مشخصات مومنین

[shaahiin]

فَرِيقًا هَدَى وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلاَلَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ اللّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ 7:30

جمعى را هدايت كرده‏؛ و جمعى گمراهى بر آنها مسلّم شده است‏. آنها شياطين را به جاى خداوند، اولياى خود انتخاب كردند؛ و گمان مى‏كنند هدايت يافته‏اند!


اگر اين افراد فکر ميکنند هدايت يافته اند ولی گمراهند چه دليلی داريم که ما جزو آنها نباشيم؟ آيا معيار هدايت يافته بودن در ما ديده ميشود؟ آيا امر به معروف و نهی از منکر همينهايی است که در همه جا ميآن شیعه و سنّی در جريان است؟ خلافت، امامت، کی خوب بود کی بد بود، در ِ خانه فلان شخص، زمين فلان شخص؟ معروف در قران به چه چيزهايی گفته شده است که بايد به آن امر کنيم؟ آيا ما داريم امر به معروف ميکنيم يا خودمان گمراهيم ولی نميدانيم؟ خصوصيات افراد مورد رضايت خدا(البتّه اگر رضايت خدا واقعاً برايمان اولويت است) چه چیزهایی هستند و آیا این خصوصیات در ما هست؟
مشخصات مومن در قرآن آمده است اگر این مشخصات در ما باشد مومن وگرنه کافر یا مشرک هستیم هرچند تصور کنیم مومن هستیم.

[shaahiin]

الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ﴿2:3﴾
والَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ ﴿2:4﴾
أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿2:5﴾

کسانى که به غيب ايمان دارند و نمازها را به جا می آورند و از آنچه به آنها روزى مى دهيم انفاق مى کنند.
و به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه پيش از تو نازل شد، ايمان مى آورند و به آخرت کاملاً يقين دارند.
اينان از جانب پروردگارشان هدايت شده اند؛ اينان برندگانند.


وَهَـذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَى صَلاَتِهِمْ یُحَافِظُونَ6:92

اين نیز كتاب آسمانی مباركی است كه ما نازل كرده‌ايم، تصدیق کنندهٔ كتب آسمانی پيشين. باشد كه به مردم ام القری و به مردم حوالی آن هشدار دهی. آنان كه به آخرت ايمان دارند، به اين ايمان می آورند و نمازها را به جا می آورند.


طبق آیات فوق کسانی که نماز نمیخوانند و یا از دارائی هایشان به دیگران نمی بخشند و یا به از جانب خدا بودن کتاب های آسمانی پیش از قران ایمان ندارند در میان مومنین نیستند.

[shaahiin]

قُلْنَا اهْبِطُواْ مِنْهَا جَمِیعاً فَإِمَّا یَأْتِیَنَّكُم مِّنِّی هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَایَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ ﴿2:38﴾

گفتيم: "همگی، از آنجا پايين برويد. هرگاه هدايتی از جانب من برای شما آيد، آنان که از هدايت من پيروی کنند، هيچ ترس و اندوهی نخواهند داشت.

طبق این آیه در مقاطعی از زندگی در این دنیا هدایت از جانب خدا به هر یک از انسان های ساکن زمین میرسد، اگر در این مواقع هر فرد هدایت را تشخیص و از ان پیروی کند در جمع هدایت یافته ها(مومنین) قرار خواهد گرفت.
ولی اگر از الهامات شیطان پیروی کرده وهدایت را ندیده بگیرد خیر. یکی از جاهایی که ممکن است در آن هدایت از جانب خدا به انسان برسد همین وبسایت و وب سایت های مشابه است.

[zxcv]

مومنان گناه هم می کنند ! اما هر گناه کاری مومن شناخته نمی شود بلکه تنها آن کسانی که بعد از ذنب و ظلمشان به سوی خدا و پرورگارشان باز می گردند .


وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى‏ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ(135/آل عِمران)
نيكوكاراني كه وقتي كار زشتي كردند يا بخودشان ظلم نمودند خدا را ياد ميكنند و بخاطر گناهشان طلب آمرزش ميكنند. چه كسي غير از خدا گناه را مي بخشد؟ نيكوكاراني كه در كار خلافي كه كردند اصرار نميورزند و حقيقت را ميدانند.

[صبح]

از مشخصات بارز منافقین (اوخ ببخشید ) مؤمنین اینه که وقتی قرآن به اطاعت از رسول الله فرمان میده :

اونموقع مؤمنین عزیز می گن ... نه از سنت رسول الله پیروی نکنید ... از برداشت من اطاعت کنید ... نه از رسول الله (ص) .

قرآن می گه .... رسول الله آمد : لتعلم الکتاب و الحکمة ... که قرآن یاد دهد ، و بینش بیاموزد ... ، وقتی مؤمنین (اوخ ببخشید) مشرکین ... میرن پای درس رسول الله (ص) میشینن ...

اونموقع مؤمنین گرامی می گن ... نه .. . پای درس رسول الله ننشینید ... از درس من اطاعت کنید ... نه رسول الله (ص)

پس
لعنت خدا به مؤمنین ! مؤمنین به من ... نه چیز دیگر ...

مؤمنین از آنجا که آنقدر مشرکند که فقط من را صاحب دین می دانند ، برای خود اسم نمی گذارند ... ولی یک اسم خوب برای آنها پیدا کردم ... من گرا !
مؤمنینی که برای خدا و فرامینش ، شریک قائلند و فرامین خدا را وتو می کنند ... و هر منی از آنها ، یک شریک برای خداست ....مشرکین واقعی ...

_____________________

ویرایش :
جریان فقط قرآن و ( من ) (http://www.iranclubs.net/forums/showthread.php?t=13212)

[shaahiin]

...


وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى‏ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ(135/آل عِمران)
نيكوكاراني كه وقتي كار زشتي كردند يا بخودشان ظلم نمودند خدا را ياد ميكنند و بخاطر گناهشان طلب آمرزش ميكنند. چه كسي غير از خدا گناه را مي بخشد؟ نيكوكاراني كه در كار خلافي كه كردند اصرار نميورزند و حقيقت را ميدانند.


در تأييد فرمايش برادر گراميم عرض کنم : بر خلاف عقیده رایج در میان مردم که مومن هیچگاه مرتکب گناه نمیشود مومنین هم ممکن است دچار لغزش شده و حتّی مرتکب گناه کبیره شوند بنابراین اصلاً مرتکب گناه نشدن(معصوم بودن) از مشخصات مطلق مومنین نیست بلکه خصوصیات مومن چیزهایی است که در قرآن آمده و در این بحث سعی بر این است که در کنار هم آورده شوند انشا الّله. ولی آنچه مسلّم است این است که مومنین گناهی را که قبلاً انجام داده و سپس متوجّه اشتباهشان شده اند و از درگاه خدا طلب بخشش کرده اند تکرار نمیکنند.

[shaahiin]

وَاسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِینَ ﴿2:45﴾ الَّذِینَ یَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُوا رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَیْهِ رَاجِعُونَ ﴿2:46﴾

از صبر و نماز ياری جوييد بی گمان اين کاری است دشوار، مگر برای خاشعین, که باور دارند پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد؛ و سرانجام به سوى او بازمی گردند.

مومنین به آخرت کسانی هستند که در دل نسبت به خدا احساس خشوع و ترس میکنند و بنابر این مراقب تک تک اعمال خود هستند و نشانه آن این است که صبر کردن و نماز خواندن برای این افراد سخت و دل آزار نیست.

[amirrh / حلاج.]

جناب شاهی ممنون از جنابعالی

[shaahiin]

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ (2:155) الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَیْهِ رَاجِعونَ(2:156)أُولَـئِكَ عَلَیْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ (2:157)

ما مسلماً، شما را با ترس، گرسنگى، از دست دادن پول، جان و محصولات امتحان خواهيم كرد. به صبوران بشارت بده
هرگاه به مصيبتی دچار شوند، می گويند: "ما متعلق به خدا هستيم و به سوی او بازمی گرديم."
اينان سزاوار رحمت و نعمت هايی از جانب پروردگارشان شده اند. اينان از هدايت شدگانند.

در طول زندگی این دنیا تمام انسانها با یک سری رخدادها مواجه میشوند که در دل ایجاد ترس میکنند، یا ممکن است مدّتی به غذا دسترسی نداشته باشند و گرسنگی بکشند، یا از دارایی هایشان قسمتی را از دست بدهند یا دچار بیماری یا نقص عضو شوند یا درآمدشان کم شود. همه ما در خانواده بستگان دوستان آشنایان و اطرافیان افراد زیادی را میبینیم که در مواجهه با این موارد عصبی میشوند و افسوس می خورند که اگر فلان کار را کرده بودم این طور نمیشد یا دست به دامان این و آن میشوند و به طور کلّی اختیار خود را از دست میدهند. این افراد را هر چند خود را مومن بدانند نباید جزو مومنین به حساب آورد.

[shaahiin]

...إِلاَّ الَّذِینَ تَابُواْ وَأَصْلَحُواْ وَبَیَّنُواْ فَأُوْلَـئِكَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِیمُ (2:160)

و اما کسانی که توبه کنند، اصلاح شوند و اعلام كنند، من توبهٔ آنان را می پذيرم. من آمرزنده ام، مهربان ترين.

...إِلاَّ الَّذِینَ تَابُواْ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُواْ فَإِنَّ الله غَفُورٌ رَّحِیمٌ 3:89

به استثنای كسانی كه پس از آن توبه كنند و اصلاح شوند. خداست عفو‌كننده، مهربان‌ترين.

همیشه در قران هر جا هشداری به افراد مشرک یا کافر داده شده است این که خداوند توّاب است و توبه انسان ها را میپذیرد هم ضمیمه شده است. بنابر این مشرکین و کافرین هم اگر توبه کنند(توبه کنند نه این که بگویند توبه کردیم) و پس از هدایت هم دوباره برنگردند و گمراهی را انتخاب نکنند جزو مومنین قرار خواهند گرفت و هر چه گناه تا آن زمان داشته اند تبدیل به ثواب خواهد شد چرا که هدف زندگی انسان توبه است.
پس از توبه تغییری اساسی در روحیات انسان به وجود میاید که برای همیشه در یاد انسان میماند. اگر زمانی را از زندگیمان به خاطر میاوریم که قبل و بعد از ان زمان دو زندگی کاملاً متفاوت داشته ایم یعنی حسمان نسبت به زندگی و روحیاتمان، آرامشمان، و حتّی جنبه مادّی و ظاهری زندگیمان قبل و بعد از آن دارای کنتراست خیلی بالایی است و پس از ایمان قلبمان آکنده از یقین، آرامش، طپش، و اشتیاق به خدا است به احتمال زیاد از توبه کرده ها هستیم.

