض الحروف، ويأتي ذكره في محله.
(ح) 8ـ وعنه بإسناده عن الصادق (ع) : لو قرئ القرآن كما أنزل لألفيتنا فيه مسمين.
(ط) 9ـ وعنه بإسناده عن إبراهيم بن عمرو، قال: قال أبو عبد الله (ع)، أن في القرآن ما مضى وما يحدث وما هو كائن، كانت فيه أسماء الرجال فألقيت، وإنما الاسم الواحد منه في وجوه لا تحصى، يعرف ذلك الوصاة.
ورواه الصفار في (البصائر) عن أحمد بن محمد بن الحسين بن سعيد عن حماد بن عيسى عن إبراهيم بن عمر وعنه (ع).
(ي) 10ـ وعنه بإسناده عن حبيب السجستاني عن أبي جعفر عليه السلام، قال: إن القرآن طرح منه آي كثير ولم يزد فيه إلا حروفاً أخطأت به الكتبة وترهمتها الرجال.
(يا) 11ـ علي بن إبراهيم في تفسيره عن علي بن الحسين عن أحمد بن أبي عبد الله عن علي بن الحكم عن سيف بن عميرة عن أبي بكر الحضرمي عن أبي عبد الله (ع) قال: قال رسول الله  : لو أن الناس قرؤوا القرآن كما أنزل الله ما اختلف اثنان" قال في (الدرر): وهو واضح الدلالة في المطلوب، والمراد لا تعتريه شائبة الشبهة والإيراد، قلت وهو كك [يعني به كذلك] إذ الظاهر أن المراد رفع الاختلاف في أمر الإمامة والرياسة أو ما هو مثلها والظاهر أن ما به يزول الاختلاف من جهة قراءته كما أنزل هو وجود اسم الرئيس فيه بحيث لا يحتمل غيره، وإلا فالاختلاف موجود وحمل الخبر على حمله على أسباب نزوله ينافي كون رافع الاختلاف القراءة كما أنزل إذ هو على ما ذكر تفسيره كك [يعني به كذلك] وهو خلاف ظاهر مع أن رافع الاختلاف في أسباب النزول لتعارض ما ورد فيه هو ظاهر القرآن أيضاً، فلا يتوقف هو عليه.
(يب) 12ـ الشيخ أبو عمرو الكشي في رجاله في ترجمة أبي الخطاب عن أبي خلف بن حماد عن أبي محمد الحسن بن طلحة عن أبي فضال عن يونس بن يعقوب عن بريد العجلي عن أبي عبد الله عليه السلام، قال: أنزل الله في القرآن سبعة بأسمائهم، فمحت قريش سبعة وتركوا أبا لهب.
(يج) 13ـ محمد بن إبراهيم النعماني في غيبته عن أحمد بن هوذه عن النهاوندي عن عبد الله بن حماد عن صباح المزني عن الحارث بن الحصيرة عن أصبغ بن نباتة، قال: سمعت علياً عليه السلام يقول: كأني بالعجم فساطيطهم في مسجد الكوفة يعلمون الناس القرآن كما أنزل: قلت: يا أمير المؤمنين أو ليس هو كما أنزل؟ فقال: لا، محي منه سبعون من قريش بأسمائهم وأسماء آبائهم، وما ترك أبو لهب إلا للإزراء على رسول الله صلى الله عليه وآله [أي ] لأنه عمه:
(يد) 14ـ محمد بن العباس ماهيار في تفسيره على ما نقله عنه الشيخ شرف الدين النجفي في تأويل الآيات الباهرة في سورة زخرف عن محمد بن مخلد الدهان عن علي بن أحمد العريضي بالرقة عن إبراهيم بن علي بن جناح عن الحسن بن علي بن محمد عن أبيه عن آبائه عليهم السلام أن رسول الله  نظر إلى علي عليه السلام إلى أن قال: قام الصادق عليه السلام: ولقد قال عمرو بن العاص على منبر مصر: محي من كتاب الله ألف حرف، وحرف منه بألف درهم، وأعطيت ألف درهم على أن يمحى "إن شانئك هو الأبتر"، فقالوا: لا يجوز ذلك، فكيف جاز ذلك لهم ولم يجز لي؟ فبلغ ذلك معاوية فكتب إليه: قد بلغني ما قلت على منبر مصر ولست هناك.
(يه) 15ـ عماد الدين محمد بن أبي القاسم في (بشارة المصطفى) عن الشيخ أبي البقاء إبراهيم بن الحسين بن إبراهيم البصير قراءة عليه في المحرم سنة 16ه‍ في مشهد أمير المؤمنين عليه السلام عن أبي طالب محمد بن الحسن بن عيينة عن أبي الحسن محمد بن الحسين بن أحمد عن محمد بن وهبان الديبلي عن علي بن أحمد بن كثير العسكري عن أحمد بن الفضل أبو سلمة الأصفهاني عن أبي علي راشد بن علي بن وابل القرشي عن عبد الله حفص المدني، قال: حدثني محمد بن إسحاق عن سعد بن زيد بن أرطأة عن كميل بن زياد عن أمير المؤمنين عليه السلام في وصيته إليه، وهي طويلة شريفة جامعة لفوائد كثيرة، وفيها: يا كميل إن الله عز وجل كريم حليم عظيم رحيم، دلنا على أخلاقه وأمرنا بالأخذ بها، وحمل الناس عليها، فقد أديناها غير مختلفين وصدقناها غير مكذبين، وقبلناها غير مرتابين، لم يكن لنا والله شياطين يوحي إليها وتوحي إلينا كما وصف الله تعالى قوماً ذكرهم الله عز وجل بأسمائهم في كتابه لو قرء كما أنزل: شياطين الإنس والجن يوحي بعضهم إلى بعض زخرف القول غروراً: الوصية".
(يو) 16ـ الحسين بن حمدان الحضيني في هدايته وفي كتابه الآخر الذي وصل إلينا منه ما يتعلق بالإمام الثاني عشر عليه السلام عن محمد بن إسماعيل وعلي بن عبد الله الحسنيان عن الحسنين عن أبي شعيب عن محمد بن نصير عن عمرو بن فرات عن محمد بن المفضل عن مفضل بن عمر عن الصادق عليه السلام في حديث طويل في أحوال القائم عليه السلام، وفيه: أنه يسند ظهره (ع) إلى الكعبة ويقول – إلى أن قال -: ثم يتلو القرآن، فيقول المسلمون: هذا وإنه القرآن حقاً الذي أنزله الله على محمد ، وما أسقط وبدل وحرف، لعن الله من أسقطه وبدله وحرفه، وفي موضع آخر منه أن الحسني يقول للمهدي صلوات اله عليه: إن كنت مهدي آل محمد عليه السلام فأين المصحف الذي جمعه جدك أمير المؤمنين عليه السلام بغير تغيير ولا تبديل؟
(يز) 17ـ غير واحد من أجلة المحدثين عن الحسن بن سليمان الحلي. قال: وجدت بخط مولانا أبي محمد الحسن العسكري عليه السلام: أعوذ بالله من قوم حذفوا محكمات الكتاب ونسو الله رب الأرباب والنبي وساقي الكوثر في مواقف الحساب، فنحن السنام الأعظم، وفينا النبوة والولاية والكرم، والأنبياء كانوا يقتبسون من أنوارنا ويقتفون آثارنا.
(يح) 18ـ الشيخ الطبرسي في (الاحتجاج) قال: جاء بعض الزنادقة إلى أمير المؤمنين عليه السلام وقال له: لولا ما في القرآن من الاختلاف والتناقض لدخلت في دينكم، وساق الخبر وهو طويل، وفيه تسعة مواضع فيه دلالة صريحة على النقصان والتحريف ذكرناها في حال مصحف أمير المؤمنين (ع).
واعلم أنه رحمه الله قال في أول كتابه، ولا نأتي في أكثر ما نورده من الأخبار بإسناده إما لوجود الإجماع عليه أو موافقته لما دلت عليه العقول أو لاشتهاره في السير والكتب بين المخالف والموالف إلا ما أوردته عن أبي محمد عليه السلام الخ. وروى هذا الخبر الشيخ الصدوق (ره) في (كتاب التوحيد) عن أحمد بن الحسن القطان عن أحمد بن يحيى عن بكر بن عبد الله بن حبيب، قال: حدثنا أحمد بن يعقوب بن مطر، قال: حدثنا محمد بن الحسين بن عبد العزيز الأحدث، قال: وجدت في كتاب أبي بخطه: حدثنا طلحة بن زيد عن عبد الله عن أبي معمر السعداني أن رجلاً أتى أمير المؤمنين عليه السلام – وساق الخبر مع نقصان كثير عما في (الاحتجاج) منه ما يتعلق بنقصان القرآن وتغييره إما لعدم الحاجة إليه كما يفعل ذلك كثيراً فيه وفي سائر كتبه أو لعدم موافقته لمذهبه.
قال المحقق النحرير الشيخ أسد الله الكاظميني في (كشف القناع) في جملة كلام له:
وبالجملة فأمر الصدوق مضطرب جداً، ولا يحصل من فتواه غالباً علم ولا ظن، لا يحصل من فتاوى أساطين المتأخرين وكذلك الحال في تصحيحه وترجيحه، وقد ذكر صاحب (البحار) حديثاً عنه في (كتاب التوحيد) عن الدقاق عن الكليني بإسناده عن أبي بصير عن الصادق عليه السلام، ثم قال: هذا الخبر مأخوذ من (الكافي)، وفيه تغييرات عجيبة تورث سوء الظن بالصدوق، وأنه إنما فعل ذلك لتوافق مذهب أهل العدل انتهى، وربما طعن عليه بعض القدماء بمثل ذلك في حديث رواه في العمل في الصوم بالعدد، وهذا عجيب من مثله، وكيف كان فالأول أظهر.
(يط) 19ـ أحمد بن محمد السياري في (كتاب القراءات) عن محمد بن سليمان عن مروان بن الجهم عن محمد بن مسلم قال: قرأ أبو جعفر عليه السلام بين يدي آيات من كتاب الله جل ثناؤه، فقلت له: جعلت فداك إنا لا نقرؤها هكذا، فقال: صدقت نقرؤه والله كما نزل به جبرائيل على محمد ، ما يعرف القرآن إلا من خوطب به.
(ك) 20ـ عن سيف وهو ابن عميرة عن غير واحد عن أبي عبد الله عليه السلام أنه قال: لو ترك القرآن كما أنزل لألفينا [هكذا في الكتاب، وفي الأصل "ألفيتنا" كما هو مذكور في (تفسير الصافي)] فيه مسمين كما سمي من كان قبلنا.
(كا) 21ـ عن أبي سالم عن حبيب السجستاني عن أبي جعفر عليه السلام في حديث: أنه قال: يا حبيب إن القرآن قد طرح منه آي كثير، ولم يزد فيه إلا حروف أخطأت بها الكتاب وتهمتها الرجال.
(كب) 22ـ عن حماد بن عيسى عن إبراهيم بن عمير النجفي، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: إن القرآن فيه خبر ما مضى وما يحدث وما كان وما هو كائن، وكانت أسماء الرجال فألقيت.
(كج) 23ـ عن علي بن النعمان عن أبيه عن عبد الله بن مسكان عن أبي جعفر عليه السلام أنه قال: لولا أنه زيد في القرآن ونقص ما خفي حقنا على ذي حجي، ولو قد قام قائمنا فنطق صدقه القرآن.
(كد) 24ـ وعن ابن فضال عن داؤه بن زيد عن بريد عن أبي عبد الله عليه السلام قال: نزل القرآن في سبعة بأسمائهم، فمحت قريش ستة وتركت أبا لهب.
(كه) 25ـ وعن الحجال عن قطبة بن ميوون عن عبد الله الأعلى، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: أصحاب العربية يحرفون كلام الله عز وجل عن مواضعه، والظاهر أنه (ع) أشار إلى التغييرات التي وقعت في القرآن من جهة تصرفات القراء وأرباب الأدبية فيه يما يقتضيه قواعدهم الغير المنتهية إلى النبي () ولا إلى أهل اللسان كما أشرنا. وكفى في ذلك بعض أقسام الإدغام الواجب عند بعضهم المغير لهيئة الكلمة لسقوط حرف منها وتبديله بآخر يقاربه في المخرج وهكذا.
_______________
من كتاب فصل الخطاب في إثبات تحريف كتاب رب الأرباب
لمُحَدِّث الشيعة النوري الطبرسي
الدليل الحادي عشر في إثبات التحريف في القرآن
الأخبار الكثيرة المعتبرة الصريحة في وقوع السقط ودخول النقصان في الموجود من القرآن زيادة على ما مر متفرقاً في ضمن الأدلة السابقة وأنه أقل من تمام ما نزل إعجازاً على قلب سيد الإنس والجان من غير اختصاصها بآية أو سورة، وهي متفرقة في الكتب المعتبرة التي عليها المعول وإليها المرجع عند الأصحاب. جمعت ما عثرت عليها في هذا الباب بعون الله الملك الوهاب.
(ألف) 1ـ ثقة الإسلام في آخر كتاب (فضل القرآن) من (الكافي) عن محمد بن يحيى، عن أحمد بن محمد، عن علي بن الحكم، عن هشام بن سالم، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: أن القرآن الذي جاء به جبرائيل (ع) إلى محمد  سبعة عش ألف آية.
(ب) 2ـ المولى محمد صالح في (شرح الكافي) عن (كتاب سليم بن قيس الهلالي) أن أمير المؤمنين عليه السلام بعد وفاة رسول الله  لزم بيته وأقبل على القرآن يجمعه ويؤلفه، فلم يخرج من بيته حتى جمعه كله، وكتب على تنزيله الناخس والمنسوخ منه، والمحكم والمتشابه، والوعد والوعيد، وكان ثمانية عشر ألف آية.
(ج) 3ـ أحمد بن محمد السياري في (كتاب القراءات) عن علي بن لحكم عن هشام بن سالم، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: القرآن الذي جاء به جبرائيل إلى محمد  عشرة آلاف آية.
(د) 4ـ في (الكافي) : عدة من أصحابنا، عن سهل بن زياد، عن محمد بن سليمان، عن بعض أصحابه، عن أبي الحسن عليه السلام، قال: قلت له: جعلت فداك إنا نسمع الآيات في القرآن ليس هي عندنا. كما نسمعها ولا نحسن أن نقرأها كما بلغنا عنكم، فهل نأثم؟ فقال: لا، اقرؤوا كما تعلمتم. فسيجيئكم من يعلمكم.
(ه‍) 5ـ وفيه عن محمد بن يحيى، عن محمد بن الحسين، عن عبد الرحمن بن أبي نجران عن هاشم، عن سالم بن أبي سلمة، قال: قرأ رجل على أبي عبد الله عليه السلام وأنا أسمع حروفاً من القرآن ليس على ما يقرأها الناس، فقال: كف عن هذه القراءة اقرأ كما يقرأها الناس حتى يقوم القائم عليه السلام، فإذا قام القائم (ع) قرأ كتاب الله عز وجل على حده، وأخرج المصحف الذي كتبه علي عليه السلام ورواه الصفار في (البصائر) عن محمد بن الحسين مثله.
(و) 6ـ عن عدة من أصحابنا عن سهل بن زياد عن علي بن الحكم عن عبد الله بن جندب عن سفيان بن سمط، قال: سألت أبا عبد الله عليه السلام عن تنزيل القرآن، فقال: اقرؤوا كما علمتم.
(ز) 7ـ الثقة الجليل محمد بن مسعود العياشي في تفسيره بإسناده عن أبي جعفر عليه السلام قال: لولا أنه زيد في كتاب الله ونقص ما خفي حقنا على ذي حجي، ولو قد قام قائمنا فنطق صدقه القرآن، قال المحدث البحراني في (الدرر النجفية) : يمكن حمل الزيادة في هذا الخبر على التبديل حيث أن الأصحاب ادعوا الإجماع على عدم الزيادة فيه، والأخبار الواردة في هذا الباب مع كثرتها ليس فيها ما هو صريح في الزيادة، فتأويل هذا الخبر بما ذكرنا لا بعد فيه إلا أنه يأتي الإشارة إلى زيادة بعض الحروف، ويأتي ذكره في محله.
(ح) 8ـ وعنه بإسناده عن الصادق (ع) : لو قرئ القرآن كما أنزل لألفيتنا فيه مسمين.
(ط) 9ـ وعنه بإسناده عن إبراهيم بن عمرو، قال: قال أبو عبد الله (ع)، أن في القرآن ما مضى وما يحدث وما هو كائن، كانت فيه أسماء الرجال فألقيت، وإنما الاسم الواحد منه في وجوه لا تحصى، يعرف ذلك الوصاة.
ورواه الصفار في (البصائر) عن أحمد بن محمد بن الحسين بن سعيد عن حماد بن عيسى عن إبراهيم بن عمر وعنه (ع).
(ي) 10ـ وعنه بإسناده عن حبيب السجستاني عن أبي جعفر عليه السلام، قال: إن القرآن طرح منه آي كثير ولم يزد فيه إلا حروفاً أخطأت به الكتبة وترهمتها الرجال.
(يا) 11ـ علي بن إبراهيم في تفسيره عن علي بن الحسين عن أحمد بن أبي عبد الله عن علي بن الحكم عن سيف بن عميرة عن أبي بكر الحضرمي عن أبي عبد الله (ع) قال: قال رسول الله  : لو أن الناس قرؤوا القرآن كما أنزل الله ما اختلف اثنان" قال في (الدرر): وهو واضح الدلالة في المطلوب، والمراد لا تعتريه شائبة الشبهة والإيراد، قلت وهو كك [يعني به كذلك] إذ الظاهر أن المراد رفع الاختلاف في أمر الإمامة والرياسة أو ما هو مثلها والظاهر أن ما به يزول الاختلاف من جهة قراءته كما أنزل هو وجود اسم الرئيس فيه بحيث لا يحتمل غيره، وإلا فالاختلاف موجود وحمل الخبر على حمله على أسباب نزوله ينافي كون رافع الاختلاف القراءة كما أنزل إذ هو على ما ذكر تفسيره كك [يعني به كذلك] وهو خلاف ظاهر مع أن رافع الاختلاف في أسباب النزول لتعارض ما ورد فيه هو ظاهر القرآن أيضاً، فلا يتوقف هو عليه.
(يب) 12ـ الشيخ أبو عمرو الكشي في رجاله في ترجمة أبي الخطاب عن أبي خلف بن حماد عن أبي محمد الحسن بن طلحة عن أبي فضال عن يونس بن يعقوب عن بريد العجلي عن أبي عبد الله عليه السلام، قال: أنزل الله في القرآن سبعة بأسمائهم، فمحت قريش سبعة وتركوا أبا لهب.
(يج) 13ـ محمد بن إبراهيم النعماني في غيبته عن أحمد بن هوذه عن النهاوندي عن عبد الله بن حماد عن صباح المزني عن الحارث بن الحصيرة عن أصبغ بن نباتة، قال: سمعت علياً عليه السلام يقول: كأني بالعجم فساطيطهم في مسجد الكوفة يعلمون الناس القرآن كما أنزل: قلت: يا أمير المؤمنين أو ليس هو كما أنزل؟ فقال: لا، محي منه سبعون من قريش بأسمائهم وأسماء آبائهم، وما ترك أبو لهب إلا للإزراء على رسول الله صلى الله عليه وآله [أي ] لأنه عمه:
(يد) 14ـ محمد بن العباس ماهيار في تفسيره على ما نقله عنه الشيخ شرف الدين النجفي في تأويل الآيات الباهرة في سورة زخرف عن محمد بن مخلد الدهان عن علي بن أحمد العريضي بالرقة عن إبراهيم بن علي بن جناح عن الحسن بن علي بن محمد عن أبيه عن آبائه عليهم السلام أن رسول الله  نظر إلى علي عليه السلام إلى أن قال: قام الصادق عليه السلام: ولقد قال عمرو بن العاص على منبر مصر: محي من كتاب الله ألف حرف، وحرف منه بألف درهم، وأعطيت ألف درهم على أن يمحى "إن شانئك هو الأبتر"، فقالوا: لا يجوز ذلك، فكيف جاز ذلك لهم ولم يجز لي؟ فبلغ ذلك معاوية فكتب إليه: قد بلغني ما قلت على منبر مصر ولست هناك.
(يه) 15ـ عماد الدين محمد بن أبي القاسم في (بشارة المصطفى) عن الشيخ أبي البقاء إبراهيم بن الحسين بن إبراهيم البصير قراءة عليه في المحرم سنة 16ه‍ في مشهد أمير المؤمنين عليه السلام عن أبي طالب محمد بن الحسن بن عيينة عن أبي الحسن محمد بن الحسين بن أحمد عن محمد بن وهبان الديبلي عن علي بن أحمد بن كثير العسكري عن أحمد بن الفضل أبو سلمة الأصفهاني عن أبي علي راشد بن علي بن وابل القرشي عن عبد الله حفص المدني، قال: حدثني محمد بن إسحاق عن سعد بن زيد بن أرطأة عن كميل بن زياد عن أمير المؤمنين عليه السلام في وصيته إليه، وهي طويلة شريفة جامعة لفوائد كثيرة، وفيها: يا كميل إن الله عز وجل كريم حليم عظيم رحيم، دلنا على أخلاقه وأمرنا بالأخذ بها، وحمل الناس عليها، فقد أديناها غير مختلفين وصدقناها غير مكذبين، وقبلناها غير مرتابين، لم يكن لنا والله شياطين يوحي إليها وتوحي إلينا كما وصف الله تعالى قوماً ذكرهم الله عز وجل بأسمائهم في كتابه لو قرء كما أنزل: شياطين الإنس والجن يوحي بعضهم إلى بعض زخرف القول غروراً: الوصية".
(يو) 16ـ الحسين بن حمدان الحضيني في هدايته وفي كتابه الآخر الذي وصل إلينا منه ما يتعلق بالإمام الثاني عشر عليه السلام عن محمد بن إسماعيل وعلي بن عبد الله الحسنيان عن الحسنين عن أبي شعيب عن محمد بن نصير عن عمرو بن فرات عن محمد بن المفضل عن مفضل بن عمر عن الصادق عليه السلام في حديث طويل في أحوال القائم عليه السلام، وفيه: أنه يسند ظهره (ع) إلى الكعبة ويقول – إلى أن قال -: ثم يتلو القرآن، فيقول المسلمون: هذا وإنه القرآن حقاً الذي أنزله الله على محمد ، وما أسقط وبدل وحرف، لعن الله من أسقطه وبدله وحرفه، وفي موضع آخر منه أن الحسني يقول للمهدي صلوات اله عليه: إن كنت مهدي آل محمد عليه السلام فأين المصحف الذي جمعه جدك أمير المؤمنين عليه السلام بغير تغيير ولا تبديل؟
(يز) 17ـ غير واحد من أجلة المحدثين عن الحسن بن سليمان الحلي. قال: وجدت بخط مولانا أبي محمد الحسن العسكري عليه السلام: أعوذ بالله من قوم حذفوا محكمات الكتاب ونسو الله رب الأرباب والنبي وساقي الكوثر في مواقف الحساب، فنحن السنام الأعظم، وفينا النبوة والولاية والكرم، والأنبياء كانوا يقتبسون من أنوارنا ويقتفون آثارنا.
(يح) 18ـ الشيخ الطبرسي في (الاحتجاج) قال: جاء بعض الزنادقة إلى أمير المؤمنين عليه السلام وقال له: لولا ما في القرآن من الاختلاف والتناقض لدخلت في دينكم، وساق الخبر وهو طويل، وفيه تسعة مواضع فيه دلالة صريحة على النقصان والتحريف ذكرناها في حال مصحف أمير المؤمنين (ع).
واعلم أنه رحمه الله قال في أول كتابه، ولا نأتي في أكثر ما نورده من الأخبار بإسناده إما لوجود الإجماع عليه أو موافقته لما دلت عليه العقول أو لاشتهاره في السير والكتب بين المخالف والموالف إلا ما أوردته عن أبي محمد عليه السلام الخ. وروى هذا الخبر الشيخ الصدوق (ره) في (كتاب التوحيد) عن أحمد بن الحسن القطان عن أحمد بن يحيى عن بكر بن عبد الله بن حبيب، قال: حدثنا أحمد بن يعقوب بن مطر، قال: حدثنا محمد بن الحسين بن عبد العزيز الأحدث، قال: وجدت في كتاب أبي بخطه: حدثنا طلحة بن زيد عن عبد الله عن أبي معمر السعداني أن رجلاً أتى أمير المؤمنين عليه السلام – وساق الخبر مع نقصان كثير عما في (الاحتجاج) منه ما يتعلق بنقصان القرآن وتغييره إما لعدم الحاجة إليه كما يفعل ذلك كثيراً فيه وفي سائر كتبه أو لعدم موافقته لمذهبه.
قال المحقق النحرير الشيخ أسد الله الكاظميني في (كشف القناع) في جملة كلام له:
وبالجملة فأمر الصدوق مضطرب جداً، ولا يحصل من فتواه غالباً علم ولا ظن، لا يحصل من فتاوى أساطين المتأخرين وكذلك الحال في تصحيحه وترجيحه، وقد ذكر صاحب (البحار) حديثاً عنه في (كتاب التوحيد) عن الدقاق عن الكليني بإسناده عن أبي بصير عن الصادق عليه السلام، ثم قال: هذا الخبر مأخوذ من (الكافي)، وفيه تغييرات عجيبة تورث سوء الظن بالصدوق، وأنه إنما فعل ذلك لتوافق مذهب أهل العدل انتهى، وربما طعن عليه بعض القدماء بمثل ذلك في حديث رواه في العمل في الصوم بالعدد، وهذا عجيب من مثله، وكيف كان فالأول أظهر.
(يط) 19ـ أحمد بن محمد السياري في (كتاب القراءات) عن محمد بن سليمان عن مروان بن الجهم عن محمد بن مسلم قال: قرأ أبو جعفر عليه السلام بين يدي آيات من كتاب الله جل ثناؤه، فقلت له: جعلت فداك إنا لا نقرؤها هكذا، فقال: صدقت نقرؤه والله كما نزل به جبرائيل على محمد ، ما يعرف القرآن إلا من خوطب به.

yaallah

Monday 10 September 2007, 09:07PM

(ك) 20ـ عن سيف وهو ابن عميرة عن غير واحد عن أبي عبد الله عليه السلام أنه قال: لو ترك القرآن كما أنزل لألفينا [هكذا في الكتاب، وفي الأصل "ألفيتنا" كما هو مذكور في (تفسير الصافي)] فيه مسمين كما سمي من كان قبلنا.
(كا) 21ـ عن أبي سالم عن حبيب السجستاني عن أبي جعفر عليه السلام في حديث: أنه قال: يا حبيب إن القرآن قد طرح منه آي كثير، ولم يزد فيه إلا حروف أخطأت بها الكتاب وتهمتها الرجال.
(كب) 22ـ عن حماد بن عيسى عن إبراهيم بن عمير النجفي، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: إن القرآن فيه خبر ما مضى وما يحدث وما كان وما هو كائن، وكانت أسماء الرجال فألقيت.
(كج) 23ـ عن علي بن النعمان عن أبيه عن عبد الله بن مسكان عن أبي جعفر عليه السلام أنه قال: لولا أنه زيد في القرآن ونقص ما خفي حقنا على ذي حجي، ولو قد قام قائمنا فنطق صدقه القرآن.
(كد) 24ـ وعن ابن فضال عن داؤه بن زيد عن بريد عن أبي عبد الله عليه السلام قال: نزل القرآن في سبعة بأسمائهم، فمحت قريش ستة وتركت أبا لهب.
(كه) 25ـ وعن الحجال عن قطبة بن ميوون عن عبد الله الأعلى، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: أصحاب العربية يحرفون كلام الله عز وجل عن مواضعه، والظاهر أنه (ع) أشار إلى التغييرات التي وقعت في القرآن من جهة تصرفات القراء وأرباب الأدبية فيه يما يقتضيه قواعدهم الغير المنتهية إلى النبي () ولا إلى أهل اللسان كما أشرنا. وكفى في ذلك بعض أقسام الإدغام الواجب عند بعضهم المغير لهيئة الكلمة لسقوط حرف منها وتبديله بآخر يقاربه في المخرج وهكذا.

