ظهور ، رشد و توسعه ی اسلام در ژاپن

[ارژنگ]

سابقه ی تاریخی

ژاپن بسیار دیرتر از کشورهای آسیائی ، آفریقائی و اروپائی با اسلام آشنا شد.
به همین دلیل برای شناختن سیر تاریخی این روابط ، لازم است که به مطالعه تاریخ اسلام در ژاپن در چند دوره پرداخته شود:

تاریخ اسلام در ژاپن ، قبل از دوران امپراتور میجی ( Meiji )

در طول تاریخ دو هزار ساله ی ژاپن ، یکی از برجسته ترین واقعه های تاریخی ، اصلاحات انقلابی میجی در سال 1868 بوده است.
دورانی که قدرت امپراتور از زمین داران زمین داران جنگاور توکوگاوا بازپس گرفته شد.
این مرحله از تاریخ ، نقطه ی عطفی برای این کشور بود ، زیرا به سبب آن ژاپن از دوران ملوک الطوایفی ِ قرون وسطی و نیز انزوای تاریخی اش خارج شده و پا به دنیای جدید گذاشت.

تا قبل از انقلاب میجی ، گزارش ثبت شده ای از ارتباط میان اسلام و ژاپن در دست نیست.
همچنین هیچ جای ِ پای ِ تاریخی نیز از ورود اسلام به ژاپن « از راه تبلیغات مذهبی » وجود ندارد. مگر پاره ای رفت و آمد بین یک ژاپنی و یک عرب مسلمان یا مسلمانی از کشورهای دیگر.

مرحوم پروفسور « هاجیمه کُبا یاشی » ( Hajime-Kobayashi ) مورخ و جامعه شناس ژاپنی ، یادداشت ها و مستنداتی را در این زمینه ارائه داده اند که در کتاب « تاریخ مبادلات فرهنگی بین ژاپن و جهان اسلام » آمده است.

به دنبال اصلاحات میجی و ظهور دوران جدید ، ژاپن با شتاب به جذب و همسازی با دانش و فنون غرب پرداخت و از این طریق آزادانه تماسهائی را با مذهب های غرب برقرار کرد.
در این میان مسیحیت تنها مذهبی بود که در طول چند دهه ، با فعالیت های شدید مبلغان مسیحی ، تاثیر فرهنگی ِ عمیقی بر مردم ژاپن گذاشته بود.

تنها در سال 1877 ، زمانی که اسلام وارد ژاپن شد ، به صورت بخشی از اندیشه ی مذهبی غرب ، به مردم آن کشور معرفی گردید !

از طرف دیگر ، زمانی که تاریخ زندگی پیامبر اسلام به ژاپنی ترجمه شد ، اسلام ، تنها به عنوان « بخشی از تاریخ فرهنگ ها و دانش بشر » جائی را در میان طبقات روشنفکر جامعه برای خود باز کرد.

[ارژنگ]

اسلام در کتب و مجلات چاپ شده در ژاپن

در سال 1890 ، هنگامی که دولت عثمانی سفیر ِ حسن نیت خود را با یک ناو دریائی عازم سواحل ژاپن کرد، عصر جدیدی را در ارتباط بین دنیای اسلام و مردم ژاپن به وجود آورد و به این طریق بین دولت ترکیه و دولت ژاپن ، روابط سیاسی برقرار گردید و نیز موجب نزدیکی و شناخت بیشتر ژاپنی ها از مردم مسلمان یک کشور خارجی شد.

در سال 1909 یک ژاپنی به نام میتسوتارو یامااُکا با قبول دین اسلام و سفر زیارتی اش به مکه ، نخستین تاثیر اسلام بر مردم این سرزمین را آشکار کرد.
همزمان یک ژاپنی دیگر بنام بومپاچیرو آریگا که برای تجارت به شهر بمبئی هند سفر کرده بود ، به تاثیر از مذهب مسلمانان محلی اسلام آورد و به احمد آریگا تغییر نام داد.

اینها در واقع نخستین مسلمانان شناخته شده ی ژاپنی - در این دوره - بودند که بعد از بازگشت به کشورشان ، شروع به تبلیغ اسلام کردند.

گذشت زمان ، زمینه های آشنائی ِ تعداد بیشتری از ژاپنی ها را با مردم مسلمان کشورهای آسیائی نظیر چین و نیز جنوب شرقی آسیا فراهم آورد که تحت تاثیر ایشان ، دین اسلام را پذیرفته و روز به روز با تبلیغ اسلام ، تعداد مسلمانان در ژاپن بیشتر شدند.