[مسلمان67]

فاما الذین امنوا بالله و اعتصموا به فسیدخلهم فی رحمة منه و فضل و یهدیهم الیه صرطا مستقیما...
کسانی که به خدا ایمان اورده و به ان تمسک جستند،به زودی انان را در رحمت و فضلی از جانب خود در می اورد و به راهی راست به سوی خود هدایت می کند...

یعنی ایمان بیاور و یادت باشد که ایمان داری...!

[amirrh / حلاج.]

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ

[26:227] به استثناي کساني که ايمان مي آورند، زندگي پرهيزکارانه اي را در پيش مي گيرند، خدا را فراوان ياد مي کنند و از حقوق خود دفاع مي کنند. مطمئنا، ستمکاران خواهند فهميد که سرنوشت نهايي شان چيست؟

[shaahiin]

لَّیْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَـكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِوَالْكِتَابِ وَالنَّبِیِّینَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبَى وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاكِینَ وَابْنَ السَّبِیلِ وَالسَّآئِلِینَ وَفِی الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِینَ فِی الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِینَ الْبَأْسِ أُولَـئِكَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ (2:177)

پرهيزكاری آن نيست که روی خود را به سوی شرق يا غرب بگردانيد، پرهيزكاران کسانی هستند که به خدا، روز آخر، فرشتگان، کتاب آسمانی و پيامبران ايمان دارند و پول خود را با خوشرويی و رغبت به خويشاوندان، يتيمان، نيازمندان، مسافران غريب، فقيران و برای آزاد كردن بردگان انفاق می کنند؛ و نمازها را به جا می آورند و زکات را می پردازند؛ و هرگاه قولی دهند، به قول خود وفا می کنند و در برابر آزارها، سختی و جنگ صبورانه استقامت می کنند. اينان راستگويانند؛ اينان پرهيزكارانند.

لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَیْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِیمٌ 3:92

شما هرگز نمی توانيد به درجهٔ پرهيزكاری دست يابيد تا اينکه از اموالی که دوست داريد، انفاق کنيد. هرچه انفاق کنيد، خدا از آن کاملاً آگاه است.

طبق این آیات کسانی که زکات نمیدهند، سر قولشان نمی ایستند، و راستگو نیستند نیز از مومنین نیستند.
علاوه بر این در آیه فوق مشخص کرده است که مومنین اولویت را در بخشیدن مال (مالی که خود انسان دوست دارد نه آنچه خودش اگر از کسی بگیرد استفاده نمیکند- به عبارتی چیزهای نو) به چه کسانی اختصاص میدهند: خویشاوندان، یتیمان، افراد کم درآمد، مسافران دور از خانه، گدایان، و بردگان.

[amirrh / حلاج.]

2:285
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ
پيامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورده است. و همه مؤمنان ، به خدا و فرشتگان او و کتابها و فرستادگانش، ايمان آورده‏اند؛ و در ميان هيچ يک از پيامبران او، فرق نمى‏گذاريم و گفتند: «ما شنيديم و اطاعت کرديم. پروردگارا! آمرزش تو را و بازگشت به سوى توست.»

[shaahiin]

فَإِذَا قَضَیْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْأَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا وَمَالَهُ فِی الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ (2:200)وِمِنْهُم مَّن یَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَةً وَفِی الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَاعَذَابَ النَّارِ(2:201)أُولَـئِكَ لَهُمْ نَصِیبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِیعُ الْحِسَابِ(2:202)‏

هنگامی كه مناسك را به جا می ‌آوريد، پيوسته خدا را ياد كنيد. همان طور كه پدر و مادر خود را ياد می كنيد، يا حتی بهتر. بعضی از مردم می ‌گويند: "پروردگار ما، در اين دنيا به ما بده،" در حالی كه آنها هيچ سهمی در آخرت ندارند.

برخی ديگر می گويند: "پروردگار ما، پرهيزكاری در اين دنيا و پرهيزكاری در آخرت به ما عطا كن و ما را از عذاب دوزخ حفظ فرما."

هر يك از آنها سهمی را كه كسب كرده اند، دريافت خواهند كرد. خدا دقيق ترين حسابرس است.



کسانی که مدام از خدا چیز هایی برای دنیایشان میخواهند هم از مومنین نیستند.
نکته قابل توجّه این که اینان خدا را قبول دارند و حتّی به درگاه او دعا هم میکنند.

[shaahiin]

الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ یُتْبِعُونَ مَاأَنفَقُواُ مَنّاً وَلاَ أَذًى لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌعَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ(2:262)قَوْلٌمَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَیْرٌ مِّن صَدَقَةٍ یَتْبَعُهَا أَذًى وَاللّهُ غَنِیٌّحَلِیمٌ(2:263)یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَتُبْطِلُواْ صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالأذَى كَالَّذِی یُنفِقُ مَالَهُ رِئَاءالنَّاسِ وَلاَ یُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِصَفْوَانٍ عَلَیْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لاَّیَقْدِرُونَ عَلَى شَیْءٍ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَالْكَافِرِینَ(2:264)‏ وَمَثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَأَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَتَثْبِیتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِجَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَیْنِ فَإِن لَّمْیُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ(2:265) أَیَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِّن نَّخِیلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِیمِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُ فِیهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُالْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفَاء فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِیهِ نَارٌفَاحْتَرَقَتْ كَذَلِكَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآیَاتِ لَعَلَّكُمْتَتَفَكَّرُونَ(2:266)یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْأَنفِقُواْ مِن طَیِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَالأَرْضِ وَلاَ تَیَمَّمُواْ الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِآخِذِیهِإِلاَّ أَن تُغْمِضُواْ فِیهِ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ(2:267)الشَّیْطَانُ یَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُكُمبِالْفَحْشَاء وَاللّهُ یَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ(2:268)


کسانی که از پول خود در راه خدا خرج کنند و از پس انفاق خود اهانت نکنند و نرنجانند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان دريافت خواهند کرد؛ ايشان نه ترسی خواهند داشت و نه اندوهگين خواهند شد.

گفتار محبت آميز و دلجويی بهتر از بخششی است که اهانتی به دنبال داشته باشد. خداست غنى، باگذشت.

ای کسانی که ايمان آوردەايد، انفاق خود را با نکوهش و اهانت بی ثمر نکنيد، مانند کسی که پول خود را برای خودنمايی خرج می کند و به خدا و روز آخر ايمان ندارد. مثال او مانند تخته سنگی است که قشر نازکی از خاک بر روی آن نشسته باشد؛ همين که رگباری ببارد، خاک را می شوید و سنگ را بی ثمر باقی مى گذارد. از زحماتی که کشيده اند، چيزی عايدشان نشود. خدا مردم كافر را هدايت نمی کند

مثال كسانى كه پول خود را با خلوص نيت، براى خوشنودى خدا می بخشند، مانند باغى است با خاكى بسيار حاصل خيز؛ هنگامى كه باران سنگينى ببارد، دو برابر محصول می دهد و اگر باران زياد نباشد، نم نم بارانى هم كافى خواهد بود. خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

آيا کسی از شما دوست دارد باغی از درختان خرما و انگور داشته باشد، با نهرهای روان و محصولات فراوان؟ سپس، همين که پا به سن نهد و فرزاندانش هنوز به او وابسته باشند، فاجعه اى رخ دهد و باغ او را بسوزاند؟ اين چنين خدا آيات را برای شما واضح می کند، باشد که بينديشيد.

ای کسانی که ايمان آورده ايد، از چيزهای خوبی که به دست می آوريد و از آنچه از زمين برای شما فراهم كردەايم، انفاق کنيد. چيزهای بد را برای بخشش جدا نکنيد، همان طور که خودتان آن را نمی پذيريد، مگر با چشمان بسته. بدانيد که خداست غنى، ستودنى.

شيطان به شما وعدهٔ فقر می دهد و شما را به كارهاى پليد امر می كند، در حالى كه خدا شما را به موهبت و بخشش وعده مى دهد. خداست سخاوتمند، داناى مطلق.


از مشخصات دیگر مومنین این است که وقتی چیزی از مالشان برای رضای خدا می بخشند منّت نمیگذارند و به اصطلاح طلبکار نمیشوند و برای خوشایند مردم یا برای این که مردم ببینند هم انفاق نمیکنند. این افراد در هنگام انفاق وقتی شیطان به آنها القا میکند که ممکن است خودت در آینده به این مال احتیاج پیدا کنی (یا چراغی که در خانه رواست به مسجد حرام است) به او توجّه نمیکنند.

[shaahiin]

لاَّ یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِینَ وَمَن یَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَیْسَ مِنَ اللّهِ فِی شَیْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَیُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِیرُ 3:28

مؤمنان هرگز کافران را به جای مؤمنان به دوستی نمی گيرند. هر کس چنين کند، از درگاه خدا دور شده است. به استثنای كسانی كه برای جلوگيری از اذيت و آزار به اين كار مجبور شوند. خدا شما را هوشيار می كند كه فقط هيبت و حرمت او را ارج نهيد. سرنوشت نهايی به سوی خداست.

مومنین در پذیرفتن افراد به عنوان دوست دقت کرده و کسانی را که کافر هستند(ممکن است بگویند کافر نیستیم ولی
باشند، مشخصات کافران هم در قرآن آمده) به دوستی قبول نمیکنند هر چند این افراد دوستان زیادی داشته باشند و یا حتّی دوستانی به اصطلاح با مرام باشند.

إِنَّمَا وَلِیُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَیُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ 5:55 وَمَن یَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ 5:56 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الَّذِینَ اتَّخَذُواْ دِینَكُمْ هُزُواً وَلَعِباً مِّنَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِیَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ 5:57

ياران حقيقی شما، خدا و رسولش هستند و مؤمنانی که نمازها را به جا می آورند و زکات می دهند و به رکوع می روند.
کسانی که خود را ياران خدا و رسولش و کسانی که ايمان آوردند قرار دهند، به حزب خدا تعلق دارند؛ مسلماً آنها پيروز هستند.
ای کسانی که ايمان آورده ايد، با آن عده از دريافت کنندگان کتاب آسمانی پيشين که دين شما را به مسخره و ریشخند می گیرند، دوست نشويد و با کافران نيز دوستی نکنيد. هیبت و حرمت خدا را ارج نهید، اگر واقعاً مؤمن هستيد.

در عوض این افراد دوستان خود را از میآن مومنین انتخاب میکنند.