البته وی 1062 مورد را گفته است که ما 25 تا از آن را می آوریم. حال بفرمایید که آیا طبرسی این ها را از صحیح بخاری و مسلم گرفته است؟ و بفرمایید که آیا اجماع اهل شیعه بر این است که قرآن کریم تحریف نشده است؟ لطفا بفرمایید در کجای صحیح مسلم و بخاری گفته شده است که قرآن کریم تحریف شده است.
((منبع بنده کتاب الشیعه والقرآن بود که می توانید از لینک زیر بگیرید و 1037 مورد دیگر را نیز ببینید: (حجم: 234 کیلو بایت)
http://www.sahab.org/books/files/aqeeda/shiah-qoran.zip ))

دوست عزیز پاسخ شما این است:
انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون

و اما سخن دوم شما:
بهتر است نگاهی به مناظراتی که بین شیعیان و وهابیان انجام شده ودر آن به این نکته تصریح شده که در آیه انما ولیکم الله ... بعضی طرق صحیح وبدون اشکال در باره امام علی وارد شده بیندازی که هیچکس انکار آن نکرده وآنها به تفاسیر عرب و امام ابن کثیر از من وشما داناتر ند :

این هم لینکش :

بنده دراین لینک چیزی نیافتم. اگر امکان دارد مطلب را بنویسید.

و اما سخن سوم شما:
ثالثا هیچ راهی برای اثبات عدم تحریف قرآن وجود ندارد مگر تواتر و اجماع ... دقت کن ....جنابعالی از خود قرآن برای عدم تحریف قران نمیتوانی دلیل بیاوری (انا نحن نزلنا الذکر) چون بحث بر سر تحریف خود قران است و دلیل شما باید از غیر قران باشد ...

به پیشگاه الله جل جلاله توبه می نمایم که چنین دلیلی در پاسخ مجبور هستم که بدهم و مجبور هستم سخن فردی را بنویسم تا مگر این که این شخص که این را نوشته قبول کند و گرنه برای اثبات این که قرآن تحریف نشده است و برای اثبات این که قرآن سند تحریف نشدنش خودش است نیاز به این سخن نبود.

علامه سید محمد حسین طباطبایی در کتاب المیزان فی تفسیر القرآن می گوید: (البته منبع بنده کتاب تاریخ قرآن است که این کتاب منتخب المیزان است)
به عقیده ما، نظریه صحیح آنست که، در مقام رد تحریف قرآن به همین دلیل تکیه کنیم و بگوییم: سند این که قرآن سخن خداوند (جل جلاله) است که بر پیغمبر (ص) نازل شده است، خود قرآن کریم است که دارای تمام ویژگی هایی است که خداوند (جل جلاله) برای آن توصیف کرده است، و در این کارایی که خدا (جل جلاله) برای قرآن معرفی کرده است، نیاز به هیچ چیز دیگری ندارد، و متکی هیچ چیز دیگری جز خودش نیست. قرآن سند اصالتش هر کجا که باشد و در دست هر کس که باشد و به هر طریقی که در این قرن های متمادی دست به دست شده باشد، همواره همراه خودش است.
به عبارت دیگر، این مطلب نیاز به استدلال و اثبات ندارد که قرآنی که از نزد خداوند (جل جلاله) بر پیغمبر اکرم (ص) نازل شده است، دارای صفات و امتیازاتی که باید بوده باشد ، هست. بنابراین، نیازی به روایات متواتر یا مشهور برای اثبات مستند بودن این کتاب به پیغمبر اسلام (ص) نداریم؛ اگر چه روایات متواتری هم در این زمینه وجود دارد. بلکه بعکس، همینکه قرآن دارای آن صفات و امتیازات اصلی هست، دلیل است بر این که استناد این کتاب به پیغمبر خدا (ص) و از نزد خدا (جل جلاله) بودن آن صحیح است. قرآن مانند کتاب ها و رساله هایی که به مولفان و نویسندگان نسبت داده می شوند، و گفتارهایی که از دانشمندان و ... برجای می مانند، نیست که صحت انتساب آن ها به نویسنده یا گوینده نیاز به دلیل قطعی یا روایات متواتر یا مستفیض داشته باشد، بلکه قرآن خودش دلیل اصالتش است.

والله اعلم بنده سعی نمودم در نوشتن نظرات و همچنین در نوشتن نقل قول ها دقت نموده و اشتباهی نباشد. والله اعلم ممکن است در این دو اشتباهاتی باشد.
الله جل جلاله خود بر ما رحم کند و خود ما را هدایت نماید و خود در نوشته های ما خیر گذارد و خود بر علم ما بیفزاید.

ان الحکم الا لله
والسلام
یا الله

خیرالبریه

Tuesday 11 September 2007, 08:13AM

قال سبحانه وتعالی :

و انه لکتاب عزیزلا یاتیه الباطل من بین یدیه ولا من خلفه تنزیل من حکیم حميد

از اين گفتارتان معلوم ميشود که به کتب خودتان اشراف کامل نداريد ومن هم نميخواستم اين بحث به اين شدت باز شود چون بضرر اسلام است نه شيعيان فقط !! ولي چون هدف شفاف سازي است ..ان اريد الا الاصلاح ماستطعت وما توفيقی الا بالله عليه توکلت واليه انِيب

بنابراین، نیازی به روایات متواتر یا مشهور برای اثبات مستند بودن این کتاب به پیغمبر اسلام نداریم؛

اشکال شما هم اینست برادر ! ما وشما از کجا به صحت کتابی که 1400 سال پیش آمده وبا جنگها و اختلافات صحابه همراه بوده پی میبریم ؟؟ بعبارت دیگر سند قرآن کجاست ؟؟؟ آیا ما از زبان خود پیامبر شنیده ایم ؟؟ دقت شود مساله کمی عقلانی ومنطقی است . آیا راهی غیر از تواتر واجماع وجود دارد ؟؟؟

بنده دراین لینک چیزی نیافتم. اگر امکان دارد مطلب را بنویسید.

این هم :

( إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَوَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (55) وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُوَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ (56) المائدة

آية في علي بن ابيطالب عليه السلام راجع :

أن تفسير الطبري رواها بعدة طرق وابن كثير رواها بعدة طرق, وبعض الطرق صحيحة السند بلا إشكال .

البته وی 1062 مورد را گفته است که ما 25 تا از آن را می آوریم. حال بفرمایید که آیا طبرسی این ها را از صحیح بخاری و مسلم گرفته است؟ و بفرمایید که آیا اجماع اهل شیعه بر این است که قرآن کریم تحریف نشده است؟ لطفا بفرمایید در کجای صحیح مسلم وبخاری گفته شده است که قرآن کریم تحریف شده است.

اولا اکابر مفسرین و قدمای شیعه مثل علامه طبرسی صاحب مجمع البیان فی تفسیر القرآن و سید مرتضی و شیخ الطائفة الامامیه طوسی فی تفسیره التبیان و ... گفته اند اجماع شیعه بر عدم تحریف است . حتی رییس المحدثین شیعه شیخ صدوق گفته که هرکس نسبت اکثر از این قرآن بما دهد او دروغ بسته به ما .
السيد المرتضى رحمة الله عليه المتوفى قبل ألف سنة تقريبا يدعي الإجماع على عدم
نقصان القرآن ، مع وجود هذه الروايات الشاذة ، يدعي الإجماع على ذلك ، فيدل على إعراضهم عن هذه الروايات وعدم الاعتناء بها ، وكذلك الطبرسي في مجمع البيان ، والشيخ الطوسي في التبيان ، وهكذا كبار علمائنا ( 1 ) .

* هامش *

(1) راجع : التبيان في تفسيرالقرآن 1 / 3 ،مجمع البيان في تفسير القرآن 1 / 15 .
(2) الشيخ الصدوقأولا :يلقببرئيس المحدثين ،وثانيا :في كتابه الإعتقادات يذكرهذا المطلب ،وثالثا :الشيخ الصدوق من قدماء علمائنا . ( * )

1. شيخ المحدثين ابوجعفر محمدبن على‏بن الحسين الصدوق (م‏381ق.);
2. عميد الطائفه، محمدبن محمدبن نعمان المفيد (م‏413ق.);
3. الشريف المرتضى، على‏بن الحسين علم‏الهدى (م‏436ق.);
4. شيخ الطائفه، ابوجعفر محمدبن الحسن الطوسى (م‏460ق.);
5. امين‏الاسلام، فضل‏بن الحسن الطبرسى (م‏548ق.);
6. علامه حلى (م‏726ق.);
7. محقق اردبيلى (م‏993ق.);
8. شيخ جعفر كاشف‏الغطاء (م‏1228ق.);
9. الامام السيد شرف‏الدين العاملى (م‏1381ق.);
10. علامه امينى.
از معاصران نيز به نظريات قاطعانه بزرگانى چون علامه طباطبائى، آية‏الله خوئى و امام خمينى اشاره شده است. (2)
محدثان بزرگ شيعه از اولين آنها، يعنى صدوق گرفته تا آخرينشان، يعنى شيخ حر عاملى و ملامحسن فيض كاشانى، همگى احتمال وقوع تحريف در قرآن را نفى نموده‏اند. البته انديشه تحريف به جهت نفى حجيت ظواهر قرآن، از ناحيه گروهى اندك از اخباريان ساده‏انديش و زودباور مطرح شده‏است. سيدنعمت‏الله جزايرى (1050 - 1112 ق.) پرچمدار اين گروه و مبتكر انديشه تحريف براساس برخى از اخبار عجيب و شاذ بوده است. كتاب وى با عنوان الانوار النعمانيه انباشته از اخبار و داستان‏هاى خرافى و عجيبى است كه نظير آن اخبار در كتاب‏هاى اماميه يافت نمى‏شود. اين كتاب منبع اصلى قول به تحريف بوده و ميرزاى نورى نيز در فصل‏الخطاب به آن اعتماد نموده‏است. (3)

محدثان بزرگ شيعه از اولين آنها، يعنى صدوق گرفته تا آخرينشان، يعنى شيخ حر عاملى و ملامحسن فيض كاشانى، همگى احتمال وقوع تحريف در قرآن را نفى نموده‏اند. البته انديشه تحريف به جهت نفى حجيت ظواهر قرآن، از ناحيه گروهى اندك از اخباريان ساده‏انديش و زودباور مطرح شده‏است. سيدنعمت‏الله جزايرى (1050 - 1112 ق.) پرچمدار اين گروه و مبتكر انديشه تحريف براساس برخى از اخبار عجيب و شاذ بوده است. كتاب وى با عنوان الانوار النعمانيه انباشته از اخبار و داستان‏هاى خرافى و عجيبى است كه نظير آن اخبار در كتاب‏هاى اماميه يافت نمى‏شود. اين كتاب منبع اصلى قول به تحريف بوده و ميرزاى نورى نيز در فصل‏الخطاب به آن اعتماد نموده‏است. (3)

ثانیا تحریف یا به نقص است یا به زیاده گفتار شما تحریف به نقص است که بار تحریف به اضافه راندارد ..! وحتی بعض شیعه قائل به تحریف قرآن را کافر دانسته اند !!!

القسم الأول : الحمل على اختلاف القراءات إن كثيرا من الروايات الواردة في كتبنا وفي كتبهم قابلة للحمل على اختلاف القراءات ، وهذا شئ موجود لا إنكار فيه ، الاختلاف في القراءات شئ موجود ، في كتبنا موجود ، في رواياتنا ، وفي روايات متعددة . إذن ، لو أن شيعيا أراد أن يتمسك برواية قابلة للحمل على

- ص 24 -

الاختلاف في القراءة ليفحم الخصم بأنك تقول بتحريف القرآن ، أو في رواياتكم ما يدل على تحريف القرآن ، هذا غير صحيح ، كما لا يصح للسني أن يتمسك بهكذا روايات موجودة في كتبنا . فهذا قسم من الروايات .

القسم الثاني : ما نزل لا بعنوان القرآن نزل عن الله سبحانه وتعالى ، ونزل بواسطة جبرئيل ، لكن لا بعنوان القرآن ، وقد وقع خلط كبير بين القسمين ، ما نزل من الله سبحانه وتعالى على رسوله بعنوان القرآن ، وما نزل من الله سبحانه وتعالى على رسوله لا بعنوان القرآن ، وقع خلط كبير بين القسمين من الروايات ، وهذا موجود في رواياتنا وفي رواياتهم أيضا .

القسم الثالث : ما يصح حمله على نسخ التلاوة وهذا البحث بحث أصولي ، ولا بد أنكم درستم أو ستدرسون هذا الموضوع ، مسألة النسخ كما في الكتب الأصولية . فبناء على نسخ التلاوة ، ووجود نسخ التلاوة ، وأن يكون هناك لفظ لا يتلى إلا أن حكمه موجود . إذ النسخ ينقسم إلى ثلاثة أقسام :

- ص 25 -

منسوخ اللفظ والحكم . منسوخ الحكم دون اللفظ . ومنسوخ اللفظ دون الحكم .

هذه ثلاثة أقسام في النسخ ، يتعرضون لها في الكتب الأصولية ، وفي علوم القرآن أيضا يتعرضون لهذه البحوث . فلو أنا وافقنا على وجود نسخ التلاوة ، فقسم من الروايات التي بظاهرها تدل على نقصان القرآن ، هذه الروايات قابلة للحمل على نسخ التلاوة .

القسم الرابع : الروايات القابلة للحمل على الدعاء فهناك بعض الروايات تحمل ألفاظا توهم أنها من القرآن ، والحال أن النبي ( صلى الله عليه وآله وسلم ) كان يدعو بها ، هذه أيضا موجودة في كتبهم وفي كتبنا .

وتبقى في النتيجة أعداد قليلة من الروايات ، هي لا تقبل الحمل ، لا على نسخ التلاوة بناء على صحته ، ولا على الحديث القدسي ، ولا على الاختلاف في القراءات ، ولا على الدعاء ، ولا على وجه آخر من الوجوه التي يمكن أن تحمل تلك الروايات عليها ، فتبقى هذه الروايات واضحة الدلالة على نقصان القرآن .

خیرالبریه

Tuesday 11 September 2007, 08:15AM

لطفا بفرمایید در کجای صحیح مسلم و بخاری گفته شده است که قرآن کریم تحریف شدهاست.

فإن الروايات التيكتب الحديث عند السنة ظاهرة في اتهام القرآن الكريم بالتحريف فنسبة القول بالتحريفإلى السنة ظاهرة منها إلى الشيعة و ذكرت ما يقارب عشرين رواية مع ذكر المصدر و رقمالصفحة من صحيح البخاري ومسند أحمد و الإتقان في علوم القرآن للسيوطي: مثال:

أخرج الإمام أحمد بن حنبل في مسنده عن أبي كعب قال: كم تقراؤن سورة الأحزاب؟ قال: بضعا وسبعين آية قال: لقد قرأتها مع رسول الله صلى الله عليه وسلم مثلالبقرة أو أكثر منها وإن فيها آية الرجم.

وأخرج البخاري في صحيحه بسنده عنابن عباس أن عمر ابن الخطاب قال: إن الله بعث محمدا صلى الله عليه وسلم بالحق وأنزل عليه الكتاب فكان مما أنزل الله آية الرجم فقرأناها و عقلناها و وعيناها فلذارجم رسول الله صلى الله عليه وآله و سلم و رجمنا بعده فأخشى إن طال بالناس زمان أنيقول قائل : و الله ما نجد آية الرجم قي كتاب الله فيضلوا بترك فريضة أنزلها الله.. إلى أن يقول : ثم إنا كنا نقرأ فيما نقرأ من كتاب الله :

(أن لا ترغبوا عنآبائكم فإنه كفر بكم أن ترغبوا عن آبائكم و إن كفرا بكم أن ترغبواعن

آبائكم).

و روى مسلم في صحيحه قال: بعث أبو موسى إلى قراء أهلالبصرة فدخل عليه ثلاثمائة رجل قد قراؤا القرآن فقال : أنتم خيار أهل البصرة وقراؤهم فأتلوه ولا يطولن عليكم الأمر فتقسوا قلوبكم كما قست قلوب من كان قبلكم وإنا كنا نقرأ سورة نشبهها في الطول و الشدة ببراءة فأنسيتها غير أني قد حفظت منها (لو كان لابن آدم واديان من مال لابتغى واديا ثالثا و لا يملأ جوف ابن آدم إلاالتراب ) و كنا نقرأ سورة كنا نشبهها بإحدى المسبحات فأنسيتها غير أني حفظت منها : (يا أيها الذين آمنوا لم تقولون ما لا تفعلون فتكتب أمانة في أعناقكم فتسألون عنهايوم القيامة).

و في أثناء ذكري لهذه الروايات لاحظت أن الشيخ حملق عينيه وفتح فاه و ظهرت الحيرة و الدهشة على وجهه فما أن توقفت عن الكلام حتى أخذ يقول :

أنا لم أسمع بذلك و أنا لم أر ذلك و أطالبك أن تحضر هذه المصادر أمامي. قلت قبل قليل كنت تتهجم على الشيعة وتتهمهم بالتحريف فلماذا لم تحضر كتبهم التي لمترها في حياتك كلها فأنت ملزم بإحضار مصادرك وهذه مكتبتك فيها البخاري ومسلم وكتبالحديث أحضرها حتى أخرج لك هذه الروايات منها وعندما لم يجد مخرجاً قفز إلى موضوعآخر وهو أن الشيعة تقوم بالتقية فكيف نصدق كلامهم ؟!

1- عدد حروفالقرأن (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#1)
2- أيةالبسملة (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#2)
3- تحريف سورةالاحزاب (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#3)
4- تحريف سورةالفرقان (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#4)
5- مصحف بنمسعود (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#5)
6- أيةالرجم (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#6)
7- تحريف آية (( إنّ الله هو الرزاق ذو القوة المتين)) (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#7)
8-آية رضاعة الكبير (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#8)
9- آية الانذر (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#9)
10- بعض الروايات التي تدل على التحريف (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#10)
11 - اعترافعلماء أهل السنةبتحريف (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#11)
12- عقيدة الشيعة في القرآن الكريم (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#12)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عدد حروف القرآن

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=34&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=34&SW)راجع كلمة عمر بن الخطاب حديث رقم 2308 في كنز العمال من هذه الصفحةوهو يقول: القرآن الف الف حرف وسبعة وعشرون الف حرف فمن قراه صابراً محتسباً كان لهبكل حرف زوجة من الحور العين... بينما حروف القرآن لايتجاوز عددها ثلثهذاالمقدار

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=34&SW (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=137&CID=34&SW)راجع كلمة عمر بن الخطاب حديث رقم 2308 في كنز العمال من هذه الصفحةوهو يقول: القرآن الف الف حرف وسبعة وعشرون الف حرف فمن قراه صابراً محتسباً كان لهبكل حرف زوجة من الحور العين... بينما حروف القرآن لايتجاوز عددها ثلث هذا المقدارعلما ان عدد حروف القرآن : 323671 حرففراجع النص
http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=احدكم#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=احدكم#SR1)إبن عمر يقول: لايقولن أحدكم قد أخذت القرآن كله ومايدريه ما كله قدذهب منه قرآن كثير ولكن ليقل قد أخذت منه ماظهر!! راجع نص الرواية في منتصف هذهالصفحة من كتاب الاتقان في علوم القرآن لليسوطي تجد كلمة أحدكم مضللة باللونالازرق
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آيةالبسملة

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=253&CID=44&SW= (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=253&CID=44&SW=)راجع كلمات علماءهم حول ايةالبسملة حيث اختلفوا فيها هل هي جزء من كل سورة او لا... فريق قال انها جزء من كلسورة وفريق آخر قال ليست بجزء من كل سورة راجع النص في كتاب نيل الاوطار للشوكانيفعليكم ان تكفروا احد الفريقين
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وجود تحريفسورة الاحزاب
http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=احدكم#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=احدكم#SR1)عن أبي بن كعب قال: كأين تعد سورة الاحزاب؟ قلت إثنين وسبعين آية أوثلاثة وسبعين آية قال: إن كانت لتعدل سورة البقرة وإن كنا لنقرأ فيها آية الرجم!! قلت وما آية الرجم؟ قال: إذا زنا الشيخ والشيخة فارجموهما البتة نكالا من اللهوالله عزيز حكيم .. راجع النص في منتصف هذه الصفحة من كتاب ألاتقان للسيوطي
http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=احدكم#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=احدكم#SR1)عن عروة بن الزبير عن عائشة قالت: كانت سورة الاحزاب تقرأ في زمن النبي (ص) مائتي آية فلما كتب عثمان المصاحف لم نقدر منها إلا ما هو الان (وسورة الاحزابعدد سورها الان 73 آية فأين ذهبت بقية الايات؟!! راجع الرواية في كتاب الاتقان فيعلوم القرآن للسيوطي منتصف هذه الصفحة ......... وجد في مصحف عائشة: إنّ الله وملائكته يُصلون على النبييا أيها الذين آمنوا صلوا عليه وسلموا تسليما وعلى الذين يُصلون الصفوف ألاول!!! راجع منتصف هذه الصفحة من كتاب الاتقان في علم القرآن للسيوطي
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وجود تحريفسورة الفرقان
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=11166 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=11166)يقول عمُـر أن سورة الفرقان فيها زيادة على غير ما كنت اسمعها من رسولالله !!! وهل كان رسول الله يُقرئهم قرائتين مختلفتين ؟ إقرأ النص في البخاريبنفسك
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=4608&doc=0 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=4608&doc=0)عن عمر أنه سمع هشام بن حكيم بن حزام يقرأ سورة الفرقان في حياة الرسول (ص) وقالفاستمعت لقراءته فإذا هو يقرؤها على حروف كثيرة لم يقرئنيها رسول الله (ص). صحيح البخاري
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)

خیرالبریه

Tuesday 11 September 2007, 08:16AM

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مصحف ابن مسعود
http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=9&SW=C%20I%20%20#SR (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=9&SW=C%20I%20%20#SR)لاحظ مصحف بن مسعود فيه سورتين غير موجودة في قرآننا وهما سورتي الحفدوالخلع.... راجع النص في كتاب الاتقان في علوم القرآن لجلال الدين السيوطي في هذهالصفحة
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=7454 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=7454)صحابي سكران وهو يُحاور ابن مسعود بخصوص آية من القرآن ... هذا ماأورده البخاريوهذا صحابي من العدول ... ماشاء الله
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=5&Rec=2583 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=5&Rec=2583)حديث الداجن الذي أكل آية من آيات القرآن بعد وفاة رسول الله روحي لهالفداء!! راجع النص في سنن ابن ماجة ... أين الناسخ والمنسوخ هنا ياوهابية اعطوناتأويلاتكم الساقطة
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آيةالرجم
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=10175 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=10175)عمر يريد أن يكتب آية الرجم بيده لكنه يخشى الناس... إقرأ التحريف فيكتاب الله تجد الرواية بين السطور تحت... المصدر: صحيح البخاري
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=265&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=265&doc=6)عمر يريد أن يكتب آية الرجم في كتاب الله لكنه كان يخشىالناس على حسب رواية البخاري... راجع نص التحريف في مسند الامام أحمد في هذا الرابط
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تحريف آية (( إنّ الله هو الرزاق ذو القوة المتين))
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=2864&doc=2 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=2864&doc=2)لاحظ التحريف في سنن الترمذي ...عن عبد الله بن مسعود قال: أقرأني رسولالله (ص) إني أنا الرزاق ذو القوة المتين.. قال هذا حديث حسن صحيح .. مع ان فيقرآننا يوجد: إنّ الله هو الرزاق ذو القوة المتين
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=3554&doc=6 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=3554&doc=6)لاحظ التحريف في مسند الامام أحمد ... عن بن مسعود قال: اقرأني رسولالله (ص) إني أنا الرزاق ذو القوة المتين... وفي قرآننا يوجد: إنّ الله هو الرزاقذو القوة المتين
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آية رضاعةالكبير
http://arabic.islamicweb.com/Books/albani.asp?id=3983 (http://arabic.islamicweb.com/Books/albani.asp?id=3983) حديث الداجن الذي اكل آية رضاعة الكبير تحت سرير عائشة بعد وفاة رسولالله (ص) طيب اين هذه الاية الان لما لا نراها؟ ... راجع النص الذي حسنهالالباني
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آيةالانذر
http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=248&CID=391&SW =ورهطك#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=248&CID=391&SW=ورهطك#SR1)وأنذر عشيرتك الاقربين ورهطكمنهم المخلصين.. ولاحظ انه لايوجد في قرأننا كلمة( ورهطك منهم المخلصين) ... الدرالمنور للسيوطي

