صبح
Tuesday 22 July 2003, 03:36PM
روزنامه فرامنطقهاي «القدسالعربي» ـ چاپ لندن ـ در گزارشي به وضعيت فرهنگي جوانان ايران و نقش آن در ناآراميهاي اخير پرداخته است. در اين گزارش آمده است:
تظاهراتي كه ايران در ماه گذشته شاهد آن بود، تنها نزاع بين دو جناح محافظهكار و اصلاحطلب نبود، بلكه نشانگر چشمانداز نسل جوان ايراني به آينده و تحولات ريشهاي در برخي از قوانين و اركان نظام است.
آيا دولت و نظام ايران ميتوانند، در آينده، نيروي فزاينده جوانان ايراني را كه بيش از نيمي از جمعيت كشور را تشكيل ميدهند، مهار كند؟ چهره جوان ايراني در 24 سال پس از انقلاب اسلامي، اينقدر خشمگين و ناراضي ديده نشده بود؛ گويي جوانان كه به قشر پرجمعيت در ايران تبديل شدهاند، بيش از دولتمردان و مسؤولان دغدغه آينده نظام را دارند.
از سوي ديگر جوانان ايراني نيز خود را از كاروان جهاني سازي عقب نگه نداشته و اين امر در استفاده از اينترنت در كافينتها و استفاده از ماهواره در همه شهرهاي ايران به خوبي قابل لمس است. به نظر ميرسد روي آوردن اين گروه به رسانههاي اطلاعاتي جديد، نماد آشكاري از چشمداشت نسل جوان به افقهاي آينده خود و كشورشان در عرصه جهانيسازي است.
اين روزنامه در ادامه مينويسد، اين نسل هر بار با زباني خاص و رويكردي متفاوت، در اعتراض به عملكرد قشر مذهبي و ديني، از خود واكنش نشان ميدهد.
بارزترين شيوهاي كه قشر جوان به ويژه دختران و زنان جوان از روي لجاجت با مذهبيون، در پيش گرفتهاند، اين است كه با پوشيدن لباسهاي غيرمتعارف با سنن ايراني، يا به سر كردن روسريهايي كه نگذاشتن آن بهتر از گذاشتنش است و انواع و اقسام چهرهنمايي است كه حتي از جوانان غرب در اين امر پيشي گرفتهاند، به دنبال تغييرات و اصلاحات هستند و آن را نماد پيشرفت و قرار گرفتن در چرخه جهانيسازي ميدانند.
در دو سال گذشته كه تظاهرات جوانان و قشر دانشجو با پوشش اطلاعاتي قوي ـ چه در داخل و چه در خارج همراه بود ـ با پخش موسيقيهاي غربي ـ كه در ايران ممنوع است ـ رنگ و لعاب تظاهرات ماقبل انقلاب عليه دستگاه شاهنشاهي را به خود گرفته بود، به طوري كه تحولات در ايران از ديد هيچ دوربين خارجي و ناظران اطلاعاتي پنهان نمانده است.
در دو سال گذشته كه بحث آزادي در ايران به شدت مطرح شده است، در خيابانهاي تهران و شهرستانها، رستورانهايي مثل ماك ماشاالله، به تقليد از رستورانهاي مكدونالد آمريكا به راه انداخته شده كه به كانون جلب دختران و زنان ايراني براي نوشيدن كوكاكولاي ساخت وطن تبديل شده تا شايد ايرانيان وانمود كنند كه در اين بعد هم از جهان عقب نماندهاند.
اين روزنامه در بخش ديگري مينويسد: اين اماكن كه به تقليد از خارج ساخته شده، به مراكزي براي جذب جواناني تبديل شده كه به دنبال فرهنگ غرب هستند و اينگونه تلاشها را جزيي از شكستن انحصار به وسيله نسل انقلابي ميدانند.
امروز حضور جوان ايراني در قهوهخانهها و كافيشاپها، صرفا به انگيزه جبران عقده حقارت در برابر غرب و فرهنگ يانكيها است به طوري كه در برخي از موارد، تشخيص پسر از دختر براي انسان مشكل ميشود و ميتوان گفت كه امروز پسران در آرايش چهره و استفاده از مواد آرايشي، گوي سبقت را از دختران ربودهاند.
اين جوانان با اين اوصاف، وقتي در كنار طرفداران واقعي اصلاحات (دانشجويان) قرار ميگيرند، مسلم است كه كاري از پيش نخواهند برد، بلكه با نفوذ در خط اصلاحطلبان و دانشجويان، جز هرج و مرج و آشوبگري چيزي نميخواهند و اين قشر انسانها، اصلاحات را در بيبندوباري ميدانند، نه نجات كشور.