ادامه دارد ...

[amirrh / حلاج.]

5:83
وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ
و هر زمان آياتى را که بر پيامبر نازل شده بشنوند، چشمهاى آنها را مى‏بينى که اشک مى‏ريزد، بخاطر حقيقتى که دريافته‏اند؛ آنها مى‏گويند: «پروردگارا! ايمان آورديم؛ پس ما را با گواهان (و شاهدان حق، در زمره ياران محمد) بنويس!

[مسلمان67]

ان الذین هم من خشیة ربهم مشفقون
انهایی که از بیم (عذاب)پروردگارشان دلهره دارند
و الذین هم بایات ربهم یومنون
و انانی که به ایات پروردگارشان ایمان می اورند
و الذین هم بربهم لا یشرکون
و انان که به پروردگارشان شرک نمی ورزند
و الذین یوتون ما اتوا و قلوبهم وجلة انهم الی ربهم راجعون
و انان که انچه می دهند در حالی است که دل هایشان بیم ناک است ،زیرا که به سوی پروردگارشان باز خواهند گشت
اولئک یسارعون فی الخیرات و هم لها سابقون
انهایند که در عمل های خیر شتاب می ورزند و انها هستند که به ان خیرات سبقت گیرنده اند...
سوره مومنون ایات 57تا60

[hady]

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (2/انفال)

مؤمنان، تنها کسانى هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان ميگردد؛ و هنگامى که آيات او بر آنها خوانده مى‏شود، ايمانشان فزونتر مى‏گردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند.

:smile07::smile07::smile07:

[hidayat]

السلام عليكم

بارك الله فيكم .

در كنار سخنان الله تعالى تنها ركوع و خشوع واجب است.

و ما سخنان بسيارى را مى شنويم اما در ميدان عمل محتاج به مدد از سوى الله تعالى خودش هستيم كه انسان در تركيبش ضعف و تزلل وجود دارد .

همانطور كه در مورد آدم قرآن مى فرمايد:

ولقد عهدنا الى ادم من قبل فنسي ولم نجد له عزما .سورة 20 - آية 115

اميدواريم الله سبحانه و تعالى ضعف ما را با تأييد و رحمت از سوى خودش ، به قوت عزم تبديل فرمايد.

[amirrh / حلاج.]

24:37
رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ
مردانى که نه تجارت و نه معامله‏اى آنان را از ياد خدا و برپاداشتن نماز و اداى زکات غافل نمى‏کند؛ آنها از روزى مى‏ترسند که در آن، دلها و چشمها زير و رو مى‏شود.

[erfanal]

اولا بین مومن ومسلمان فرق است:
كدام مسلمين؟ مسلمان كيست؟ آيا كسي كه دل حضرت زهرا را به درد آورد مسلمان است؟ آيا كسي كه حضرت محسن را قبل از تولد به شهادت رسانيد، مسلمان است؟ آيا كسي كه به پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و سلم نعوذ بالله توهين كرد و العياذ بالله نسبت هذيان گويي به ايشان داد، مسلمان است؟ آيا كسي كه حق اميرالمؤمنين را غصب كرد، مسلمان است؟ آيا كسي كه فدك را غصب كرد، مسلمان است؟ آيا كساني كه كه اسم خود را سني يعني پيرو سنت گذاشته‌اند، پيرو سنت رسول الله هستند؟ اگر هستند چرا جانشيني بلافصل اميرالمؤمنين در روز غدير را انكار مي كنند؟ آيا مسلماني چنين است؟ آيا خانه نشيني اميرالمؤمنين عليه السلام از دستورات دين بود؟ آيا كساني كه چنين جناياتي را مرتكب شدند، مسلمانند؟ و آيا به كساني كه از اينها پيروي مي كنند مي توان مسلمان گفت؟ اين همه احاديث در كتب معتبر اهل سنت - كه به نظر من اهل سنت عمر هستند نه پيامبر صلي الله عليه و آله – در مورد غدير و احاديث نبوي و شئون ائمه عليهم السلام هست را چگونه توجيه مي توان كرد؟

خداوند در سوره مباركه بقره در وصف منافقين مي‌فرمايند:

َمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ (8) يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ (9) فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا کَانُوا يَکْذِبُونَ (10) وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (11) أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَکِن لاَّ يَشْعُرُونَ (12) وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ کَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ کَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَکِن لاَّ يَعْلَمُونَ (13)

ترجمه:

گروهى از مردم کسانى هستند که مى‏گويند: «به خدا و روز رستاخيز ايمان آورده‏ايم.» در حالى که ايمان ندارند.

مى‏خواهند خدا و مؤمنان را فريب دهند؛ در حالى که جز خودشان را فريب نمى‏دهند؛ (اما) نمى‏فهمند.

در دلهاى آنان يک نوع بيمارى است؛ خداوند بر بيمارى آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهايى که ميگفتند، عذاب دردناکى در انتظار آنهاست.

و هنگامى که به آنان گفته شود: «در زمين فساد نکنيد» مى‏گويند: «ما فقط اصلاح‏کننده‏ايم»!

آگاه باشيد! اينها همان مفسدانند؛ ولى نمى‏فهمند.


سوره نساء آيه 150:

إِنَّ الَّذِينَ يَکْفُرُونَ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُواْ بَيْنَ اللّهِ وَرُسُلِهِ وَيقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُواْ بَيْنَ ذَلِکَ سَبِيلاً

ترجمه: کسانى که خدا و پيامبرانِ او را انکار مى‏کنند، و مى‏خواهند ميان خدا و پيامبرانش تبعيض قائل شوند، و مى‏گويند: «به بعضى ايمان مى‏آوريم، و بعضى را انکار مى کنيم» و مى‏خواهند در ميان اين دو، راهى براى خود انتخاب کنند...


سوره نساء آيه 151:

أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

ترجمه: آنها کافران حقيقى‏اند؛ و براى کافران، مجازات خوارکننده‏اى فراهم ساخته‏ايم.


بقره/16

أُوْلَئِکَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا کَانُواْ مُهْتَدِينَ

ترجمه: آنان کسانى هستند که «هدايت» را به «گمراهى» فروخته‏اند؛ و (اين) تجارت آنها سودى نداده؛ و هدايت نيافته‏اند.


نساء/88

فَمَا لَکُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَاللّهُ أَرْکَسَهُم بِمَا کَسَبُواْ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُواْ مَنْ أَضَلَّ اللّهُ وَمَن يُضْلِلِ اللّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً

ترجمه: چرا درباره منافقين دو دسته شده‏ايد؟! (بعضى جنگ با آنها را ممنوع، و بعضى مجاز مى‏دانيد.) در حالى که خداوند بخاطر اعمالشان، (افکار) آنها را کاملاً وارونه کرده است! آيا شما مى‏خواهيد کسانى را که خداوند (بر اثر اعمال زشتشان) گمراه کرده، هدايت کنيد؟! در حالى که هر کس را خداوند گمراه کند، راهى براى او نخواهى يافت.


نساء/89

وَدُّواْ لَوْ تَکْفُرُونَ کَمَا کَفَرُواْ فَتَکُونُونَ سَوَاء فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِيَاء حَتَّىَ يُهَاجِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلاَ نَصِيرًا

ترجمه: آنان آرزو مى‏کنند که شما هم مانند ايشان کافر شويد، و مساوى يکديگر باشيد. بنابر اين، از آنها دوستانى انتخاب نکنيد، مگر اينکه (توبه کنند، و) در راه خدا هجرت نمايند. هرگاه از اين کار سر باز زنند، (و به اقدام بر ضدّ شما ادامه دهند،) هر جا آنها را يافتيد، اسير کنيد! و (در صورت احساس خطر) به قتل برسانيد! و از ميان آنها، دوست و يار و ياورى اختيار نکنيد
پس هنوز در ابتدای مسلمانی هستین وو کجا تا مومن بودن......

[shaahiin]

بَلَى مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَإِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِین 3:76

بی گمان، کسانی که به تعهد خود عمل کنند و متقی هستند,خدا پرهيزكاران را دوست دارد.

وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ 3:104

بگذاريد تا از شما جامعه ای باشد که به آنچه نيک است دعوت کنند، به معروف فرا خوانند و از پليدی بازدارند. اينان سعادتمندانند.

كُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَیْراً لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ (3:110)

شما بهترين جامعه ای هستيد که تاکنون از ميان مردم برخاسته است: شما به پرهیزکاری فرا می خوانيد و از پليدی بازمی داريد، و به خدا ايمان داريد. اگر پيروان کتاب آسمانی ايمان می آوردند، برايشان بهتر می بود. بعضی از آنها ايمان دارند، ولی اکثرشان پليدند.


َیْسُواْ سَوَاء مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ یَتْلُونَ آیَاتِ اللّهِ آنَاء اللَّیْلِ وَهُمْ یَسْجُدُونَ(3:113) یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَیُسَارِعُونَ فِی الْخَیْرَاتِ وَأُوْلَـئِكَ مِنَ الصَّالِحِینَ (3:114)

همهٔ آنها يکسان نيستند؛ از ميان پيروان کتاب آسمانی، كسانی هستند که درستکارند. آنها آيات خدا را در طی شب می خوانند و به سجده می افتند.

آنها به خدا و روز آخر ايمان دارند، به نيکی فرا می خوانند و از پليدی بازمی دارند، در کردار نيک پيشتازند و از صالحان اند.


از دیگر نشانه های مومنین متقی وفای به عهد، دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر است. تعریف خیر،معروف و منکر هم در قرآن آمده است.

[shaahiin]

قَدْ كَانَ لَكُمْ آیَةٌ فِی فِئَتَیْنِ الْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِی سَبِیلِاللّهِ وَأُخْرَى كَافِرَةٌ یَرَوْنَهُم مِّثْلَیْهِمْ رَأْیَ الْعَیْنِ وَاللّهُیُؤَیِّدُ بِنَصْرِهِ مَن یَشَاءُ إِنَّ فِی ذَلِكَ لَعِبْرَةً لَّأُوْلِیالأَبْصَارِ(3:13)

در برخورد آن دو لشکر برای شما درس عبرتی است- لشکری در راه خدا می ‌‌‌جنگید، در حالی كه لشکر دیگر كافر بود. آنها با چشمان خودشان تعداد آنان را دو برابر دیدند. خدا با پیروزی خود هر كه را بخواهد، حمایت می ‌كند. این باید عبرتی باشد برای كسانی كه بصیرت دارند.