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=1&Rec=480 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=1&Rec=480)راجع صحيح مسلم في التحريف بكتاب الله.... وأنذر عشيرتك الاقربين ورهطكمنهم المخلصين... والاية الثانية هي: تبّت يدا أبي لهب وقد تب!! ولايوجد في قرآنناكلمة ( وقد ) راجع هذه الصفحة

file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بعض الروايات التي تدل علىالتحريف
http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=7505 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=7505)سمع رسول الله رجلا يقرأ في سورة في الليل فقال: يرحمه الله لقد أذكرنيكذا وكذا آية كنت أنسيتها من سورة كذا وكذا. راجع النص في البخاري

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=7510 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?Doc=0&Rec=7510)سمع النبي (ص) قارئا يقرأ من الليل في المسجد فقال: يرحمه الله لقداذكرني كذا وكذا آية أسقطتها من سورة كذا وكذا ... إقرأ النص في البخاري. هذا النبيالذي ارسله الله سبحنه بالقرآن وهو معجزته الخالدة والذي كان يحفظه من يوم نزولهفكيف ينسى ويسقط آيات الله ؟

http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=1737&doc=1 (http://hadith.al-islam.com/Display/Display.asp?hnum=1737&doc=1)راجع تحريف القرآن في صحيح مسلم... ‏قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏لَوْكَانَلابن‏آدَمَ ‏‏وَادِيَانِ مِنْ مَالٍلابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا ولايَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ ‏ ‏آدَم ‏إِلَّا التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللَّهُعَلَى مَنْ تَابَ ... راجع النص في هذه الصفحة

http://islamweb.net/pls/iweb/hadith.showHadiths?BkNo=13&KNo=28&BNo=41&StartNo=15 (http://islamweb.net/pls/iweb/hadith.showHadiths?BkNo=13&KNo=28&BNo=41&StartNo=15)أبونضرة يقول: قرأت على ابن عباس: فما استمتعتم به منهن فآتوهن أجورهنفريضة. فقال ابن عباس (فما استمتعتم به منهن الى آجل مسمى!!) فقال ابونضرة لابنعباس: مانقرأها كذلك!! فقال ابن عباس: والله لأنزلها الله كذلك ... راجع النص فيمستدرك الحاكم

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=ربعها#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=18&SW=ربعها#SR1)عن حذيفةقال: ماتقرءون ربعها!! يعني سورةبراءة
file:///C:/Program%20Files/Alhak/arrow10.gif (file:///C:/Program%20Files/Alhak/qr2an.htm#100)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اعترافعلماء أهل السنة بتحريف
----------------------------------------------
استمع لأكبر قنبلة في تحريف القرآن يسردها أحد المستبصرين (http://www.ansarweb.net/sound/bahth.ram) - خمسون عالماً من علماء أهل السنة يقولون بتحريف القرآن !
او هذا الرابط الاستماع (http://www.shiaweb.org/mostabseron/tahrif_al-quraan.ram) التحميل (http://www.shiaweb.org/mostabseron/tahrif_al-quraan.rm)

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=10&SW=E#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=156&CID=10&SW=E#SR1)إقرأ مايقوله السيوطي في كتاب الاتقان من أن سور القرآن فيها زيادةونقصان

http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=248&CID=414&SW=الثوري#SR1 (http://www.al-eman.com/Islamlib/viewchp.asp?BID=248&CID=414&SW=الثوري#SR1)عن الثوري : بلغنا ان اصحاب النبي (ص) (الذين ) كانوا يقرؤون القرآناصيبوا يوم مسيلمة فذهبت حروف من القران... راجع النص في كتاب الاتقان

اگر بيشتر ميخواهي بيا :
http://hojjah.googlepages.com/tah.ghoran.doc (http://hojjah.googlepages.com/tah.ghoran.doc)

بله جانم : ولا تقف ماليس لک به علم
اين را هم بدان نزد شيعيان علی تنها کتاب صحيح فقط قرآن است حتي اصول کافي از 16000 حديثش فقط حدود 4000 تاش صحيح است !!! نه مثل شما که صحيح بخاری را عدل قرآن ميدانيد !!!!
ميرزاى نورى و فصل الخطاب

مرحوم شيخ ميرزا حسين نورى (1254 - 1320ق.) از امامان حديث و بزرگان شيعه و داراى تاليفات متعددى است كه از جمله آنها كتاب فصل الخطاب فى تحريف كتاب رب الارباب است. اين كتاب در سال 1292ق، در نجف اشرف تاليف و در سال 1298ق. چاپ شد. (4) پس از انتشار، بسيارى از علما و بزرگان شيعه با او به مخالفت برخاسته رساله‏هايى در رد آن نوشتند. حاجى نورى در دفاع از كتاب خويش و در پاسخ به كتاب كشف الارتياب عن تحريف الكتاب تاليف شيخ محمود تهرانى، مشهور به معرب، رساله فارسى جداگانه‏اى را نوشته مى‏گويد: «راضى نيستم كسى فصل‏الخطاب را بدون مطالعه اين رساله بخواند.» (5) علامه شيخ آقابزرگ تهرانى كه خود شاگرد حاجى نورى بوده است مى‏گويد:

استاد ما حاجى نورى در اواخر عمر خويش مى‏گفت: من در نامگذارى كتابم، اشتباه نمودم و سزاوار بود نام آن را فصل الخطاب فى عدم تحريف الكتاب بگذارم; چراكه در آن ثابت مى‏كنم، قرآن شريف موجود بين دو جلد كه در همه عالم منتشر شده‏است با تمامى سور و آيات و جملاتش وحى الهى است كه هيچ‏گونه تغيير يا تبديل و زياده و نقصانى از هنگام جمع آن تا به امروز در آن واقع نشده است... من در مواضع متعددى از كتاب به جهت جلوگيرى از تيرهاى سرزنش و ملامت ديگران در تصريح به عقيده خودم، اهمال نمودم، بلكه از روى غفلت برخلاف عقيده خود سخن گفتم. (6)

حقيقت آن است كه كتاب فصل‏الخطاب به هيچ‏وجه قابل دفاع و توجيه نيست. حاجى نورى از آن جهت كه محدثى متتبع بوده و نه محققى تحليل‏گر، فريب انبوه روايات و احاديثى را خورده است كه در ظاهر بر تحريف كتاب دلالت دارند و از تجزيه و تحليل و بررسى آنها، چه در زمينه صحت صدور و چه در زمينه تحقيق در دلالت و مفاد آنها، غفلت نموده است. دلايل دوازده‏گانه‏اى كه به تصور وى تحريف قرآن را ثابت مى‏كنند، هيچ يك براى اثبات تحريف كافى نيستند.
جاى اين پرسش هست كه آيا مى‏توان عقيده شخصى فرد يا افرادى معدود را به يك مكتب و مذهب نسبت داد; در حالى كه مجموعه‏اى عظيم از دانشمندان و مفسران و محققان آن مذهب از آغاز تا به امروز با صراحت به مخالفت با آن برخاسته‏اند؟
كسانى كه با دستاويز قراردادن چنين آراى ضعيف و بى‏پايه‏اى، چشم و گوش خود را در برابر قداست و جايگاه سترگ قرآن در نزد شيعه بسته‏اند، از تبليغات زهراگين خويش چه هدفى را دنبال مى‏كنند؟ (7)
امروز قرآن به عنوان محور وحدت اسلامى و قانون اساسى اسلام، هنگامى مى‏تواند نقش هدايت‏گرانه خود را ايفا كند كه در اعتبار سندى آن ترديدى وجود نداشته‏باشد و آنان‏كه به هدف تضعيف مذهب اهل‏بيت: به اشاعه چنين اكاذيبى در مورد ساحت مقدس قرآن، دست مى‏زنند آگاهانه يا ناآگاهانه، در مقام تضعيف قرآن برآمده‏اند.
گزيده مطالب

1. محدثان بزرگ شيعه از صدوق تا فيض كاشانى، همگى هرگونه احتمال وقوع تحريف در قرآن را نفى كرده‏اند.
2. نظريه گروهى اندك از اخباريان شيعه و جمعى از اهل سنت مبنى بر تحريف قرآن در برابر راى قاطع دانشمندان و قرآن شناسان شيعى و سنى بر مصونيت قرآن از تحريف، قابل ذكر و اعتنا نيست.
3. با وجود اظهار نظر صريح بزرگان شيعه از قرن چهارم تا كنون، تاليف دو كتاب الانوار النعمانية از سيد نعمت‏الله جزايرى و فصل الخطاب فى تحريف كتاب رب الارباب از ميرزاى نورى، نقطه عطفى در تاريخ بحث تحريف به حساب مى‏آيد; به طورى كه با استناد به اين دو كتاب نارواترين تهمت‏ها به شيعيان زده شده است.
پى‏نوشتها

1. مدخل التفسير، ص‏187.
2. ر.ك: صيانة القرآن من التحريف، ص‏59 - 78.
3. همان، ص‏111 - 113.
4. مستدرك الوسائل، ج‏1، ص‏50.
5. آقابزرگ تهرانى، الذريعه، ج‏16، ص‏231.
6. مستدرك الوسائل، ج‏1، ص‏50; الذريعه، ج‏16، ص‏232.
7. يكى از اين نويسندگان «احسان‏الهى‏ظهير» است كه كتاب‏خويش الشيعة والقرآن را برمبناى‏فصل‏الخطاب حاجى نورى نوشته و در آن از هيچ تهمت و ناسزايى فروگذار نكرده است. عنوان باب چهارم اين كتاب چنين است: «الف حديث‏شيعي في اثبات التحريف فى القرآن! من كتاب فصل الخطاب لمحدث شيعي النوري الطبرسي.»

قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی

yaallah

Thursday 13 September 2007, 01:57AM

بسم الله الرحمن الرحیم
ان الحکم الا لله

عرض سلام خدمت همه ی دوستان

جناب خیرالبریه
اشکال شما هم اینست برادر ! ما وشما از کجا به صحت کتابی که 1400 سال پیش آمده وبا جنگها و اختلافات صحابه همراه بوده پی میبریم ؟؟ بعبارت دیگر سند قرآن کجاست ؟؟؟ آیا ما از زبان خود پیامبر شنیده ایم ؟؟ دقت شود مساله کمی عقلانی ومنطقی است . آیا راهی غیر از تواتر واجماع وجود دارد ؟؟؟
دوست عزیز بنده کلام علامه طباطبایی از اهل شیعه صاحب المیزان فی تفسیر القرآن را نوشتم و شما نپذیرفتید. حال یک سوال ساده. مگر نه این که شما می گویید برای اثبات تحریف نشدن قرآن باید احادیث متواتر باشد(نعوذ بالله). فرض کنیم حرف شما درست است (نعوذ بالله) . حال بفرمایید اول اثبات کنید که محمد پیام آور الله جل جلاله است و سخنش راست بوده است. سپس روایت را اثبات کنید
؟ خیر دوست عزیز اثبات راستگویی نبی نیز همین قرآن کریم است. متاسف هستم. امیدوار هستم شما برای جنگ با من اینگونه مقاومت نکرده باشید. والله اعلم

جناب خیرالبریه
اولا اکابر مفسرین و قدمای شیعه مثل علامه طبرسی صاحب مجمع البیان فی تفسیر القرآن و سید مرتضی و شیخ الطائفة الامامیه طوسی فی تفسیره التبیان و ... گفته اند اجماع شیعه بر عدم تحریف است . حتی رییس المحدثین شیعه شیخ صدوق گفته که هرکس نسبت اکثر از این قرآن بما دهد او دروغ بسته به ما .
السيد المرتضى رحمة الله عليه المتوفى قبل ألف سنة تقريبا يدعي الإجماع على عدم
نقصان القرآن ، مع وجود هذه الروايات الشاذة ، يدعي الإجماع على ذلك ، فيدل على إعراضهم عن هذه الروايات وعدم الاعتناء بها ، وكذلك الطبرسي في مجمع البيان ، والشيخ الطوسي في التبيان ، وهكذا كبار علمائنا ( 1 ) .
شما در ابتدا آن 1062 روایتی که طبرسی شیعه از کتب خودتان از اعیان شیعه نظیر کلینی آورده پاسخ دهید.

جناب خیرالبریه
فإن الروايات التيكتب الحديث عند السنة ظاهرة في اتهام القرآن الكريم بالتحريف فنسبة القول بالتحريفإلى السنة ظاهرة منها إلى الشيعة و ذكرت ما يقارب عشرين رواية مع ذكر المصدر و رقمالصفحة من صحيح البخاري ومسند أحمد و الإتقان في علوم القرآن للسيوطي: مثال:

أخرج الإمام أحمد بن حنبل في مسنده عن أبي كعب قال: كم تقراؤن سورة الأحزاب؟ قال: بضعا وسبعين آية قال: لقد قرأتها مع رسول الله صلى الله عليه وسلم مثلالبقرة أو أكثر منها وإن فيها آية الرجم.

وأخرج البخاري في صحيحه بسنده عنابن عباس أن عمر ابن الخطاب قال: إن الله بعث محمدا صلى الله عليه وسلم بالحق وأنزل عليه الكتاب فكان مما أنزل الله آية الرجم فقرأناها و عقلناها و وعيناها فلذارجم رسول الله صلى الله عليه وآله و سلم و رجمنا بعده فأخشى إن طال بالناس زمان أنيقول قائل : و الله ما نجد آية الرجم قي كتاب الله فيضلوا بترك فريضة أنزلها الله.. إلى أن يقول : ثم إنا كنا نقرأ فيما نقرأ من كتاب الله :

(أن لا ترغبوا عنآبائكم فإنه كفر بكم أن ترغبوا عن آبائكم و إن كفرا بكم أن ترغبواعن

آبائكم).
هردو روایت درباره منسوخ شدن آیات است نه تحریف قرآن.

جناب خیرالبریه
و روى مسلم في صحيحه قال: بعث أبو موسى إلى قراء أهلالبصرة فدخل عليه ثلاثمائة رجل قد قراؤا القرآن فقال : أنتم خيار أهل البصرة وقراؤهم فأتلوه ولا يطولن عليكم الأمر فتقسوا قلوبكم كما قست قلوب من كان قبلكم وإنا كنا نقرأ سورة نشبهها في الطول و الشدة ببراءة فأنسيتها غير أني قد حفظت منها (لو كان لابن آدم واديان من مال لابتغى واديا ثالثا و لا يملأ جوف ابن آدم إلاالتراب ) و كنا نقرأ سورة كنا نشبهها بإحدى المسبحات فأنسيتها غير أني حفظت منها : (يا أيها الذين آمنوا لم تقولون ما لا تفعلون فتكتب أمانة في أعناقكم فتسألون عنهايوم القيامة).
دوست عزیز این مسئله چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد. ابوموسی خود گفته که من این سوره را فراموش کردم و این آیه یادم مانده بود. که آن آیه را اشتباهی قرائت کرده است. وشاید هم خواسته فقط معنی آیه را برساند. و شاید هم این یک حدیث بوده است اما وی به دید آیه مبارکه نگریسته است. در ادامه آمده است که:
حدثنا ‏ ‏يحيى بن يحيى ‏ ‏وسعيد بن منصور ‏ ‏وقتيبة بن سعيد ‏ ‏قال ‏ ‏يحيى ‏ ‏أخبرنا ‏ ‏وقال الآخران ‏ ‏حدثنا ‏ ‏أبو عوانة ‏ ‏عن ‏ ‏قتادة ‏ ‏عن ‏ ‏أنس ‏ ‏قال ‏
‏قال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏لو كان لابن ‏ ‏آدم ‏ ‏واديان من مال لابتغى واديا ثالثا ولا يملأ جوف ابن ‏ ‏آدم ‏ ‏إلا التراب ويتوب الله على من تاب ‏
و حدثنا ‏ ‏ابن المثنى ‏ ‏وابن بشار ‏ ‏قال ‏ ‏ابن المثنى ‏ ‏حدثنا ‏ ‏محمد بن جعفر ‏ ‏أخبرنا ‏ ‏شعبة ‏ ‏قال سمعت ‏ ‏قتادة ‏ ‏يحدث عن ‏ ‏أنس بن مالك ‏ ‏قال ‏ ‏سمعت رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏يقول فلا أدري أشيء أنزل أم شيء كان يقوله ‏ ‏بمثل حديث ‏ ‏أبي عوانة
شباهت این دو این نظر را تقویت می کند. ما نمی دانیم این مسئله چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد. اشتباه یک فرد در قرائت آیه چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد. اصلا شما ثابت بفرمایید که قرآن کریم در آن زمان جمع شده بود. شما فقط کافی است این روایت را با روایت شیعه که می گوید قرآن 17000 آیه بوده است مقایسه بفرمایید.

جناب خیرالبریه
عدد حروف
راجع كلمة عمر بن الخطاب حديث رقم 2308 في كنز العمال من هذه الصفحةوهو يقول: القرآن الف الف حرف وسبعة وعشرون الف حرف فمن قراه صابراً محتسباً كان لهبكل حرف زوجة من الحور العين... بينما حروف القرآن لايتجاوز عددها ثلثهذاالمقدار

راجع كلمة عمر بن الخطاب حديث رقم 2308 في كنز العمال من هذه الصفحةوهو يقول: القرآن الف الف حرف وسبعة وعشرون الف حرف فمن قراه صابراً محتسباً كان لهبكل حرف زوجة من الحور العين... بينما حروف القرآن لايتجاوز عددها ثلث هذا المقدارعلما ان عدد حروف القرآن : 323671 حرففراجع النص
چنین چیزی در معجم الصغیر طبرانی یافت نشد.
(لینک مشاهده معجم الصغیر از سایت شیعی:
http://www.yasoob.com/fa/lists/alpha.php?start=2658 )
احتمالا نویسنده اشتباه کرده است. والله اعلم

جناب خیرالبریه
إبن عمر يقول: لايقولن أحدكم قد أخذت القرآن كله ومايدريه ما كله قدذهب منه قرآن كثير ولكن ليقل قد أخذت منه ماظهر!! راجع نص الرواية في منتصف هذهالصفحة من كتاب الاتقان في علوم القرآن لليسوطي تجد كلمة أحدكم مضللة باللونالازرق
درباره منسوخ التلاوه بودن است. به لینکی که گذاشته اید بروید و عبارتی کمی قبل تر از آن را بخوانید. نوشته است:
الضرب الثالث‏:‏ ما نسخ تلاوته دون حكمه‏.‏
وقد اورد بعضهم فيه سؤالًا وهو‏:‏ ما الحكمة في رفع التلاوة مع بقاء الحكم وهلا ابقيت التلاوة ليجتمع العمل بحكمها وثواب تلاوتها واجاب صاحب الفنون بان الذي ليظهر به مقدار طاعة هذه الامة في المسارعة الى بذل النفوس بطريق الظن من غير استفصال لطلب طريق مقطوع به فيسرعون بايسر شيء كما سارع الخليل الى ذبح ولده بمنام والمنام ادنى طريق الوحي‏.‏
وامثلة هذا الضرب كثيرة‏.‏
قال ابوعبيد‏:‏ حدثنا اسماعيل بن ابراهيم عن ايوب عن نافع عن ابن عمر قال‏:‏ ليقولن احدكم قد اخذت القران كله وما يدريه ما كله قد ذهب قران كثير ولكن ليقل قد اخذت منه ما ظهر‏.‏

جناب خیرالبریه
راجع كلمات علماءهم حول ايةالبسملة حيث اختلفوا فيها هل هي جزء من كل سورة او لا... فريق قال انها جزء من كلسورة وفريق آخر قال ليست بجزء من كل سورة راجع النص في كتاب نيل الاوطار للشوكانيفعليكم ان تكفروا احد الفريقين
دوست عزیز این چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد. "بسم الله الرحمن الرحیم" در اول هر سوره است. برخی استدلال می آورند که جزو آیات است برخی استدلال می آورند که فقط باید گفته شود و جزو آیات نیست. حال ما نمی دانیم این چه ارتباطی با تحریف قرآن دارد.

جناب خیرالبریه
عن أبي بن كعب قال: كأين تعد سورة الاحزاب؟ قلت إثنين وسبعين آية أوثلاثة وسبعين آية قال: إن كانت لتعدل سورة البقرة وإن كنا لنقرأ فيها آية الرجم!! قلت وما آية الرجم؟ قال: إذا زنا الشيخ والشيخة فارجموهما البتة نكالا من اللهوالله عزيز حكيم .. راجع النص في منتصف هذه الصفحة من كتاب ألاتقان للسيوطي
درباره منسوخ التلاوه بودن است.

جناب خیرالبریه
عن عروة بن الزبير عن عائشة قالت: كانت سورة الاحزاب تقرأ في زمن النبي (ص) مائتي آية فلما كتب عثمان المصاحف لم نقدر منها إلا ما هو الان (وسورة الاحزابعدد سورها الان 73 آية فأين ذهبت بقية الايات؟!! راجع الرواية في كتاب الاتقان فيعلوم القرآن للسيوطي منتصف هذه الصفحة .........
درباره منسوخ التلاوه بودن است. کافی است چند خط قبل تر را مطالعه فرمایید. (الضرب الثالث‏:‏ ما نسخ تلاوته دون حكمه‏.‏)

جناب خیرالبریه
وجد في مصحف عائشة: إنّ الله وملائكته يُصلون على النبييا أيها الذين آمنوا صلوا عليه وسلموا تسليما وعلى الذين يُصلون الصفوف ألاول!!! راجع منتصف هذه الصفحة من كتاب الاتقان في علم القرآن للسيوطي
درباره منسوخ التلاوه بودن است. کمی قبل تر را مطالعه بفر مایید. (الضرب الثالث‏:‏ ما نسخ تلاوته دون حكمه‏.‏)

جناب خیرالبریه
يقول عمُـر أن سورة الفرقان فيها زيادة على غير ما كنت اسمعها من رسولالله !!! وهل كان رسول الله يُقرئهم قرائتين مختلفتين ؟ إقرأ النص في البخاريبنفسك
روایت بدین صورت است:
حدثنا ‏ ‏يحيى بن بكير ‏ ‏حدثنا ‏ ‏الليث ‏ ‏عن ‏ ‏عقيل ‏ ‏عن ‏ ‏ابن شهاب ‏ ‏حدثني ‏ ‏عروة ‏ ‏أن ‏ ‏المسور بن مخرمة ‏ ‏وعبد الرحمن بن عبد القاري ‏ ‏حدثاه أنهما سمعا ‏ ‏عمر بن الخطاب ‏ ‏يقول ‏
‏سمعت ‏ ‏هشام بن حكيم ‏ ‏يقرأ سورة الفرقان في حياة رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فاستمعت لقراءته فإذا هو يقرأ على حروف كثيرة لم يقرئنيها رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فكدت ‏ ‏أساوره ‏ ‏في الصلاة فتصبرت حتى سلم ‏ ‏فلببته ‏ ‏بردائه فقلت من أقرأك هذه السورة التي سمعتك تقرأ قال أقرأنيها رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فقلت كذبت أقرأنيها على غير ما قرأت فانطلقت به أقوده إلى رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فقلت إني سمعت هذا يقرأ سورة الفرقان على حروف لم تقرئنيها فقال ‏ ‏أرسله ‏ ‏اقرأ يا ‏ ‏هشام ‏ ‏فقرأ القراءة التي سمعته فقال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏كذلك أنزلت ثم قال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏اقرأ يا ‏ ‏عمر ‏ ‏فقرأت التي أقرأني فقال كذلك أنزلت ‏ ‏إن هذا القرآن أنزل على ‏ ‏سبعة أحرف ‏ ‏فاقرءوا ما ‏ ‏تيسر ‏ ‏منه
اختلاف در خواندن چه ارتباطی به قرائت دارد. در آن زمان اصلا قرآن کریم جمع آوری نشده بود. خوب یکی از آن دو اشتباه کرده اند. اما این موضوع چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد. و با آن سخنی که حضرت عمر (رض) گفته است معلوم می شود که هشام اشتباه کرده است. مجادله دو شخص به این که اهل سنت معتقد به تحریف قرآن هستند چه ارتباطی دارد.

جناب خیرالبریه
صحابي سكران وهو يُحاور ابن مسعود بخصوص آية من القرآن ... هذا ماأورده البخاريوهذا صحابي من العدول ... ماشاء الله
این متن حدیث است:
حدثني ‏ ‏محمد بن كثير ‏ ‏أخبرنا ‏ ‏سفيان ‏ ‏عن ‏ ‏الأعمش ‏ ‏عن ‏ ‏إبراهيم ‏ ‏عن ‏ ‏علقمة ‏ ‏قال ‏
‏كنا ‏ ‏بحمص ‏ ‏فقرأ ‏ ‏ابن مسعود ‏ ‏سورة ‏ ‏يوسف ‏ ‏فقال ‏ ‏رجل ‏ ‏ما هكذا أنزلت قال قرأت على رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏فقال ‏ ‏أحسنت ووجد منه ريح الخمر فقال أتجمع أن تكذب بكتاب الله وتشرب الخمر فضربه الحد
اولا برای نویسنده متاسف هستم که نوشته است صحابی سکران. حساب وی با الله جل جلاله. نوشته شده مردی نه صحابی. صحابی آن هایی هستند که در زمان پیامبر اکرم (ص) مسلمان شده اند و وی (ص) را دیده اند.