چندی بعد ایجاد و ساخت یک مسجد مرحله ی مهمی در زندگی مسلمانان ژاپنی بود .
در سال 1935 با کمک های مالی و تلاش مسلمانان ، نخستین مسجد مسلمانان در شهر کوبه ی ژاپن ساخته شد که در دوم سپتامبر همان سال گشایش یافت .

سه سال بعد ، در 12 مه 1938 با کوشش های فراوان مسلمانان و کمک های مالی برخی از ادارات سیاسی و تجاری ژاپن و برخی از دولتمردان غیر مسلمان ژاپنی ، دومین مسجد مسلمانان در توکیو پایتخت ژاپن افتتاح شد.
با ساخته شدن این دو مسجد ، مهمترین عامل پیوند زندگی مذهب مسلمانان ژاپن به وجود آمد.

در سال 1935 که ژاپن اقدام به انجام برخی تحرکات نظامی در چین کرد ، و 6 سال بعد که درگیر جنگ جهانی دوم شد - اگر چه ژاپنی ها در بیشتر ِ جبهه ها علیه نیروهای غربی ، در مناطق تحت تسلط شان در خاورمیانه می جنگیدند، با این حال در همین زمان نیز این فرصت به وجود آمد تا با مسلمانانی که در مناطق وسیعی از چین و جنوب شرقی آسیا پراکنده بودند ، ارتباط برقرار کنند.

این تماسها به به مناسبت موقعیت های جنگی پیش می آمد ، توجه فرماندهان نظامی ِ ژاپن را به موضوع اسلام جلب کرد و منجر به گشایش سریع مراکز و سازمان های تحقیقاتی در ژاپن شد که کارشان تحقیق در باره ی اسلام و مسلمانان بود.

این مراکز که از طرف دولت نظامی ژاپن به طور کامل حمایت می شود ، موجبات شکوفائی بیشتر اسلام را در آن سرزمین فراهم آورد.

سازمانها و ناشران ِ ژاپنی که قبل از جنگ دوم جهانی در ارتباط با اسلام فعالیت می کردند عبارت بودند از :

- انستیتو « فرهنگ اسلامی » که در سال 1932 توسط تنی چند از دانش پژوهان تاسیس شد و مجله ی « فرهنگ اسلامی » را سه نوبت در سال منتشر می کرد.

- انستیتو تحقیقات جهان اسلام که در سال 1937 توسط پروفسور میسائو ماتسودا و پروفسور کُجی اُهکوب تاسیس شد و مجله « جهان اسلام » را به طور ماهیانه منتشر می کرد.

- انجمن اسلامی ژاپن بزرگ که در سال 1938 توسط نخست وزیر وقت ژاپن ژنرال سن جورو هایاشی در سمت رئیس انجمن و آقای هاجیمه ماتسوشیما و سپس آقای کِن تارو اُهمورا به عنوان سردبیر مجله « جهان اسلام » ، پایه گذاری شد.

- کنگره ی اسلامی توکیو که در سال 1940 توسط « حاج تاکشی سوزوکی » پایه گذاری شد.

- وزارت امور خارجه ژاپن ، بولتن اخبار اسلامی که در سال 1938 بصورت فصلی منتشر می شد.

تعدادی از این مراکز مبادرت به انتشار نشریاتی در باره ی اسلام کردند و بین سال های 1935 تا 1943 بیش از یکصد کتاب و مجله در این زمینه در ژاپن منتشر شد.

[ارژنگ]

ایرانیان اسلام را کنار گذاشتند حالا شما رفتی گیر دادی به ژاپن؟!
جناب ایراندوست (س) !! :p
از آنجا که تمام ایرانی ها به دین بودائی و شینتو تغییر مذهب داده اند ! تمام ژاپنی ها هم به تلافی می خواهند مسلمان شوند ! :smile40:

شما زحمت کشیده و یک سفری به ژاپن بروید و همین اراجیف تکراری ِ خاکشیری ! را که در تمام فاروم ها بصورت اتوماتیک ، مانند روبوت ! پخش می کنید، در آنجا هم پخش کنید، بلکه ژاپنی ها را از تصمیم خطرناکشان برگردانید ! ;)

[ارژنگ]

پیشرفت اسلام در ژاپن بعد از جنگ دوم جهانی

دوران میانی جنگ دوم جهانی تا به امروز ، سومین دوره تاریخی حیات اسلام در ژاپن است.
در آن شرایط سازمان های مذهبی گوناگون به وجود آمد. در سال 1952 گروهی بالغ بر یکصد مسلمان ژاپنی ، مجمعی را تشکیل دادند که امروزه به نام « انجمن مسلمانان ژاپن » فعالیت مذهبی دارند.
با تشکیل این انجمن ، تبلیغات اسلامی در آن کشور دور جدیدی را شروع کرد . همزمان با این دوران کشورهای مسلمان تازه استقلال یافته در آسیا و آفریقا ، روابط سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی خود را با ژاپن آغاز کردند.