لَن یَضُرُّوكُمْ إِلاَّ أَذًى وَإِن یُقَاتِلُوكُمْ یُوَلُّوكُمُ الأَدُبَارَ ثُمَّ لاَ یُنصَرُونَ(3:111)

آنها هرگز نمی توانند بیش از توهین و اهانت، به شما ضرری برسانند. اگر با شما بجنگند، پشت می کنند و پا به فرار خواهند نهاد. آنها هرگز نمی توانند پیروز شوند.


از نشانه های دیگر مومنین این است که اگر جنگی بین آنها در راه خدا با گروهی از کافران در بگیرد خدا مومنین را با نیروهای غیبی یاری داده و باعث پیروزی آنها میشود.



َإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِینَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ‏ إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلاَ وَاللّهُ وَلِیُّهُمَا وَعَلَى اللّهِ فَلْیَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ(3:122)وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (3:123)إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِینَ أَلَن یَكْفِیكُمْ أَن یُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاَثَةِ آلاَفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُنزَلِینَ (3:124)بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَیَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَـذَا یُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُسَوِّمِینَ(3:125)وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ وَمَا النَّصْرُإِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ الْعَزِیزِ الْحَكِیمِ(3:126)
به یاد آور هنگامی كه تو در میان مردم خود بودی، تا مومنان را در مواضع خود برای جنگ مستقر سازی. خداست شنوا، دانای مطلق. چیزی نمانده بود که دو گروه از شما شکست بخورند، اما خدا مولای آنان بود. مؤمنان باید به خدا توکل کنند. خدا علی رغم ضعف شما، به شما در بدر پیروزی عطا کرد. پس خدا را در نظر داشته باشید، تا سپاسگزاری خود را نشان دهید. تو به مؤمنان گفتی: "آیا این كافی نیست كه پروردگارتان با فرو فرستادن سه هزار فرشته از شما حمایت می‌كند؟" درواقع، اگر صبورانه مقاومت كنید و به پرهیزكاری ادامه دهید، سپس ناگهانی به شما حمله كنند، پروردگارتان با پنج هزار فرشتهٔ كاملاً تعلیم‌دیده از شما پشتیبانی خواهد كرد. خدا این چنین شما را آگاه می‌ كند، تا به شما مژده دهد و به قلب هایتان اطمینان بخشد. پیروزی فقط از جانب خدا می‌آید، قادر متعال، حكیم‌ترین.

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ إِن یَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَإِن یَكُن مِّنكُم مِّئَةٌ یَغْلِبُواْ أَلْفًا مِّنَ الَّذِینَ كَفَرُواْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ یَفْقَهُونَ 8:65

الآنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِیكُمْ ضَعْفًا فَإِن یَكُن مِّنكُم مِّئَةٌ صَابِرَةٌ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَإِن یَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُواْ أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ 8:66

اى پیامبر! مؤمنان را به جنگ تشویق کن! هرگاه بیست نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر غلبه مى‏کنند؛ و اگر صد نفر باشند، بر هزار نفر از کسانى که کافر شدند، پیروز مى‏گردند؛ چرا که آنها گروهى هستند که نمى‏فهمند!

هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد، و دانست که در شما ضعفى است؛ بنابراین، هرگاه یکصد نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر پیروز مى‏شوند؛ و اگر یکهزار نفر باشند، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد! و خدا با صابران است!

[shaahiin]

الَّذِینَ یُنفِقُونَ فِی السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِینَ الْغَیْظَ وَالْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ3:134

همان كسانی که در اوقات خوب و نیز در اوقات بد انفاق می کنند. آنها خشم خود را فرو می نشانند و نسبت به مردم گذشت دارند. خدا خوبی كنندگان را دوست دارد.



تمام کسانی که در هنگام سختی دست خود را میبندند و از بخشش به دیگران خودداری میکنند و نیز کسانی که نمیتوانند بر خشم خود غلبه کنند و نیز کسانی که به سختی ,بدی دیگران را بخشیده و فراموش میکنند از دایره مومنین خارج میشوند.

[مسلمان67]

انه کان فریق من عبادی یقولون ربنا امنا فاغفرلنا و ارحمنا و انت خیر الرحمین
انی جزیتهم الیوم بما صبرو انهم هم الفائزون...
سوره مومنون ایات 109و111

[shaahiin]

وَكَأَیِّن مِّن نَّبِیٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ كَثِیرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ3:146وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِی أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِینَ3:147 فَآتَاهُمُ اللّهُ ثَوَابَ الدُّنْیَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الآخِرَةِ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ 3:148


چه بسا پیامبرانی که مردان خدا همراه او جنگیدند و تحت هیچ فشاری در راه خدا سستی نورزیدند و هرگز مردد و دلسرد نشدند. خدا افراد ثابت قدم را دوست دارد.
تنها گفتارشان این بود: "پروردگار ما، گناهان ما را بیامرز و از زیاده روی های ما درگذر، گام های ما را استوار گردان و ما را بر کافران پیروز فرما."
درنتیجه، خدا پاداش های این دنیا و پاداش های نیکوتر آخرت را به آنان عطا کرد. خدا نیكوكاران را دوست دارد.


أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ إِنَّنِی لَكُم مِّنْهُ نَذِیرٌ وَبَشِیرٌ 11:2
وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَیْهِ یُمَتِّعْكُم مَّتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَیُؤْتِ كُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنِّیَ أَخَافُ عَلَیْكُمْ عَذَابَ یَوْمٍ كَبِیرٍ 11:3



اعلام می‌ دارد: "غیر از خدا را نباید بپرستید. من به عنوان هشداردهنده و نیز مژده دهنده‌ای از جانب او می‌آیم.
"از پروردگارتان طلب بخشش نمایید، سپس به درگاه او توبه کنید. پس از آن، او شما را از نعمات سخاوتمندانهٔ خود، تا سرآمدی معین بهره مند می سازد و موهبت خود را بر كسانی که شایستهٔ آن باشند، عطا می نماید. اگر روی بگردانید، پس برای شما از مجازات روزی هولناک بیمناکم."



از این آیات و همینطور آیات مشابه که در آینده انشاالله ضمیمه خواهد شد میتوان فهمید که کسانی که توانسته اند ایمان خودشان را در مراحل امتحانات الهی که قطعا برای همه مدعیان پیش خواهد آمد ثابت کنند در این دنیا هم از پاداش الهی بی نصیب نخواهند ماند ...

[shaahiin]

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَیْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا یَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ یَظُنُّونَ بِاللّهِ غَیْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِیَّةِ یَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَیْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ یُخْفُونَ فِی أَنفُسِهِم مَّا لاَ یُبْدُونَ لَكَ یَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَیْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِی بُیُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِینَ كُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِیَبْتَلِیَ اللّهُ مَا فِی صُدُورِكُمْ وَلِیُمَحَّصَ مَا فِی قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿3:154﴾


پس از آن غم و اندوه، او شما را به خوابی آرام بخش فرو برد كه بعضی از شما را تسكين داد. عدهٔ ديگری در ميان شما خودخواهانه نگران خودشان بودند. آنها دربارهٔ خدا افكاری در سر مى پروراندند كه درست نبود- همان افكاری كه در زمان جاهليت در سر مى پروراندند. بنابراين، آنها گفتند: "آيا چيزی به اختيار ما هست؟" بگو: "همه چيز به اختيار خداست." آنها در درون خود چيزی را پنهان كردند كه به تو اظهار نكردند. آنها گفتند: "اگر به اختيار ما بود، هيچ يك از ما در اين جنگ كشته نمی ‌شد." بگو: "اگر شما در خانه‌‌های خود هم مى مانديد، كسانی كه قرار بود كشته شوند به بستر مرگ خود مى خزيدند." خدا اين چنين شما را امتحان می‌ كند تا اعتقادات واقعی شما را آشكار سازد و آنچه را در قلب شماست بيازمايد. خدا از افكار درونی كاملاً آگاه است.



از مشخصات دیگر مومنین آرامش خیال ناشی از ایمان به خصوص در مواقعی که غیر مومنین در تب و تاب و اضطراب و هراس و دلهره به سر میبرند میباشد. مومنین کاملا مطمئن هستند که اگر خدا برای کسی سوئی بخواهد کسی جز خدا نمیتواند جلو آن را بگیرد و اگر خیری بخواهد هم همینطور بنابراین آرامش خاصی دارند که مختص خود آنهاست.
ایران کشور زلزله خیزی است و به احتمال زیاد خیل مردم را هنگامی که از ترس جان در موقع بروز زلزله به بیرون خانه ها میشتابند و بعد هم از ترس تا صبح را بیرون از منزل میگذرانند دیده اید.

[hady]

يأيها الذين ءامنوا لا يسخر قوم من قوم عسى أن يكونوا خيرا منهم ولا نساء من نساء عسى أن يكن خيرا منهن ولا تلمزوا أنفسكم ولا تنابزوا بالألقب بئس الاسم الفسوق بعد الإيمن ومن لم يتب فأولئك هم الظلمون(11/الحجرات)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! نبايد گروهى از مردان شما گروه ديگر را مسخره كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند; و نه زنانى زنان ديگر را، شايد آنان بهتر از اينان باشند; و يكديگر را مورد طعن و عيبجويى قرار ندهيد و با القاب زشت و ناپسند يكديگر را ياد نكنيد، بسيار بد است كه بر كسى پس از ايمان نام كفرآميز بگذاريد; و آنها كه توبه نكنند، ظالم و ستمگرند!

:smile07::smile07::smile07:

[shaahiin]

الَّذِینَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِیمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِیلُ3:173 فَانقَلَبُواْ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُواْ رِضْوَانَ اللّهِ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِیمٍ3:174 إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ3:175



هنگامی كه مردم به آنها می گويند: "مردمی عليه شما بسيج شده اند؛ از آنها بترسيد،" اين فقط ايمانشان را قوی تر می کند و می گويند: "خدا برای ما کافی است؛ او بهترين محافظ است."

آنها شايستگی نعمت ها و موهبت های خدا را دارند. هيچ گزندی به ايشان نمی رسد، زيرا آنها رضايت خدا را به دست آورده اند. خدا دارای موهبت بيکران است.

اين روش شيطان است كه ترس را به ياران خود القاء مى كند. از آنها نترسيد و درعوض از من بترسيد، اگر مؤمن هستيد.


مومنين از کسی غير از خدا نميترسند و فقط به او تکيه ميکنند و ميدانند که او هوای مومنين را دارد.