جناب خیرالبریه
عمر يريد أن يكتب آية الرجم بيده لكنه يخشى الناس... إقرأ التحريف فيكتاب الله تجد الرواية بين السطور تحت... المصدر: صحيح البخاري
درباره منسوخ التلاوه بودن است.

جناب خیرالبریه
عمر يريد أن يكتب آية الرجم في كتاب الله لكنه كان يخشىالناس على حسب رواية البخاري... راجع نص التحريف في مسند الامام أحمد في هذا الرابط
درباره منسوخ التلاوه بودن است.

جناب خیرالبریه
لاحظ التحريف في سنن الترمذي ...عن عبد الله بن مسعود قال: أقرأني رسولالله إني أنا الرزاق ذو القوة المتين.. قال هذا حديث حسن صحيح .. مع ان فيقرآننا يوجد: إنّ الله هو الرزاق ذو القوة المتين

لاحظ التحريف في مسند الامام أحمد ... عن بن مسعود قال: اقرأني رسولالله إني أنا الرزاق ذو القوة المتين... وفي قرآننا يوجد: إنّ الله هو الرزاقذو القوة المتين
مسلما منظور آیه 58 سوره ی مبارکه ذاریات بوده است و رویات هم بدین صورت است:
(((حدثنا ‏ ‏عبد بن حميد ‏ ‏حدثنا ‏ ‏عبيد الله بن موسى ‏ ‏عن ‏ ‏إسرائيل ‏ ‏عن ‏ ‏أبي إسحق ‏ ‏عن ‏ ‏عبد الرحمن بن يزيد ‏ ‏عن ‏ ‏عبد الله بن مسعود ‏ ‏قال ‏
‏أقرأني رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏إني أنا الرزاق ذو القوة المتين ‏
‏قال ‏ ‏أبو عيسى ‏ ‏هذا ‏ ‏حديث حسن صحيح )))
حال به بنده بفرمایید ابن مسعود در کجا اشاره کرده است که پیامبر اکرم (ص) قسمتی از قرآن را خوانده است. خیر بلکه ابن مسعود برداشت از آیه 58 سوره ذاریات را گفته است و منظور وی این نبوده که عین آیه را تلاوت کند. اگر این روایت فرضا درست هم باشد از کجا مشخص است که ابن مسعود اشتباه نکرده باشد و سپس در زمان جمع آوری قرآن کریم با شنیدن صحیح آن اشتباه را برطرف کرده است. دوست عزیز این روایت در کجای آن می رساند که اهل سنت و اصحاب نبی اکرم(ص) معتقد به تحریف قرآن کریم هستند.

جناب خیرالربیه
ديث الداجن الذي اكل آية رضاعة الكبير تحت سرير عائشة بعد وفاة رسولالله طيب اين هذه الاية الان لما لا نراها؟ ... راجع النص الذي حسنهالالباني
درباره منسوخ التلاوه بودن است.

جناب خیرالبریه
وأنذر عشيرتك الاقربين ورهطكمنهم المخلصين.. ولاحظ انه لايوجد في قرأننا كلمة( ورهطك منهم المخلصين) ... الدرالمنور للسيوطي
درباره منسوخ التلاوه بودن است. اگر به صحیح بخاری که صحیح تر از کتب دیگر است مراجعه بفرمایید نوشته است:
3335 - حدثنا عمر بن حفص: حدثنا أبي: حدثنا الأعمش: حدثنا عمرو ابن مرة، عن سعيد بن جبير، عن ابن عباس رضي الله عنهما قال:
لما نزلت: {وأنذر عشيرتك الأقربين} جعل النبي صلى الله عليه وسلم ينادي: (يا بني فهر، يا بني عدي). لبطون قريش.
وقال لنا قبيصة: أخبرنا سفيان، عن حبيب بن أبي ثابت، عن سعيد بن جبير، عن ابن عباس قال: لما نزلت: {وأنذر عشيرتك الأقربين}. جعل النبي صلى الله عليه وسلم يدعوهم قبائل قبائل. و چنین عبارتی دیده نمی شود. به نوشته های فتح الباری در ادامه همان لینک توجه بفرمایید.

جناب خیرالبریه
راجع صحيح مسلم في التحريف بكتاب الله.... وأنذر عشيرتك الاقربين ورهطكمنهم المخلصين... والاية الثانية هي: تبّت يدا أبي لهب وقد تب!! ولايوجد في قرآنناكلمة ( وقد ) راجع هذه الصفحة
اختلافی در معنا به آن صورت پیش نیامده است. در ادامه مطالب می آید.

جناب خیرالبریه
سمع رسول الله رجلا يقرأ في سورة في الليل فقال: يرحمه الله لقد أذكرنيكذا وكذا آية كنت أنسيتها من سورة كذا وكذا. راجع النص في البخاري
سمع النبي قارئا يقرأ من الليل في المسجد فقال: يرحمه الله لقداذكرني كذا وكذا آية أسقطتها من سورة كذا وكذا ... إقرأ النص في البخاري. هذا النبيالذي ارسله الله سبحنه بالقرآن وهو معجزته الخالدة والذي كان يحفظه من يوم نزولهفكيف ينسى ويسقط آيات الله ؟
با فرض صحیح بودن روایت این که شیعه قبول نمی کند که پیامبر اکرم (ص) یک فرد عادی است و ممکن است فراموش کند و جا بیندازد چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد. توجه بفرمایید این فراموشی و جاانداختن به غیر عمد بوده است. طبق نوشته فتح الباری که در زیر همان لینک شما آمده است نوشته است:هي مفسرة لقوله " أسقطتها " فكأنه قال أسقطتها نسيانا لا عمدا" . اصلا دوست عزیز این حدیث چه ارتباطی به تحریف قرآن دارد.

جناب خیرالبریه
راجع تحريف القرآن في صحيح مسلم... ‏قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏لَوْكَانَلابن‏آدَمَ ‏‏وَادِيَانِ مِنْ مَالٍلابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا ولايَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ ‏ ‏آدَم ‏إِلَّا التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللَّهُعَلَى مَنْ تَابَ ... راجع النص في هذه الصفحة
حدثنا ‏ ‏يحيى بن يحيى ‏ ‏وسعيد بن منصور ‏ ‏وقتيبة بن سعيد ‏ ‏قال ‏ ‏يحيى ‏ ‏أخبرنا ‏ ‏وقال الآخران ‏ ‏حدثنا ‏ ‏أبو عوانة ‏ ‏عن ‏ ‏قتادة ‏ ‏عن ‏ ‏أنس ‏ ‏قال ‏
‏قال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏لو كان لابن ‏ ‏آدم ‏ ‏واديان من مال لابتغى واديا ثالثا ولا يملأ جوف ابن ‏ ‏آدم ‏ ‏إلا التراب ويتوب الله على من تاب ‏
‏دوست عزیز این یک حدیث است. چه ارتباطی به آیات قرآن دارد.

در ادامه هم می گوید:
و حدثنا ‏ ‏ابن المثنى ‏ ‏وابن بشار ‏ ‏قال ‏ ‏ابن المثنى ‏ ‏حدثنا ‏ ‏محمد بن جعفر ‏ ‏أخبرنا ‏ ‏شعبة ‏ ‏قال سمعت ‏ ‏قتادة ‏ ‏يحدث عن ‏ ‏أنس بن مالك ‏ ‏قال ‏ ‏سمعت رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏يقول فلا أدري أشيء أنزل أم شيء كان يقوله ‏ ‏بمثل حديث ‏ ‏أبي عوانة
شک کردن یک فرد چه ارتباطی به این دارد که اهل سنت معتقد به تحریف قرآن هستند.

جناب خیرالبریه
أبونضرة يقول: قرأت على ابن عباس: فما استمتعتم به منهن فآتوهن أجورهنفريضة. فقال ابن عباس (فما استمتعتم به منهن الى آجل مسمى!!) فقال ابونضرة لابنعباس: مانقرأها كذلك!! فقال ابن عباس: والله لأنزلها الله كذلك ... راجع النص فيمستدرك الحاكم
این که دو فرد بر سر این که آیه قرآنی بوده است یا خیر با هم مجادله می کنند چه ارتباطی به این دارد که اهل سنت معتقد به تحریف قرآن کریم هستند.

جناب خیرالبریه
حدثنا ‏ ‏أبو سلمة يحيى بن خلف ‏ ‏حدثنا ‏ ‏عبد الأعلى ‏ ‏عن ‏ ‏محمد بن إسحق ‏ ‏عن ‏ ‏عبد الله بن أبي بكر ‏ ‏عن ‏ ‏عمرة ‏ ‏عن ‏ ‏عائشة ‏ ‏و عن ‏ ‏عبد الرحمن بن القاسم ‏ ‏عن ‏ ‏أبيه ‏ ‏عن ‏ ‏عائشة ‏ ‏قالت ‏
‏لقد نزلت آية الرجم ورضاعة الكبير عشرا ولقد كان في صحيفة تحت سريري فلما مات رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏وتشاغلنا بموته دخل ‏ ‏داجن ‏ ‏فأكلها
درباره منسوخ التلاوه بودن است.

جناب خیرالبریه
عن حذيفةقال: ماتقرءون ربعها!! يعني سورةبراءة
دوست عزیز ادامه لینک را مطالعه بفرمایید.

yaallah

Thursday 13 September 2007, 01:57AM

دوست عزیز تمامی روایات شما بررسی شد فقط چند اشکال وجود داشت.
1- بعث أبو موسى إلى قراء أهلالبصرة فدخل عليه ثلاثمائة رجل قد قراؤا القرآن فقال : أنتم خيار أهل البصرة وقراؤهم فأتلوه ولا يطولن عليكم الأمر فتقسوا قلوبكم كما قست قلوب من كان قبلكم وإنا كنا نقرأ سورة نشبهها في الطول و الشدة ببراءة فأنسيتها غير أني قد حفظت منها (لو كان لابن آدم واديان من مال لابتغى واديا ثالثا و لا يملأ جوف ابن آدم إلاالتراب )
2- سوره حفد و سوره خلع در مصحف ابن ابی کعب.
3- القرآن الف الف حرف وسبعة وعشرون الف حرف فمن قراه صابراً محتسباً كان لهبكل حرف زوجة من الحور العين.
4- تبت يدا أبي لهب و قد تب.

در مورد اولی با حدیثی که از ابو عوانه آمد مشکلی نداریم. در واقع اختلاف اصلاح می شود.
حدثنا ‏ ‏يحيى بن يحيى ‏ ‏وسعيد بن منصور ‏ ‏وقتيبة بن سعيد ‏ ‏قال ‏ ‏يحيى ‏ ‏أخبرنا ‏ ‏وقال الآخران ‏ ‏حدثنا ‏ ‏أبو عوانة ‏ ‏عن ‏ ‏قتادة ‏ ‏عن ‏ ‏أنس ‏ ‏قال ‏
‏قال رسول الله ‏ ‏صلى الله عليه وسلم ‏ ‏لو كان لابن ‏ ‏آدم ‏ ‏واديان من مال لابتغى واديا ثالثا ولا يملأ جوف ابن ‏ ‏آدم ‏ ‏إلا التراب ويتوب الله على من تاب.

در مورد سومی بنده چیزی در معجم الصغیر طبرانی نیافتم. والله اعلم

در مورد چهارمی اختلاف در معنی بوجود نمی آورد. گرچه به حق است.

در مورد دومی هم به حق استو اما هیچ یک از اهل سنت بر آن نه تاکید نموده است و نه آن را جزو قرآن کریم دانسته است. این دو سوره در مصحف اختصاصی ابن ابی کعب است و در جای دیگری نیامده است. اگر به متن آن دو سوره مراجعه فرمایید می بینید که اصلا نیازی به روایت قوی تر برای رد کردن نیست. بلکه خود آن سوره و اسلوب گفتارش با ضعفی که آشکارا دارد نشان می دهد که از قرآن کریم نیست.
سوره ی خلع: بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم انا نستعینک و نستغفرک
و نثنی علیک (الخیر) و لا نکفرک
و نخلع و نترک یفجرک

و این آیات از نظر قواعد هم حتی مشکل دارد.(رجوع کنید به المیزان فی التفسیر القرآن طباطبایی)

و سوره حفد: بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم ایاک نعبد
ولک نصلی و نحفد
نرجو رحمتک و نخشی نقمتک
ان عذابک بالکافرین ملحق
اصلا این آیات آخرشان با هم همخوانی ندارد (به عبارت ساده تر مانند حالت قافیه در شعر. والله اعلم)

در هر صورت دوست عزیز شما هر مقدار حدیثی بیاورید بنده یک پاسخ می دهم. دوست عزیز قرآن کریم را صحابه ما اهل سنت جمع کردند. قرآن کریم مورد تایید تمامی صحابه ای بود که در زمان جمع کردن قرآن کریم کمک به جمع آوری نمودند. پس از اولین مکتوبات نبی مکرم اسلام (ص) حضرت ابوبکر (رض) قرآن را جمع آوری کردند. آن مصحف بعد از ایشان در نزد حضرت عمر (رض) بود. سپس آن مصحف به همسر نبی مکرم اسلام (ص) دخت حضرت فاروق (رض) حضرت حفصه ماند. سپس حضرت عثمان (رض) جمع آوری دوم را انجام داد. دوست عزیز تمامی آن قرآنی که امروز در دست ما است صحابه کبار اهل سنت جمع نمودند. چه علتی سبب می شود که اهل سنت قرآن را تحریف شده بداند. خیر دوست عزیز این گونه نیست. اما از نظر شیعه چه؟ آن ها نه حضرت ابوبکر صدیق نه حضرت عمر فاروق نه حضرت حفصه نه حضرت عثمان ذی النورین (رضی الله عنهم) را قبول ندارند و حتی آن بزرگواران (رض) را ..... . دوست عزیز کافی است شما آن روایات شیعه را بررسی کنید. کافی کلینی معتبر ترین کتاب حدیث در شیعه است. حکم بخاری را در اهل شیعه دارد. وقتی معتبر ترین کتاب شیعه می گوید قرآن 17000 آیه مبارکه داشته است یعنی چه؟ دوست عزیز فرضا تمامی آن رویاتی که آوردید در مورد عینا تحریف قرآن باشد. 1062 کجا و این چند انگشت شار حدیث کجا؟ دوست عزیز شما کافی است متن سوره تقلبی ولایت را از منابع خود بخوانید. حال فرضا ابن ابی کعب اشتباه کرده و دو سوره با حالت مذکور آورده است. اما این دو سوره کجا و سوره ولایت شما کجا. تاثیر گذاری این کجا و تاثیر گذاری آن کجا. یکی از آیه های آن این است که: و ان علیا لمن المتقین*و لقد ارسلنا موسی و هارون بما استخلف فبغو هارون فصبر جمیل فاصبر یبلون*ولقد آتیناک الحکم کالذین من قبلک من المرسلین*و جعلنا لک منهم وصیا لعلهم یرجعون*ان علیا قانتا بالیل ساجدا یحذر الاخره و یرجو رحمه ربه قل هل یستوی الذین ظلموا و هم بعذابی یعلمون.

دوستان عزیز سخن آخر . در زمان های شیعیان غالی وجود داشتند که بنابر اعتقاداتی که داشتند خواستند بگویند که الله جل جلاله آیاتی در مورد ولایت فرستاده است. ولی صحابه اهل سنت آن را تحریف نمودند. بسیاری از کبار شیعه در آن زمان ها مخالفت نمودند. روایات جعلی در احادیث شیعه هم بر این مبنا بوده است. دوست عزیز بنده کاری به طبرسی ندارم. والله اعلم خدا کند که طبق حرف شما توبه هم کرده باشد چون گناه بزرگی است تحریف نشان دادن قرآن کریم. اما بحث اولیه بر سر چه بود. این که 1- در صحیح بخاری و مسلم آمده که قرآن کریم تحریف شده و طبرسی بنا براین که این دو کتاب بزرگ چنین سخنی گفته اند گفته است که قرآن کریم تحریف شده است. شما آن کتابی که گذاشته شده بود دانلود و ملاحظه نمایید که خیر آن 1062 حدیث از این دو کتاب نیستند. و 2- این که اجماع اهل شیعه بر عدم تحریف قرآن است. ما از این تفکر دفاع می کنیم اما واقعیت این امر آن است که احادیثی که در شیعه در این باب آمده واقعا زیاد است. ما هم با شما هم سخن می شویم که همه آن ها باطل اند.
به هر حال :
انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون

جناب خیرالبریه
اين را هم بدان نزد شيعيان علی تنها کتاب صحيح فقط قرآن است حتي اصول کافي از 16000 حديثش فقط حدود 4000 تاش صحيح است !!! نه مثل شما که صحيح بخاری را عدل قرآن ميدانيد !!!!
حرف اول صحیح است. اگر اشتباه نکنم محمد باقر بهبودی گفته است که در اصول کافی (معتبر ترین کتاب شیعه) بیش تر از 9000 حدیث بی سند هستند. بیش تر 2000 حدیث تضاد با قرآن کریم یا با عقل و ... دارند و غلط اند. و فقط حدود 4000 حدیث صحیح دارد. و در مورد بخاری هم حدود 286 عد حدیث وجود دارد که در آن اشکالاتی موجود می باشد.

دوست عزیز این را بدانید که بنده از این موضوع بیش تر خوشحال شدم که شما حرف شیعیان غالی و افراطی را تکرار نمی کنید و می فرمایید:
با وجود اظهار نظر صريح بزرگان شيعه از قرن چهارم تا كنون، تاليف دو كتاب الانوار النعمانية از سيد نعمت‏الله جزايرى و فصل الخطاب فى تحريف كتاب رب الارباب از ميرزاى نورى، نقطه عطفى در تاريخ بحث تحريف به حساب مى‏آيد; به طورى كه با استناد به اين دو كتاب نارواترين تهمت‏ها به شيعيان زده شده است.

دوست عزیز از شما درخواست دارم به علت کمی وقت اینجانب و دور شدن از بحث اصلی این موضوع کنار گذاشته شود.

والله اعلم بنده سعی نمودم در نقل قول ها و نوشتن نظرات خود دقت کنم. والله اعلم ممکن است در این دو اشتباهاتی باشد.

الله جل جلاله خود بر ما رحم کند و خود ما را هدایت نماید و خود بر علم ما بیفزاید و خود در این نوشته ها خیر گذارد.

ان الحکم الا لله
والسلام
یا الله

yaallah

Thursday 13 September 2007, 02:02AM

بسم الله الرحمن الرحیم
ان الحکم الا لله

عرض سلام خدمت همه دوستان
و اما موضوع اصلی صحبت ها
جناب خیرالبریه
( إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَوَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (55) وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُوَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ (56) المائدة

آية في علي بن ابيطالب عليه السلام راجع :

أن تفسير الطبري رواها بعدة طرق وابن كثير رواها بعدة طرق, وبعض الطرق صحيحة السند بلا إشكال .
دوست عزیز اگر این دو سند منظور بود آن دو چندی پیش بررسی شدند و مشخص شد که ابن کثیر خود روایات را رد کرده است. خود ابن جریر نیز که هیچ وقت تحلیل نمی کند. ما تحلیل نمودیم و مشخص شد که آن دو حدیثی که در تفسیر طبری آمد صحیح نیست و اعتبار ندارد. به مطالب گذشته رجوع فرمایید.

به امید هدایت الله جل جلاله

ان الحکم الا لله
والسلام
یا الله

خیرالبریه

Thursday 13 September 2007, 08:47AM

اثبات کنید که محمد پیام آور الله جل جلاله است و سخنش راست بوده است. سپس روایت را اثبات کنید

مثل اینکه شما مطلب را متوجه نمیشوید ، عزیز من من میگم که ما که 1400 سال پیش نبودیم .

شما چطور اعتقاد به وجود پیامبر (ص) داری ؟ آیا خودت او را دیده ای وقرآن را از زبان او شنیده ای ؟؟

ودر خاتمه برای ادای حق مطلب :

از قدیم یک تهمت به شیعه زده اندو هنوز اولاد معاویه برآن مصرند که شیعه معتقد به تحریف قرآن است .

برای کسی که در تاریخ اسلام غوص کند این مساله بآسانی درک میشود که ابتدا اهل سنت شایعه تحریف قران را پراکندند !

اگر شما مقدمین محدثین شیعه مثل شیخ صدوق(متوفی 318). وکلینی (توفی( 329 را که دهها سال بعد از مقدمین محدثین سنی مثل امام احمد حنبل (241 ) و بخاری (256 ) ومسلم(261) آمدند و افسانه تحریف قرآن ابتدا در کتب احمد حنبل وسپس بخاری ومسلم راه یافته است . وبسیار محتمل است که محدثین شیعه از محدثین سنی گرفته اند . زیرا که قریب 700 سال شیعیان در شرایط سرکوبی کامل از سوی امویان وعباسیان قرار داشتند وقدرت ابراز وجود را نداشته وحتی بگفته ذهبی بنی امیه نوزادی را که اسمش علی بود میکشتند !! واین اهل سنت بودند که حکومت وقدرت سیاسی در اختیارشان بود وهرگونه که صلاح میدیدند عمل میکر دند ..

امعان نظر در اختلافاتی که از مصیبت روز 5 شنبه شوم در محضر رسول خدا (ص) شروع شد ومخالفت منافقین از نوشتن وصیت حضرتش وجریانات سقیفه و ...... تا ظهور کسانی مانند کعب الاحبار یهودی ووهبب ن منبه که وهب مورد اعتماد کتب سته اهل سنت است و از کعب در سنن أبي داود والترمذي والنسائي روایت کرده اند و مورد احترام خلیفه دوم نیز بودند وأبو هريرة، ومعاوية از او روايت کرده اند !! وکسانی مثل ابوهریرة که بگفته صحیح بخاری بر رسول خدا (ص) دروغ میبست و میگفت اینها از کیسه ابوهریره است !! وبه تصریح علمای سنی این ابوهریره حتی بین گفتار رسول خدا وکعب الاحبار یهودی تمیز نمیداد !! ذكره ابن عساكر‏.‏ ‏(‏ج/ص‏:‏ 8/118‏)‏

جالب اینجاست که در صحیح بخاری از همین ابوهریره کذاب 446 حدیث ودر صحاح ومسانید اهل سنت 5374حدیث از این شخص روایت کرده اند ودر صحیح بخاری حتی یک حدیث از امام صادق (ع) نیامده است !! بله کسی که فقط 3 سال مصاحب پیامبر بوده در مجموع 10 برابر بیشتر از این اصحاب یعنی علي ( عليه السلام ) وأبي بكر وعمر وعثمانوسلمان وعمار وطلحة وبلال وعبد الله بن مسعود والعباس وابنه عبد الله والزبير وأبوعبيدة وعائشة روایت کرده در صحیح بخاری !!!

جناب معاویه بن ابی سفیان به کعب الاحبار دستور داد که برای مردم خطبه و داستان ! بخواند و اسرائیلیات وتحریفات تورات را وارد اسلام کند !! و مردم ساده عوام بین داستان ووحی تمیز نمیدهند ..

وهمین ابوهریره مورد احترام معاویه شد وجزو لشکرش !!

حلا بیایید تحلیل کنیم :

شکی نیست که منافقین سازنده مسجد ضرار در حین وبعد از رحلت پیامبر (ص) ساکت نبودند ابتدا رسول خدا را متهم به هذیان گویی کردند که بگویند قرآن کریم نیز هذیان است !! وبعد از روی کار آمدن خلفا با شگرد های خاصی از قبیل ورود نفوذیهای خود کعب الاحبار و غیره در حکومت اسلام را از درون تخریب کردند . اما امام علی (ع) سکوت اختیار کرد برای حفظ اسلام وقرآن وتمام سعی خود را در جمع وحفظ قرآن بکار گرفت .

ابن كثير درباره ي كعب الاحبار مي گويد:

كعب الاحبار در زمان خلافت عمر اسلام آورد. وي از كتاب هاي كهن براي عمر نقل سخن مي كرد و چه بسا عمر به سخنان وي گوش فرا مي داد و مردم را نيز در شنيدن سخنان وي آزاد مي گذارد !! ( دقت شود همین عمر کسی است که گفت حسبنا کتاب الله وبشدت از حدیث منع میکرد ) و مردم نيز گفته هاي او را, چه درست و چه نادرست’ نقل مي كردند؛ در حالي كه به خدا قسم, اين مردم هيچ نيازي حتي به يك كلمه از حرف هاي او نداشتند[82] (http://www.iska.ir/LectureBodyDesc.asp?ProdID=39#_edn82_edn82).

خليفه ي دوم نسبت به تميم داري بسيار احترام مي كرد و از او با عبارت (خيرُ اهل المدينه) ياد مي نمود[83] (http://www.iska.ir/LectureBodyDesc.asp?ProdID=39#_edn83_edn83)و به وي اجازه داده بود پيش از نماز جمعه, براي مردم سخن بگويد و خود نيز به شنيدن سخنان وي علاقه نشان مي داد. !!!!!!! همچنين كعب الاحبار, دانشمند بزرگ يهودي, از جمله كساني است كه بسيار مورد توجه خليفه ي دوم بوده است[84] (http://www.iska.ir/LectureBodyDesc.asp?ProdID=39#_edn84_edn84).

2) حكومت معاويه و رونق بازار جعل حديث: گرچه جعل حديث از دوران حيات پيامبر اكرم (ص) شروع شد و وي خود به اين تلخ و شوم تصريح كرده اند[85] (http://www.iska.ir/LectureBodyDesc.asp?ProdID=39#_edn85_edn85)بيشترين روايات ساختگي در دوران حكومت معاويه ساخته شد. ابوريّه مي نويسد:
موج حديث سازي در دوران حكومت معاويه بالا گرفت و وي از نفوذ و ثروت خود در اين راه استفاده كرد[86] (http://www.iska.ir/LectureBodyDesc.asp?ProdID=39#_edn86_edn86).