از بازتاب . كام
تظاهراتي كه ايران در ماه گذشته شاهد آن بود، تنها نزاع بين دو جناح محافظهكار و اصلاحطلب نبود، بلكه نشانگر چشمانداز نسل جوان ايراني به آينده و تحولات ريشهاي در برخي از قوانين و اركان نظام است.
آيا دولت و نظام ايران ميتوانند، در آينده، نيروي فزاينده جوانان ايراني را كه بيش از نيمي از جمعيت كشور را تشكيل ميدهند، مهار كند؟ چهره جوان ايراني در 24 سال پس از انقلاب اسلامي، اينقدر خشمگين و ناراضي ديده نشده بود؛ گويي جوانان كه به قشر پرجمعيت در ايران تبديل شدهاند، بيش از دولتمردان و مسؤولان دغدغه آينده نظام را دارند.
از سوي ديگر جوانان ايراني نيز خود را از كاروان جهاني سازي عقب نگه نداشته و اين امر در استفاده از اينترنت در كافينتها و استفاده از ماهواره در همه شهرهاي ايران به خوبي قابل لمس است. به نظر ميرسد روي آوردن اين گروه به رسانههاي اطلاعاتي جديد، نماد آشكاري از چشمداشت نسل جوان به افقهاي آينده خود و كشورشان در عرصه جهانيسازي است.
اين روزنامه در ادامه مينويسد، اين نسل هر بار با زباني خاص و رويكردي متفاوت، در اعتراض به عملكرد قشر مذهبي و ديني، از خود واكنش نشان ميدهد.
بارزترين شيوهاي كه قشر جوان به ويژه دختران و زنان جوان از روي لجاجت با مذهبيون، در پيش گرفتهاند، اين است كه با پوشيدن لباسهاي غيرمتعارف با سنن ايراني، يا به سر كردن روسريهايي كه نگذاشتن آن بهتر از گذاشتنش است و انواع و اقسام چهرهنمايي است كه حتي از جوانان غرب در اين امر پيشي گرفتهاند، به دنبال تغييرات و اصلاحات هستند و آن را نماد پيشرفت و قرار گرفتن در چرخه جهانيسازي ميدانند.
در دو سال گذشته كه تظاهرات جوانان و قشر دانشجو با پوشش اطلاعاتي قوي ـ چه در داخل و چه در خارج همراه بود ـ با پخش موسيقيهاي غربي ـ كه در ايران ممنوع است ـ رنگ و لعاب تظاهرات ماقبل انقلاب عليه دستگاه شاهنشاهي را به خود گرفته بود، به طوري كه تحولات در ايران از ديد هيچ دوربين خارجي و ناظران اطلاعاتي پنهان نمانده است.
در دو سال گذشته كه بحث آزادي در ايران به شدت مطرح شده است، در خيابانهاي تهران و شهرستانها، رستورانهايي مثل ماك ماشاالله، به تقليد از رستورانهاي مكدونالد آمريكا به راه انداخته شده كه به كانون جلب دختران و زنان ايراني براي نوشيدن كوكاكولاي ساخت وطن تبديل شده تا شايد ايرانيان وانمود كنند كه در اين بعد هم از جهان عقب نماندهاند.
اين روزنامه در بخش ديگري مينويسد: اين اماكن كه به تقليد از خارج ساخته شده، به مراكزي براي جذب جواناني تبديل شده كه به دنبال فرهنگ غرب هستند و اينگونه تلاشها را جزيي از شكستن انحصار به وسيله نسل انقلابي ميدانند.
امروز حضور جوان ايراني در قهوهخانهها و كافيشاپها، صرفا به انگيزه جبران عقده حقارت در برابر غرب و فرهنگ يانكيها است به طوري كه در برخي از موارد، تشخيص پسر از دختر براي انسان مشكل ميشود و ميتوان گفت كه امروز پسران در آرايش چهره و استفاده از مواد آرايشي، گوي سبقت را از دختران ربودهاند.
اين جوانان با اين اوصاف، وقتي در كنار طرفداران واقعي اصلاحات (دانشجويان) قرار ميگيرند، مسلم است كه كاري از پيش نخواهند برد، بلكه با نفوذ در خط اصلاحطلبان و دانشجويان، جز هرج و مرج و آشوبگري چيزي نميخواهند و اين قشر انسانها، اصلاحات را در بيبندوباري ميدانند، نه نجات كشور.
از بازتاب . كام