[شيفته]

چقدر اين تاپيك آشناست !
يادم اومد شبيه تاپيك "مومن كيست و چه كسي به بهشت مي رود ؟" خودم در تالار آزاده :smile55:
بهتر بود عنوان اين تاپيك رو مي ذاشتيد :
مجمع اهل سنت ;)

[shaahiin]

چقدر اين تاپيك آشناست !
يادم اومد شبيه تاپيك "مومن كيست و چه كسي به بهشت مي رود ؟" خودم در تالار آزاده :smile55:
بهتر بود عنوان اين تاپيك رو مي ذاشتيد :
مجمع اهل سنت ;)


الَّذِینَ یَذْكُرُونَ اللّهَ قِیَاماً وَقُعُوداً وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَكَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذابَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (3:191)

آنان در حال ايستاده، نشسته و به پهلو آرميده به یاد خدا هستند و در خلقت آسمان ها و زمين می انديشند: "پروردگار ما، تو همهٔ اينها را بيهوده نيافريدی. شکوه و جلال تو ستايش باد. ما را از مجازات دوزخ در امان بدار.


مومنان در بیشتر لحظات عمر خود به یاد خدا و ذکر او مشغول هستند. مقایسه کنید با کسانیکه اکثرلحظات عمر خود رابه فکر کردن به مثلاً کاسبی و پول و چک،انسانی از جنس مخالف، آرزوهایی که برای زندگی دنیا در سر پرورانده میشود و خلاصه هر چیز دیگر غیر از خدا میگذرانند.

صالحينی چون سليمان و داوود هم که در اين دنيا به آنها توسط خدا مقام پادشاهی عطا شده بود بيشتر لحظات عمر به ياد خدا بودند.

[مسلمان67]

الذین یخشون ربهم بالغیب و اقاموا الصلاة
کسانی که از پروردگارشان در نهان بترسند و نماز به پا دارند...

[خیرالبریه]

قال الله تعالی :

انما المؤمنون الذين امنوا بالله ورسوله ثم لم يرتابوا (حجرات 15)

مومنین فقط کسانی هستند که بخدا ورسولش ایمان آوردند سپس هیچ شک وتردیدی نکردند .

دقت کنید نمیگوید که فقط به الله ایمان آوردند بلکه به رسول الله هم ایمان آوردند

بعد ازآن هم هیچ شک وتردیدی در الله ورسولش نکردند تا چه رسد به تهمت هذیان !!

[شيفته]

الَّذِینَ یَذْكُرُونَ اللّهَ قِیَاماً وَقُعُوداً وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَكَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذابَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (3:191)



آنان در حال ايستاده، نشسته و به پهلو آرميده به یاد خدا هستند و در خلقت آسمان ها و زمين می انديشند: "پروردگار ما، تو همهٔ اينها را بيهوده نيافريدی. شکوه و جلال تو ستايش باد. ما را از مجازات دوزخ در امان بدار.


مومنان در بیشتر لحظات عمر خود به یاد خدا و ذکر او مشغول هستند. مقایسه کنید با کسانیکه اکثرلحظات عمر خود رابه فکر کردن به مثلاً کاسبی و پول و چک،انسانی از جنس مخالف، آرزوهایی که برای زندگی دنیا در سر پرورانده میشود و خلاصه هر چیز دیگر غیر از خدا میگذرانند.


ادامه دارد...

رسول اكرم (ص) فرمودند :رهبانيت امت من جهاد است .
خوشا بحال كساني كه كاسبي دارند و به فكر معاشند ولي كلاهبرداري نمي كنند و از درآمدشان انفاق مي كنند .
خوشا بحال كساني كه ازدواج مي كنند و باعث خوشبختي ديگري و تربيت فرزنداني نيكو مي شوندو
در كنار همه اينها
به عبادت و راز و نياز با خداو اطاعت از خدا و رسولش مشغولند .

[shaahiin]

اِلاَّ الَّذِینَ تَابُواْ وَأَصْلَحُواْ وَاعْتَصَمُواْ بِاللّهِ وَأَخْلَصُواْ دِینَهُمْ لِلّهِ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ وَسَوْفَ یُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِینَ أَجْرًا عَظِیمًا 4:146

فقط کسانی که توبه کنند، خود را اصلاح نمایند، به خدا معتصم شوند و دین خود را تماماً به خدا اختصاص دهند، از مؤمنان محسوب خواهند شد. خدا مؤمنان را با پاداشی بزرگ مورد رحمت قرار خواهد داد.

فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَیُدْخِلُهُمْ فِی رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَیَهْدِیهِمْ إِلَیْهِ صِرَاطاً مُّسْتَقِیماً 4:175

کسانی که به خدا ایمان می آورند و به او معتصم مى شوند، او آنها را در پرتو رحمت و موهبت خود می پذیرد و آنها را در راهی مستقیم به سوی خویش هدایت می کند.


إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُواْ إِلَى رَبِّهِمْ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الجَنَّةِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ 11:23

و اما كسانی كه ایمان دارند و زندگی پرهیزكارانه‌ای را در پیش می ‌گیرند و خود را به پروردگارشان اختصاص می ‌دهند، ساكنان بهشت هستند؛ آنها در آنجا جاودان می ‌مانند.


اعتصام به خدا و خالص کردن دین برای او و احکامش از مشخصات دیگر مومنین است. نمونه ای از انسانهایی که توانست این کار را انجام دهد ابراهیم پیامبر بود که بتهای آیین آبا و اجدادی خود و قومش را شکست و دینش را برای خدا خالص کرد.

[shaahiin]

وَالَّذِینَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ یُفَرِّقُواْ بَیْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ أُوْلَـئِكَ سَوْفَ یُؤْتِیهِمْ أُجُورَهُمْ وَكَانَ اللّهُ غَفُوراً رَّحِیماً 4:152

و اما کسانی که به خدا و رسولانش ايمان می آورند و ميان هيچيک از آنها فرقی نمی گذارند، او پاداششان را خواهد داد. خداست آمرزنده، مهربان ترين.



هر چند از منظر خدا همانند ساير بندگان ميآن رسولان هم تفاوتی در اعطای فضل و کرم قرار داده شده است از منظر يک مومن
بين آنها هيچگونه تفاوتی تا انجا که به آنها مربوط باشد وجود ندارد و مومنین میآن رسولان خدا تفاوتی قائل نمیشوند.

[خیرالبریه]

مومنین میآن رسولان خدا تفاوتی قائل نمیشوند.


تفاوتی !! یا فرقی از جهت توحید و دعوت به یکتا پرستی ؟؟؟

الله تعالی فرمود : وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ
و به راستي برخي از پيامبران را بر برخي ديگر برتري بخشيده ايم.(اسراء/55)

پيامبران از نظر كمالات و مراتب فضل يكسان نيستند بلكه بعضي از آنها بر برخي ديگر برتري دارند . خداوند متعال در قرآن كريم مي فرمايد : « تِلكَ الرَّسل فَضَّلنا بعض النَّبيينَ عَلي بَعْض مِنهُم مَنْ كَلَّمَ الله وَ رَفَعَ بَعضهُم درجات وَآتينا عيسي بن مريم البينات وَ اَيَّدْ ناهُ بِروحِ القدس»12 .

اين آيه به روشني دلالت دارد كه همه پيامبران با اينكه ازنظر نبوت و رسالت همانند بودند، از نظر مقام يكسان نمي باشند، زيرا مأموريت آنها متفاوت بوده و با اينكه همه فداكار بودند درجه فداكاري آنها نيز با هم تفاوت داشته؛ بعضي از پيامبران از نطر درجه و مرتبه بر ديگري برتري دارند.

[shaahiin]

لَّـكِنِ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَالْمُقِیمِینَ الصَّلاَةَوَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِأُوْلَـئِكَ سَنُؤْتِیهِمْ أَجْراً عَظِیماً 4:162‏

و اما در میان آنها کسانی که عميقاً شناخت دارند و مؤمنان، به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه پيش از تو نازل شد، ايمان دارند. آنها از نمازگزاران و زکات دهندگانند. آنها به خدا و روز آخر ايمان دارند. ما به اینان پاداشی بزرگ عطا می کنيم.

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَالَّذِینَ هَادُواْ وَالصَّابِؤُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحاً فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ 5:69

مسلماً، کسانی که ايمان دارند، آنان که يهودی هستند، صابئین و مسيحيان؛ هريک از آنها که به خدا ايمان داشته باشد و به روز آخر ايمان بياورد و زندگی پرهیزکارانه ای را در پيش گيرد، نه از چيزی بترسد و نه اندوهگين خواهد شد.


مومنین ممکن است در میآن کسانی که اسما ّ ّّّمسلمان نامیده میشوند یا در میآن سایر اهل کتاب باشند.

[خیرالبریه]

قال الله تعالی :

الذین آمنوا ولم یلبسوا ایمانهم بظلم اولئک لهم الامن وهم مهتدون››[4] (http://www.parsiblog.com/Noteedit.htm#_ftn4)

آنها که ایمان آوردند،وایمان خود را با شرک وستم نیالودند ، ایمنی تنها از آن آنهاست وآنها هدایت یافتگانند .

صدق الله العلی العظیم

[shaahiin]

أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِیَّةِ یَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ حُكْماً لِّقَوْمٍ یُوقِنُونَ 5:50

آيا آنها می خواهند از قانون جاهليت پيروی كنند؟ برای كسانی كه به يقين رسيده اند، قانون چه كسی بهتر از قانون خداست؟



مومنین فقط از حکم خدا پیروی میکنند.و در آیات قبل از این آیه حکم خدا آنچه در کتاب های آسمانی آمده است معرفی شده است.



وَلْيَحْكُمْ أَهْلُ الإِنجِيلِ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فِيهِ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ 5:47


وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَكِن لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَآ آتَاكُم فَاسْتَبِقُوا الخَيْرَاتِ إِلَى الله مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ 5:48


وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَآ أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ 5:49


اهل انجيل بايد بر طبق آياتی كه خدا در آن فرستاده است، حكم كنند. كسانی كه بر طبق آيات خدا حكم نمی كنند، ستمکار هستند.

سپس ما اين كتاب آسمانی را به حقيقت بر تو نازل كرديم، كه كتاب های آسمانی پيشين را تصديق می كند و اصلاح کننده آنهاست. تو در ميان آنها بر طبق آيات خدا حكم كن و از خواسته هايشان چنانچه برخلاف حقيقتی است كه بر تو آمده است، پيروی نكن. ما برای هر يك از شما قوانينی مقرر كرده ايم و آداب و رسوم متفاوت. اگر خدا می خواست، می توانست شما را يك امت واحد قرار دهد، ولی او اين چنين از طريق آياتی كه به هر يك از شما داده است، شما را امتحان می كند. بايد در پرهيزكاری رقابت كنيد. سرنوشت نهايی شما- همگی شما- به سوی خداست. سپس، او شما را از آنچه اختلاف کرده بودید، آگاه خواهد كرد.