معاویه کسی است که گفت من نام پیامبر را دفن خواهم کرد !! وتا حدی نیز موفق بود ! جریان کربلا وکشتن فرزند رسول خدا موضوع کمی نیست و برای آماده سازی مردم برای چنین جنایتی سالها وقت و برنامه ریزی دقیق لازم است که بوسیله بنی امیه به بهترین وجهی انجام شد .

حتی این اهل سنت فعلی که میگویند امام علی (ع) خلیفه چهارم است تا قرن سوم هجری امام (ع) را بعنوان خلیفه چهارم قبول نداشتند طبق نقل ابن تیمیه !!

بله باید در تاریخ اسلام سالها کاوش کرد تا به ارتباط منافقین و کعب الاحباریهودی وابوهریره و عمر و صحیح بخاری پی برد .!!

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

82. ابن كثير : تفسير ابن كثير, ج4,ص18 و جعفر سبحاني: پيشين, ج1, ص74.
83. ابن حجر عسقلاني: الاصابه في تمييز الصحابه, با تحقيق علي محمد بجاوي, چاپ اول, بيروت, دارالجيل, 1412ق, ج3, ص437.
84. محمود ابوريه: پيشين, ص152.
85. محمد بن يعقوب كليني : پيشين, ج1, ص50.
86. محمود ابوريه: پيشين, ص126.
87. تاريخ مدينه دمشق, ج1, ص110

http://hojjah.googlepages.com/kab.doc (http://hojjah.googlepages.com/kab.doc)

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:15AM

به نام حق::smile07:
با سلام به حضور دوست گرامي جناب خير البريه و با تشكر از مطالب كاملا صحيح و مفيدتون
(خسته نباشيد)
يا حق:smile07:

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:17AM

به نام حق:
با عرض سلام و خسته نباشيد به حضور دوستان , برادران و خواهران:
جناب كاربر يا ا... با عرض سلام و خسته نباشيد:
1: شما كه برادر من كاري به جز ارجاع دادن به مطالبي كه پاسخ هاي كامل داده شده است نداريد....چه ميشود كرد اين هم يه روش از روشهاي اهل سنت است مانند روشهاي ديگر اعم از طفره روي – منحرف كردن بحث – تكرار كردن عقايد خود بدون دلايل قابل قبول و بعضي روشهاي ديگر كه من بخاطر حفظ آبروي اسلام از اشاره كردن به آنها پرهيز ميكنم%
2:اين كه ميفرماييد پستهاي 20-21-22مربوط به بحث نيست بايد عرض كنم كه اگر به چند پست قبل از پست 20 نگاه كنيد پي خواهيد برد كه كاملا هم مربوطه و شما به عنوان يك فرد غير شيعه و مدعي به بحث كردن بايد جواب منطقي بياوريد.(البته اگر جوابتان جواب باشد )

3:يك سئال از شما دارم و ازتون ميخواهم كه حتما جواب دهيد و آن اين است كه اولين بار كدام كافري ادعاي تحريف قرآن را كرد؟؟؟؟؟؟؟

4:اين كه ميفرماييد از اين دست سخنان از جانب شيعيان زياد بوده (در مورد تحريف) لطفا اين تعداد زياد سخنان را براي ما بياوريد%%%

5: علماي صديق ما كجا گفته اند كه قرآن كريم 17 هزار آيه داشته؟؟؟؟؟؟؟؟؟(استغفر ا...)

6:اين جمله ي شما كه ميفرماييد هر چقدر خواستيد دليل و حديث بياوريد و يا از تاريخ بگوييد اين نشان ميدهد كه حد اقل شيعيان توانسته اند تا حد زيادي در علوم معقول و منقول شما ها را قانع كنند(خداي را شكر) انشا ا... پيروزي حق در راه است%%% اين نتيجه ما را اميدوار ميكند كه باز هم براي شما برادران و خواهران غير شيعه وقت بگذاريم و بحث كنيم و دليل بياوريم و تاريخ واقعي را بازگو كنيم تا انشا ا... حتي اگر هم شده عزيزان با منطق كه بين شما هم شايد كم نباشند با تكاني خود شروع به تحقيق كنند و به حق و حقيقت برسند انشا ا...

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:21AM

اين مطالب هم از بعضي سايتهاي شيعه:

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:22AM

تعريف تحريف .

به نوشته ابن منظور حرف , انحراف , تحرف و احريراف ( كه با حرف على به كار مى رود ) يعنى عدول و ميل ( گشتن ) از چيزى است . تـحـريـف الـقـلـم يعنى قط زدن آن به صورت يكبرى و مايل يا كج ; و قلم محرف يعنى قلمى كه اين گونه تراشيده شده و مقطع كج داشته باشد. تحريف الكلم عن مواضعه , يعنى تغيير دادن آن . كلمه تحريف در قرآن به كار رفته است . يهود ( بنى اسرائيل ) معانى تورات را با كلمات مشابه تغيير مى دادند و خداوند از آن تعبير فرموده است به يحرفون الكلم عن مواضعه ( نساء , 46 مائده , 13 ) ( لسان العرب , ذيل ماده حرف ). بعضى از فرهنگها تحريف را به تغيير و تبديل معنى كرده اند كه جامع تر است ( تاج العروس ). در قرآن مجيد مشتقات تحريف چهار بار به كار رفته است . بار سوم شبيه به دو مورد سابق الذكر است و بار چهارم مى فرمايد : و قد كان فريق منهم يسمعون كـلام اللّه ثـم يـحرفونه من بعد ما عقلوه ( بقره , 75 ) ( و حال آنكه گروهى از آنان كلام الهى را مى شنوند و پس از آنكه آن را دريافتند آگاهانه دگرگونش مى سازند. ) بـعـضى از صاحبنظران تحريف اصطلاحى را هفت وجه دانسته اند ( صيانة القرآن من التحريف , محمد هادى معرفة , ص 11 - 14 ). امـا تـحريف يا تحريفهايى كه در مبحث حريف پذيرفتن قرآن به كار مى رود , بيشتر تحريف لفظى است . زيرا تحريف معنوى [ معنايى ] يعنى تفسير به راى به وجهى نامعقول و تاويل ناپسنديده و درآوردن معانى آيات قرآن بر وفق اهواء و آراء مختلف كه در تاريخ تفسير قرآن از سوى غالب مكاتب كلامى يا گاه فقهى رخ داده است , از موضوع بحث ما خارج است . تحريف لفظى خود بر دو نوع است : الف ) به كاهش كه به آن تحريف به نقيصه يا تنقيص ( كاهش ) مى گويند. چـنـانـكـه مدعيان قائل به تحريف فى المثل معتقدند كه آيه يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك به دنـبـالـه اش فى على ( درباره على ) يا عبارت ان عليا مولى المؤمنين ( بيگمان على مولاى مؤمنان است ) افزوده داشته است و در جمع عثمان يعنى مصاحف امام او نيامده است .

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:24AM

يـا چـنانكه مشروحتر خواهيم گفت طبق بعضى اخبار اهل سنت بعضى سوره ها مانند سوره حـفـد و خلع و آيه ها مانند آيه رجم جزو قرآن بوده ولى بعد نسخ ‌التلاوه يا منسوخ ‌التلاوه شده است و نهايتا در مصحف رسمى عثمانى نيامده است . ب ) به افزايش , بيشتر محققان برآنند كه كسى قائل به تحريف به افزايش يا تحريف به زبان نيست . ولى از ابن مسعود نقل كرده اند كه بر آن بوده است كه سوره فاتحه و معوذتان ( دو سوره آخر قرآن كريم ) جزو قرآن نيست و در مصحف خاص او هم درج نشده بوده است . يـا عـجارده كه گروهى از خوارج اند ( اصحاب عبدالكريم بن عجرد ) برآنند كه سوره يوسف جزو قرآن نيست . و به نظر آنان روا نيست كه چنين قصه عاشقانه اى جزو وحى الهى باشد. ( صيانة القرآن , ص 13 ). ج ) تـحـريـف به معناى تغيير و تبديل كه قائلان به آن مثالهايى مى زنند كه همه از مقوله اختلاف قـراآت است مانند ملك يوم الدين به جاى مالك يوم الدين , فتثبتوا به جاى فتبينوا يا فـالـق الاصـباح ( به فتح همزه , يعنى الاصباح را جمع صبح مى گيرند نه مصدر باب افعال ) به جاى فالق الاصباح يا جاعل الظلمات به جاى جعل الظلمات . پس قول به تحريف قرآن به يكى از اين سه وجه است . قائلان به تحريف از شيعه اماميه . بـعـضى از اهل سنت از ديرباز به شيعه اماميه اثناعشريه نسبت داده اند يا تهمت زده اند كه قائل به تحريف قرآن هستند. چـنانكه ابن اثير در كامل , و قلقشندى در صبح الاعشى و امام فخر رازى در تفسير آيه حفظ : انا نـحـن نـزلنا الذكر و انا له لحافظون ( سوره حجر , 9 ) در تفسير كبيرش چنين نسبتى به شيعه مى دهند. ( براى تفصيل در اين باره ـ قانون تفسير , سيد على كمالى دزفولى , ص 96 - 97 ). اگر قول به تحريف بعضى از شيعه اماميه , فقط قائلانى از اهل سنت داشت , امكان داشت كه آن را حمل بر مناقشات بين فرقه اى كرد و گفت بهتانى واهى و بى اساس است . نـظـرگـاه رسـمـى و حتى اجماعى شيعه اماميه اعتقاد به عدم تحريف قرآن است ولى بعضى از ناآگاهان , ولو از فضلا , اين نظر را خدشه دار و اين اجماع را خرق كرده اند و به انگيزه هاى تولايى و تبرايى , بى آنكه سخنگوى شيعه باشند , قائل به تحريف قرآن كريم شده اند. آرى حتى در بعضى از منابع مهم حديث شيعه چنين قولى آمده است . چـنانكه در كافى كه نخستين و مهمترين كتاب از كتب اربعه حديث معتبر و رسمى شيعه اماميه است , احاديثى نقل شده كه اين معنى از آن مستفاد مى گردد. كلينى ( م 329 ق ) در كتاب كافى , در كتاب الحجة , بابى تحت عنوان كل قرآن را كسى جز ائمه عـلـيـهـم السلام جمع نكرده است و ايشانند كه علم آن را به كمال دارند , باز كرده است , و در حـديـث اول از ابـوجعفر ( امام محمد باقر - ع - ) چنين نقل كرده است : هيچ كس از مردم ادعا نكرده است كه كل قرآن را چنانكه نازل شده است جمع كرده است , مگر آنكه دروغگوست . و حال آنكه كسى جز على بن ابى طالب (ع ) و جز ائمه بعد از او آن را جمع و حفظ نكرده است . ( كافى , 1/228 ). و در حـديـث بـعـدى بـاز از طـريق جابر از حضرت امام محمد باقر (ع ) نقل مى كند : هيچ كس نمى تواند ادعا كند كه جميع قرآن از ظاهرش و باطنش نزد اوست غير از اوصياء . همچنين نظير اين اخبار در تفسير عياشى , بصائرالدرجات , غيبة نعمانى و تفسير او آمده است , و قـريب به تمامى آنها را علامه مجلسى در بحارالانوار , در مجلد 92 كه مخصوص قرآن است , ذيل بابى به نام ما جاء فى كيفية جمع قرآن گرد آورده است . ( نـيـز 16 فقره از نصوص اخبار تحريف از نظر شيعه را حجة الاسلام سيد على حسينى ميلانى در كـتـاب الـتحقيق فى نفى التحريف عن القرآن الشريف , ص 57 - 61 , با ذكر منابع انها نقل كرده است . ) پس از عصر متقدمان , و با اوجگيرى نهضت اخباريه , مى بينيم كه بسيارى از آنان حتى بزرگانى چون حر عاملى و فيض كاشانى و علامه مجلسى نيز كلمات و تعابير دو پهلويى در اين باب دارند , يا به دوگونه , هم در اثبات و هم در نفى تحريف سخن گفته اند. اسـتـاد محمدهادى معرفة , قرآن پژوه معاصر بر آن است كه اخباريه و مخصوصا پرچمدار شاخص آن سيد نعمت اللّه جزايرى ( 1050 - 1112 ق ) بر اساس اخبار پراكنده و غرائب و شواذ و افسانه هاى اسـاطيرگونه , نغمه تحريف رااز نو زنده كرده است و كتابش الانوار النعمانية ( 1/97 , 98 , 277 ; 2/357 ) و نـيـز رسـالـه مـنـبع الحياة او منبع اصلى قول به تحريف است و محدث نورى , صاحب فـصـل الـخـطـاب ( كه به تفصيل درباره اش سخن خواهيم گفت ) بر آن اعتماد كرده و جزايرى پيشواى او در اين امر است . ( صيانت القرآن , ص 86 - 87 ). و هـم ايشان از قول جزايرى در كتاب منبع الحياة نقل مى كند كه اخبار مستفيضه و بلكه متواتره دلالت بر وقوع زياده و نقصان و تحريف در قرآن دارد. از جـمله از اميرالمؤمنين (ع ) روايت شده كه چون از ايشان در باب تناسب بين دو جمله از گفته حـق تـعالى در آيه سوم سوره نساء يعنى و ان خفتم الا تقسطوا فى اليتامى و فانكحوا ما طاب لكم من النساء مثنى و ثلاث و رباع پرسيدند حضرت (ع ) فرمودند در اين فاصله , يعنى در فاصله بين دو جمله اى كه ربط معنايى آن آشكار نيست , بيش از يك سوم قرآن ساقط شده است . ( صيانة القرآن , ص 158 ).

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:27AM

محدث نورى و فصل الخطاب .

نقطه عطف مهم در تاريخ مساله تحريف , تاليف كتابى است مستقلا در اين زمينه يعنى در ادعا و سـعـى در اثـبـات وقـوع تحريف در قرآن , به قلم يكى از بزرگترين محدثان شيعه در اوايل قرن چـهـاردهـم , ايـن محدث حاج ميرزا حسين بن مولى محمد تقى طبرسى ( 1254 - 1320 ق ) از شاگردان آيت اللّه ميرزا محمدحسن شيرازى است كه دو تن از معروفترين شاگردان او يكى حاج شـيخ عباس قمى صاحب مفاتيح الجنان و سفينة البحار و ديگرى آقابزرگ تهرانى صاحب الذريعة است . بهترين شرح حال و آثار او را هم همين آقابزرگ تهرانى , با استفاده از زندگينامه خودنوشت كوتاه او , نـوشته است كه در مقدمه مهمترين كتاب او كه آخرين مجموعه معتبر حديث شيعه اماميه به شمار مى آيد , يعنى مستدرك الوسائل به طبع رسيده است . محدث نورى كتاب فصل الخطاب فى تحريف كتاب رب الارباب را در سه مقدمه و دوازده فصل و يـك خـاتـمه تدوين كرده است و در فصول دوازده گانه دلايلى براى اثبات تحريف عرضه داشته است . آقـابزرگ تهرانى در شرح حالى كه نوشته است , از مكارم اخلاق و مراتب زهد و ورع و تعلق خاطر بـسيار محدث نورى به ائمه طاهرين (ع ) و تتبع عميق او در اخبار و آثار شيعه و اهل سنت حكايت دارد. تمسك او به اخبار در حد اعلى و بر وفق مشرب اخباريان است . چـنانكه عمرش را بر سر تهيه و تدوين مستدركى بر وسائل الشيعه حر عاملى گذارده و به اذعان صاحبنظران به خوبى از عهده اين كار برآمده و كارش به عنوان آخرين مجموعه حديث , مخصوصا احاديث احكام شيعه , قبول عام و استقبال تام يافته است . مـحـققان برآنند كه آنچه او را به نگارش اين كتاب واداشته , اين گمان بوده است كه مخالفين , فضايل اهل بيت عليهم السلام و مثالب دشمنان ايشان را از قرآن انداخته اند. در واقع هم اين كتاب را در جواب يكى از علماى هند كه از او پرسيده بوده چرا نام ائمه معصومين (ع ) در قرآن نيست , نگاشته است . ( صيانة القرآن , ص 167). شـاگـرد نـامـدار او آقـابـزرگ تـهـرانى , تا حدودى جانبدارانه و توجيه گرانه , مى نويسد : در فـصل الخطاب ثابت كرده است كه تحريف به زياده و تغيير و تبديل و نظاير آن كه در كتبى غير از قـرآن رخ مـى دهـد , حتى به يك كلمه واحده هم رخ نداده , و ما جاى چنين كلمه اى را در قرآن نمى شناسيم . و بر آن است كه در مورد آياتى جز آيات احكام , تنقيصى از سوى جامعان قرآن وارد شده , به نحوى كه ما عين منقوص را كه نزد اهلش محفوظ است , نمى شناسيم , ولى اجمالا از طريق اخبارى كه مـؤلـف مـفـصـلا در كتاب ياد كرده است , فقط به ثبوت نقص , علم اجمالى داريم ... ( الذريعة , 16/231 ) شيخ نورى در تاريخ 28 جمادى الثانى 1292 ق از نگارش اين كتاب فراغت يافته و كتاب براى نخست بار به چاپ سنگى در 12 شوال 1298 ق به طبع رسيده است . نسخه خطى اصل , يا بازنويس اصلاح شده اى از آن , در كتابخانه آقابزرگ تهرانى در نجف محفوظ اسـت كـه نسخه عكسى ( زيراكسى ) آن در اختيار راقم اين سطور و جزو منابع نگارش اين مقاله بوده است . نـگارش و انتشار فصل الخطاب , در حوزه هاى علميه شيعه مخصوصا در نجف و سامرا و به فاصله كـمـى در شـبـه قاره هند و ساير بلاد اسلامى و شيعى موج عظيمى از مخالفت و اعتراض علماى شيعه , نيز اهل سنت را برانگيخته است . ( نيز ـ صيانة القرآن , ص 89 - 90 ). نخستين و مهمترين ردى كه بر او نوشته اند كتاب كاشف الارتياب فى عدم تحريف الكتاب , نوشته يـكـى از معاصران محدث نورى يعنى شيخ محمود بن ابى القاسم مشهور به معرب طهرانى ( م 1323 ؟
ق ) اسـت كـه در 17 جـمـادى الثانى 1302 ق از نگارش آن فراغت يافته و كتابى است در حـدود 300 صـفـحه ( همچند خود فصل الخطاب ) و سرشار از استدلالهاى متين و براهين قاطع است . چنانكه محدث نورى را مجبور به بازگشت از بعضى آراء خود و عقب نشينى كلى كرده است . محدث نورى هم به نوبه خود بر اين كتاب , ردى ( به فارسى ) نوشته است , كه با بعضى از چاپهاى فـصـل الخطاب همراه است , و از خوانندگان فصل الخطاب درخواست كرده است كه اين رديه يا جوابيه اش را كه در حكم متمم فصل الخطاب است حتما مطالعه كنند. نـخـسـتـين اشكالى كه مؤلف كشف الارتياب بر نورى مى گيرد اين است كه اگر قائل به تحريف باشيم يهوديان ما را شماتت خواهند كرد كه در عدم اعتبار بين كتاب ما و كتاب شما فرقى نيست . نورى جواب مى دهد كه اين مغالطه لفظى است . زيرا مراد او از تغيير و تبديل صرفا نقص بعضى از وحى منزل است و آنهم در غير آيات احكام , ولى در مـورد افـزايـش , اجـماع محصل بين جميع فرقه هاى مسلمانان هست بر اينكه حتى به اندازه كوتاهترين آيه يا حتى يك كلمه , بر قرآن افزوده نشده است . ( براى تفصيل ـ الذريعة , 10/220 - 221 ; صيانة القرآن , ص 90 ). آقـابـزرگ تـهـرانـى مـى نـويـسـد : و شفاها از او چنين شنيدم كه مى گفت من در اين كتاب [ فصل الخطاب ] نوشته ام كه قرآن موجود بين الدفتين , همچنان به صورت اوليه اى كه داشته و از آغاز جمع آن در عصر عثمان بوده , باقى و محفوظ مانده است ; و هيچ گونه تغيير و تبديلى كه در ساير كتب آسمانى وارد شده , در آن وارد نشده است . لـذا سزاوار بود كه نام كتابم را فصل الخطاب فى عدم تحريف الكتاب بگذارم ; و نام گذاشتنش به اين اسم كه مردم بر خلاف مراد من حملش مى كنند , خطايى در نامگذارى بوده است . ولى مراد من آن نيست كه مردم تلقى و تصور كرده اند , بلكه مراد من اسقاط بعضى از وحى منزل الـهـى اسـت و اگر مى خواهيد نام آن را بگذاريد القول الفاصل فى اسقاط بعض وحى النازل ... ( الذريعة , 16/231 - 232 ). اسـتـاد مـرتـضـى عسكرى از قول يكى از دوستانش كه از علماى هند است , نقل كرده است كه دويست كتاب به زبانهاى مختلف فقط در هند عليه نظريه شيعه در تحريف قرآن , چاپ كرده اند. ( تحريف ناپذيرى قرآن , كيهان انديشه , ويژه قرآن , شماره 28 , 1368 ش , ص 46 ). گـفـتـنـى اسـت كـه خـلاصه اى از فصل الخطاب به انگليسى ترجمه شده كه نسخه اى از آن در كتابخانه ملى ايران محفوظ است . بيشتر كتابهايى كه در رد قول به تحريف قرآن نوشته شده يا مستقيما و تماما در رد فصل الخطاب نورى است . مـانـنـد هـمـان كـشف الارتياب كه ياد شده ; يا حفظ الكتاب عن شبهة القول بالتحريف , اثر سيد محمدحسين شهرستانى ( م 1315 ق ). يا فصل و فصلهايى به رد فصل الخطاب اختصاص داده اند. از جمله مرحوم محمدجواد بلاغى در مقدمه تفسير آلاءالرحمن , و مرحوم آيت اللّه خويى ( م 1412 ق ) در كـتـاب الـبـيـان كـه در اصـل تفسير سوره فاتحه است و مباحث قرآن پژوهى پربارى نيز دربردارد , دو فصل تحت عنوان صيانة القرآن من التحريف و فكرة عن جمع القرآن مستقلا به طـرح مـسـاله تحريف و رد آن به دلايل متقن و نيز پاسخ به اهم شبهات محدث نورى ( بدون نام بردن از او ) اختصاص داده است . مرحوم آيت اللّه ابوالحسن شعرانى ( م 1353 ش ) نيز تعليقاتى در رد فصل الخطاب دارد كه آيت اللّه حـسـن زاده آملى , در ذيل مقاله پربارى كه تحت عنوان فصل الخطاب فى عدم تحريف الكتاب نوشته است , آن را بتمامه از خط استادش مرحوم شعرانى , نقل كرده است . سه تن از قرآن پژوهان معاصر نيز كه هر يك كتابى مفرد و مستقل در نفى تحريف قرآن نوشته اند ( استاد محمدهادى معرفة در صيانة القرآن من التحريف ; استاد سيد جعفر مرتضى عاملى در حقائق هـامـة حـول القرآن الكريم ; استاد رسول جعفريان را اكذوبة تحريف القرآن ) هر يك فصلى شامل خـلاصـه فـصـول دوازده گـانـه و اسـتـدلالـهـاى اسـاسـى و مستندات اصلى محدث نورى در فصل الخطاب , همراه با رد روشن و كوتاهى آورده اند. در ايـنـجـا شبهات يا دلايل قائلان به تحريف را عمدتا بر مبناى كتاب فصل الخطاب محدث نورى طرح مى كنيم و پاسخ كوتاهى نيز در جواب هر يك از آنها مى آوريم . از دلايل دوازده گانه محدث نورى در اين كتاب , دو دليل از طريق شيعه و منابع شيعه نقل شده و بقيه از منابع اهل سنت است . جـالـب توجه است كه محدث نورى و همفكران او از كل گنجينه احاديث اهل سنت , فقط همين احـاديث آحاد و ضعاف را قبول دارند كه نهايتا خود حديث شناسان و علماى اهل سنت و مخصوصا قرآن شناسان كوچكترين اعتبارى براى آنها يا در حاكى بودن آنها از تحريف قرآن قائل نيستند. 1 ) مـحـدث نـورى بـه روايات اهل سنت و معدودى از احاديث شيعه استناد كرده اند كه قائلند به اينكه هر آنچه در امتهاى پيشين رخ داده , طابق النعل بالنعل در امت اسلام نيز رخ خواهد داد و از جمله اين رويدادها يكى هم تحريف كتاب آسمانى است . آيـت اللّه خـويـى ايـن شـبهه را چنين پاسخ مى دهد كه اولا ) اخبارى كه به آنها اشاره شده , اخبار آحاداند و افاده علم و ايجاب عمل نمى كنند. و ادعاى تواتر آنها گزاف است . چـرا كه هيچ چيز از آنها در كتب اربعه شيعه روايت نشده است ,و لذا ملازمه اى بين وقوع تحريف در تورات و وقوعش در قرآن نيست . ثانيا ) اگر اين دليل درست باشد بايد دال بر وقوع زيادت در قرآن باشد. چنانكه تحريف تورات و انجيل هم به زيادت بوده است و بطلان اين امر واضح است . ثـالـثـا ) بـسـيـارى از وقـايعى كه در امم سابقه رخ داده نظيرش در امت اسلام رخ نداده , نظير گـوسـالـه پـرسـتـى و سـرگـردانـى چهل ساله بنى اسرائيل در بيابان و غرق فرعون و يارانش و فـرمانروايى سليمان (ع ) بر جن و انس , و رفع عيسى (ع ) به آسمان و درگذشت هارون كه وصى موسى (ع ) بود قبل از موسى (ع ) , و ولادت عيسى (ع ) بدون پدر. رابعا ) اگر هم فرضا تواتر اين روايات و صحت دلالت آنها را بپذيريم , شايد مراد اين باشد كه زياده و نقصان در آينده رخ مى دهد. چنانكه از روايت بخارى برمى آيد كه زمان آن را تا دامنه قيامت مى داند. پس نمى توان با اين روايات به وقوع تحريف در صدر اسلام و زمان خلفا استشهاد كرد. ( البيان , ص 239 - 241 ). استاد سيد جعفر مرتضى عاملى بر اين دلايل اين نكته را هم مى افزايد كه از دلايل وجوب مصونيت قرآن از تحريف اين است كه قرآن معجزه جاودانه است [ و پديده ادبى و هنرى است كه در آن لفظ و عـيـن الفاظ و تعابير و تماميت متن آن كمال اهميت را دارد ] پس , قرآن بعد از اثبات دو صفت معجزه بودن و جاودانه بودن , لا محاله بايد محفوظ از تحريف مانده باشد , تا اعجازش برقرار بماند . ولـى كتب آسمانى پيشين اصولا معجزه انبيا نبوده است , تا چه رسد كه معجزه جاودانه باشد , لذا تكفل حفظ آن بر خداوند واجب نبوده است . ( حقائق هامة , ص 395 ). 2 ) محدث نورى به روايات اهل سنت درباره جمع قرآن استناد كرده و گفته است كه جمع آن بر مـحور شهادت دو شاهد بوده است كه اين مساله حاكى از عدم تواتر نقل قرآن است , و لذا امكان و احتمال تحريف در آن راه دارد. در پـاسـخ بايد گفت كه قرآن در زمان خود رسول اكرم (ص ) و به اشراف و اهتمام اكيد ايشان به دسـت كـاتبان وحى نوشته شده بود و فقط مدون و مجموع بين الدفتين نبوده است كه شرح اين مـسـالـه خـواهـد آمد , و جمع زمان ابوبكر يك سال پس از وفات پيامبر (ص ) و جمع نهايى زمان عـثـمان ( در حدود 17- 18 سال پس از وفات پيامبر - ص - ) در واقع جمع دوباره و مكرر و براى احـتياط بوده است و زيد و ياران او كه گروه تهيه و تدوين مصحف امام بودند بر حافظه صدها حافظ قرآن و چندين و چند مصحف نوشته شده كامل ولى غير مدون بين الدفتين , متكى بودند , لذا نيازى به شهادت دو شاهد براى هر آيه نبود. از آن گـذشـتـه مـسـاله شهادت شاهدين هم به فرض صحت به اين سادگيها نبوده است , و به گـفـته ابن حجر ( الاتقان , 1/205 ) مراد از دو شاهد يكى كتابت و ديگرى حفظ بود , نه دو شاهد عادى از كسانى كه نه حافظ تمامى و نه كاتب قرآن بوده باشند. يـعـنـى شـهـادت ايـن دو گونه شاهد براى رعايت كمال احتياط بوده است ; و اين شهادت مؤيد مصاحف مكتوب غير مدون و حفظ حافظان بوده است . و در مـورد نـادرى كه زيد شهادت يك نفره خزيمة بن ثابت انصارى را براى اثبات آيه پايانى سوره توبه پذيرفت نه فقط به دليل ذوالشهادتين بودن اين مرد بوده , بلكه به خاطر آن بوده است كه اين شـهـادت بـا حـفظ حافظان و كتابت كاتبان موافق بوده است ; و بر عكس شهادت يكنفره عمر را درباره افزودن آيه ادعايى رجم به قرآن , از آن جهت رد كرد كه مؤيدى از حفظ و كتابت ديگران و خود زيد نداشته است . سخاوى در جمال القراء مى گويد مراد اين است كه دو تن شهادت مى دادند كه صحيفه مكتوبه در محضر پيغمبر (ص ) نوشته شده يا شهادت مى دادند كه از وجوه منزل قرآن است . ( قانون تفسير , ص 147 - 148 كه عمدتا منقول از اتقان سيوطى است ). سـيـوطى پس از نقل انواع معانى محتمل براى شهادت شاهدين مى گويد : يا شايد مراد اين بوده اسـت كـه شاهدين شهادت مى داده اند كه هر آيه اى جزو آياتى بوده است كه در سال وفات پيامبر (ص ) از سـوى جـبـرئيـل بـر ايشان مجددا عرضه شد ( الاتقان , تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم , 1/206 ) 3 ) مـحـدث نـورى در فصل سوم به روايات اهل سنت درباره آياتى كه ادعاى نسخ تلاوت آنها شده است , استناد كرده است , و مساله نسخ ‌التلاوه را رد كرده است , ولى اين روايات را دال بر تحريف قرآن گرفته است . پاسخش اين است كه ما در مساله بى اعتبار بودن و واهى بودن نسخ التلاوه ( شرحش خواهد آمد ) بـا او مـوافـقـيم و امثله اى كه ياد كرده است يا دعا بوده است يا كلام تفسيرى پيامبر (ص ) يا كلام بعضى از صحابه يا اخبار آحاد و جعلى است . به اين مساله در طى اين مقاله بازخواهيم گشت . 4 ) مـحـدث نـورى دلـيـل چهارم خود را چنين بيان مى كند : اميرالمؤمنين عليه السلام قرآن مخصوص داشته كه بعد از وفات رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله , براى خود جمع كرده بود و آن را بر قوم عرضه داشت , ولى از آن روى برتافتند. لذا [ حضرت ] آن را از ديدگان آنان پنهان داشتند و اين مصحف نزد حضرت عليه السلام باقى بود , و امامى بعد از امام پيشين , آن را همانند ساير خصايص امامت و خزائن نبوت به ارث مى برد ; و آن نزد حضرت , حجة , عجل اللّه فرجه , است و بعد از ظهورش آن را بر مردم ظاهر خواهد كرد و آنان را به قرائت آن دستور خواهد داد ; و آن مخالف اين قرآن بوده هم از حيث تاليف و ترتيب سوره ها و آيـات و هـم از حيث كلمات و از جهت زياده و نقصان ... ( فصل الخطاب , نسخه عكسى از نسخه محفوظ در كتابخانه آقابزرگ تهرانى در نجف , ص 76 ). آيت اللّه خويى در پاسخ اين شبهه مى نويسد : چنين مصحفى موجود بوده است و اضافاتى نسبت به قرآن موجود [ مصحف عثمانى ] داشته است , اما دليلى در دست نيست كه نشان بدهد آن زيادات جزو قرآن بوده است . واقعيت آن است كه اين زيادات تفسيرى بوده است . ( البيان , ص 241 - 242 ). 5 ) محدث نورى در دليل پنجم از مصحف عبداللّه بن مسعود كه مخالف مصحف موجود [ عثمانى ] بوده است سخن مى گويد. ( فصل الخطاب , ص 86 به بعد ). مـحققان و قرآن پژوهان در اينكه عبداللّه بن مسعود , صحابى و قرآن شناس بزرگ و حافظ قرآن , نسخه اى از قرآن براى خويش نوشته بوده است , همسخن اند. او يـكـى از نـخستين كسانى بوده است كه از اختلاف قراآت شهرهاى مختلف اسلامى نگران بوده اسـت و آن را سر منشا فساد مى دانسته است و همو بوده است كه به عثمان اشارتى براى توحيد مصاحف كرده است . ولـى وقـتـى كه عثمان اين امر را جدى گرفت , و ساير مصاحف و نوشته هاى پراكنده را به آب و سركه جوشانيده يا سوزانيد , ابن مسعود تكان خورد و گفت منظور او تا اين حد نبوده است , و لذا تـا مـدتـها از دادن مصحف خاص خود براى آنكه محوش كنند ابا مى كرد و حتى كار به مشاجره و شكستن دنده هاى او كشيده بود. يك انگيزه عمده اصرار ابن مسعود براى حفظ مصحف خود و نيز انتقادهايى كه از مصحف عثمانى مى كرد اين امر بود كه از گماشته شدن زيد بن ثابت - كه جوان ترين حافظان و جامعان قرآن بود - بـه سرپرستى تهيه و تدوين مصحف امام , ناراضى بود و خود را - شايد هم به حق - براى اين كار سزاوارتر از او مى دانست . ( المصاحف , سجستانى ( م 316 ق ) , ص 14 - 15 ; تاريخ قرآن , راميار , ص 356 ). تـفـاوت اصـلـى مصحف ابن مسعود با ديگر مصحف ها در اين بود كه سوره فاتحه و معوذتين ( دو سوره آخر قرآن ) را در برنداشت و او آنها را دعا مى انگاشت . تفاوتهاى ديگر اختلافات لهجه اى يا مترادفات و به اصطلاح اختلاف قراآت بود. ( بـراى فهرست نسبتا كاملى از آنها المصاحف , سجستانى , ص 45 - 73 ) و ديگر زوايد تفسيرى ( همانند مصحف على - ع - ). در مـيـان هـمه مصاحف على (ع ) و ابن مسعود , نهايتا در عصر عثمان و به فرمان او از بين نرفته است . مـصـحـف ابـن مسعود بعد از رواج مصحف امام ( عثمانى ) تا حدى مورد توجه مردم و قراء و ائمه قرائت بوده است . و بـه نوشته مرحوم راميار در سال 398 ق فتنه اى بر سر همين مصحف ( يا بازنويسى از آن ) ميان شـيـعـه و اهـل سـنـت , در زمان شيخ مفيد در بغداد درمى گيرد و سرانجام محكمه اى تشكيل مى شود و حكم به امحاى آن مصحف مى دهد. هـمـو مى نويسد : با اينكه او هميشه ادعا مى كرد كه همه چيز را درباره قرآن مى داند , او مى داند كه هر آيه كى و كجا نازل شده , اما چيزى از او درباره ترتيب نزول آيات نقل نكرده اند. ترتيبى هم كه از مصحف او گفته اند چيز مهمى و فرق چندانى با مصحف عثمانى نداشت . ( تاريخ قرآن , راميار , ص 362 ). در اين اثر , ترتيب مصحف او نيز از منابع كهن از جمله الفهرست نقل شده است . ) مشهور است كه سرانجام عبداللّه بن مسعود با هيات تهيه و تدوين مصحف عثمانى و نيز مصحف آنان آشتى كرد و رضاى خود را اظهار داشت . ( المصاحف , سجستانى , ص 18 ; قانون تفسير , ص 155 - 156 ). 6 ) مـحدث نورى در دليل ششم , مانند دو دليل پيشين كه به مصحفهاى مستقل تمسك مى كرد به وجود مصحف ابى بن كعب و تفاوت آن با مصحف موجود ( عثمانى ) استناد مى كند. ابـى بـن كـعـب ملقب به سيدالقراء , مانند عبداللّه بن مسعود و عبداللّه بن عباس از كبار صحابه و قرآن شناسان بزرگ بوده است . الفهرست ترتيب سوره ها در مصحف او را ياد كرده است ( ص 30 ). تـفاوت مهم مصحف او با مصحف عثمانى اين بوده است كه دو سوره اضافى به نامهاى خلع و حفد دربرداشته است . ايـن امر بر خلاف آرزو و انتظار محدث نورى نه فقط باعث اعتبار مصحف او نمى شود , بلكه چون هم با مصحف عثمانى و هم مصاحف معتبر ديگر چون مصحف حضرت على (ع ) و مصحف عبداللّه بن مسعود , اختلاف داشته , لذا اعتبار قابل استنادى ندارد. ( بـراى تـفـصـيـل درباره ابى بن كعب و مصحف او ـ المصاحف , سجستانى , ص 53 ; تاريخ قرآن راميار , ص 340 - 353 كه متن سوره هاى ادعايى خلع و حفد را هم دربردارد ). 7 ) مـحـدث نـورى در دلـيـل هـفتم مى نويسد : چون ابن عفان [ عثمان ] بر امت استيلا يافت , مصاحف متفرقه را جمع كرد و از آنها به يارى زيد بن ثابت و كتابت و قرائت او و خودش , نسخه اى فـراهم كرد و آن را امام ناميد , و ساير مصاحف را سوزانيد يا پاره كرد , و اين كار را از آن روى كرد كـه بـاقـى مـانـده اى را كـه در دسـت مـردم مـانده بود و از آن غافل شده بود , از بين ببرد ... ( فصل الخطاب , ص 99 ).

