صبح
Tuesday 8 June 2004, 06:13PM
وقتي از يک فرد معتاد به مواد مخدر علت گرفتار شدن او به دام اعتياد را جويا مي شوي ، پاسخ او فقط در يک کلمه نهفته و خلاصه مي شود : "سيگار" . شايد به گمان خيلي از افراد سيگاري طرح اين موضوع چندان خوشايند نباشد اما واقعيت اين است که به محض در دست گرفتن اولين نخ يک سيگار در ميان انگشتان ، فرد احساس مي کند که با فرستادن دود سيگار به درون ريه هاي خود مي تواند يک تفريح و سرگرمي جذاب براي خود فراهم کند و اين گونه است که او براي ارضاي ريه هاي آلوده به ناچار به مصرف مواد مخدر روي مي آورد.
به گزارش خبرنگار اجتماعي خبرگزاري "مهر"، امروز يکي از مکانهاي شلوغ و پرآمد وشد جوانان شهري به خصوص کلان شهرها" قهوه خانه هاي سنتي " است که بهره گرفتن از اين نام به همان اندازه زجرآور و کشنده است که فاصله گرفتن جامعه از ارزشها و سنن ماندگار دردآور مي نمايد.
قليان هاي ميوه اي با انواع اسانس ها و طعم ها ، فضاي اين مکانها را براي هر عابرغير دودي که از مقابل اين قهوه خانه ها عبور مي کند سخت و غير قابل تحمل جلوه مي دهد. اما متاسفانه بايد اعتراف کرد امروز در هر محله و منطقه اي از اين شهر شلوغ مکانهايي براي تجمع جوانان بنا شده که با سوء استفاده ازعنوان قهوه خانه سنتي وبدون اينکه از سوي دستگاه يا نهادي مورد بازخواست قرار بگيرند به کسب درآمدهاي کلان براي صاحبان شان مشغول فعاليت هستند!
البته بايد به اين موضوع نيز اقرار و اعتراف نمود که اين مکانها با استقبال بيشمار جواناني مواجه شده که احساس مي کنند با حضور در اين قبيل محيطهاي ناسالم به لحاظ فرهنگي و هم به جهت بهداشتي ، مي توانند اوقات خوشي را براي خود رقم بزنند . غافل از اينکه تردد بي حد و حساب آنها در اين مکانها در آينده اي نه چندان دور هزينه سنگيني را بر دوش خود، خانواده و جامعه متحمل خواهد ساخت. اما چه کنيم که امروز اين قهوه خانه هاي به اصطلاح سنتي پاتوق و پناهگاه دائم جوانان ساده انديشي است که بايد بيش از سايرين از سوي جامعه مراقبت شوند.
توسعه يافتگي يا افول ارزش ها
يقينا يکي از آثار و پيامدهاي توسعه يافتگي جهان امروز، کم رنگ شدن و تضعيف ارزشهاي حاکم بر جوامعي است که در مرحله گذار قرار دارند ، به گونه اي که امروزه شاهد ظهور رفتارهايي هستيم که طي دهه هاي گذشته هيچ جايگاه و مرتبه اي در فرهنگ عمومي اقشار مختلف جامعه نداشته است. اما آنچه امروز اتفاق افتاده و روز به روز در حال شدت گرفتن آن در لايه هاي مختلف اجتماع هستيم همان ظهور توسعه يافتگي به معناي افول ارزشهاي ماندگار است.
افزايش ناهنجاري ها ، کاهش سن بزه کاري ، تشديد زندگي فردي ، حاکم شدن تجدد بر تمدن و نمونه هايي اين چنين همگي در راستاي خروج جوامع از مرحله سنت به صنعت است. هر چند اين وضعيت با توجه به بافت فرهنگي و فضاي حاکم بر جوامع متغير بوده و قابل تغيير است به طوري که جوامع غربي از اين وضعيت دچار خسران و زيان فراوان گرديده اند و تبعات آن به وضوح قابل رويت مي باشد اما به جهت عدم تکيه به مباني و ارزشهاي اخلاقي ، اين وضعيت براي آنها چندان فرقي نمي کند. اما بالعکس در نظام هايي که ارزشها و رفتارهاي مردمانش منبعث از اعتقادات و سنن نياکان و اجداد خويش مي باشد آسيب و زيان فراواني را متوجه جامعه مي کند.
