سفربه سامراومرقد امام هادی(ع) وامام عسکری(ع)... / خاطرات+عکس و...

[saleh57]

سلام:)
تعداد قابل توجهی از ما ها به این سفر ارزشمند نایل شده ایم.
برای اطلاع دیگر دوستان مناسب است که خاطرات این سفر معنوی را ارائه دهیم. خصوصا که وظیفه داریم این مراقد مطهر را از غربت دراوریم.
پس هر خاطره وعکس یا مطلب مرتبط با این موضوع دارید دریغ نفرمایید.
با تشکر
موفق باشید.:)
یا علی:smile07:
این کاری از جناب "کارو" می باشد که لطف کردند و برای قضیه ی سامرا ساختند.
از ایشان متشکرم.

[saleh57]

السلام علی المهدی(ع) و علی ابائه(ع)
این خاطره را به بهانه ی سالروز شهادت امام هادی(ع)در یک سرنگار (http://iranclubs.net/forums/showthread.php?p=448005#post448005)نگاشتم.تقدیم به وجود مطهر اقا امام هادی علیه الصلوه و علیه السلام.
:

همان سالی که عاشورا در کربلا بمب گذاشتند و راه ها بسته شد و نتیجه اش این شد که به تعبیری از ان به بعد سامرا و کاظمین را از دسترس زائران خارج کردند ... در همان ایام با کلی احتیاط رفتیم سامرا ی مقدس. شب را هم انجا ماندیم. در همان روز بود که اخبار می گفت یک خبر نگار تلویزیونی در سامرا کشته شده بود.
دم زائرای شیعه ی افغانی گرم که با همه ی این نا امنی ها که حتی عراقی ها جرات نمی کردند بیان سامرا امده بودند به زیارت مرقد امامین عسکریین(ع)
تا وقتی این ها نیامده بودند غربت عجیبی بر مرقد حاکم بود. ما بودیم و دو سه نفر دیگر که می امدند و می رفتند.
با بچه ها سیر زیارت کردیم. وقتی ضریح مطهر را می بوسیدیم دیدیم عجیب است که گرد و خاک زیادی بر گوشه های ان مشاهده می شد. با خادم ها هماهنگ کردیم تا اجازه ی تطهیر ضریح را به ما بدهند. تنها چیز تمیزی که داشتیم همین چفیه هایی بود که همراهمون بود. چاره ای هم نداشتیم جز این که مرتب بشوریم شون تا بتونیم درست به گردگیری ضریح مطهر بپردازیم.
حالا تصورش رو بکنید که کمی گرد و خاک را دوستان و زائران شیعه ی همراه ما نمی توانستند تحمل کنند و اشک بود که از گونه ها جاری بود ... چه رسد به اینکه کل مرقد مطهر اقا به تلی از خاک تبدیل شده باشه. ببخشید احساس قابل توصیف نیست. اگر قلم قاصر است پوزش می خواهم.
جای همه تان خالی. انشاالله بتوانیم با عزت تمام به استان بوسی ان مرقد شریف نائل شویم. به کوری چشم همه دشمنان اسلام. انشاالله.

نفسی لنفسک الوقاء و روحی لروحک الفداء
یا علی:smile07:

[saleh57]

السلام علی المهدی و علی ابائه(ع)
امروز نیمه ی شعبان1387 است. این روز را تبریک تهنیت می گویم و یک خاطره ی کوتاه و جالب تقدیم حضورتان میکنم .:)

از سفر ی که به سامرای مقدس داشتیم خاطرات زیادی برجای مانده که این مربوط به حضرت حجت (ع) و ریشه دار بودن مفهوم مهدویت در میان مسلمین است.