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:29AM

جمع قرآن و مصحف عثمانى .

در پاسخ بايد گفت همه قرآن پژوهان اعم از اهل سنت و شيعه در دو نكته اتفاق نظر دارند.
الـف ) اينكه قرآن در عهد پيامبر (ص ) و با اهتمام و اشراف همه جانبه ايشان به دست كاتبان وحى كه تعداد آنان را تا بيش از چهل نفر هم گفته اند , كتابت شده بود. بزرگانى همچون حضرت على (ع ) و زيد بن ثابت و ابى بن كعب و عبداللّه بن مسعود و عبداللّه بن عباس براى خود نسخه اى از تمامت وحى قرآنى نوشته بودند. منتهى اين كتابت بر كاغذ نبود بلكه با نوشت افزارهاى ابتدايى و بر ليف خرما و پوست تنه نخل و سنگهاى صاف و صيقلى و نازك , و استخوانهاى پهن كتف حيوانات و رقعه هاى پوستى و نظاير آن بوده است و اعتماد فراوانى هم بر حفظ حافظان بيشمار داشته اند. ( درباره جمع و كتابت تمامت قرآن در زمان پيامبر (ص ) ـ الاتقان , 1/202 به بعد ; مناهل العرفان , زرقانى , 1/255 - 256 , البيان , آيت اللّه خويى , 255 - 278 ; حقائق هامة حول القرآن الكريم , سيد جعفر مرتضى عاملى , 63 - 104 و اغلب تاريخهاى قرآن ). ب ) يك سال پس از درگذشت پيامبر (ص ) و با كشته شدن عده كثيرى از حافظان و قراء قرآن در نـبـرد يـمـامـه كه ابوبكر مسيلمه كذاب - پيامبر دروغين - و يارانش را سركوب كرد , به نظارت مـسـتـقـيم خود ابوبكر و پيگيرى و مشاوره عمر و مباشرت زيد بن ثابت يك نسخه كامل از قرآن نوشته شده و حتى به صورت مجموع بين الدفتين درآمده بود. اين نسخه پس از درگذشت ابوبكر و عمر نزد حفصه دختر عمر به ارث يا وديعه مانده بود و عثمان آن را براى توحيد مصاحف و تدوين نسخه نهايى موسوم به مصحف امام , از او امانت گرفت و آن و مصاحف ديگر از جمله مصحف خود زيد و نوشته هاى كامل اما پراكنده را مبناى كار كرد و با دقت بـى نظيرى به همت و سرپرستى زيد بن ثابت و هيات همكار او , و در زير نظر و انتقاد آزادانه كبار صحابه از مجموع آنها و نيز با توجه به حفظ حافظان و شهادت شاهدان - كه شرحش گذشت - آن نسخه نهايى را فراهم كرد. پس كار عثمان بيشتر توحيد نص و تكيه بر يك قرائت , يا دو يا چند تا آنجا كه كتابت كلمه اى بدون نقطه , احتمال چند قرائت را مى داد , و اعتماد بر لهجه قريش , به هنگام اختلاف تلفظها و قراآت , بوده است و كار او با آنكه اساسى بود , تاسيسى نبود. يعنى چنانكه اشاره شد قرآن پيش از آن هم در زمان حيات پيامبر (ص ) , و هم در عهد ابوبكر جمع و بازنويس شده بود. لذا كار عثمان و اعتبارش دربردارنده اعتبار كار عصر نبوى و عصر ابوبكر در جمع قرآن هم هست . و اگر خود حضرت رسول (ص ) اهتمام به جمع و تدوين نهايى قرآن نكردند از آن بود كه به گفته هـمه قرآن پژوهان اهل سنت و شيعه , هنوز باب وحى باز بود و همواره احتمال آمدن آيه اى كه در ضـمـن وحى به آن حضرت (ص ) گفته مى شده آن را در كجا و كدام سوره و بين كدام آيات قرار دهـد , مى رفت و در واقع هم وحى قرآنى در طى مدت 23 سال , تا اندك زمانى پيش از وفات آن حضرت (ص ) جريان داشت . لذا پيامبر (ص ) ماذون و مايل به جمع نهايى نبوده اند. و در فـرهنگى چون فرهنگ صدر اسلام كه آنهمه شفاهى و فاقد رسم و سنت كتابت بود , و تعداد باسوادانى كه خواندن و نوشتن بدانند در كل آن جامعه به يكصد نفر نمى رسيد , اين اهتمام عظيم بـه شـان قـرآن و حـفـظ كـتـابت و جمع و تدوين آن جزو شگفتيهاى تمدن و فرهنگ بشرى و از افتخارات اسلام است . از مصحف امام شش يا هفت نسخه تكثير شد كه همه ارزش واحد داشت . يـكـى را در مـكـه و يكى را در مدينه نگه داشتند و باقى را به كوفه و بصره و شام و يمن و بحرين فرستادند ( الاتقان , 1/211 ). استاد سيد على كمالى دزفولى قرآن پژوه معاصر مميزات دهگانه اى براى جمع عثمانى ياد مى كند . از جمله اينكه : الف ) [ عثمان دستور داده بود ] هر كس هر چه را از پيغمبر (ص ) شنيده بياورد , تـا هـمـه در ايـن كـار شـريك باشند و از اين جمع چيزى غائب نماند , تا هيچ كس در ذخيره اين مصحف شك نياورد و همه بدانند كه آشكارا در مرآى و مسمع صحابيان بزرگ , انجام يافته است . ب ) اعتماد بر عمل گروه اول در جمع بكرى [ ابوبكرى ]. ج ) هر جا براى رفع اختلاف از مسموعات , چاره نشد لغت و لهجه قريش را انتخاب كنند. د ) بـراى جـلـوگـيـرى از شـبهه و تطرق فساد موارد زير را نمى نوشتند : منسوخ التلاوه ها ( كه عـنـوانـى مخترع است ) , آنچه در عرضه اخير بر [ پيامبر - ص - ] نبود , آنچه قرائتش ثابت نبود , قراآت شاذ , قراآت آحاد , و الحاقات تفسيرى . ه ) ترتيب آيات هر سوره بر طبق توقيف مستند پيغمبر (ص ) در عرضه اخير بوده است . ( قانون تفسير ص 152 - 153 ). جـمـع عـثمانى از همان آغاز و پس از فروكش كردن مخالفتهاى عاطفى و احساساتى و حميتى , مـورد قبول بزرگان صحابه و در راس آنان حضرت اميرالمؤمنين (ع ) قرار گرفته است و روايات متعددى به تعابير مختلف از حضرت (ع ) در تاييد عملكرد عثمان و حاصل كار هيات منصوب او در تدوين مصحف امام , نقل شده است . سـيوطى در اتقان مى نويسد : و ابن ابى داود به سند صحيح از سويد بن غفلة نقل كرده است كه گفت , على گفته است : در حق عثمان جز خير چيزى مگوييد. سوگند به خدا آنچه در امر مصاحف كرد جز با شركت و نظارت بزرگان ما [ ملا منا ] نبود. و فـرمـود دربـاره ايـن قـرائت چـه مى گوييد ؟
به من رسيده است كه بعضى از آنان [ مخالفان و منتقدان ] مى گويند قرائت من بهتر از قرائت توست , و اين امر نزديك به كفر است . گفتيم پس نظر شما چيست ؟
فرمود به نظر من [ كار درست همين است كه ] مردم را بر مصحف واحد گردآورد تا نه تفرقه و نه اختلافى باقى بماند. گفتيم حق با شماست . ( الاتقان , 1/210 ; همچنين فتح البارى , ابن حجر , 9/15 ). هـمـچـنـيـن ابوعمر عثمان بن سعيد دانى ( م 444 ق ) قرآن شناس بزرگ , صاحب التيسير فى القراآت السبع , و المقنع در كتاب اخير با سلسله رواتش از على بن ابى طالب (ع ) نقل مى كند كه فرمود : اگر من سرپرست [ تهيه و تدوين مصحف واحد رسمى ] مى شدم در مورد مصاحف همان كارى را كه مى كردم كه عثمان كرد. ( المقنع ,تحقيق محمد احمد دهمان , ص 8. همچنين الاتقان , 1/211 - ترجمه الاتقان , 1/209 ). اگر هم در صحت صدور اين روايات ترديد كنند , عملكرد و سيره اميرالمؤمنين على (ع ) حاكى از ايـن اسـت كـه عمل عثمان را تاييد يا دست كم تقرير ( سكوت ناشى از رضا و قبول ) كرده است ( شرح اين مساله خواهد آمد ). مـرحـوم آيـت اللّه خـويى در تاييد عملكرد عثمان مى نويسد : اينكه عثمان مسلمانان را بر قرائت واحـدى گـرد آورد , يـعـنـى قـرائتـى كه بين مسلمانان رايج بود و آن را به تواتر از پيامبر (ص ) فراگرفته بودند , و قراآت ديگر را كه مبتنى بر احاديث نزول قرآن بر سبعة احرف بود ( كه درباره بـطـلان آن پـيـشـتـر در هـمين كتاب سخن گفته ايم ) منع كرد , اين عمل عثمان را احدى از مـسـلمانان بر او انتقاد نكرده است ; چرا كه اختلاف در قرائت به اختلاف مسلمانان و پراكندگى صـفوفشان و بر باد رفتن وحدت كلمه شان بلكه تكفير بعضى از بعضى مى انجاميد و رواياتى را نيز نقل كرديم كه حاكى از نهى پيامبر (ص ) از اختلاف در قرآن بود. ولـى كارى كه بر او انتقاد مى كنند اين است كه بقيه مصاحف را سوزانيد و به اهالى شهرهاى ديگر هم امر كرد كه مصاحفشان را بسوزانند. مسلمانان بر اين كار او اعتراض كردند. حتى او را حراق المصاحف ( سوزاننده مصحفها ) ناميدند . ( البيان , ص 277 ).