به گزارشخبرگزاري مهر، يک عضو کشوري مبارزه با دخانيات وزارت بهداشت سال گذشته از ممنوعيت قليان در قهوه خانه ها خبر داد. وي گفته بود که قرار است از ابتداي اسفند سال گذشته بازرس هاي وزارت بهداشت در قهوه خانه ها نظارت داشته باشند و اجازه استعمال مواد دخاني را نخواهند داد. طبق آيين نامه اجرايي ماده 13 قانون مواد خوراکي ، آشاميدني ، آرايشي و بهداشتي مصوبه مجلس استعمال دخانيات در اماکني که مواد خوراکي توزيع مي کنند ممنوع است. به گفته عضو کميته کشوري مبارزه با دخانيات وزارت بهداشت ، در قانون جامع کنترل دخانيات ، عرضه مواد دخاني در کليه اماکن عمومي به خصوص اماکني که مواد خوراکي عرضه مي کنند ممنوع است.
متاسفانه از اين قبيل قوانين و دستور العمل ها به وفور از سوي دستگاههاي مختلف ذي ربط صادر مي شود که اجراي آنها فقط بر روي کاغذ اتفاق مي افتد. همان گونه که در سال گذشته خبر ممنوعيت فروش سيگار در کيوسک هاي مطبوعاتي را داشتيم که طي آن قرار شد ديگر شاهد عرضه سيگار در اين مکانها نباشيم . در صورتي که همان موقع نيز اگر درخواست سيگار از صاحب دکه داشتي او تقاضاي تورا بي پاسخ نمي گذارد. با توجه به ذکر اين قبيل موضوعات مي تواند ما را به اين نتيجه برساند که تا کنون براي کاهش مصرف سيگار و ترويج فرهنگ مبارزه با مواد دخاني هيچ اقدام موثر و عاجلي صورت نگرفته و همواره با فرا رسيدن " روز جهاني بدون دخانيات " به ذکر چند مورد آمار و ارقام بسنده کرده ايم.
هم اکنون مصرف مواد دخاني و مواد مخدر در بين جوانان سير صعودي پيدا کرده و اين مساله مي تواند هشدار وزنگ خطري جدي براي مسئولان تلقي شود که جامعه و سلامت جوانان مورد تهديد قرار گرفته و بايد تدبيري انديشيد. آمار نشان مي دهد 70 درصد معتادان کشورمان به ترياک ، 18 درصد هروئين، 14 درصد حشيش و 10 درصد به ساير مواد مخدر اعتياد دارند.
امروز براي مقابله با آسيب هاي اجتماعي و برون رفت از پيامدهاي انواع بزه که نسل جوان و نوجوان را تهديد مي کند ، خانواده در وهله اول به عنوان يک کانون صميمي و گرم و مدرسه در گام دوم مي توانند ابزارهاي کارساز براي اين مهم تلقي شوند. اما همان گونه که عنوان شد خروج جوامع از مرحله سنتي به صنعتي باعث شده برخي ارزشها به دست فراموشي سپرده شود وهمين امر سبب گرديده که شاهد تضعيف فرهنگ حاکم بر فضاي اجتماع باشيم. به گونه اي که خرده فرهنگ ها جايگزين آداب و رسوم و سنن نياکان و گذشتگان ما گرديده است. بر همين اساس برخي افراد با شکستن مرزهاي اخلاقي پا بر روي هنجارها و ارزشهايي گذارده اند که همواره مورد احترام همگان بوده و هنوز نيز هست. لذا امروز قشري از جوانان با ناديده گرفتن هنجارهاي مورد احترام جامعه خود را اسير وسوسه هاي مخرب نموده اند.