به بهانه ای در حرم عسکریین(ع) با یکی از جوانان اهل سامراء که خب قاعدتا سنی مذهب بود سر صحبت را باز کردم. صحبت را از درس و میزان تحصیلاتش پی گرفتم. کمی با هم مانوس شدیم. جوان مودبی بود خب قاعدتا نتیجه ی این ادب و احترام احترام متقابل می بود. پس از اینکه کمی از مشترکات هم صحبت کردیم و اینکه دشمن ما به مذهب مان کاری ندارد و می خواهد سر به تن هیچ کداممان نباشد و ... او نکته ی جالبی گفت بود که دلیل نوشتن این خاطره ام بود .
او با سر اشاره ای به منزل امام عسکری (ع) و محل تولد امام زمان (ع) کرد وگفت : " وقتی امام عصر(عج) ظهور کنند تمام اختلافات بر طرف می شود و ما ها همه با هم متحد می شویم وظلم وستم بر طرف می شود و صلح و صفا بر جهان حکومت خواهد کرد و ... "

حالا هر کسی می تواند تعبیر خودش را از این حرف داشته باشد اما انچه برایم مهم و ارزشمند جلوه کرد این بود که عنصر مهدویت و منجی گرایی در تمام مذاهب عمیق و ریشه دار می باشد. و این در ارزوها و امنیه های روزانه شان ساری و جاری است. و حتی نه فقط مذاهب اسلامی بلکه تمام مستضعفین عالم چشم انتظار ظهور امام منصور(عج) قائم ال محمد(ع) هستند.

به امید ان روز
.. و نراه قریبا..

اللهم صل علی محمد:smile07: و ال محمد:smile07: و عجل فرجهم امین

موفق باشید.:)
یا علی:smile07:

[saleh57]

السلام علیک یا ابا محمد ؛ حسن بن علی و رحمه الله و برکاته
خواستم امروز که روز شهادت آقا امام عسکری (ع) است گوشه ای دیگر از خاطرات سفرهایم به این عتبه ی مقدسه را بنویسم اما یاد این افتادم که وقتی حادثه ی مولمه ی هتک حرمت حرمین عسکریین پیش امد با جمعی از دوستان جلسات مستمر گذاشتیم که چه کار کنیم که این واقعه عادی نشود و نیز کاری کنیم که دیگر این جسارتها ادامه نیابد.
کلی برنامه ریختیم که الان جای طرحش نیست اما خلاصه اش اینکه قرار شد اگر بشود در فضای اینترنت کاری کنیم در همان ایام و شاید کمی قبل و یا بعدش بود که با این سایت اشنا شده بودم وبا مشاهده ی جو کما بیش مذهبی ان بنا را بر این گذاشتم که در اینجا بیشتر حاضر شوم و برای ان برنامه هایی بریزیم. بماند که فضای تند منازعه ای موجود شرایط خاصی را به هم زد که چندان در ان موفق نشدم اما همچنان امیدواریم.

راستی یک خاطره :
وقتی می خواستیم در صبح زود به سمت سامرای مقدس حرکت کنیم به دلیل ضعفی که کرده بودم کسالتی عارض شد و سردردی گرفتم که قابل تحمل نبود. توی ون" های انجا که بهش "کی " (عربی شده ی عبارت شرکت" کیا"موتورز) نشسته بودم فکر می کردم با این حال که نمی توانم زیارت و عرض ادب به محضر امامین عسکریین (ع) داشته باشم لذا وقتی رسیدیم , پس از سلامی مختصر از درب کناری رفتم و در مسجد مجاور ضریح مطهر حدود نیم ساعتی استراحت کردم و بعد سرحال امدم و دیگر جای شما خالی بود تا ببینید که ابهت ان صحن و سرا را مشاهده کنید و حلاوت زیارت ان مراقد مطهر را بچشید. باور بفرمایید این عطر و بو و این شکوه , مختص همان مرقد است و همچنانکه نمی توان نور را برای دیگران تشریح کرد و جز چند جمله ی بسیط کلام ادمی ته می کشد اینجا هم همینگونه بود. به نظر می رسد مصداق همان مثل معروف است که هرگلی یک بویی دارد و گلهای بوستان علوی(ع) و فاطمی(س) اینگونه بوده و هستند. تازه اینها که می گویم اثر مجاورت فیزیکی با مرقد و پیکر مطهر و منور ایشان است و اگر ما در زمان حیات ظاهری شان هم می بودیم دیگر چه می کردیم خدا می داند . رزقنا الله و ایاکم . امین
االلهم احشرنا مع محمد(ص) و ال محمد (ع)