استاد سيد على كمالى دزفولى مى نويسد : آيا در تهيه مصاحف نمونه ( امام ) در هفده سال بعد از وفات پيغمبر اكرم ( يعنى در سال 28 هجرى ) با حضور هزاران نفر از صحابه كه خود پيغمبر (ص ) را ديـده بـودنـد و قـرآن را از او شنيده و ناظر بر امر و تصويب كننده آن بودند - كه عدم اعتراض اميرالمؤمنين دليل آن است - مى توان خدشه اى وارد ساخت ؟
هرگز. آيـا وعده خداوند به حفظ قرآن ( سوره حجر , آيه 9 ; سوره فصلت , آيات 41 و 42 ) در مورد حفظ همين قرآن با ماده و هيات آن نيست ؟
جز اين نمى تواند باشد. آيـا تـصويب ائمه ما ـ سلام اللّه عليهم اجمعين ـ و تقرير ايشان دليل قاطع قرآن بودن همين قرآن نيست ؟
البته كه هست . ( قانون تفسير , ص 238 ). درباره سوزاندن آيات و سوره هاى پراكنده و مصاحف غيررسمى و متفرقه , بايد گفت كه بعضى از مـنـابع به عثمان نسبت جوشاندن آن نوشته ها را در ديگ با مخلوطى از آب و سركه مى دهند , و بعضى خرق ( پاره كردن و از بين بردن ) و بعضى دفن , و بعضى سوزاندن . سوزاندن را نبايد عملى خلاف شرع يا متضمن هتك حرمت دانست . زيـرا آتـش در فـقه اسلامى طاهر و مطهر است , و نيت عثمان هم نيت سوء يا حاكى از اسائه ادب نبوده است . لذا سوزاندن با به آب شستن فرق اساسى ندارد. همچنين تفاوت رسمها و فرهنگها را نيز نبايد از نظر دور داشت . قرآن نيز پس از قرآن شدن , لازم الاحترام و مقدس است . پيش از قرآن شدن اين حكم را نداشته است . حـتـى امـروز هـم قرآنهاى كهنه و فرسوده و زايد كه به كار قرائت نمى آيد , با احترام و به يكى از همين شيوه ها از بين برده مى شود. امـا اينكه بعضى مى گويند بايد اين نوشته هاى پراكنده را كه بر روى پوست و سنگ و ليف خرما و غـيـره بـوده نگهدارى مى كرد , فكر جديد و امروزه پسند است كه موزه دارى و سنددارى و حفظ اشياء عتيقه مطلوب و ممكن است . اگر عثمان چنين كارى مى كرد غرض خود را در نفى اختلاف , نقض كرده بود. تـازه در جايى كه خود مصاحف عثمان شش يا هفتگانه , با آنهمه دقت و اهتمام در نگهدارى آنها , غـالـبـا و بلكه تمامى از بين رفته است , يا لااقل از سرنوشت آنها اطلاعى در دست نيست , چگونه مـمـكـن بـود آن استخوانها و سنگها و پوستهاى ريخته و پاشيده پراكنده محفوظ باقى بماند تا آيا مورد استفاده محققان امروز و آينده قرار گيرد يا نه . 8 ) محدث نورى دليل هشتمش را وجود روايات و به قول خودش اخبار كثيره اى از مخالفان [ يعنى اهل سنت ] كه دلالت صريح بر وقوع تغيير و نقصان در مصحف موجود دارد , ياد مى كند. آيـت اللّه خويى و حجة الاسلام ميلانى و ساير قرآن پژوهان شيعه برآنند كه آرى احاديث نقص قرآن در ميان اهل سنت بسيار است . بسى بيشتر از آنچه در ميان احاديث شيعه هست . و اهـل سنت براى آنكه نه قائل به تحريف (تنقيص ) قرآن و نه بى اعتبارى كتب معتبر حديثشان از جمله صحيحين شوند , قائل به پديده اى به نام نسخ ‌التلاوة يا منسوخ ‌التلاوة شده اند. يـعـنـى آيات و عباراتى را جزو وحى اوليه مى دانند كه سپس تلاوت آنها منسوخ شده و حكمش يا منتفى شده يا برقرار مانده است . از ايـن دست بسيار آيه ها , حتى سوره هاى ساختگى در بعضى متون حديث اهل سنت و از آنجا در كتب قرآن پژوهى و علوم قرآنى نقل شده است , كه نمونه مشهور آن آيه رجم است كه در مجاميع مـعـتـبـر حـديـث اهل سنت از جمله صحيحن و موطا و مسند احمد و غيره , با عبارات كمابيش مـختلف نقل شده است و يك روايت از نص آن چنين است : الشيخ و الشيخة اذا زنيا فارجموهما البتة و در بعضى اين عبارت را هم اضافه دارد : نكالا بما قضيا من اللذة كه عمر گفته است ما اين آيه را در عهد رسول اللّه (ص ) مى خوانديم , سپس به دليلى نامعلوم فراموش و متروك شد. و چـون هـيچ كس جز خود او حافظ و شاهد بر آيه بودن آن نبود , لذا زيد و هيات او , آن را از عمر نپذيرفتند. ( بـراى تـفصيل درباره اين آيه ـ الاتقان , 2/86 آلاءالرحمن , محمد جواد بلاغى , ص 21 ـ 23 الـتحقيق فى نفى التحريف , ص 146 ـ 150 ; صيانة القرآن , ص 125 , كه در همه آنها منابع اصلى اهل سنت را ياد كرده اند ). بـعضى از سوره ها و آيه ها ى ديگرى كه در بعضى از مجموعه هاى حديث اهل سنت به عنوان جـزئى از قـرآن و يـا از مقوله نسخ التلاوة ياد شده عبارتند از : آيه جهاد ( صيانة القرآن , ص 127 ; التحقيق , ص 155 ) ; آيه شهادة ( التحقيق , ص 157 ـ 158 ) ; آيه فراش ( صيانة القرآن , ص 127 ) آيـه حـمـيـة ( الـتحقيق , ص 160 ـ 161 ) آيه حنيفية ( آلاءالرحمن , ص 19 ـ 20 ) آيه يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك كه گفته اند به دنبال آن فى على يا ان عليا مولى المؤمنين اضافه داشته است . ( الـتـحـقـيـق , ص 164 ـ 165 ) , آيه لو كان لابن آدم واديان ... ( التحقيق , ص 152 ـ 153 ) همچنين سوره خلع و حفد ( صيانة القرآن , ص 136 ; آلاءالرحمن , ص 23 ; التحقيق , ص 24 ـ 25 ) كـه منبع اصلى آن دبستان المذاهب است ( تحقيق رحيم رضازاده ملك , 1/246 ـ 247 ) [ اغلب آيـه ها و سوره هايى كه ياد كرديم در كتاب حقائق هامة حول القرآن الكريم , ص 345 به بعد با ذكر اسناد و منابع آنها آمده است . ] استاد محمد هادى معرفة در اين باره مى نويسد : اين احاديث نه وزنى دارد , نه اعتبارى . چه از نظر سند , چه از نظر مدلول . چرا كه مخالف صريح قرآن و اعتقاد و ضروريات جمهور مسلمانان است . ( صيانة القرآن , ص 173 ). ديگر اينكه احاديث ضعيف و مجعول در همه مجاميع حديث اهل سنت و شيعه راه يافته است . پـاسخ مشروحتر به اين شبهه يا دليل در ضمن پاسخ به دلايل يازدهم و دوازدهم محدث نورى در همين مقاله خواهد آمد. 9 ) مـحدث نورى در دليل نهمش مى گويد كه اسامى اوصياى خاتم النبيين و دخت گراميش صـديقه طاهره عليهم السلام و بعضى شمايل و صفات آنان در همه كتب آسمانى آمده است , پس بايد در قرآن هم آمده باشد. اين دليل يا ادعا چنان واهى و بى اساس است كه نياز به رد ندارد. محدث نورى ابتدا بايد به اصطلاح سقف را بزند تا سپس بر آن نقاشى كند. از كـجـا ثـابـت شده است كه نام چهارده معصوم (ع ) در كتب آسمانى پيشين آمده است ؟
پاسخ شيخ نورى اين است كه اين كتابها هم تحريف شده است و در اصل آنها نام اين بزرگواران موجود بوده است . با اين حساب , اين ديگر دليل نيست بلكه صرف ادعاست . آيـت اللّه خـويـى در پاسخ به اين ادعا مى نويسد : ( و از حقايقى كه نشان مى دهد نام اميرالمؤمنين على (ع ) صريحا در قرآن ياد نشده است , حديث غدير است . زيـرا اگر نام على (ع ) در قرآن مذكور بود , حضرت پيامبر (ص ) محتاج به نصب و تعيين ايشان و برپا داشتن اجتماع عظيمى براى آن نبود. پس صحت حديث غدير ايجاب مى كند كه حكم به كذب اين روايات كنيم . ( الـبـيـان , ص 45 ـ 251 ) همچنين مى نويسد : و معارض و نافى جميع اين روايات , صحيحه ابوبصير منقول در كافى است . مى گويد از ابوعبداللّه ( امام صادق عليه السلام ) درباره ( اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم [ نساء , 59 ] پرسيدم . گـفـت ايـشان در پاسخ فرمود در حق على بن ابى طالب و حسن و حسين ( عليهم السلام ) نازل شده است . بـه ايـشان گفتم مردم مى گويند پس چرا نام على (ع ) و اهل بيت او در كتاب اللّه نيامده است ؟
حضرت (ع ) فرمود : به ايشان بگو نماز هم بر رسول اللّه (ص ) نازل شد و در آن تصريح نشده بود كه سه ركعتى يا چهار ركعتى است , تا آنكه رسول اللّه (ص ) خودشان آن را براى مردم روشن كردند. ( البيان , ص 251 ). 10 ) مـحـدث نـورى در دلـيـل دهمش مى گويد چرا از ميان همه قراآت مختلف كلمات و تعابير قرآنى , فقط هفت وجه يا ده وجه اختيار شده است ؟
پاسخش اين است كه قرآن نص متواترى به وحـى و اعـجاز نازل بر رسول اللّه (ص ) و منقول از اوست و جمهور مسلمانان و بزرگان ائمه دين آن را محفوظ داشته اند و در آن در طى روزگاران تغيير و اختلافى رخ نداده است , اما قراآت [ و اخـتـلاف آنها ] اجتهاداتى [ متغير و متفاوت ] در تعبير اين نص [ ثابت و يگانه ] و كيفيت اداى آن است . ( صـيانة القرآن , ص 179 ) 11 و 12 ) دليل يازدهم محدث نورى اخبار كثيره معتبره صريحه اى است كه درباره وقوع سقط و دخول نقصان در قرآن موجود نقل شده است . و دلـيـل دوازدهـمش اخبار وارده در موراد مخصوص از قرآن است كه دلالت بر تغيير بعضى از كلمات و آيات به صورتى از صور دارد. ( فصل الخطاب , ص 161 , 175 ). اسـتـاد مـحـمد هادى معرفة شرح مبسوطى در پاسخ به اين دلايل دارد و مى نويسد احاديثى كه مـحـدث نورى در مورد تحريف گرد آورده , 1122 حديث است ; كه به گفته خودش 61 فقره از آنها دلالت عامه دارد و 1061 فقره آن نص در موضوع است . ولـى اكـثـريـت عـظـيـمـى از آنها نه سند دارد نه اعتبار , و از رسائل و منابعى نقل مى كند كه يا مجهول اند يا موجود نيستند , يا موضوعه ( جعلى ) هستند. و تعداد 815 فقره از احاديث او منقول از اين گونه كتب است . باقيمانده اش كه 307 فقره است , اكثريتش به اختلاف قرائت برمى گردد از جمله 107 مورد آن كه در همين زمينه است يكجا از مجمع البيان شيخ طبرسى نقل شده است . باقى مى ماند 200 حديث كه تقريبا از كتب معتبر حديث نقل شده كه بر هفت نوعند. نـوع اول ) روايات تفسيرى يا توضيحى يا مربوط به شان نزول يا تاويل آيه يا تعيين مصداق و بخش اعظم اين 200 حديث را همينها تشكيل مى دهد. يـك نـمـونـه از آن ايـن است كه در آيه و اذا تولى سعى فى الارض ليفسد فيها و يهلك الحرث و الـنـسل ( بقره , 205 ) به دنبالش چنين بوده است : بظلمه و سوء سريرته كه بيانى تفسيرى و طـبعا غير قرآنى براى توصيف كيفيت فساد و اهلاك كسى است كه در آيه از او سخن گفته شده است . نوع دوم ) احاديثى است از قراآتى كه منسوب به بعضى از ائمه عليهم السلام است كه ممكن است مخالف قرائت مشهوره باشد ; يا موافق بعضى قراآت غير معروفه . نوع سوم ) احاديثى است كه در آنها لفظ تحريف آمده است و ناآشنايان به اصطلاح گمان كرده اند مراد همين تحريف مورد بحث است . حال آنكه مراد از آن تحريف معنايى و تفسير [ به راى ] غير موجه است . چنانكه تحريف در اصطلاح قدما و حتى قرآن مجيد به معناى تحريف معنوى است , و در اصطلاح متاخرين به معناى تحريف لفظى و تغيير و تبديل است . نوع چهارم ) رواياتى كه به آنها استناد كرده است ولى استنادش درست نيست . يـكـى مـثالش اين است كه از امام صادق و امام رضا عليهما السلام نقل مى كند كه پس از خواندن سوره توحيد مى گفته اند كذلك اللّه ربى ( خداى من اين چنين است ) , و محدث نورى گمان كرده است اين قول و اذعان , جزو قرآن است . نـوع پـنجم ) درباره روايات وارده در شان امام قائم (عج ) است كه مردم را به قرائت مصحف على (ع ) كه از پدرانش به ارث برده است , الزام مى كند. بـه اين مساله در جاى خود اشاره كرديم كه مصحف حضرت على (ع ) در ترتيب و توالى و اضافات تـفـسيرى و نظاير آن با مصحف عثمانى اختلاف داشته است ولى آيه يا سوره اى كم يا زياد نداشته است . نـوع ششم ) رواياتى است كه دلالت بر افتادگى آيه يا جمله يا كلمه اى دارد و ائمه نقدالحديث به اين نتيجه رسيده اند كه آنها زيادات تفسيرى است و از نص لفظ قرآن نيست . نوع هفتم ) رواياتى است حاكى از اينكه آنچه در شان فضايل اهل بيت عليهم السلام بوده است , در طى آياتى پنهان بوده كه اگر قرآن چنانكه نازل شده خوانده شود , پديدار مى گردد. زيرا كه ثلث يا ربع قرآن درباره آنان نازل گرديده است . در پـاسـخ بـايد گفت اين روايات حاكى از آن نيست كه تصريحاتى در فضيلت اهل بيت (ع ) بوده است , سپس ساقط شده است . در همين قرآن موجود هم كم نيست آياتى كه در شان و فضايل آنان است . چنانكه طبرى ( م 1310 ق ) در تفسير آيه قل لا اسالكم عليه اجرا الا المودة فى القربى ( شورى , 23 ) بهترين وجه و معناى آن را در اين مى داند كه مراد , مودت اقرباى پيامبر (ص ) يعنى اهل بيت عصمت و طهارت (ع ) است . ( صيانة القرآن , ص 196 ـ 236 ) آيت اللّه خويى نيز پاسخهاى متقنى به اين شبهات ( دلايل يازدهم و دوازدهم محدث نورى در فصل الخطاب ) دارد. از جمله مى نويسد : اين روايات دلالت بر وقوع تحريف قرآن به معناى متنازع فيه ندارد. تـوضيح آنكه بسيارى از اين روايات در عين آنكه سندشان ضعيف است , از كتاب احمد بن محمد السيارى گرفته شده كه علماى رجال اتفاق در فساد مذهب او دارند كه قائل به تناسخ بوده است , و نيز از على بن احمد كوفى گرفته شده كه علماى رجال او را كذاب و فاسد المذهب مى دانند. ديگر اينكه بخش معظمى از روايات او مربوط به اختلاف قراآت است . و از قـول عـلـمـاى بـزرگ شيعه چنين نقل مى كند كه روايات مربوط به تحريف , مخالف اجماع امت اند بايد يا آنها را تاويل يا طرح كرد. ( البيان , 245 ـ 253 ). همچنين روايات بسيارى داريم كه حاكى از عرضه داشته احاديث بر قرآن است كه حديث مخالف با قرآن را بايد به ديوار زد و براى آن اعتبارى قائل نشد. در اين صورت قرآن حاكم بر حديث و محك و ملاك صدق آن است , نه بالعكس . يعنى نمى توان با حديث كه ظنى الصدور است , درباره قرآن كه قطعى الصدور است , داورى كرد. چون به قول معروف الحديد لا يفلح الا بالحديد و رستم را هم رخش رستم كشد. اشـتباه روشمندانه اخباريان , از جمله محدث نورى , اين است كه اهميت گزاف و بى حد و حصر بـه هـرگونه حديثى مى دهند و نقادى و ارزشيابى احاديث را خوش ندارند و از روايت الحديث به درايـت الـحـديـث نمى پردازند , و آگاهانه يا ناآگاهانه , مجموعه كل احاديث را بر خلاف اجماع علماى فريقين قطعى الصدور مى دانند. يا عملا با آن چنين رفتارى دارند. اگـر ايـنـهـمـه بـاريك بينى و بهانه جويى كه امثال محدث نورى در كاروبار جمع و تدوين قرآن مـى كـنند , در كاروبار جمع و تدوين حديث كنند به اين نتيجه خواهند رسيد كه اين گونه اتكاى افـراطى بـه هرگونه حديث , پشتوانه علمى و عقلى و تاريخى ندارد و از آن گذشته نقض غرض دربردارد. زيـرا قرآن سند بزرگ و حيانى و ركن ركين اسلام است كه اگر به هر دليل خدشه دار شود , ديگر مجالى براى آنكه حديث معتبر و محدث محترم بماند , باقى نخواهد ماند. بـه قـول اسـتـاد سيد على كمالى دزفولى به عقيده ما مجتهدى كه قائل به تحريف قرآن باشد , مجتهد نيست . زيرا مهمترين مستند اجتهاد را از دست داده است . مضافا به آنكه اجتهاد در امرى ضرورى آنهم از مسائل اعتقادى مورد ندارد. ( قانون تفسير , ص 82 ). شـيـواتـريـن دلـيل عقلى را در اين زمينه شادروان علامه طباطبايى عرضه داشته است : اما آن قرآنى را كه زيد بن ثابت در زمان عثمان گردآورى كرد , بدون شك حاوى جميع قرآن است و در آن يك كلمه كم و يا يك كلمه زياد نشده است . و قول به تحريف قرآن از درجه اعتبار ساقط است . چون اخبار آحادى كه در تحريف وارد شده است , حجيت آنها متوقف بر حجيت قول امام است , كه آن را بـيان كرده است , و حجيت قول امام متوقف بر حجيت قول رسول اللّه (ص ) است كه امام را وصـى و خـلـيفه و معصوم معرفى فرموده است ; و حجيت قول رسول اللّه متوقف بر حجيت قرآن است كه رسول اللّه را معصوم و امام و نبى و ولى معرفى كرده است ; و اگر قائل به كم بودن يا زياد بـودن يـك حـرف در قرآن مجيد بشويم , تمام قرآن از حجيت ساقط مى شود و سقوط اين حجت حـجـيت اخبار تحريف را نيز ساقط مى كند ... [ به تعبير ديگر ] اخبار تحريف كه قرآن را از حجيت سـقـوط مـى دهد , عمل به مفادش موجب اسقاط خود آنها مى شود , يعنى از ثبوتش عدمش لازم مى آيد و بنابراين عمل به آنها مستحيل [ غير ممكن ] است . ( مهر تابان , مجموعه مصاحبات آيت اللّه سيد محمد حسين حسينى طهرانى با علامه سيد محمد حسين طباطبايى , ص 206 ـ 207 ) امثال محدث نورى از تولاى افراطى و در حد غلو به اهل بيت عـليهم السلام , و حسرت اينكه چرا نام مبارك ايشان در قرآن نيامده است , و نيز از بغض و تبراى افـراطى نسبت به اغيار - كه همه افتخار جمع و تدوين قرآن متعلق به آنان است - به قول مثل مـعـروف مـانـنـد كـسى عمل مى كند كه نيزه بر سينه خويش فرومى برد تا كسى را كه بر تركش نشسته است بكشد ( الطاعن نفسه ليقتل ردفه ) يا طبق مثل فارسى براى درست كردن ابرو چشم را كور مى كنند.

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:31AM

دلايل قائلان به عدم تحريف .

1 ) آيات قرآنى و وعده هاى صريح الهى بر حفظ قرآن .

مشهورترين اين آيات سه آيه است .
الف ) آيه حفظ : انا نحن نزلنا الذكر و انا له لحافظون . ( حجر , 9 ) ما خود , ذكر [ قرآن ] را نازل كرده ايم و خود نيز نگاهبان آنيم . مراد از الذكر قرآن است . چـنـانـكـه در چند آيه پيشتر در همين سوره مى فرمايد : و قالوا يا ايها الذى نزل عليه الذكر انك لمجنون . ( حجر , 6 ) ( و گفتند اى كسى كه ذكر [ قرآن ] بر او نازل شده است , بيشك تو مجنونى . ). آيـت اللّه خويى انواع تشكيكاتى را كه در صحت استدلال و استناد به اين آيه هست ( ذكر به معناى قرآن نيست , مراد حفظ اجمالى است نه همه آيات ) رد مى كند. امـا يك شبهه را به خوبى طرح مى كند , ولى به همان خوبى پاسخ نمى دهد : آرى در اينجا شبهه ديـگـرى هـسـت كه بر استدلال به آيه كريمه براى عدم تحريف وارد مى شود , و حاصل شبهه اين است كه مدعى تحريف در قرآن احتمال تحريف در نفس همين آيه را هم مى دهد. زيـرا ايـن جـزو آيات قرآن كريم است و استدلال به آن صحيح نيست , مگر آنكه عدم تحريف ثابت شود. و اگر بخواهيم عدم تحريف را با آن ثابت كنيم دور باطل پيش مى آيد . ( البيان , ص 228 ). خـود ايـشـان اين شبهه را چنين پاسخ مى دهد : زيرا اين شبهه براى كسى اعتبار دارد كه عترت طـاهره را از خلافت الهيه بركنار مى داند , اما مؤمنان به امامت آنان مى دانند كه عترت به كتاب [ قـرآن ] اسـتدلال كرده اند و نيز تقرير اصحاب آنان بر همين مساله حاكى از حجيت كتاب موجود است . به نظر راقم اين سطور اين پاسخ كافى نيست . زيرا توسل به عترت و اينكه آنان قرآن موجود را تاييد كرده اند فى حد ذاته و بالاستقلال براى شيعه ـ و فـقـط براى شيعه ـ حجيت و دليليت دارد , ديگر لازم نيست كه آن را به آيه حفظ يا ساير آيات قرآن ضميمه كنيم . ايـن آيه و ساير آيات قرآنى كه در اين زمينه نقل خواهيم كرد فقط براى كسانى اعم از شيعه و اهل سنت , حجت است كه فقط قائل به تحريف به نقيصه باشند. زيـرا ايـنـان قـائل بـه حـذف و اسـقاط آيات يا سوره هايى از قرآنند , ولى قرآن موجود را صحيح و قطعى الصدور مى دانند , لذا استدلال به آيات موجود را روا و درست مى دانند. شـبهه ديگرى هم در اطراف اين آيه هست داير بر اينكه له لحافظون را راجع به حضرت محمد (ص ) مى داند. ولى با وجود مرجع حاضر , ارجاع ضمير به مرجع غائب دليل و قرينه مى خواهد. ( نيز ـ صيانة القرآن , ص 31 ). ب ) آيه عدم اتيان باطل : و انه لكتاب عزيز. لا ياتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه , تنزيل من حكيم حميد. ( فـصلت , 41 ـ 42 ) ( بيگمان آن كتابى ارجمند است كه در حال و در آينده [ دست ] باطل به آن نمى رسد , وحى نامه [ خداوند ] فرزانه ستوده است ). پـيـداست كه تحريف , بارزترين مصداق اتيان باطل است كه خداوند ساحت قرآن را از آن منزه شمرده است . ج ) ان علينا جمعه و قرآنه . ( قيامة , 19 ) ( همانا گردآوردن و بازخواندن آن بر عهده ماست .

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:31AM

) 2 ) احاديث .

الـف ) حـديـث مـشـهور ثقلين كه از طرق خاصه و عامه در حد استفاضه است : انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى و انهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض . ( من در ميان شما دو يادگار گرانبها باقى مى گذارم , كتاب الهى و عترتم كه اهل بيت من است و آن دو از همديگر جدايى ناپذيرند تا در آخرت در كنار حوض كوثر به نزد من بازآيند ). و بـه قـول آيـت اللّه خـويـى , قـول به تحريف قرآن , كتاب را كه ثقل اكبر است از حجيت و اعتبار مى اندازد. زيرا اولا ) قول به تحريف مستلزم عدم وجوب تمسك به كتاب منزل است . زيـرا كه كتاب به سبب وقوع تحريف [ به قول مدعيان ] بر امت اسلام تباه مى گردد , ولى وجوب تـمـسـك به كتاب به خاطر صريح اخبار ثقلين تا روز قيامت باقى است , پس قول به تحريف جزما باطل است . ثانيا ) از آنجا كه قول به تحريف موجب سقوط كتاب از حجيت مى گردد , پس نمى توان به ظواهر آن تمسك كرد , پس قائلان به تحريف بايد به امضاى [ تاييد ] ائمه طاهرين براى اين كتاب موجود در دست ما مراجعه كنند. و مـعـنـى ايـن امـر اين است كه حجيت كتاب موجود , متوقف بر امضاى ائمه است تا بتوان به آن استدلال كرد. و ظـاهـر اين اخبار متواتره اين است كه قرآن يكى از دو مرجع براى امت است و از ميان دو حجت مـسـتـقـل كه تمسك به آنها واجب است , كتاب برتر است , چرا كه ثقل اكبر است , پس نمى تواند حجيت آن فرع بر حجيت ثقل اصغر ( عترت ) باشد ... ( البيان , ص 229 ـ 231 ) . ب ) حديث غدير كه باز حديثى متواتر است و از طرق خاصه و عامه نقل شده است . اگر قائلان به تحريف مى گويند تصريح به امامت و ولايت اميرالمؤمنين على (ع ) از قرآن انداخته شده است , در پاسخ آن بايد گفت كه هم حديث و هم واقعه غدير و نصب پيامبر (ص ) على (ع ) را , على رؤوس الاشهاد بر جانشينى خويش دلالت دارد بر اينكه چنين تصريحى در قرآن نبوده است . ج ) احاديث عرض ( عرضه داشتن ) حديث بر قرآن . احـاديـث صحيحه اى داريم كه قائل به وجوب عرض خبرهاى متعارض , بلكه مطلق احاديث , بر قرآن كريم اند. آنـگاه بايد آنچه موافق قرآن است اخذ كرد و مخالف با قرآن را رها كرد , و در صورتى كه سوره ها و آيـات قـرآن مصون از تحريف و محفوظ از نقصان نبود , اين قاعده از سوى ائمه اهل بيت طاهرين (ع ) مقرر نمى گشت . ( نيز براى نصوص احاديثى كه در اين باره از منابع معتبر شيعه نقل شده است . ـ التحقيق فى نفى التحريف , ص 31 ـ 32 ; صيانة القرآن , ص 35 ـ 37 ). د ) احـاديـث وارده در ثـواب قـرائت سـوره هـا در نمازها و غير آن كه اگر سوره هاى قرآن كاملا مجموع و مدون و نزد مسلمانان محفوظ نبود , اين امر معنى پيدا نمى كرد. ( براى نصوص اين احاديث ـ التحقيق , ص 35 ـ 37 ). هـ ) احاديث وارده از ائمه عليهم السلام در باب اينكه آنچه در دست مردم است , همان قرآن نازل شده از سوى خداوند است . ( براى نصوص اين احاديث ـ صيانة القرآن , ص 41 ـ 42 ; التحقيق , 41 ـ 43 ).

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:32AM

3 ) دليل سوم بر عدم تحريف قرآن .

اجماع فريقين , و نيز اجماع علماى شيعه از عصر ائمه تا امروز است .
بـزرگـان شـيعه از شيخ صدوق ( قرن چهارم ) تا آيت اللّه خويى و امام خمينى و ساير مجتهدان و مراجع بزرگ شيعه قائل به تحريف ناپذيرفتن قرآن بوده اند. نام و نظر بعضى از آنان را ياد خواهيم كرد.

4 ) دليل چهارم اعجاز قرآن است .

چرا كه تحريف منافى با معجزه بودن قرآن است .
زيرا با تحريف , معانى قرآن ضايع مى گردد و مدار اعجاز فصاحت و بلاغت است كه دايرمدار معنى و لفظ هستند. مـعجزه بودن قرآن كه براى آن تحدى هم شده است و معارضان و مخالفان در اين تحدى شكست خـورده انـد , بـه شـرط حفظ كليت و تماميت آن و اينكه تمامى آن قابل استناد به حق تعالى باشد درست است , و اين امر جزو معتقدات مسلمانان است كه قرآن معجزه جاودانه الهى و نبوى است . ( براى تفصيل ـ التحقيق , ص 47 ; صيانة القرآن , 37 ـ 41 ).

5 ) دليل پنجم نماز شيعه اماميه است .

زيرا ائمه طاهرين (ع ) و فقهاى اماميه قرائت سوره كامله اى را بعد از حمد در ركعت اول و دوم هر نماز از نمازهاى پنجگانه روزانه واجب مى دانند ; و اين حاكى از اعتقاد اماميه به نيفتادن چيزى از قرآن است . تـوضيح بيشتر آنكه قائلان به تحريف نمى توانند قرائت سوره اى را كه محتمل تحريف است جايز و مجزى بدانند. زيرا اشتغال يقينى , برائت يقينى مى خواهد. پـس ايـن تـرخيص از سوى ائمه (ع ) خود فى نفسه دليل عدم وقوع تحريف در قرآن است وگرنه مستلزم ضايع كردن نماز واجب هر مكلف مى شد. ( البيان , ص 233 ـ 234 ; التحقيق , 48 ).