10 ميليون سيگاري در کشور
مصرف سيگار از جمله همين هنجارشکني ها تلقي مي شود که متاسفانه روز به روز آثار اين رفتار ناپسند بيشتر خود را نشان مي دهد. آمار حکايت از 10 ميليون نفر سيگاري در ايران دارد که درصد قابل توجهي از اين افراد دست کم به يکي از بيماري هاي مرتبط با سيگارمبتلا هستند واين مساله علاوه بر اينکه سرمايه هاي ملي را نابود مي کند ، باعث مي شود که ساليانه ميلياردها تومان صرف هزينه درمان بيماران سيگاري در کشور شود. متاسفانه افزايش افراد سيگاري در جوامع در حال توسعه سير صعودي به خود گرفته و اين مساله موجب گرديده که شاهد تشديد فقر در اين کشورها باشيم. زيرا افراد سيگاري براي تامين سيگار خود مجبورند هزينه اي را از سبد روزانه زندگي کم کنند واين مساله روند فقير شدن خانواده هاي سيگاري را به دنبال دارد.
دستورالعمل هايي فقط بر روي کاغذ!
در حال حاضر بيش از يک ميليارد و 300 ميليون نفر در سرتاسر جهان سيگار مي کشند که 84 درصد آنها در کشورهاي در حال توسعه زندگي مي کنند. در عين حال در کشور ما روزانه بيش از 10 ميليارد تومان و ساليانه نزديک به 370 ميليارد تومان صرف درمان بيماري هاي ناشي از مصرف سيگار مي شود که با اين مبالغ مي توان حداقل يکصد باب مدرسه چند کلاسه احداث کرد.
بر اساس يکي ديگر از دستور العمل هاي صادر شده از سوي دستگاههاي دولتي که هنوز آثاري از اجرايي شدن آن را در سطح جامعه شاهد نبوده ايم ، مجازات استعمال دخانيات در اماکن عمومي مسقف و فروش و عرضه آن در اماکن عمومي است. طبق اين لايحه پيشنهادي قانون جامع کنترل دخانيات عدم پرداخت ماليات از سوي توليد کننده و واردکننده محصولات دخاني ، استعمال دخانيات در اماکن عمومي ، عرضه محصولات بدون شماره سريال و علامت مصوب و تکرار عدم پرداخت ماليات مستوجب مجازات يک تا سه ماه حبس يا 50 هزارتومان تا 5 ميليون تومان جزاي نقدي است وميزان مجازاتهاي فوق براساس نرخ تورم هر سه سال يک بار بنا به اعلام بانک مرکزي و تاييد هيات وزيران قابل افزايش است. همچنين براساس ماده ديگري از اين لايحه توليدکنندگان و توزيع کنندگان مکلف هستند محصولات دخاني خود را فقط در بسته هاي 20 عددي ارايه کنند و نيز عرضه و فروش محصولات دخاني به صورت نخي و بسته هاي باز شده توسط خرده فروشان ممنوع است.
متاسفانه وضع چنين لوايحي بدون پشتوانه اجرايي نمي تواند کارايي مطلوبي به همراه داشته باشد. بنابراين لازم است براي کاهش جدي مصرف دخانيات در کشور قوانين و لايحه هايي وضع شود که بتوان به اجرايي شدن انها در جامعه خوشبين و اميدوار بود. در هر حال شواهد و قرائن حکايت از اين واقعيت دارد که سيگار دروازه ورود افراد به اعتياد به مواد مخدر است و کمتر کسي است که بدون لب زدن به سيگار، به سمت ديگر مواد مخدر گرايش پيدا کرده باشد. بر اساس نتايج تحقيقات صورت گرفته بيش از 75 درصد دختران و 34 درصد پسران سيگاري اولين مصرف سيگار خود را در خانه تجربه کرده اند. پس با اين تفاسير مي توان اذعان داشت که" روزجهاني بدون دخانيات " فقط مي تواند يک جمله زيبا باشد که براي خالي نبودن عريضه آن را مطرح ميکنيم.