تو بر طبق آنچه خدا بر تو نازل کرده است، ميانشان حکم کن. از خواسته هایشان پيروی نکن و مواظب باش تا مبادا تو را از برخی از آيات خدا منحرف سازند. اگر روی گرداندند، پس بدان که خدا می خواهد آنان را به سزای بعضی از گناهانشان مجازات كند. مسلماً، بسياری از مردم ستمکار هستند.

[tahoora]

:smile07:سر آغاز نامه ي عمل مومن دوستي با علي ابن ابي طالب است.:smile07:

[shaahiin]

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَـكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ یَكْسِبُونَ 7:96

اگر مردم آن جوامع ايمان می آوردند و پرهيزكار می شدند، از آسمان و زمين بر آنان رحمت مى بارانديم. ولی چون تصميم گرفتند که ايمان نياورند، ما آنها را براى آنچه کسب کردند، مجازات كرديم.



اگر برکت از روزی ملّتی برداشته شده است و مردم هر چه میدوند به روزی قانع کننده نمیرسند،تورّم و گرانی، نآامنی و بی ارزشی پول در آن جامعه وجود دارد و نعمات زیبای خدا در اختیار مردم و جامعه نیست، این نشانه ای است برای این که ان قوم از ایمان، توحید و تقوی فاصله گرفته اند و دارند به سمت عذاب الهی پیش میروند. این عذاب به صورت زلزله، سیل، توفان، یورش عدّه ای دیگر از انسان های ظالم به خانه و کاشانه آنها، خشکسالی، بدی طاقت فرسای آب و هوا، و ... به خواست خدا دیر یا زود بر آنها نازل خواهد شد مگر اینکه در خود تغییر ایجاد کنند.

[مسلمان67]

الذین امنوا و عملوا الصلحات و ذکروا الله کثیرا و انتصروا من بعد ما ظلموا...

[مسلمان67]

تتجا فی جنوبهم عن المضاجع یدعون ربهم خوفا و طمعا و مما رزقناهم ینفقون

پهلو هایشان از بستر خواب تهی میشود(بیدار می شوند)پروردگارشان را در حال بیم و طمع(به رحمت اش) می خوانند و از انچه روزیشان کرده ایم انفاق می کنند...

[shaahiin]

وَالَّذِینَ یُمَسَّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ إِنَّا لاَ نُضِیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِینَ 7:170

كسانى كه به كتاب آسمانى تمسک می كنند و نمازها را به جا آورند، ما هرگز پاداش مصلحین را ضايع نمى كنيم.




مومنین مصلح به کتاب آسمانی تمسک میجویند.

[shaahiin]

إِنَّ الَّذِینَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّیْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ 7:201


كسانى كه پرهیزكارند، هرگاه شیطان با ایده اى به آنها نزدیك مى شود، به یاد مى آورند و در اثر آن بینا مى شوند.


متقیان القائات شیطان را تشخیص میدهند و در همان لحظه به یاد خدا میافتند به جای این که دل و جسم خود را به او بسپارند و به دنبال آنچه او برایشان زیبا جلوه میدهد بروند.

إِنَّهُ لَیْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ 16:99

چرا که او، بر کسانى که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکّل مى‏کنند، تسلّطى ندارد.


شیطان بر مومنین تسلط ندارد. شیطان انسان را به سوی بدی و پلیدی و این که چیزی را که از جانب خدا نیست به خدا نسبت دهیم دعوت میکند.

[مسلمان67]

«الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ
وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ» ایات 23تا 27معارج
«وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ» ایه29معارج
«وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
أُوْلَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ» ایات 32 تا 35 معارج

[shaahiin]

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ 8:2

مؤمنان, فقط کسانى هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامى که آیات او بر آنها خوانده مى‏شود، ایمانشان فزونتر مى‏گردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند.

الَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ 16:42

آنها کسانى هستند که صبر و استقامت پیشه کردند، و تنها بر پروردگارشان توکّل مى‏کنند.

[shaahiin]

یِا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إَن تَتَّقُواْ اللّهَ یَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَاناً وَیُكَفِّرْ عَنكُمْ سَیِّئَاتِكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ 8:29

اى کسانى که ایمان آورده‏اید! اگر متقی باشید خدا براى شما وسیله‏اى جهت جدا ساختن حق از باطل قرارمى‏دهد؛ و گناهانتان را مى‏پوشاند؛ و شما را مى آمرزد؛ و خداوند صاحب فضل و بخششی عظیم است!

متقیان از جانب خدا روشن بینی خاصی جهت تشخیص حق از باطل دارند.

[erfanal]

...این هم مشخصات متقین به صورت کامل...از زبان ناطق به حق قران...

از خطبه‏هاى آنحضرت عليه السّلام است ( در اوصاف اهل تقوى و پرهيز ) ( از راويان آثار چنين ) روايت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام را يارى بود ، ناميده شده بهمّام ( ابن شريح ابن يزيد از طايفه سعد العشيره ) و اين همّام مردى بود عابد ( و شـب زنده‏دار روزى او ) به حضــرت عرض كرد يا امير المؤمنين اوصاف پرهيزكاران را براى من طورى بيان فرمائيد كه گوئى آنها را مى‏بينم ، حضرت ( ابتدا شايد براى اينكه كاملا او را براى دريافت پاسخ مهيّا سازد ) كمى در پاسخش كندى كرده سپس بطور اجمال فرمودند : اى همّام ( اوّلا تو خود ) از خداى بترس و نيكوكار باش ، زيرا كه خداوند در قرآن در سوره 16 آيه 128 فرمايد : إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذينَ اتَّقَو ، وَ الَّذينَ هُم مُحسنُونَ خدا با پرهيزكاران ، و نيكوكرداران است ، ( بنابر اين تو بكوش تا خويش را در شمار اين دسته درآوزى رستگــــار خواهى شد ) اين جواب ( مفيد و مختصر ) همّام را قانع نساخت و ( براى توضيح بيشترى ) حضرت را سوگند داد ، لذا مولاى متّقيان عليه السّلام حمد و ثناى خداى را بجاى آورده ، بر پيمبر و آلش درود فرستاده و سپس فرمودند :

سیمای پرهیزکاران

بدان اى همّام ، خداوند تعالى خلايق را بيافريد ، و در آن هنگام از فرمانبردارى آنان بى‏نياز بود ( و از نافرمانيشان ايمن و بر كنار چرا ) زيرا كه گناه گنهكار و طاعت فرمانبردار بحــال او زيان و سودى نداشت ( و ندارد و نتيجه اين دو عايد خود مردم است ) آنگاه وسائل زندگى را بين آنان تقسيم كرد ، و براى هر كس در دنيا جايگاهى مقرّر فرمود ( يكى را بحسب ظاهر دارا و ديگرى را نادار و آن را ارجمند و اين را خوار قرار داد ) پس فقط در جهان پرهيزكارانند كه داراى ستودگيها هستند ( و بس زيرا كه ) آنان سخنشان درست ، لباسشان ميانه ، روششان فروتنى است ، ديده از هر چه كه خدا برايشان نپسنديده پوشيده‏اند ، و بهر دانشى كه بحالشان سودمند است گوش فرا داده‏اند ، هنگام سختى وگرفتارى چنانند كه ديگران در خوشى و آسايش ( چون هر دو را از جانب خدا ميدانند ، لذا در هر دو حال يكسانند ) اگر نبود مدّت مرگى كه خدا در كتابش براى آنها معيّن فرموده ، البتّه يك چشم برهمزدن جانهايشان از شوق بثواب و بيم از عقاب در پيكرهايشان نمى‏پائيد ، خدا در نزدشان بزرگ و هرچه جز او است در چشمشان كوچك است ، باورشان درباره بهشت همچون كسانى است كه آن را ديده ، و در آن كرم عيش‏اند ، و ايمانشان درباره جهنّم همچون كسانى است كه آنرا ديده و در آن معذّبند ، دلشان اندوهگيــــــن آزارشان از مردم بركنار ، پيكرهايشان لاغر ، خواهشهاشان سبك ، نفوس‏شان عفيف و پاكيزه ، براى آسايش هميشگى ( عقبى ) روزكى چند را ( كه در اين جهانند ) به شكيبائى گرايند ، و اين تجارت سودمند را پروردگارشان برايشان آماده فرموده است ( تا از دنيا و هوى بگذرند بخدا و عقبى برسند) ، عروس دلفريب جهــــــان بآنان روى آورد آنها باو پشت كردند ، آنها را اسير و گرفتار ( رنجهاى ) خويش كرد ، آنها ببرخى جان كندن از آن رهيدند.

شب پرهیزکاران

همينكه شب در آيد ( و كلّيّه موجودات بخواب ناز روند آنها با سوز و گداز و عشق و نياز براى نماز ) بپاى خيزاند ، و آيات شريفه قرآن را با درنگ و انديشه ( در معانى دلپذير آن ) خواندن گيرند ، و خويشتن را بدان اندوهگين خواهند ، ميكوشند تا مگر داروى درد خود را در آن جويند همينكه بآيه رسيدند كه در آن تشويشق ( بثواب ) است از فرط عشق و اميد در آن متوقّف شوند ، و نفوسشان را از شوق بآن عرضه داشته ، و پاداشى كه از آن منظور است نصب العين خويش قرار دهند ، همينكه بر خوردند بآيه كه در آن تهديد ( بعقاب ) است آنرا بگوش دلهاشان بشنوانند ، و گمان كنند كه نعره دلخراش اهل دوزخ در بيخ گوششان است ، همه كمرهاشان ( براى ركوع ) خم ، پيشانيها ، كف دستها ، زانوها ، و اطراف اقدامشان ( بخاك درگاه دوست در حال سجده ) فرش و از خدايتعالى خواهان آزادى گردن‏هاى خويش ( از آتش دوزخ ) ميباشند ( اين كردار شب آنها است.)