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:33AM

6 ) دليل ششم ضرورت تواتر قرآن است .

و اين امر از ضروريات دين است كه مجموع قرآن و همه بخشها و سوره ها و آيات آن از عهد رسالت در طى اعـصار و قرون و در جميع طبقات مسلمانان به نحو متواتر نقل و قرائت شده است و آنچه مدعيان در باب قرآنيت بعضى عبارات يا تحريف پذيرفتن قرآن به طور كلى مى گويند خبر واحد [ غير متواتر ] است . ( صيانة القرآن , ص 33 ـ 35 ; التحقيق , 46 ).

7 و 8 ) بعضى از محققان .

اهتمام خارق العاده پيامبر (ص ) و صحابه را در حفظ و جمع قرآن ; و نيز مجموع بودن قرآن را در عـهـد پـيامبر (ص ) ( و لو آنكه مدون بين الدفتين نبود ) كه يك واقعيت تاريخى است , جزو ادله اثبات عدم تحريف مى دانند.

( التحقيق , ص 49 ـ 50 ) 9 ) دليل نهم .

دليلى عقلى است كه بهترين بيان آن را علامه طباطبايى , اعلى اللّه مقامه , عرضه داشته است , و بلافاصله پيش از آغاز اين بخش , يعنى دلايل قائلان به عدم تحريف , نقل كرديم .

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:34AM

10 ) دليل دهم يك دليل عقلى - تاريخى است .

بـه ايـن شـرح كه اگر قرآن امام [ مصحف عثمانى ] كه در دوران خلافت عثمان فراهم آمده , و هـمين است كه در دست ماست , محرف بود , هر آينه بر على (ع ) واجب بود كه [ اعتراض كند ] و تصحيح آن را در صدر برنامه حكومت خويش قرار دهد. همچنانكه تغييراتى را كه عثمان در سنت پيغمبر داده بود , و زيان آنها كمتر از تحريف قرآن بود , در وقت اولين اعلام برنامه حكومت خويش يادآورى كرد ; چنانكه فرمود تيولهايى را كه عثمان از بـيـت المال مسلمانان بخشيده است , پس خواهم گرفت , هر چند به مهريه زنان و خريد غلامان داده باشيد . ( قـانـون تـفـسير , ص 95 ) [ و پيشتر احاديثى را كه بالصراحه حاكى از تاييد اميرالمؤمنين (ع ) از عملكرد عثمان و صحت مصحف عثمانى است , نقل كرديم .

] 11 ) دليل يا قرينه .

مـؤيـده ديگر اين است كه هيات تهيه و تدوين محصف امام [ عثمانى ] بسيارى از كلمات قرآنى را كـه شايد تعداد آنها از صد فقره بيشتر باشد , بر خلاف قواعد املاى درست عربى نوشته و حتى به تعبير جسورانه ولى صحيح مرتكب اغلاط املايى شده اند , و اين تفاوت كتابت يا اغلاط املايى كـه فـى الـمـثل يبسط را يك جا با سين و يك جا با صاد نوشته اند , يا مسيطر را به صورت مصيطر نوشته اند در رسم عثمانى وارد شده و عينا تاكنون محفوظ مانده است . يـا بسم اللّه الرحمن الرحيم را بر سر 113 از 114 سوره قرآنى نوشته اند ولى به حق و به تبعيت از وحى , بر سر سوره توبه يا برائت ننوشته اند كه دلايل آن را مفسران ياد كرده اند. يـا حروف مقطعه [ فواتح سور ] يعنى حروف مرموز قرآنى نظير الر يا كهيعص را كه هنوز هم رمـز و مـعـناى آن بر قرآن پژوهان و مفسران و اسلامشناسان مسلمان و غير مسلمان كشف نشده اسـت و نـظـريـه مقبولى در توجيه آنها عرضه نگرديده است , عينا كتابت كرده اند ; و هيچ گونه اصلاح قياسى و اجتهاد و تصرفى را روا نداشته اند. چـنانكه بعدها بعضى از فقهاى بزرگ از جمله مالك و احمد بن حنبل حفظ رسم يعنى رسم الخط عثمانى را واجب دانسته اند ( براى تفصيل در اين باره ـ مناهل العرفان , زرقانى , 1/372 ـ 373 ) و ايـن اهـتـمام والا و حفظ غرائب و سهوها يا اغلاط املايى , به بهترين وجه حاكى از صحت جمع و تدوين و مصونيت قرآن از هرگونه تغيير خودسرانه و افزايش و كاهش است . ( براى تفصيل و مشاهده فهرستى از 118 فقره از غرائب املايى در رسم عثمانى ـ التمهيد , محمد هادى معرفة , 315 ـ 348 ; حقائق هامة , سيد جعفر مرتضى عاملى , 189 ـ 221 ). [ بـراى مـلاحظه آراء و نظرات و حتى فتاواى بزرگان شيعه در تحريف ناپذيرفتن قرآن كريم , به روايـت كـامـل ايـن مقاله كه هم در كتاب قرآن پژوهى و هم دايرة المعارف تشيع چاپ شده است مراجعه فرماييد ].

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:35AM

فهم قرآن با قرآن .

( القرآن يفسر بعضه بعضا ).
تفسير القرآن اصولى مدون و نامدون دارد. فى المثل يكى از اصول مدون آن علم به زبان عربى و صرف و نحو و مفردات و تركيبات لغات قرآن است . يا به قول زمخشرى دو علم معانى و بيان , از علوم بلاغى , براى مفسر قرآن لازم است . در ايـنـجـا وارد تفصيل قواعد تفسير نمى شويم و فقط به همين اكتفا مى كنيم كه يكى از اصول و اركـان تـفـسـير قرآن كريم كه بسيارى از مفسران به آن اشاره كرده اند و بسيارى ديگر نيز بدون اشاره صريح به آن , آن اصل را رعايت و آن روش را در تفسير خود از قرآن كريم استخدام كرده اند , اهتمام به حل مشكلات قرآنى به مدد خود قرآن است . در ايـن زمـيـنـه عـبـارت مـعـروفى هست كه : القرآن يفسر بعضه بعضا ( يا : ان القرآن ... ) يعنى بخشهايى از قرآن , رروشنگر بخشهاى ديگر است . قرآن پژوهان معاصر , از جمله علامه طباطبايى در مـقـدمـه الـمـيزان , صبحى صالح در مباحث فى علوم القرآن ( چاپ دهم , ص 299 به بعد ) , مـحـمد حسين ذهبى در آغاز التفسير و المفسرون ( ج 1 , ص 37 ـ 44 ) و استاد سيد على كمالى دزفـولى در قانون تفسير ( ص 393 ) به اين روش يا قاعده اشاره كرده اند , مرحوم سيد هبة الدين شهرستانى در كتاب تنزيه تنزيل عبارت القرآن يفسر بعضه بعضا را خبر ( حديث ) شمرده است , ولى منبعى براى آن ياد نكرده است . به قديمتر برگرديم . دو تـن از قرآن پژوهان قديم يعنى زركشى در برهان و سيوطى در اتقان نيز به آن اشاره كرده اند , كه نظر به اهميت آن دو متن عبارات آنها را نقل و ترجمه مى كنيم . امام بدرالدين محمد بن عبداللّه زركشى ( در گذشته 794 ق ) در كتاب البرهان فى علوم القرآن كه اساس تاليف كتاب مرجع مهم قرآن پژوهى سيوطى يعنى الاتقان قرار گرفته است , مى نويسد : مسالة , گفته اند كه بهترين شيوه هاى تفسير , تفسير قرآن به قرآن است . زيـرا آنچه در جايى مبهم باشد در جاى ديگر روشن آمده است , و هر آنچه در جايى مختصر باشد , در جاى ديگر مبسوط آمده است . ( البرهان فى علوم القرآن , تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم . ط 2. لـبـنـان , دارالـمـعرفة , بى تا , ج 2 , ص 175 ) سيوطى ( 849 ـ 911 ق ) در نوع ( فصل ) هفتاد و هـشتم اتقان , در تحت عنوان شناخت شروط مفسر و آداب تفسير مى نويسد : علما گفته اند : هـركس كه قصد تفسير كتاب عزيز را داشته باشد , اول آن را از خود آن بطلبد كه هرچه در جايى مـبهم باشد , در جاى ديگر روشن است , و هرچه در جايى مختصر باشد , در جاى ديگر بسط يافته است . و ابـن جـوزى كـتابى در اين زمينه دارد مشتمل بر مبهماتى [ از عبارات قرآن ] كه در جاى ديگر روشن شده است , و من در نوع مجمل ( فصل مربوط به مبهمات ) مثالهايى از آن نقل كرده ام . ( الاتقان فى علوم القرآن , للحافظ جلال الدين عبدالرحمن السيوطى . تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم . قاهرة , 1975 , ج 4 , ص 200 - ترجمه فارسى اتقان , ج 2 , ص 557 ). گـفـتـنـى اسـت كه زركشى و سيوطى اين قول را از خود نگفته اند , و سخن خود را با قيل ( گفته شده است ) يا قال العلماء ( علماء گفته اند ) آغاز كرده اند. به احتمال قريب به يقين منشا اصلى قول آنان , قول صريح ابن تيميه ( 661 ـ 728 ) است در كتاب كوچكى به نام مقدمة فى اصول التفسير ( لبنان , دارمكتبة الحياة , 1980 م ) كه عباراتش شباهت تام و تمام به عبارات زركشى و سيوطى دارد. از ابـن تيميه قديمتر كسى از مفسران به اين قاعده تصريح نكرده است , نه شيخ طوسى , نه شيخ طبرسى , نه ابوالفتوح , نه زمخشرى و نه طبرى . ولى منشا اين قول در منابع كهنتر هم پيدا مى شود و چه منبعى كهنتر از نهج البلاغه و چه منبعى عظيم تر و اساسى تر از خود قرآن ؟
شرح اين اجمال خواهد آمد. اميرالمؤمنين على (ع ) در خطبه 133 در اشاره به قرآن كلمات بلندى دارد , تا آنجا كه مى فرمايد : كـتـاب اللّه تـبـصـرون بـه , و تـنطقون به , و تسمعون به ( كتاب خدا كه : بدان - راه حق را - مى بينيد , و بدان - از حق - سخن مى گوييد , و بدان - حق را - مى شنويد ). بعد مى رسد به عباراتى كه از نظر بحث ما حائز اهميت است : و ينطق بعضه ببعض و يشهد بعضه على بعض ... ( بعض آن بعض ديگر را تفسير كند و پاره اى بر پاره ديگر گواهى دهد. - نهج البلاغة . ترجمه دكتر سيد جعفر شهيدى , ص 132 ).

در قـرآن كـريم هم اين معنا هست كه بعضى از آيات يعنى محكمات , اساسى و در حكم كليد فهم بعضى ديگر از آيات يعنى متشابهات است ( آل عمران , آيه 7 ). يـك نـكـته و واقعيت مهم حاكى از اين كه قاعده فهم قرآن با قرآن بس كهن و اصيل است اين اسـت كـه خـود حـضـرت رسول (ص ) به آن اعتقاد داشته و عمل مى كرده اند ; كه به دو نمونه از عملكرد ايشان در تفسير قرآن به قرآن اشاره مى كنيم . نمونه اول ). در بخش اخير آيه 187 سوره بقره چنين آمده است : كلوا و اشربوا حتى يتبين لكم الخيط الابيض مـن الـخيط الاسود من الفجر ... ( و بخوريد و بياشاميد تا آنكه رشته سپيد سپيده از رشته سياه [ شـب ] بـرايـتان آشكار شود ... ) . اين الخيط الابيض و الخيط الاسود از همان عهد رسول اللّه (ص ) و نزول وحى براى بعضى از ساده انديشان مايه اشتباه شده است . ميبدى در كشف الاسرار ( 1/505 ) و ابوالفتوح رازى در روح الجنان ( 2/81 ) مى نويسند كه حضرت رسـول (ص ) بـه عـدى بـن حاتم آداب روزه و نماز مى آموخت و به او گفت بخور و بنوش تا آنكه رشـته سپيد از رشته سياه برايت آشكار شود ( پيداست كه حضرت (ص ) همان كلمات آيه قرآنى را به كار برده اند ). سپس اين عدى كه فرزند همان حاتم طايى معروف است و يك رشته رسن يا ريسمان سپيد و يك رشـتـه ريسمان سياه , پيش چشم خود نگه مى دارد و بر او روشن نمى شده است كه كدام به كدام اسـت ; و تصور مى كرده است كه مراد حضرت (ص ) و در واقع مراد آيه قرآن اين است كه تا زمانى بـخـوريـد و بـيـاشاميد كه بتوانيد در تاريك - روشن فجر بين رشته سپيد رنگ و سياه رنگ فرق بگذاريد. حـضرت پيامبر (ص ) چون حكايت عدى بن حاتم را شنيدند خنديدند و گفتند يا ابن حاتم انك لعريض القفا ( اى فرزند حاتم تو عريض القفا - يعنى كودن - هستى ). ميبدى دنباله داستان را چنين مى نويسد : [ سپس حضرت - ص - فرمود : اى پسر حاتم آن رشته سپيد و سياه مثلى است تاريكى شب و روشنايى روز را. نبينى كه در عقب گفت من الفجر [ يعنى از سپيده ] ؟
. ايـن حـكايت را بسيارى از محدثان و مفسران نوشته اند ; با وجود اين بعضى از مترجمان با فضل و كمال معاصر هم همچنان به دام اين اشتباه افتاده اند و مى افتند. چـنـانـكـه مـرحوم ابوالقاسم پاينده در ترجمه اين آيه مى نويسد : بخوريد و بياشاميد تا از طلوع صبحدم رشته سپيد از رشته سياه بر شما نمايان گردد. و آقاى محمد باقر بهبودى كه متتبع تر و قرآن پژوه تر از اوست , در ترجمه جديدالانتشار خود كه تحت عنوان معانى القرآن در سال 1369 منتشر شده است , در ترجمه توضيح آميز همين آيه چنين مـى آورد : بـه شبهاى روزه دارى مى توانيد بخوريد و بياشاميد تا آن لحظه اى كه نخ سفيد در اثر روشنايى نور فجر , از نخ سياه ممتاز گردد ... نمونه دوم ). آيـه 82 سـوره انـعـام چنين است : الذين آمنوا و لم يلبسوا ايمانهم بظلم اولئك لهم الامن و هم مهتدون . ( كـسـانى كه ايمان آورده اند و ايمانشان را به ظلم [ شرك ] نيالوده اند آنانند كه امن [ و امان ] دارند و آنانند كه ره يافته اند ). بـسـيارى از مفسران ( از جمله ميبدى , ابوالفتوح , بيضاوى و قرطبى ) نقل كرده اند كه چون اين آيه نازل شد , براى اصحاب پيامبر (ص ) سوءتفاهمى پيش آمد كه حضرت پيامبر (ص ) با استناد به آيه ديگرى از قرآن مجيد آن را رفع كردند. قـرطـبـى در تـفـسـير گرانقدرش مى نويسد : و در صحيحين [ صحاح بخارى و مسلم ] از ابن مـسعود نقل شده است كه چون اين آيه نازل شد , اين امر بر اصحاب رسول اللّه (ص ) گران آمد و گفتند كدام يك از ماست كه در حق خويش ظلم نكرده باشد. آنگاه رسول اللّه (ص ) گفتند چنين نيست كه پنداشته ايد , آن [ ظلم ] در اينجا همانند آن است كه لقمان با فرزندش مى گويد : اى پسركم به خداوند شرك مياور , چرا كه شرك ظلمى بزرگ است . ( سوره لقمان , آيه 13 ). مـتـرجـمان معاصر آقايان بهبودى , آيتى و خواجوى در اينجا ظلم را به درستى به كلمه شرك ترجمه كرده اند. امـا شـادروان مـهـدى الـهـى قمشه اى و نيز مرحوم پاينده ظلم را به ستم و ظلم و ستم ترجمه كرده اند. در اينجا ممكن است اين سؤال براى خوانندگان پيش آيد كه اين قاعده متين , به كار تفسير قرآن مـى خورد يا ترجمه آن ؟
در پاسخ عرض مى كنم كه اين بنده از اين قاعده در ترجمه آن ؟
در پاسخ عرض مى كنم كه اين بنده از اين قاعده در ترجمه قرآن سود جسته ام . و به چندين و چند نمونه از آن در همين مقاله اشاره مى كنم . زيـرا بـيـن تـفـسير و ترجمه از آن نظر كه ما مى نگريم , يعنى از نظر فهم درست كتاب اللّه فرقى نيست . از آن گـذشـتـه تـرجمه و تفسير يك متن , حتى متن عادى و غير از قرآن , يك كوشش مشابه و مشترك است . مى توان گفت ترجمه نوعى تفسير بسيار موجز است و بالعكس هر تفسير , نوعى ترجمه گسترده است . آنـچـه مـسلم است هم مفسران براى فهم مشكلات لفظى - معنايى قرآن كريم به اين شيوه عمل كرده اند و هم بنده مترجم و احتمالا مترجمان ديگر قرآن . گـمـان نـمـى كـنم كه لازم باشد براى اثبات هماننديهاى ترجمه و تفسير قرآن , دلايل بيشترى بياوريم . اما دلايل ديگرى هم مى توان به ميان آورد. فى المثل هم مفسر و هم مترجم قرآن , به علوم زبانى و بلاغى توجه مى كنند. براى هر دو فهم استعارات و مجازات و تشبيهات قرآن اهميت دارد. براى هر دو فهم مفردات و معانى حقيقى ( غير مجازى ) و عادى لغات قرآن لازم است . براى هر دو فهم چون و چند صرفى و نحوى آيات و عبارات قرآنى مهم و به يكسان ضرورى است و نظاير اين . پس گزافه يا نادرست نيست كه ما از يك اصل تفسيرى , در ترجمه قرآن استفاده كرده ايم . اينك به عرضه مثالها مى پردازم .

mehrdad_123

Thursday 13 September 2007, 09:36AM

1 ) آيه 11 سوره اعراف چنين است :.

قـال مـا منعك الا تسجد اذ امرتك ... [ خداوند به شيطان گفت : ] ( چه چيز تو را بازداشت كه سجده نكردى ؟
). در بادى نظر چنين مى نمايد كه بايد بعد از منع [ ما منعك ] انتظار فعل مثبت داشت . يعنى ان تسجد كه ترجمه اش چنين مى شود : چه چيزى تو را از سجده كردن بازداشت ؟
و توجه به آيه 75 سوره ص [ سوره صاد ] نشان مى دهد كه حدس و انتظار ما درست بوده است . زيرا در آنجا همين گفت وگو بين حق تعالى و شيطان پيش آمده و مى فرمايد : قال يا ابليس ما مـنـعـك ان تسجد لما خلقت بيدى ( فرمود اى ابليس چه چيزى تو را از سجده كردن به آنچه با دستان خويش آفريده ام , بازداشت ؟
).

2 ) آيه 155 سوره نساء , چنين است :.

فبما نقضهم ميثاقهم و كفرهم بيات اللّه و قتلهم الانبياء بغير الحق و قولهم قلوبنا غلف ... ( آنگاه بـه سـبـب پـيـمـان شكنى شان و كفر ورزيدنشان به آيات الهى و كشتنشان پيامبران را به ناحق و ادعايشان كه دلهاى ما در پوشش است ... ) . چنانكه ملاحظه مى شود در اين آيه يا آيات بعدى كه بر همين سياق است , ادامه كلام و پاسخ اينكه به سبب پيمان شكنى شان و كفر و انكار ورزيدنشان به آيات الهى و غيره چه امرى رخ مى دهد , نمى آيد. بعضى از مفسران اشاره كرده اند كه پاسخ مقدرش اين است كه آنان را بدين سببها لعنت كرديم . ولـى قـول الـفـصـل و فـصـل الخطاب در اين مورد , آيه 13 سوره مائده است كه باز در اشاره به بـنـى اسـرائيـل مـى فـرمايد : فبما نقضهم ميثاقهم لعناهم ... ( آنگاه به سبب پيمان شكنى شان لـعنتشان كرديم ... ) كه همه قرائن نشان مى دهد كه آن محذوف و پاسخ مقدر كه در آيه قبلى به حق انتظارش را داشتيم , طبق صريح اين آيه لعنتشان كرديم است . و نـگـارنـده اين سطور در ترجمه خود از قرآن مجيد , پس از آوردن آن عبارت , كلمه [ لعنتشان كرديم ] را به همين ترتيب در داخل دو قلاب آورده است .

3 ) بخش اخير آيه 11 سوره رعد چنين است :.

... ان اللّه لا يـغـيـر مـا بـقـوم حـتـى يـغـيروا ما بانفسهم ... ( بيگمان خداوند آنچه قومى دارند دگرگون نكند , مگر آنكه آنچه در دلهايشان دارند دگرگون كنند ). اين آيه , يعنى همين بخش از آيه 11 سوره رعد كه محل بحث ماست , آيه معروفى است و در عصر جديد هيچ مصلح و متفكر مسلمانى نيست كه به آن استناد , آنهم استناد نادرست , نكرده باشد. نـگـارنـده اين سطور در ضمن مقاله اى كه در نقد و معرفى تفسير الميزان اثر گرانقدر شادروان عـلامه طباطبايى نوشته ام از اين آيه و سوءتفهم بسيارى از متجددان و معاصران درباره آن سخن گفته ام كه در كتاب تفسير و تفاسير جديد ( صفحات 123 تا 131 ) درج شده است . خلاصه بسيار كوتاهى از آن بحث و ايرادى كه اينجانب به آن متجددان دارم از اين قرار است . قـريـب به اتفاق مفسران قرن حاضر و ساير محققانى كه درباره مسائل اجتماعى و فلسفه تاريخ از نـظـر قـرآن تـحقيق كرده اند , معناى اين آيه را يا اين بخش از آيه را چنين گرفته اند كه خداوند زندگى و سرنوشت قومى را از بد به نيك تغيير نمى دهد مگر آنكه آن قوم به خود آيند و آينده خود را دگرگون سازند و كمر همت به تغيير محيط و حل مشكلات خويش بندند. ظاهرا اين معنا و تفسير خيلى موجه و مترقى است و هيچ عيبى ندارد. جز اينكه با روح تعاليم اسلام و توحيد و قرآن منافات دارد. هر چند اين منافات در نظر اول چندان آشكال نيست . فحواى اين تفسير خيلى دنيوى و اصالت اجتماعى و اومانيستى و مادى و حتى ماركسيستى است . يعنى اراده يك قوم را سلسله جنبان مى گيرد و خداوند را قهرا دنباله روى آن . اين نحوه تفسير ظاهرا مانوس و باطنا بيگانه , به كلى بر خلاف اجماع جمهور مفسران قديم است , نه با صدر و ذيل همين آيه وفاق دارد , نه با روح كلى قرآن و تفكر توحيدى . بـزرگانى چون آيت اللّه شهيد محمد باقر صدر , استاد مرتضى مطهرى , مرحوم آيت اللّه طالقانى , دكـتر على شريعتى , مهندس مهدى بازرگان و حتى از قديمترها سيد جمال الدين اسدآبادى نيز آيه را از دريچه روحيه انقلابى نگريسته اند. و به تعبير ما اومانيستى يا اصالت اجتماعى معنى كرده اند. اما چنانكه اشاره شد اجماع قدما بر خلاف اين است . عـلامـه طـبـاطـبايى هم مانند قدما معنى مى كنند و با بحث موشكافانه خود در ذيل اين آيه , آن مـعـناى قديمى را به كرسى مى نشانند و راههاى توجيه معناى جديد را به حق و با استدلال قرآن شناسانه مى بندند. معدل آراء قدما و معناى مشروح اين آيه چنين است : كه خداوند هر نعمتى - اعم از ايمان و طاعت و اطاعت و رونق و رفاه و راحت - كه بر اثر پيروى از فطرت و سنت الهى به قومى بخشيده باشد , مادام كه نيت خود را نگردانند و در سر رشته دارى و سبب سازى او شك و شبهه نياورند , و بالطبع گـرفـتار ناسپاسى و غفلت و بطر ( نعمت زدگى ) و سرمستى و هوى پرستى نشوند , آن نعمت و نعيم را از نيك به بد ( و نه از بد به نيك چنانكه متجددان مى گويند ) مبدل نمى گرداند. و چون ( در ازاء سوءنيت يا اعمال سوء يك قوم ) پادافراهى براى آن قوم مقرر داشت , آن پادافراه بد هيچ برگردانى ندارد , و در برابر خداوند هيچ يار و ياورى نخواهند داشت . آرى سنت الهى چنين است كه بخشيدن نعمت با اوست و از اراده او آغاز مى شود , ولى مقرر است كه از دست دادنش و تباه كردنش از اراده و عمل انسان آغاز شود. اين تفسير با شكورى خداوند و كفورى انسان متناسب است . به قاعده شريفه القرآن يفسر بعضه بعضا بازگرديم . به قول علامه طباطبايى دنباله اين آيه : و اذا اراد اللّه بقوم سوء فلا مرد له ( چون خداوند در حق قومى پادافراه يا ناخوشى بخواهد , امر او برگردانى ندارد ) بهترين شاهد است بر اينكه مقصود از مـا بـقوم نعمت قبلى ايشان است , نه اعم از نعمت و نقمت : آيه اى كه بالصراحه معناى اين آيه را روشـن مـى گرداند و كلمات آن دقيقا برابر با كلمات آيه مورد بحث است , با اين تفاوت كه كلمه نعمت و انعام الهى را بالصراحه اضافه دارد , آيه 53 سوره انفال است كه مى فرمايد :. ذلك بان اللّه لم يك مغيرا نعمة انعمها على قوم حتى يغيروا ما بانفسهم . ( اين از آن است كه خداوند دگرگون كننده نعمتى نيست كه بر قومى ارزانى داشته باشد , مگر آنكه آنچه در دلهايشان دارند بگردانند ).