خبرگزاري مهر
به گزارش خبرنگار اجتماعي خبرگزاري "مهر"، امروز يکي از مکانهاي شلوغ و پرآمد وشد جوانان شهري به خصوص کلان شهرها" قهوه خانه هاي سنتي " است که بهره گرفتن از اين نام به همان اندازه زجرآور و کشنده است که فاصله گرفتن جامعه از ارزشها و سنن ماندگار دردآور مي نمايد.
قليان هاي ميوه اي با انواع اسانس ها و طعم ها ، فضاي اين مکانها را براي هر عابرغير دودي که از مقابل اين قهوه خانه ها عبور مي کند سخت و غير قابل تحمل جلوه مي دهد. اما متاسفانه بايد اعتراف کرد امروز در هر محله و منطقه اي از اين شهر شلوغ مکانهايي براي تجمع جوانان بنا شده که با سوء استفاده ازعنوان قهوه خانه سنتي وبدون اينکه از سوي دستگاه يا نهادي مورد بازخواست قرار بگيرند به کسب درآمدهاي کلان براي صاحبان شان مشغول فعاليت هستند!
البته بايد به اين موضوع نيز اقرار و اعتراف نمود که اين مکانها با استقبال بيشمار جواناني مواجه شده که احساس مي کنند با حضور در اين قبيل محيطهاي ناسالم به لحاظ فرهنگي و هم به جهت بهداشتي ، مي توانند اوقات خوشي را براي خود رقم بزنند . غافل از اينکه تردد بي حد و حساب آنها در اين مکانها در آينده اي نه چندان دور هزينه سنگيني را بر دوش خود، خانواده و جامعه متحمل خواهد ساخت. اما چه کنيم که امروز اين قهوه خانه هاي به اصطلاح سنتي پاتوق و پناهگاه دائم جوانان ساده انديشي است که بايد بيش از سايرين از سوي جامعه مراقبت شوند.
توسعه يافتگي يا افول ارزش ها
يقينا يکي از آثار و پيامدهاي توسعه يافتگي جهان امروز، کم رنگ شدن و تضعيف ارزشهاي حاکم بر جوامعي است که در مرحله گذار قرار دارند ، به گونه اي که امروزه شاهد ظهور رفتارهايي هستيم که طي دهه هاي گذشته هيچ جايگاه و مرتبه اي در فرهنگ عمومي اقشار مختلف جامعه نداشته است. اما آنچه امروز اتفاق افتاده و روز به روز در حال شدت گرفتن آن در لايه هاي مختلف اجتماع هستيم همان ظهور توسعه يافتگي به معناي افول ارزشهاي ماندگار است.
افزايش ناهنجاري ها ، کاهش سن بزه کاري ، تشديد زندگي فردي ، حاکم شدن تجدد بر تمدن و نمونه هايي اين چنين همگي در راستاي خروج جوامع از مرحله سنت به صنعت است. هر چند اين وضعيت با توجه به بافت فرهنگي و فضاي حاکم بر جوامع متغير بوده و قابل تغيير است به طوري که جوامع غربي از اين وضعيت دچار خسران و زيان فراوان گرديده اند و تبعات آن به وضوح قابل رويت مي باشد اما به جهت عدم تکيه به مباني و ارزشهاي اخلاقي ، اين وضعيت براي آنها چندان فرقي نمي کند. اما بالعکس در نظام هايي که ارزشها و رفتارهاي مردمانش منبعث از اعتقادات و سنن نياکان و اجداد خويش مي باشد آسيب و زيان فراواني را متوجه جامعه مي کند.