روز پرهیزکاران

همين كه روز ميــــــشود ( و خورشيد بر كائنات تابش ميگيرد ) آنها بردباران ، دانشمندان ، نيكويان ، پرهيزكارانند ، ترس از خدا بسان تيرهاى تراشيده شده پيكرهاشان را نزار و لاغر ساخته ، بيننده كه در آنها مينگرد ، گمان ميكند آنها دردمندان‏اند ، در صورتيكه آنها ( جز بيمارى عشق و درد هجران و بيم از آتش ) دردى ندارند ، بخود ميگويند بامزاج اينها اختلاط و ديوانگى در آميخته ، و حال آنكه چنين نيست بلكه ( بيم از ) امر بزرگى آنها را مبهوت و مات ساخته است نه كمى كردار نيك را بخـود مى‏پـسندند ، و نه بسيـــارش را بسيــــار ميشمرند ، هميشه خود را ( بكوتاهى در عمل ) متّهم و از كردار خويش هراسانند ( كه مبادا خدايرا ناپسند افتد ) هرگاه يكى از آنان بپاكى ستوده شود ، از آن سخن ترسيده ستايشگر را گويد من خويشتن را به از ديگرى مى‏شناسم ، و خدا نيز مرا به از من ميشناسد ( آنگاه فورى براى اينكه مبادا سخن آن شخص ستايشگر ايجاد عجبى در دلش كرده و او را در كار سست كند مي گويد) پروردگارا مرا بآنچه كه ديگران درباره‏ام ميگويند بگير ، و بهتر از آنچه ميدانندم قرار ده ، و گناهانم را كه ( تو ميـدانى و آنها ) نميدانند بيامرز.

نشانه های پرهیزکاران

هر يك از آن پرهيزگاران را نشانه آنست كه او را مينگرى ، در دين توانا ، در نرمخوئى دورانديش ،با ايمان در يقين ، در دانش آزمند ، در بردبارى دانشمند ، در دارائى ميانه‏رو ، در بندگى و عبادت فروتن ، در نادارى متظاهر بدارائى ، در حال سختى شكيبا ، در روزى حلال جويا ، در راه رستگارى شادمان ، از طمع دور و بركنار مي باشد ، در حال ترس ( از خدا ) كارهاى نيكو رابجاى ميآورد،شب هنگام همّتش مصروف سپاسگذارى ، و صبحگاه اراده‏اش متعلّق بذكر است ، شب را در حال هراسانى بسر ميبرد ، و با شادمانى صبح ميكند ، هراسش از اين است كه مبادا از غافلين بوده باشد ، و شاديش از نيكى و احسانى است كه از خدا باو رسيده است ، اگر نفسش در آنچه كه خوش آيند نيست سركشى آغازد ، آنچه را كه خوش آيند است باو عطا نكند ، ( و در راه اطاعت او را بكــــــار وا دارد ) چشمش به آنچه پاينده و جاودان است روشن است ، و بى‏ميليش در چيزيست كه پايدار نيست ، بردبارى را با دانش و گفتار را با كردار توأم كرده است ، او را مينگرى آرزويش كم ، لغزشش اندك ، دلش خاشع ، نفسش قانع ، خوراكش كم ، امرش آسان ، دينش سالم ، شهوتش مرده ، خشمش فرو خورده است ، مردم بخوبيش اميدوار ، و از بديش ايمن‏اند . در زمره بيخبران است و از دل آگاهان محسوب است ، در زمره دل آگاهان است و از بيخبران محسوب نيست ، از ستمكار ديده پوشيده و با آنكـــــه ازخوبى محرومش كند نيكى نمايد ، و با جدا شونده پيوند نمايد ، دشنامش دور ، گفتارش نرم، زشتيش پنهان ، خوبيش پيدا ، نيكيش پيش رو ، بديش پشت سر ، در لغزيدنيها سنگين ، در سختيها شكيبا ، در آسانيها سپاسگذار است ، بدشمن ستم نكند ، و براى دوستش بگناه نيفتد ، حق را پيش از آنكه از او گواه بطلبند اعتراف ميكند ، تباه كننده امانت و فراموش كننده ياد آورده شده نيست ، كس را بلقب زشت نخواند ، همسايه را آزار نكند ، در مصيبات كس را سرزنش ننمايد ، گرد باطل نگردد ، از حقّ بيرون نشود ، اگر خاموش شود اندوهگين نباشد ، اگر خندان گردد آوازش را بلند نسازد ، اگر بر او ستم شود شكيبائى گزيند تا خدا از دشمنش برايش كيفر ستاند ، نفسش از دستش برنج و مردم از وى آسوده‏اند ، او خويش را براى آخرت بزحمت افكنده ، و اهل دنيا را راحتى بخشيده ، دوريش از مردم سبب آزادگى و خرّمى است ، و نزديكيش از ياران باعث نرمى و خوشخوئى است ، نه آن دورى از روى خود خواهى و بزرگى فروشى ، و نه آن نزديكى از راه فريب و نيرنگ است .

راوى گفت همينكه حضرت باينموضع از خطبه رسيد ، بهمّام ( كه بخلاف عرفاى دروغين زمان ما از فرط وجد و لذّت سماع در پوست نميگنجيد و جان در كالبدش برقص افتاده بود ) چنان نعره از دل ( تنگ و مشتاق ) خويش بر كشيد كه نعره كشيدن همان و جان ( بجانان ) سپردن همان بود ، حضرت ( كه اين پيش آمد عجيب و اين منظره تماشائى را نگريست ) فرمود بدانيد سوگند با خداى كه از چنين پيش آمدى بروى ترسنده بودم ، آرى پندهاى دلنشين ( كه از حنجره‏هاى گرم و آتشين مردان حق بيرون ميآيد ، با اهلش اينطور معامله ميكند ، يكى از محفليان ( عبد اللّه ابن الكوّاى الخارجى ) عرض كرد يا امير المؤمنين در صورتيكه چنين گمانى در حقّ وى داشتى چرا مرگش را سبب شدى ، حضرت فرمود : واى بر تو مگر ندانى كه هر اجلى را هنگامى است معلوم ، و جهتى است معيّن كه از آن نگذرد ، و از اين تجاوز نكند ، خاموش باش ، و ديگر به مثل اين جنس سخن باز مگرد ، كه اين گفته را شيطان بزبانت انداخت ( و اعتراض بر امام زمان و پيشواى وقت از دستورات شيطانى مايه ميگيرد. )

[shaahiin]

إِنَّمَا یَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَأَقَامَ الصَّلاَةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَلَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ فَعَسَى أُوْلَئِكَ أَن یَكُونُواْ مِنَ الْمُهْتَدِینَ 9:18


مساجد خدا را تنها کسى آباد مى‏کند که ایمان به خدا و روز قیامت آورده، و نماز را برپا دارد، و زکات را بپردازد، و جز از خدا نترسد؛ امید است چنین گروهى از هدایت‏یافتگان باشند.



عمران و آبادی مساجد خدا (محل ذکر فقط خدا، نه هر معبد دیگری از جمله زیارتگاه هایی که برای غیر خدا ساخته شده اند مثلاً حسینیه ها یا زیارتگاه های روی قبر پیشوا ها یا امامزاده ها)، و نترسیدن از هیچ کس جز خدا از دیگر نشانه های مومنین هستند.

[shaahiin]

الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ 9:20
یُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُم بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَّهُمْ فِیهَا نَعِیمٌ مُّقِیمٌ 9:21
خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا إِنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ 9:22


آنها که ایمان آورند، و هجرت کنند، و با اموال و جانهایشان در راه خدا تلاش نمایند، مقامشان نزد خدا برتر است؛ و آنها پیروز و رستگارند!
پروردگارشان آنها را به رحمتى از ناحیه خود، و رضایت (خویش)، و باغهایى از بهشت بشارت مى‏دهد که در آن، نعمتهاى جاودانه دارند؛
همواره و تا ابد در این باغها خواهند بود؛ زیرا پاداش عظیم نزد خداوند است!


لاَ یَسْتَأْذِنُكَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ أَن یُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ بِالْمُتَّقِینَ 9:44

آنها که به خدا و روز جزا ایمان دارند، هیچ گاه براى ترک مجاهدت (در راه خدا) با اموال و جانهایشان، از تو اجازه نمى‏گیرند؛ و خداوند پرهیزگاران را مى‏شناسد.

لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُوْلَئِكَ لَهُمُ الْخَیْرَاتُ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ 9:88
أَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ 9:89
ولى پیامبر و کسانى که با او ایمان آوردند، با اموال و جانهایشان جهاد کردند؛ و همه نیکیها براى آنهاست؛ و آنها همان رستگارانند!
خداوند براى آنها باغهایى از بهشت فراهم ساخته که نهرها از زیر آن جارى است؛ جاودانه در آن خواهند بود؛ و این است رستگارى بزرگ!

وَالَّذِینَ هَاجَرُواْ فِی اللّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِی الدُّنْیَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُواْ یَعْلَمُونَ 16:41

آنها که پس از ستم دیدن در راه خدا، هجرت کردند، در این دنیا جایگاه خوبى به آنها مى‏دهیم؛ و پاداش آخرت، از آن هم بزرگتر است اگر مى‏دانستند!

مومنین اگر در راه رسیدن به تقرب خدا مانعی برایشان وجود داشته باشد و نتوانند ان را بردارند در زمین خدا مهاجرت میکنند و به مکانی میروند که بتوانند راه نزدیکی به خدا را طی کنند، آنها به راحتی از سرزمین مادرزادی خود دل میکنند. آنها از مال خود هم میگذرند و حتّی جانشان هم بر رسیدن به تقرب خدا اولویت ندارد.

[مسلمان67]

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
اى کسانى که ايمان آورده‏ايد! مراقب خود باشيد! اگر شما هدايت يافته‏ايد، گمراهى کسانى که گمراه شده‏اند، به شما زيانى نمى‏رساند. بازگشت همه شما به سوى خداست؛ و شما را از آنچه عمل مى‏کرديد، آگاه مى‏سازد.

[shaahiin]

التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ 9:112

توبه‏کنندگان، عبادت کاران، سپاسگویان، تعمق کنندگان رکوع کنندگان، سجده‏آوران، آمران به معروف، نهى کنندگان از منکر، و حافظان حدود الهى؛ و بشارت ده به مؤمنان!

ادامه دارد ان شاء الله

[مسلمان محمدی]

إِنَّمَا یَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَأَقَامَ الصَّلاَةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَلَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ فَعَسَى أُوْلَئِكَ أَن یَكُونُواْ مِنَ الْمُهْتَدِینَ 9:18


مساجد خدا را تنها کسى آباد مى‏کند که ایمان به خدا و روز قیامت آورده، و نماز را برپا دارد، و زکات را بپردازد، و جز از خدا نترسد؛ امید است چنین گروهى از هدایت‏یافتگان باشند.





هر کسی ایمان به خدا و روز قیامت داشته باشد نماز را اقامه میکند و زکات را پرداخت.