این ارتباطات موجب رفت و آمد گروه های مسلمان ، از جمله کارگزاران دولتی ، بازرگانان ، دانشجویان و کارآموزان فنی و برخی دیگر از قشرهای مختلف به ژاپن شد. در مقابل ، ژاپنی های زیادی نیز برای هدف های مشابه به آن کشورها می رفتند که مجموعه ی این آمد و شدها ، موجبات ارتباط بیشتر ِ ژاپن با جهان اسلام را فراهم آورد.

در این میان عده ی بسیاری از ژاپنی ها ، به زبان عربی و دانش اسلامی علاقه نشان می دادند .
جوانان ژاپنی به کشورهای عربی و دیگر کشورهای مسلمان می رفتندد تا زبان عربی و علوم اسلام را فرا گیرند . برخی از آنان در بازگشت به ژاپن آموخته ها ی خود را انتشار می دادند . در این راستا دانشگاه الازهر و چند دانشگاه دیگر در مصر با پذیرش دانشجویان مسلمان ژاپنی و اعطای بورس تحصیلی ِ دراز مدت به آنان ، زمینه های خوب را برای ارتباط بیشتر با ژاپن فراهم آوردند.

دانشجویان مسلمان ژاپنی در موسسات ِ آموزش عالی ، در کشورهای مالزی ، ایران ، اندونزی ، عربستان ، پاکستان ، لیبی و چند کشور دیگر از تسهیلات فراوانی برخوردار بودند.

برگزاری مراسم ِ جشنهای اسلامی و انتشار نشریه های متعدد در موضوعات اسلامی از جمله ی این فعالیت ها بوده است.
در این میان مهمترین کار ، ترجمه و انتشار قرآن کریم به ژاپنی بود که توسط حاجی عمر میتا ، عالم 80 ساله ی مسلمان ، و زیر نظر یک موسسه تربیتی اسلامی در سال 1972 در مکه انتشار یافت .

در اندونزی نیز به تعدادی از دانشجویان مسلمان ژاپنی بورسهای تحصیلی طولانی مدت داده شد که انتظار می رود این فرصت های مطالعاتی موجب گسترش ارتباط ها و نوید ِ عصر جدیدی از برادری اسلامی بین مسلمانان اندونزی و ژاپن باشد.

دولت لیبی نیز از طریق انجمن « ندای اسلام » در آن کشور ، با فراهم آوردن امکاناتی برای دانشجویان مسلمان ژاپنی ، برای مطالعه اسلام در لیبی و اعزام کارگران مسلمان لیبیائی به ژاپن برای کار و امور تبلیغی ، به گسترش فعالیت های اسلامی در آن کشور کمک کرده است.

در سال 1968 ، انجمن مسلمانان ژاپن به عنوان یک شخصیت حقوقی - مذهبی در ژاپن به ثبت رسید و از جایگاه و موقعیتی قانونی برخوردار شد .

وسایل ارتباط جمعی ، نظیر روزنامه ، مجلات ، رادیو تلویزیون مطالب بسیاری در باره اسلام و دنیای مسلمانان پخش کردند .
گسترش این برنامه ها و تبلیغات باعث شد که حتی ژاپنی هائی که هیچ گاه به مسائل اسلامی علاقه ای نشان نمی دادند، فرصت آن را پیدا نمایند تا از طریق تلویزیون شاهد انجام مراسم حج در مکه باشند و صدای اذان و تلاوت قرآن را بشنوند .
همراه با این شرایط ، دانستن زبان عربی نیز در عرصه مراودات بازرگانی از شروط اصلی شد و موجب گشایش کلاسهای زبان عربی در نقاط مختلف ژاپن گردید که همچنان نیز ادامه دارد.

در ماه ژوئن سال 1976 زمانی که شیخ توفیق اُری دا ، رئیس شورای عالی امور مصر از توکیو دیدن می کرد ، به سازمان های اسلامی در ژاپن که حدود 10 مرکز می شدند، توصیه کرد که تحت نام یک انجمن متحد شوند تا فعالیت های اسلامی به طور موثرتر انجام گیرد.

بر اساس این پیشنهاد ، شورای هماهنگی سازمان های اسلامی در ژاپن با کمک پروفسور عبدالکریم سایتو تشکیل شد.
از این پس فعالیت های تبلیغی را مرکز اسلامی ژاپن ، به عنوان یکی از اعضای ِ این شورا به عهده گرفت که از حمایت های یک مرکز اسلامی در مکه و دانشگاه عبدالعزیز به نمایندگی دکتر سمارایی و نیز دکتر صدیقی و افراد خیرخواه بسیاری برخوردار بود.