به گزارشخبرگزاري مهر، يک عضو کشوري مبارزه با دخانيات وزارت بهداشت سال گذشته از ممنوعيت قليان در قهوه خانه ها خبر داد. وي گفته بود که قرار است از ابتداي اسفند سال گذشته بازرس هاي وزارت بهداشت در قهوه خانه ها نظارت داشته باشند و اجازه استعمال مواد دخاني را نخواهند داد. طبق آيين نامه اجرايي ماده 13 قانون مواد خوراکي ، آشاميدني ، آرايشي و بهداشتي مصوبه مجلس استعمال دخانيات در اماکني که مواد خوراکي توزيع مي کنند ممنوع است. به گفته عضو کميته کشوري مبارزه با دخانيات وزارت بهداشت ، در قانون جامع کنترل دخانيات ، عرضه مواد دخاني در کليه اماکن عمومي به خصوص اماکني که مواد خوراکي عرضه مي کنند ممنوع است.
متاسفانه از اين قبيل قوانين و دستور العمل ها به وفور از سوي دستگاههاي مختلف ذي ربط صادر مي شود که اجراي آنها فقط بر روي کاغذ اتفاق مي افتد. همان گونه که در سال گذشته خبر ممنوعيت فروش سيگار در کيوسک هاي مطبوعاتي را داشتيم که طي آن قرار شد ديگر شاهد عرضه سيگار در اين مکانها نباشيم . در صورتي که همان موقع نيز اگر درخواست سيگار از صاحب دکه داشتي او تقاضاي تورا بي پاسخ نمي گذارد. با توجه به ذکر اين قبيل موضوعات مي تواند ما را به اين نتيجه برساند که تا کنون براي کاهش مصرف سيگار و ترويج فرهنگ مبارزه با مواد دخاني هيچ اقدام موثر و عاجلي صورت نگرفته و همواره با فرا رسيدن " روز جهاني بدون دخانيات " به ذکر چند مورد آمار و ارقام بسنده کرده ايم.
هم اکنون مصرف مواد دخاني و مواد مخدر در بين جوانان سير صعودي پيدا کرده و اين مساله مي تواند هشدار وزنگ خطري جدي براي مسئولان تلقي شود که جامعه و سلامت جوانان مورد تهديد قرار گرفته و بايد تدبيري انديشيد. آمار نشان مي دهد 70 درصد معتادان کشورمان به ترياک ، 18 درصد هروئين، 14 درصد حشيش و 10 درصد به ساير مواد مخدر اعتياد دارند.
امروز براي مقابله با آسيب هاي اجتماعي و برون رفت از پيامدهاي انواع بزه که نسل جوان و نوجوان را تهديد مي کند ، خانواده در وهله اول به عنوان يک کانون صميمي و گرم و مدرسه در گام دوم مي توانند ابزارهاي کارساز براي اين مهم تلقي شوند. اما همان گونه که عنوان شد خروج جوامع از مرحله سنتي به صنعتي باعث شده برخي ارزشها به دست فراموشي سپرده شود وهمين امر سبب گرديده که شاهد تضعيف فرهنگ حاکم بر فضاي اجتماع باشيم. به گونه اي که خرده فرهنگ ها جايگزين آداب و رسوم و سنن نياکان و گذشتگان ما گرديده است. بر همين اساس برخي افراد با شکستن مرزهاي اخلاقي پا بر روي هنجارها و ارزشهايي گذارده اند که همواره مورد احترام همگان بوده و هنوز نيز هست. لذا امروز قشري از جوانان با ناديده گرفتن هنجارهاي مورد احترام جامعه خود را اسير وسوسه هاي مخرب نموده اند.