بگویید کیفیت نماز چگونه است؟

و زکات در چه چیزی و چقدر است؟

از قران ثابت کنید

و اگر فرار کنید روشن می شود که مثل...دروغگو هستید

[shaahiin]

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاء بَعْدَ ضَرَّاء مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّیِّئَاتُ عَنِّی إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ 11:10
إِلاَّ الَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِیرٌ 11:11

و اگر پس از محنتى كه به او رسیده نعمتى به او بچشانیم حتما خواهد گفت گرفتاریها از من دور شد بى‏گمان او شادمان و فخرفروش است.
مگر كسانى كه شكیبایى ورزیده و كارهاى شایسته كرده‏اند , براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود.


مومنین هر گاه خدا آنها را از نعمتی برخوردار میکند بآن به عنوان وسیله امتحان نگاه میکنند و شکیبایی خود را از دست نمیدهند.

[مسلمان محمدی]

هر کسی ایمان به خدا و روز قیامت داشته باشد نماز را اقامه میکند و زکات را پرداخت.

بگویید کیفیت نماز چگونه است؟

و زکات در چه چیزی و چقدر است؟

از قران ثابت کنید

و اگر فرار کنید روشن می شود که مثل...دروغگو هستید

[shaahiin]

لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَذًى كَثِيرًا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ (3:186)

به يقين شما در اموال و جانهاى خود، آزمايش مى‏شويد و از كسانى كه پيش از شما به آنها كتاب داده شده و از مشركان‏، سخنان آزاردهنده فراوان خواهيد شنيد و اگر استقامت كنيد و تقوا پيشه سازيد، اين از كارهاى مهم و قابل اطمينان است‏.


مشرکين همیشه با سخنانشان قصد آزار مسلمين را دارند ولی نشانه مومن واقعی در اين موارد صبر است.

[shaahiin]

أَفَمَن یَعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَى إِنَّمَا یَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ 13:19

الَّذِینَ یُوفُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَلاَ یِنقُضُونَ الْمِیثَاقَ 13:20

وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ 13:21

وَالَّذِینَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِیَةً وَیَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ 13:22

جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّیَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ یَدْخُلُونَ عَلَیْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ 13:23

سَلاَمٌ عَلَیْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ 13:24

آیا آن كه تشخیص می ‌دهد آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است، حقیقت است با آن كه نابیناست، یكسان است؟ فقط خردمندان توجه خواهند كرد.


آنان کسانی هستند که به عهد خود با خدا وفا می کنند و میثاق را محترم می شمرند.

آنها به آنچه خدا به پیوستن آن فرمان داده است، می ‌پیوندند، هیبت و حرمت پروردگارشان را ارج می ‌نهند و از سختی حساب وحشت دارند.

آنان صبورانه در طلب پروردگار خویش استقامت می ورزند، نمازها را به جا می آورند، از روزی ‌های ما كه به آنها داده‌ایم، در نهان و آشكار، انفاق می ‌كنند و بدی را با خوبی پاسخ می دهند. اینان سزاوار بهترین جایگاه شده‌اند.

آنها همراه با والدینشان، همسران و فرزندانشان، كه پرهیزكار بودند، به باغ های عدن وارد می ‌شوند. فرشتگان از هر دری به آنها می پیوندند.

"صلح بر شما، زیرا شما صبورانه استقامت كردید. چه سرنوشت لذت بخشی."






ایمان قلبی به قران، مراقبت و توجه دائمی به مسئولیتی که پس از هدایت توسط خدا بر عهده انان است(وفای به پیمان با خدا) که شامل مراقبت بر افکار و اعمال و گفتار است، ترس از سرانجام اسف بار، صبر در مسیر تقرب خدا، نماز، انفاق، و پاسخ دادن بدی با خوبی از دیگر مشخصات مومنین میباشند.

[shaahiin]

الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ 13:28

کسانى که ایمان آورده‏اند، و دلهایشان به یاد خدا مطمئن میشود؛ آگاه باشید، با یاد خدا دلها آرامش مى‏یابد!

الَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ 16:42

آنها کسانى هستند که صبر و استقامت پیشه کردند، و تنها بر پروردگارشان توکّل مى‏کنند.


مومنين با ديدن نا ملايمات موجود در اين دنيا به دليل دوری از الّله جل و علی و نيز تعداد کثير انسانهای ناشکر غرق در دنيا، يا مدعی ايمان ولی مشرک دلگير ميشوند ولی با فکر کردن به خدا قلبشان آرام ميگيرد.


آنها همچنين در برابر اين نا ملايمات و حتی در برابر خوشيهای دنيوی که ديگران را هيجانزده ميکند و از جا در ميآورد صبر کرده و متانت خود را حفظ ميکنند و هيچ گاه آنها را در اين موارد پريشان و مضطرب و بيتاب نميبينيد.


آنها همچنين تمام امورات خود را با زمزمه زير لب نام خدا و سپردن خود به او انجام ميدهند حتی کارهايی که به نظر ساده ميآيند. برای همين هم آنها هميشه در امنيت خاصی قرار دارند.

[فنعم المولی]

مومن در آتش هم که باشد آسوده است چون مطمئن است حرارت وسوزندگی آتش از جای دگر است چون خاصیت عناصر بسته به خودشان نیست . چون اصولا کس دیگری است که می خنداند و می گریاند ومی میراند و زنده می کند . مومن ایمان دارد که به جایی امن وصل است .

[akbar20]

مومن در آتش هم که باشد آسوده است چون مطمئن است حرارت وسوزندگی آتش از جای دگر است چون خاصیت عناصر بسته به خودشان نیست . چون اصولا کس دیگری است که می خنداند و می گریاند ومی میراند و زنده می کند . مومن ایمان دارد که به جایی امن وصل است .:smile07::smile07:

[shaahiin]

إِنَّهُ لَیْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ 16:99

چرا که او، بر کسانى که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکّل مى‏کنند، تسلّطى ندارد.


شیطان بر مومنین قدرتی ندارد. مومنان در خيلی از موارد حتی لحن سخنان شيطان را ميشناسند.

شیطان انسان را به سوی بدی و پلیدی و این که چیزی را که از جانب خدا نیست به خدا نسبت دهیم دعوت میکند. مثلا بدون دليل محکم بگويیم "خدا اين را از ما خواسته و اين را منع کرده". يا" اگر فلان طور فلان کار راانجام بدهيد خدا قبول ميکند وگر نه خدا آن را از شما نميپذيرد".

[mah 1990]

يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما في‏ قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ (64)
منافقان از آن بيم دارند كه سوره‏اى در [باره‏] آنان فرود آورده شود كه آنان را به آنچه در دلهايشان است خبر دهد. بگو: ريشخند كنيد، بى گمان خداوند آشكار كننده چيزى است كه [از آن‏] بيم داريد (64)

آن روزگار منافقان کافر از فرود آیه ای که باطنشان را اشکار سازد میترسیدند و امروز از کلامی که باطن خبیثشان و کفر صریحشان را ظاهر میکند و تنها به صبر خدا امید دارند ...

زیر پوسته زیبا و مزورانه فقط قرآن: تکذیب پیامبر و انکار قرآن

http://www.iranclubs.org/forums/showthread.php?t=29510

[shaahiin]

...أُولَئِكَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَیَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَیَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا 17:57

کسانى را که آنان مى‏خوانند، خودشان وسیله‏اى بسوی پروردگارشان مى‏جویند، وسیله‏اى هر چه نزدیکتر؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او مى‏ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!

مومنین هیچ گاه انسانهای دیگر را وسیله نزدیک تر شدن به خدا قرار نمیدهند زیرا میدانند آن انسانها خود به دنبال راه و چاره ای جهت نزدیکتر شدن به خدا و رهایی از عذاب او هستند. آنها به همان دلیلی به زمین آمده اند که سایر انسانها آمده اند (برای امتحان) . اگر آنها توانسته اند در مدتی که در این دنیا برای امتحان آمده اند ایمان بیاورند و از صالحین باشند فقط توانسته اند خودشان را از عذاب نجات دهند و از خوبی آنها چیزی به کسانی که خود را دوستداران آنها مینامند نمیرسد.

[فنعم المولی]

هر وقت غمگینی ومضطرب از جمع دوستان خدا بیرونی که اصلا خارج از محدوده عرفانی .چرا که دوستان خدا نه خوفی دارند و نه غمگین می شوند. هر وقت آسوده ای و آرام همان دم تو در آغوش خداوندی .
و من الله توفیق

[shaahiin]

إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَكَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِیلاً 17:65

تو هرگز سلطه‏اى بر بندگان من، نخواهى یافت! و بعنوان کارگذار, خدا کافیست.»

برای مومنین فقط خدا کافی است.
رسول ميگويد "ای مردم؛ بگویيد فقط خدا. او برای شما کافيست".
کثيری از مردم نميپذيرند.
کثيری از مردم ميگويند خدا و رسول. و بعدها سایرین.
قليلی ميگويند" فقط خدا. او برای ما کافيست". اينان از خدا و رسول اطاعت ميکنند. اينان مومنين هستند.

[mah 1990]

أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواه‏ ...

آيا ديده‏اى كسى را كه خواسته [نفس‏] خود را معبود خود گرفته است؟ ...

زیر پوسته زیبا و مزورانه فقط قرآن: تکذیب پیامبر و انکار قرآن

http://www.iranclubs.org/forums/showthread.php?t=29510

[shaahiin]

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا 19:96

مسلّماً کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده‏اند، خداوند رحمان به آنان محبّت عطا میکند!

مومنان در دل نسبت به خدا عشق احساس میکنند. اگر در دل نسبت به انسانی از جنس مخالف، فرزند، والدين، هنر پيشه ها يا خواننده ها، يا اسامی ای که پدرانمان آنها را بهترين خلايق به ما معرفی کرده اند و ... علاقه اي احساس ميکنيم که نسبت به خدا چنان حسی در دل نداريم جزو مومنين نيستيم و بايد پيش از مرگ توبه کرده به خدا ايمان بياوريم.

[فنعم المولی]

مومن همه عجیبها را باور می کند . باور می کند دریا شکافته می شود .باور می کند خدا از سمت درختی حرف می زند . باور می کند باد به فرمان خداست . مومن زیر سایه این آیه به آسودگی لم می دهد :
قلنا یا نار کونی بردا و سلاما علی ابراهیم
از این رو پشت هر بن بستی احتمال معجزه ای هست .
پس مومن منتظر معجزه ها می ماند همچنان ...

[shaahiin]

انشاء الّله اين نشانه ها را با نشانه های مشرکين مقايسه ميکنيم تا خود را بهتر بشناسيم و ببينيم جزو کدام دسته ايم.