سنگسار عملی شنیع و نفرت انگیز.....!

[با قرآن در صحنه]

پاسخ : واقعیت اینست که حکم سنگسار مطلقا هیچگونه ربطی به قرآن کریم ندارد . در مواردی در قرآن کریم این پیامبران و نیکان و مومنین بوده اند که از ناحیه افراد جاهل یا کافرو ظالم تهدید به سنگسارشده اند ( شعیب – ابراهیم – نوح – 3 تن از رسولان - اصحاب کهف و موسی علیهم السلام )

لذا بدیهیست حکم سنگسارمجرمین از هیچگونه منشاء قرآنی برخوردار نیست...

بلکه میتوان گفت سنگساراز دیدگاه قرآن کریم عملی ظالمانه و مقبوح است چرا که برابر آیات مذکور( تهدید به سنگسار) منحصرا ازناحیه ظالمین و دشمنان خدا و رسول اعمال میشده و لا غير

گفتند: (اى شعيب‏! بسيارى از آنچه را مى‏گويى‏، ما نمى‏فهميم‏! و ما تو را در ميان خود، ضعيف مى‏يابيم‏؛ و اگر [بخاطر] قبيله كوچكت نبود، تو را سنگسار مى‏كرديم‏؛ و تو در برابر ما قدرتى ندارى (سوره هود آيه ۹۱ )
چرا كه اگر آنان از وضع شما ( اصحاب کهف ) آگاه شوند،سنگسارتان مى‏كنند؛ يا شما را به آيين خويش بازمى‏گردانند؛ و در آن صورت‏، هرگز روى رستگارى را نخواهيد ديد ( سوره کهف آيه ۲۰ )

گفت‏: (اى ابراهيم‏! آيا تو از معبودهاى من روى گردانى‏؟! اگر (از اين كار) دست برندارى‏، تو راسنگسارمى‏كنم‏! و براى مدّتى طولانى از من دور شو ( سوره مريم آيه ۴۶ )

گفتند همانا شما ( ۳ رسول ) را به فال بد گرفتيم اگر كوتاه نيائيد هر آينه سنگسارتان كنيم و البتّه رسد شما را از ما شكنجه دردناک ( سوره يس ۱۸ )

گفتند اگر دست برندارى اى نوح هرآينه بشوى ازسنگسار شدگان ( سوره شعرا آيه ۱۱۶)

( موسی ) : و من از شر اينكه سنگسارم كنيد به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‏برم(سوره دخان آيه ۲۰ )

[دارا]

سلام عليكم ...

سنگسار خشونت نيست ... همچنانكه جراحي و قطع دست فاسد ، خشونت نيست

حکم سنگسار مربوط به مردى است که لواط کرده است و يا مرد زن دار و زن شوهر دارى که مرتکب عمل زشت زنا گرديده باشد. بى شک چنين افرادى عضو فاسد اجتماعند که اگر باقى بمانند، اجتماعى را به فساد و تباهى مى کشانند زيرا محصول چنين کردار زشتى امراضى نا علاجى همچون ايدز، سفليس، سوزاک و امثال ذلک است . گذشته از اين اجراء چنين حدودى باعث جلوگيرى از فسادهاى بعدى است که هر روز و شب بارها ممکن است رخ دهد و شالوده اجتماع و خانواده را از هم بپاشد. بنابراين اجرا چنين حکمى نه تنها خشونت نيست که رحمت خداوند به بندگان خويشتن است . با توجه به مثالى اين مطلب روشن تر مى گردد: اگر عضوى از اعضاء انسان فاسد شود و دکتر دلسوز و ماهرى تشخيص دهد که اين عضو بايد قطع گردد و دفن شود؛ زيرا اگر اين عضو در بدن باقى بماند وضع ديگر اعضاء را مختل ساخته و سلامت انسان را به خطر انداخته و منجر به نابودى او مى گردد، آيا اگر بر اساس تشخيص چنين دکترى عمل کنيم و آن عضو فاسد را از بدن جدا سازيم، چنين کارى خشونت ناميده مى شود يا رحمت و دلسوزى هر حکمى در اينجا مى کنيد، درباره حکم خداوند و اجراء حدود او که همه اش بر اساس حکمت و مصلحت و مهر به بشر است، نيز همان حکم جارى است.

[دارا]

وسائل الشيعه)), ج 372/18, باب 12 از ابواب حد زنا, حديث 8. از جمله اخبار, مستفيضه ((عمار ساباطى)) را نقل مى كنيم كه گفت: ((از امام صادق(ع) در باره زن شوهردارى پرسيدم كه زنا مى دهد وباردار است. امام (ع) فرمود: مى ماند تا آنچه را در شكم دارد, بگذارد وبچه اش را شير دهد. آن گاه سنگسار مى شود)).
((وسائل الشيعه)), ج 380/18, باب 16 از ابواب حد زنا, حديث 4. در اين باب احاديث ديگرى نيز وجود دارند.