10 ميليون سيگاري در کشور
مصرف سيگار از جمله همين هنجارشکني ها تلقي مي شود که متاسفانه روز به روز آثار اين رفتار ناپسند بيشتر خود را نشان مي دهد. آمار حکايت از 10 ميليون نفر سيگاري در ايران دارد که درصد قابل توجهي از اين افراد دست کم به يکي از بيماري هاي مرتبط با سيگارمبتلا هستند واين مساله علاوه بر اينکه سرمايه هاي ملي را نابود مي کند ، باعث مي شود که ساليانه ميلياردها تومان صرف هزينه درمان بيماران سيگاري در کشور شود. متاسفانه افزايش افراد سيگاري در جوامع در حال توسعه سير صعودي به خود گرفته و اين مساله موجب گرديده که شاهد تشديد فقر در اين کشورها باشيم. زيرا افراد سيگاري براي تامين سيگار خود مجبورند هزينه اي را از سبد روزانه زندگي کم کنند واين مساله روند فقير شدن خانواده هاي سيگاري را به دنبال دارد.
دستورالعمل هايي فقط بر روي کاغذ!
در حال حاضر بيش از يک ميليارد و 300 ميليون نفر در سرتاسر جهان سيگار مي کشند که 84 درصد آنها در کشورهاي در حال توسعه زندگي مي کنند. در عين حال در کشور ما روزانه بيش از 10 ميليارد تومان و ساليانه نزديک به 370 ميليارد تومان صرف درمان بيماري هاي ناشي از مصرف سيگار مي شود که با اين مبالغ مي توان حداقل يکصد باب مدرسه چند کلاسه احداث کرد.
بر اساس يکي ديگر از دستور العمل هاي صادر شده از سوي دستگاههاي دولتي که هنوز آثاري از اجرايي شدن آن را در سطح جامعه شاهد نبوده ايم ، مجازات استعمال دخانيات در اماکن عمومي مسقف و فروش و عرضه آن در اماکن عمومي است. طبق اين لايحه پيشنهادي قانون جامع کنترل دخانيات عدم پرداخت ماليات از سوي توليد کننده و واردکننده محصولات دخاني ، استعمال دخانيات در اماکن عمومي ، عرضه محصولات بدون شماره سريال و علامت مصوب و تکرار عدم پرداخت ماليات مستوجب مجازات يک تا سه ماه حبس يا 50 هزارتومان تا 5 ميليون تومان جزاي نقدي است وميزان مجازاتهاي فوق براساس نرخ تورم هر سه سال يک بار بنا به اعلام بانک مرکزي و تاييد هيات وزيران قابل افزايش است. همچنين براساس ماده ديگري از اين لايحه توليدکنندگان و توزيع کنندگان مکلف هستند محصولات دخاني خود را فقط در بسته هاي 20 عددي ارايه کنند و نيز عرضه و فروش محصولات دخاني به صورت نخي و بسته هاي باز شده توسط خرده فروشان ممنوع است.
متاسفانه وضع چنين لوايحي بدون پشتوانه اجرايي نمي تواند کارايي مطلوبي به همراه داشته باشد. بنابراين لازم است براي کاهش جدي مصرف دخانيات در کشور قوانين و لايحه هايي وضع شود که بتوان به اجرايي شدن انها در جامعه خوشبين و اميدوار بود. در هر حال شواهد و قرائن حکايت از اين واقعيت دارد که سيگار دروازه ورود افراد به اعتياد به مواد مخدر است و کمتر کسي است که بدون لب زدن به سيگار، به سمت ديگر مواد مخدر گرايش پيدا کرده باشد. بر اساس نتايج تحقيقات صورت گرفته بيش از 75 درصد دختران و 34 درصد پسران سيگاري اولين مصرف سيگار خود را در خانه تجربه کرده اند. پس با اين تفاسير مي توان اذعان داشت که" روزجهاني بدون دخانيات " فقط مي تواند يک جمله زيبا باشد که براي خالي نبودن عريضه آن را مطرح ميکنيم.
خبرگزاري مهر